Płuca. Psychosomatyka i metafizyka chorób płuc - Гісторыя зьменаў

Katarzyna Partycka у 08:24, 28 ліпеня 2024

2024-07-28T08:24:05Z

Katarzyna Partycka у 08:12, 28 ліпеня 2024

2024-07-28T08:12:06Z

← poprzednia wersja		Wersja z 09:12, 28 lip 2024
Linia 10:		Linia 10:
	<p>Oto co na ten temat piszą znani na całym świecie eksperci w tej dziedzinie oraz autorzy książek na ten temat.</p>		<p>Oto co na ten temat piszą znani na całym świecie eksperci w tej dziedzinie oraz autorzy książek na ten temat.</p>
	<p><em>Debbie Shapiro</em> w swojej książce „Umysł leczy ciało” pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach problemów z płucami:<br />Wewnętrzny rozwój płuc oznacza nasze zobowiązanie do życia samodzielnym życiem, które one reprezentują. Przyjęcie oddechu to powiedzenie życiu „tak”. Jednak płuca mogą również odzwierciedlać nasz strach przed życiem, niechęć do pełnego uczestniczenia w nim, co objawia się jako pragnienie pozostawania pod czyimś przewodnictwem: jeśli sami nie jesteśmy pewni, czy chcemy tu być, to znacznie łatwiej jest, gdy wszystkie decyzje podejmuje za nas ktoś inny.<br />Oddech to życie, ale używamy tylko niewielkiej części naszego potencjału oddechowego. Ucząc się oddychać pełnie i głęboko, doświadczamy nowego przypływu energii i radości życia. Płytkie oddychanie to sposób na odgrodzenie się od takiego współuczestnictwa i odczuwania, sposób na ochronę przed koniecznością radzenia sobie z tak niepewną rzeczywistością. Płytkie oddychanie może być wywoływane przez lęk i strach, jak ma to miejsce w sytuacjach zagrażających życiu. Głębokie oddychanie prowadzi nas do kontaktu z samymi sobą, z naszą istotą zakorzenioną w rzeczywistości, pozwalając nam stać się nieustraszonymi i wolnymi. Rozszerzanie się i kurczenie płuc może odzwierciedlać odpowiednio albo zdolność do rozwoju, uczestnictwa w życiu, albo dążenie do kurczenia się, izolowania i ucieczki od życia.<br />Kiedy rozwija się u nas kaszel lub zapalenie tkanki oskrzelowej, często wyrażamy wewnętrzne rozczarowanie lub irytację tym, jak się czujemy. Może to świadczyć o potrzebie „ulżenia duszy”, opowiedzenia lub ujawnienia tego, co jest zablokowane wewnątrz; mogą istnieć nierozwiązane kwestie, które dążą do wydobycia się na powierzchnię, ale brakuje nam odwagi lub środków do ich rozwiązania. Może się również zdarzyć, że nasze własne życie i zgromadzone doświadczenia wywołują irytację, nie pozwalając na głębokie oddychanie. Nie chcemy w to uwierzyć lub nie chcemy tego zaakceptować.<br />Rozwój astmy może być wyrazem głębokiego lęku przed samodzielnym życiem, wyrazem niemożności wejścia w niezależne życie. Możemy być całkowicie zależni, zwłaszcza od jednego z rodziców lub od współmałżonka. Astmą wyrażamy, że trudno nam być wolnymi w naszym świecie, że chcemy żyć w środowisku wolnym od kurzu, jakby ziemia — źródło tego kurzu — mogła naprawdę kończyć się tam, gdzie byśmy tego chcieli! Może pojawić się również poczucie winy za to, że nie spełniamy czyichś oczekiwań, lub strach przed odrzuceniem z powodu bycia niewystarczająco dobrym. Wszystko to pokazuje nam, że musimy pokochać i zaakceptować siebie w takim stopniu, aby móc uwolnić się od potrzeby wsparcia i akceptacji z zewnątrz.<br />Pam — chora na astmę, zamężna kobieta, która opiekuje się małym dzieckiem. Pewnego dnia jej matka przyjechała do niej w odwiedziny na tydzień. Dziesięć godzin po jej wyjeździe Pam trafiła do szpitala z ciężkim atakiem astmy. Matka, która mieszkała dwa tysiące mil od Pam, musiała wrócić do córki. Musiała zostać z Pam przez kolejne dwa tygodnie, zanim ta mogła przeżyć jej wyjazd. Ciężki atak astmy Pam miała także w pierwszą noc poślubną, przez co spędziła większość miesiąca miodowego w szpitalu. Kiedy spotykała się z sytuacjami, w których mogła polegać tylko na sobie, strach był dla niej nie do zniesienia.</p>		<p><em>Debbie Shapiro</em> w swojej książce „Umysł leczy ciało” pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach problemów z płucami:<br />Wewnętrzny rozwój płuc oznacza nasze zobowiązanie do życia samodzielnym życiem, które one reprezentują. Przyjęcie oddechu to powiedzenie życiu „tak”. Jednak płuca mogą również odzwierciedlać nasz strach przed życiem, niechęć do pełnego uczestniczenia w nim, co objawia się jako pragnienie pozostawania pod czyimś przewodnictwem: jeśli sami nie jesteśmy pewni, czy chcemy tu być, to znacznie łatwiej jest, gdy wszystkie decyzje podejmuje za nas ktoś inny.<br />Oddech to życie, ale używamy tylko niewielkiej części naszego potencjału oddechowego. Ucząc się oddychać pełnie i głęboko, doświadczamy nowego przypływu energii i radości życia. Płytkie oddychanie to sposób na odgrodzenie się od takiego współuczestnictwa i odczuwania, sposób na ochronę przed koniecznością radzenia sobie z tak niepewną rzeczywistością. Płytkie oddychanie może być wywoływane przez lęk i strach, jak ma to miejsce w sytuacjach zagrażających życiu. Głębokie oddychanie prowadzi nas do kontaktu z samymi sobą, z naszą istotą zakorzenioną w rzeczywistości, pozwalając nam stać się nieustraszonymi i wolnymi. Rozszerzanie się i kurczenie płuc może odzwierciedlać odpowiednio albo zdolność do rozwoju, uczestnictwa w życiu, albo dążenie do kurczenia się, izolowania i ucieczki od życia.<br />Kiedy rozwija się u nas kaszel lub zapalenie tkanki oskrzelowej, często wyrażamy wewnętrzne rozczarowanie lub irytację tym, jak się czujemy. Może to świadczyć o potrzebie „ulżenia duszy”, opowiedzenia lub ujawnienia tego, co jest zablokowane wewnątrz; mogą istnieć nierozwiązane kwestie, które dążą do wydobycia się na powierzchnię, ale brakuje nam odwagi lub środków do ich rozwiązania. Może się również zdarzyć, że nasze własne życie i zgromadzone doświadczenia wywołują irytację, nie pozwalając na głębokie oddychanie. Nie chcemy w to uwierzyć lub nie chcemy tego zaakceptować.<br />Rozwój astmy może być wyrazem głębokiego lęku przed samodzielnym życiem, wyrazem niemożności wejścia w niezależne życie. Możemy być całkowicie zależni, zwłaszcza od jednego z rodziców lub od współmałżonka. Astmą wyrażamy, że trudno nam być wolnymi w naszym świecie, że chcemy żyć w środowisku wolnym od kurzu, jakby ziemia — źródło tego kurzu — mogła naprawdę kończyć się tam, gdzie byśmy tego chcieli! Może pojawić się również poczucie winy za to, że nie spełniamy czyichś oczekiwań, lub strach przed odrzuceniem z powodu bycia niewystarczająco dobrym. Wszystko to pokazuje nam, że musimy pokochać i zaakceptować siebie w takim stopniu, aby móc uwolnić się od potrzeby wsparcia i akceptacji z zewnątrz.<br />Pam — chora na astmę, zamężna kobieta, która opiekuje się małym dzieckiem. Pewnego dnia jej matka przyjechała do niej w odwiedziny na tydzień. Dziesięć godzin po jej wyjeździe Pam trafiła do szpitala z ciężkim atakiem astmy. Matka, która mieszkała dwa tysiące mil od Pam, musiała wrócić do córki. Musiała zostać z Pam przez kolejne dwa tygodnie, zanim ta mogła przeżyć jej wyjazd. Ciężki atak astmy Pam miała także w pierwszą noc poślubną, przez co spędziła większość miesiąca miodowego w szpitalu. Kiedy spotykała się z sytuacjami, w których mogła polegać tylko na sobie, strach był dla niej nie do zniesienia.</p>
	<p><em>Lise Bourbeau</em> w swojej książce „Twoje ciało mówi: 'Pokochaj siebie!'” pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach problemów z płucami:<br /><em>Blokada fizyczna</em><br />Płuca są głównymi narządami oddechowymi, ponieważ w nich zachodzi nasycenie krwi tlenem (krew żylna przekształca się w krew tętniczą). Dostarczają organizmowi tlenu i usuwają dwutlenek węgla, który powstaje w wyniku procesów oksydacyjnych w komórkach. Z płucami związanych jest wiele problemów, w tym wszystkie problemy z oddychaniem.<br /><em>Blokada emocjonalna</em><br />Płuca są bezpośrednio związane z życiem, pragnieniem życia i zdolnością do radowania się życiem, ponieważ dostarczają tlen do komórek organizmu, bez którego człowiek nie może istnieć. Zaburzenia funkcjonowania płuc wskazują na to, że człowiek czuje się źle, dręczy go jakiś ból wewnętrzny, smutek. Czuje rozpacz lub rozczarowanie i nie chce już żyć. Może czuć, że jakaś sytuacja lub osoba uniemożliwiają mu pełne oddychanie.<br />Może mieć poczucie, że został zahamowany, pozbawiony swobody działania. Problemy z płucami często występują u tych, którzy boją się śmierci lub cierpienia — albo oglądania, jak ktoś z bliskich umiera lub cierpi. Kiedy człowiek zaczyna myśleć, że lepiej byłoby umrzeć, niż żyć, pozbawia się pragnień, które stanowią główną pożywkę dla ciała emocjonalnego. Kto boi się śmierci, ten także boi się umrzeć dla czegoś, czyli przestać coś robić, i dlatego nie daje sobie możliwości rozwoju, przechodzenia do nowego. Każda radykalna zmiana wywołuje u niego strach i tłumi entuzjazm.<br /><em>Blokada mentalna</em><br />Ponieważ płuca są jednym z najważniejszych narządów ludzkiego ciała, wszystko, co się z nimi dzieje, ma bardzo ważne znaczenie metafizyczne. Im poważniejszy problem fizyczny, tym bardziej zdecydowanie powinieneś działać. Twoje ciało chce, abyś oddychał pełną piersią, abyś odzyskał pragnienia i zaczął cenić życie. Zrozum, że tylko ty sam możesz zagnać się w kąt, przygnieść, pogrążyć w rozpaczy.<br />Zamiast dramatyzować jakąś sytuację, spróbuj dostrzec coś dobrego w swoim życiu i przeanalizować wszystkie drogi, które mogą doprowadzić cię do szczęścia. Zmień swoje podejście do życia i naucz się cieszyć nim, ponieważ tylko ty sam możesz zbudować swoje szczęście. Bądź społecznie aktywny. Spróbuj przez kilka minut dziennie oddychać głęboko, pełną piersią (najlepiej na świeżym powietrzu) – to pomoże ci żyć pełniejszym życiem na poziomie emocjonalnym i mentalnym.</p>		<p><em>Lise Bourbeau</em> w swojej książce „Twoje ciało mówi: 'Pokochaj siebie!'” pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach problemów z płucami:<br /><em>'''Blokada fizyczna'''</em><br />Płuca są głównymi narządami oddechowymi, ponieważ w nich zachodzi nasycenie krwi tlenem (krew żylna przekształca się w krew tętniczą). Dostarczają organizmowi tlenu i usuwają dwutlenek węgla, który powstaje w wyniku procesów oksydacyjnych w komórkach. Z płucami związanych jest wiele problemów, w tym wszystkie problemy z oddychaniem.<br /><em>'''Blokada emocjonalna'''</em><br />Płuca są bezpośrednio związane z życiem, pragnieniem życia i zdolnością do radowania się życiem, ponieważ dostarczają tlen do komórek organizmu, bez którego człowiek nie może istnieć. Zaburzenia funkcjonowania płuc wskazują na to, że człowiek czuje się źle, dręczy go jakiś ból wewnętrzny, smutek. Czuje rozpacz lub rozczarowanie i nie chce już żyć. Może czuć, że jakaś sytuacja lub osoba uniemożliwiają mu pełne oddychanie.<br />Może mieć poczucie, że został zahamowany, pozbawiony swobody działania. Problemy z płucami często występują u tych, którzy boją się śmierci lub cierpienia — albo oglądania, jak ktoś z bliskich umiera lub cierpi. Kiedy człowiek zaczyna myśleć, że lepiej byłoby umrzeć, niż żyć, pozbawia się pragnień, które stanowią główną pożywkę dla ciała emocjonalnego. Kto boi się śmierci, ten także boi się umrzeć dla czegoś, czyli przestać coś robić, i dlatego nie daje sobie możliwości rozwoju, przechodzenia do nowego. Każda radykalna zmiana wywołuje u niego strach i tłumi entuzjazm.<br /><em>'''Blokada mentalna'''</em><br />Ponieważ płuca są jednym z najważniejszych narządów ludzkiego ciała, wszystko, co się z nimi dzieje, ma bardzo ważne znaczenie metafizyczne. Im poważniejszy problem fizyczny, tym bardziej zdecydowanie powinieneś działać. Twoje ciało chce, abyś oddychał pełną piersią, abyś odzyskał pragnienia i zaczął cenić życie. Zrozum, że tylko ty sam możesz zagnać się w kąt, przygnieść, pogrążyć w rozpaczy.<br />Zamiast dramatyzować jakąś sytuację, spróbuj dostrzec coś dobrego w swoim życiu i przeanalizować wszystkie drogi, które mogą doprowadzić cię do szczęścia. Zmień swoje podejście do życia i naucz się cieszyć nim, ponieważ tylko ty sam możesz zbudować swoje szczęście. Bądź społecznie aktywny. Spróbuj przez kilka minut dziennie oddychać głęboko, pełną piersią (najlepiej na świeżym powietrzu) – to pomoże ci żyć pełniejszym życiem na poziomie emocjonalnym i mentalnym.</p>
	<p><em>Doktor Luule Viilma</em> w swoich pracach pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach problemów z płucami:<br />Płuca są narządami smutku.<br />Coraz częściej spotykane są przypadki gruźlicy płuc, która jest chorobą narzekających. Im więcej litości dla siebie, co zamienia bezradnego człowieka w narzekającego, tym bardziej beznadziejne jest wyleczenie z gruźlicy. Krzykacze i ci, którzy walczą o swoje prawa, nie chorują na gruźlicę płuc. Oni otwarcie wyrażają swoje prymitywne „ja”, ponieważ początkowo nie potrafią inaczej, a później już nie chcą inaczej, ponieważ krzykiem osiągają wszystko, czego chcą. Inteligentny człowiek, którego prymitywny krzykacz uważa za bogatego i niesprawiedliwego, ustępuje mu bez miary. Swoim pragnieniem bycia dobrym przyczynia się do tego, że prymitywny staje się leniwy.<br />Jeśli pragnienie zachowania reputacji intelektualisty przeważa nad pragnieniem wykrzyczenia swojego bólu wewnętrznego, człowiek choruje na gruźlicę płuc. Jego klatka piersiowa coraz bardziej zapada się i nie ma już siły, by wyprostować plecy. Plecy się garbią, co wskazuje na ciężar nadmiernych obowiązków, które człowiek wziął na swoje barki. Im bardziej taki chory tłumi swój krzyk o pomoc, tym silniejsze jest uczucie duszenia. Duszenie to utrata sensu życia, która mówi: „Krzycz – nie krzycz, nic nie pomoże”. Takie jest myślenie niewolnika, który całkowicie podporządkował się życiu. A człowiek, który wyprostowuje klatkę piersiową, domaga się swoich praw i nie zamierza brać na siebie ciężaru obowiązków. Nie jest smutny i nie żałuje niczego za bezczynność lub nieposłuszeństwo. Dlatego nie grozi mu gruźlica, nawet jeśli wokół niego mieszkają sami gruźlicy. Jeśli wszystkie nakazy i zakazy spływają po nim jak po kaczce, i nie żywi on urazy do przymuszających, to jest całkowicie zdrowy.<br />Leczenie gruźlicy jest bardzo kosztowne. A leczyć trzeba, ponieważ inaczej zarażają się zdrowi ludzie, zwłaszcza dzieci. Nie byłoby zakażeń, gdybyśmy nie byli niewolnikami sytuacji wymuszonej. Jednak jesteśmy niewolnikami. Gruźlica płuc jest typową chorobą więźnia. Ludzkość jest więźniem strachu, a prawdziwy więzień jest więźniem podwójnie. Do leczenia potrzeba dużo pieniędzy, do zmiany postawy nie potrzeba w ogóle pieniędzy. Zmiana postawy przyniosłaby zdrowie. Dopóki mądry narzekacz tego nie zrozumie, będzie go pouczać głupia pałeczka gruźlicy. Dla niej nie ma znaczenia, po której stronie muru więziennego mieszka narzekający. Она знает, что в том и другом случае она имеет дело с пленником страха.<br />Gruźlica może dotknąć również dowolny inny organ. Lokalizacja i cechy gruźlicy zależą od szczegółów smutnych skarg.<br />– Skargi na niezdolność do realizacji swoich pragnień – gruźlica nerek.<br />– Skargi na nieuporządkowane życie seksualne – gruźlica narządów płciowych.<br />– Skargi na nieumiejętność wykorzystania potencjału swojego mózgu – gruźlica mózgu.<br />– Skargi na męską bezużyteczność – gruźlica naczyń limfatycznych. I tak dalej.<br />Kto złośliwie trzyma się swoich ideałów wolności, ten ma skostniałe płuca, ponieważ wolność to ruch, a nie porządek ustanowiony przez prawo. A kto zaczyna nadmiernie narzucać sobie i innym swoje cele, aby poprawić życie według swoich wyobrażeń, ten zachoruje na rozstrzenie oskrzeli, nieregularne rozszerzenie oskrzela. Dzieje się to z powodu dogmatycznej chęci człowieka, aby w życiu oddychało się swobodniej, swobodniej i lżej.<br />Rozstrzenie oskrzeli – choroba układu oddechowego, która charakteryzuje się nieodwracalnym rozszerzeniem i deformacją oskrzeli, w których rozwija się proces ropny.<br />Pojawienie się rozstrzeni oskrzeli jest możliwe w każdym wieku. Objawy rozwijają się stopniowo, częściej po zakażeniu dróg oddechowych, i mają tendencję do nasilania się. Pacjenci skarżą się na ciągły kaszel z obfitym odkrztuszaniem plwociny. Chory często kaszle tylko późno wieczorem lub wcześnie rano. Krew w plwocinie może być jedynym objawem rozstrzeni oskrzeli.<br />Ludzie z rozstrzeniem oskrzeli cierpią na duszność, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedmę płuc lub astmę oskrzelową. Bardzo ciężka postać rozstrzeni oskrzeli może prowadzić do zwiększenia obciążenia serca, obrzęku nóg, nagromadzenia płynu w jamie brzusznej, trudności w oddychaniu (szczególnie w pozycji leżącej).<br />Kto ma złośliwą złość, ten zachoruje na raka, ponieważ nie rozumie, kto jest prawdziwym porywaczem jego wolności. Ponieważ człowiek sam zniewala się swoimi myślami, jego złość przeciwko ograniczycielowi swojej wolności niezauważalnie zamienia się w złość przeciwko sobie samemu i u człowieka rozwija się rak. Do grona złoczyńców zalicza się także ten, kto potajemnie w duszy życzy innym kary, niech to będzie nawet kara Boża, jednak sam powstrzymuje się od tego, aby pobrudzić sobie ręce.<br />Kto odczuwa ostrą złość na oskarżenia, ten zachoruje na ostrą postać zapalenia płuc. Można również zachorować będąc biernym obserwatorem cudzego konfliktu, jeśli wyraża się swoje niemie oskarżenie.		<p><em>Doktor Luule Viilma</em> w swoich pracach pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach problemów z płucami:<br />Płuca są narządami smutku.<br />Coraz częściej spotykane są przypadki gruźlicy płuc, która jest chorobą narzekających. Im więcej litości dla siebie, co zamienia bezradnego człowieka w narzekającego, tym bardziej beznadziejne jest wyleczenie z gruźlicy. Krzykacze i ci, którzy walczą o swoje prawa, nie chorują na gruźlicę płuc. Oni otwarcie wyrażają swoje prymitywne „ja”, ponieważ początkowo nie potrafią inaczej, a później już nie chcą inaczej, ponieważ krzykiem osiągają wszystko, czego chcą. Inteligentny człowiek, którego prymitywny krzykacz uważa za bogatego i niesprawiedliwego, ustępuje mu bez miary. Swoim pragnieniem bycia dobrym przyczynia się do tego, że prymitywny staje się leniwy.<br />Jeśli pragnienie zachowania reputacji intelektualisty przeważa nad pragnieniem wykrzyczenia swojego bólu wewnętrznego, człowiek choruje na gruźlicę płuc. Jego klatka piersiowa coraz bardziej zapada się i nie ma już siły, by wyprostować plecy. Plecy się garbią, co wskazuje na ciężar nadmiernych obowiązków, które człowiek wziął na swoje barki. Im bardziej taki chory tłumi swój krzyk o pomoc, tym silniejsze jest uczucie duszenia. Duszenie to utrata sensu życia, która mówi: „Krzycz – nie krzycz, nic nie pomoże”. Takie jest myślenie niewolnika, który całkowicie podporządkował się życiu. A człowiek, który wyprostowuje klatkę piersiową, domaga się swoich praw i nie zamierza brać na siebie ciężaru obowiązków. Nie jest smutny i nie żałuje niczego za bezczynność lub nieposłuszeństwo. Dlatego nie grozi mu gruźlica, nawet jeśli wokół niego mieszkają sami gruźlicy. Jeśli wszystkie nakazy i zakazy spływają po nim jak po kaczce, i nie żywi on urazy do przymuszających, to jest całkowicie zdrowy.<br />Leczenie gruźlicy jest bardzo kosztowne. A leczyć trzeba, ponieważ inaczej zarażają się zdrowi ludzie, zwłaszcza dzieci. Nie byłoby zakażeń, gdybyśmy nie byli niewolnikami sytuacji wymuszonej. Jednak jesteśmy niewolnikami. Gruźlica płuc jest typową chorobą więźnia. Ludzkość jest więźniem strachu, a prawdziwy więzień jest więźniem podwójnie. Do leczenia potrzeba dużo pieniędzy, do zmiany postawy nie potrzeba w ogóle pieniędzy. Zmiana postawy przyniosłaby zdrowie. Dopóki mądry narzekacz tego nie zrozumie, będzie go pouczać głupia pałeczka gruźlicy. Dla niej nie ma znaczenia, po której stronie muru więziennego mieszka narzekający. Она знает, что в том и другом случае она имеет дело с пленником страха.<br />Gruźlica może dotknąć również dowolny inny organ. Lokalizacja i cechy gruźlicy zależą od szczegółów smutnych skarg.<br />– Skargi na niezdolność do realizacji swoich pragnień – gruźlica nerek.<br />– Skargi na nieuporządkowane życie seksualne – gruźlica narządów płciowych.<br />– Skargi na nieumiejętność wykorzystania potencjału swojego mózgu – gruźlica mózgu.<br />– Skargi na męską bezużyteczność – gruźlica naczyń limfatycznych. I tak dalej.<br />Kto złośliwie trzyma się swoich ideałów wolności, ten ma skostniałe płuca, ponieważ wolność to ruch, a nie porządek ustanowiony przez prawo. A kto zaczyna nadmiernie narzucać sobie i innym swoje cele, aby poprawić życie według swoich wyobrażeń, ten zachoruje na rozstrzenie oskrzeli, nieregularne rozszerzenie oskrzela. Dzieje się to z powodu dogmatycznej chęci człowieka, aby w życiu oddychało się swobodniej, swobodniej i lżej.<br />Rozstrzenie oskrzeli – choroba układu oddechowego, która charakteryzuje się nieodwracalnym rozszerzeniem i deformacją oskrzeli, w których rozwija się proces ropny.<br />Pojawienie się rozstrzeni oskrzeli jest możliwe w każdym wieku. Objawy rozwijają się stopniowo, częściej po zakażeniu dróg oddechowych, i mają tendencję do nasilania się. Pacjenci skarżą się na ciągły kaszel z obfitym odkrztuszaniem plwociny. Chory często kaszle tylko późno wieczorem lub wcześnie rano. Krew w plwocinie może być jedynym objawem rozstrzeni oskrzeli.<br />Ludzie z rozstrzeniem oskrzeli cierpią na duszność, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedmę płuc lub astmę oskrzelową. Bardzo ciężka postać rozstrzeni oskrzeli może prowadzić do zwiększenia obciążenia serca, obrzęku nóg, nagromadzenia płynu w jamie brzusznej, trudności w oddychaniu (szczególnie w pozycji leżącej).<br />Kto ma złośliwą złość, ten zachoruje na raka, ponieważ nie rozumie, kto jest prawdziwym porywaczem jego wolności. Ponieważ człowiek sam zniewala się swoimi myślami, jego złość przeciwko ograniczycielowi swojej wolności niezauważalnie zamienia się w złość przeciwko sobie samemu i u człowieka rozwija się rak. Do grona złoczyńców zalicza się także ten, kto potajemnie w duszy życzy innym kary, niech to będzie nawet kara Boża, jednak sam powstrzymuje się od tego, aby pobrudzić sobie ręce.<br />Kto odczuwa ostrą złość na oskarżenia, ten zachoruje na ostrą postać zapalenia płuc. Można również zachorować będąc biernym obserwatorem cudzego konfliktu, jeśli wyraża się swoje niemie oskarżenie.

Katarzyna Partycka у 08:11, 28 ліпеня 2024

2024-07-28T08:11:06Z

Паказаць зьмены

Andrei Zhalevich у 07:41, 23 ліпеня 2024

2024-07-23T07:41:23Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:41, 23 lip 2024
Linia 20:		Linia 20:
	<p>Поиски и исследования метафизических (тонких, ментальных, эмоциональных, психосоматических, подсознательных, глубинных) причин проблем с лёгкими продолжаются. Этот материал непрерывно корректируется. Просим читателей писать свои комментарии и присылать дополнения к данной статье. <strong>Продолжение следует! </strong></p>		<p>Поиски и исследования метафизических (тонких, ментальных, эмоциональных, психосоматических, подсознательных, глубинных) причин проблем с лёгкими продолжаются. Этот материал непрерывно корректируется. Просим читателей писать свои комментарии и присылать дополнения к данной статье. <strong>Продолжение следует! </strong></p>

			<hr>
			'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_pl.html Andrei ZHALEVICH]<br>
			'''[https://zhalevich.com/index_pl.html www.zhalevich.com]'''
	<hr />		<hr />
	'''© [https://zhalevich.com/~~andrei~~-~~zhalevich_ru.html Андрей ЖАЛЕВИЧ]<br>~~		== Wykorzystane źródła ==
	~~'''[https://zhalevich.com/index_ru~~.html ~~www.zhalevich~~.~~com]'''~~		# Andrei Zhalevich. '''[https://zhalevich.com/trakt-swietarazum_pl.html ŚWIATOROZUMIENIE. Poszukiwanie głębokich znaczeń, odkrycie pierwotnych przyczyn i wyższych przeznaczeń]'''. - Wrocław: Zhalevich.Com, 2023 r.
	~~<hr />~~
	~~== Использованные источники ==~~
	~~# Андрей Жалевич. '''[[СВЕТОРАЗУМЕНИЕ]~~]'''. - ~~Вроцлав~~: Zhalevich.Com, 2023 r.
	# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.		# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
	# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.		# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.

Andrei Zhalevich у 07:16, 23 ліпеня 2024

2024-07-23T07:16:22Z

← poprzednia wersja		Wersja z 08:16, 23 lip 2024
Linia 38:		Linia 38:
	# Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.		# Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
	# Дебби Шапиро. Разум лечит тело. - Мн.: Попурри, 1998 г.		# Дебби Шапиро. Разум лечит тело. - Мн.: Попурри, 1998 г.
	~~и другие '''~~[[~~Источники по психосоматике~~\|~~источники по психосоматике~~]]''' [~~[Источники по психосоматике\|&gtdot;&gtdot;&gtdot;]~~]		i inne źródła na temat [[Źródła na temat psychosomatyki\| psychosomatyki]] i '''[https://www.zhalevich.com/rozum_pl.html Światorozumienia]'''

	== ~~Читайте также~~ ==		== Przeczytaj także ==
	* '''[https://www.zhalevich.com/meta-~~medicina_ru~~.html ~~Весь список психосоматических и метафизических причин заболеваний~~]'''.		* '''[https://www.zhalevich.com/meta-medicina_pl.html Cała lista psychosomatycznych i metafizycznych przyczyn chorób]'''.

	[[Category:~~Психосоматика~~]]		[[Category:Psychosomatyka]]
	[[Category:~~Здоровье~~]]		[[Category:Zdrowie]]

Andrei Zhalevich: Створана старонка са зьместам '
'''MOWA :''' Język polski | Свята-Мова | Русский язык

У Вас проблемы с лёгкими? К...'

2024-07-23T07:10:58Z

Створана старонка са зьместам '<hr class="swiatlo" id="swiatlo"> '''MOWA :''' Język polski | Свята-Мова | Русский язык <hr> <p>У Вас проблемы с лёгкими? К...'