LIT✸AKADEMIA ma swoim symbolem pięciogwiazdową fraktalną oktagram czy ośmioramienną gwiazdę.
Głęboki sens znaku LIT✸Akademii składa się z:
- Symbolizmu oktagramu czy ośmioramiennej gwiazdy.
- Symbolizmu fraktalności, samopodobieństwa i wielowymiarowości.
- Symbolizmu ósemki czy ośmiorności.
- Symbolizmu pentagramu, piątki czy pięciorności.
- Symbolizmu kwiatu, rozkwitu i kwitnienia.
- Symbolizmu krzyża (słonecznego, celtyckiego, bałtyckiego, chrześcijańskiego).
- Symbolizmu Światowita (Świętowita / Zvantevith).
- Symbolizmu Światła (Swajksta / Swaikstan).
Poniżej krótko omówimy najważniejszy Symbolizm znaku LIT✸Akademii.
Symbolizm oktagramu czy ośmioramiennej gwiazdy
«Oktagram czy ośmioramienna gwiazda tak często występuje w sakralnych tradycjach wszystkich starożytnych narodów, że naukowcy nazywają ją uniwersalnym archetypicznym symbolem komunikacji międzykulturowej. Można ją spotkać u zupełnie niepodobnych kulturowo narodów we wszystkich częściach Ziemi: w Europie, Małej i Środkowej Azji, Bliskim i Dalekim Wschodzie, Indostanie i Indochinach, Ameryce Północnej i Południowej, Afryce, Australii i nawet Oceanii.
- Oktagram jest symbolem Wenus-Miłowicy czy Wilczej Gwiazdy (która u naszych przodków ma jeszcze więcej niż 15 nazw). To także symbol Matki Świata, Matki Bogów i wielu innych kobiecych hipostaz i aspektów jedynego Bóstwa u najstarszych ludów.
- Ośmiokończastą gwiazdę w chrześcijaństwie nazywają Gwiazdą Bogurodzicy, Gwiazdą Bożego Narodzenia, Gwiazdą Betlejemską, która prowadziła Mędrców do Chrystusa.
- Oktagram - to i Gwiazda Isztar (Inany), Gwiazda Astarte, Gwiazda Anahity (bogiń mądrości, miłości i kochania w filozoficzno-mistycznych tradycjach różnych narodów starożytności).
- Oktagram - to Gwiazda Lakszmi (wedyjskiej bogini szczęścia i rozkwitu) i jantra Aszta-Lakszmi («Ośmiu Lakszmi») - ośmiu aspektów czy drugorzędnych przejawów Lakszmi.
- Oktagram u Łotyszy nazywa się «Auseklis» i oznacza «Gwiazda Świtu» czy «Gwiazda Wenus».
- Oktagram u Udmurtów «Szudo Kizili» («Szczęśliwa Gwiazda»), a w języku wotskim to po prostu «Tähti» czy «gwiazda».
- W Estonii ten symbol nazywa się «Kaheksakand» (dosłownie «osiem pięt» albo «studnia») i ma znaczenie «Gwiazdy szczęścia», która symbolizowała ład, życie, urodzajność i ochronę od zła. U mieszkańców wyspy Muhu (Estonia) - ten wizerunek symbolizuje Słońce i nazywa się «Muhumänd».
- Oktagram często nazywają także Norweską, Skandynawską, Fińską, Karelską, Udmurcką Gwiazdą. Jest obecna na flagach i herbach Karelii, Udmurcji, Mordowii, Czuwaszji, Ust-Ługi, Lääne-Harju, grupy etnicznej Võro, Azerbejdżanu, Turkmenistanu, Mołdawii.
- Uproszczony oktagram (rub al-hizb) jest używany jako ornament w licznych muzułmańskich pałacach i meczetach, gdzie symbolizuje ład i porządek.
- Oktagram - to jeszcze i mandala (maṇḍala) — symetryczny medytacyjny rysunek, który symbolizuje świat i Wszechświat. Ośmiorycznymi są nie tylko liczne tybetańskie i buddyjskie mandale, ale i takie sakralne rysunki, jak «Gwiazda Gasula» (w Transjordanii), «Ocho de Dios» (Ojo de Dios) albo «Oko Boga» u Indian Huiczoli w Meksyku, «El Sol de los Pastos» («Słońce Pastas» czy «Słońce pastwisk») w Kolumbii.
- Oktagram - to także symbol Anu (𒀭) — «Najwyższego Boga Nieba» czy «Ojca bogów», który stał na czele panteonu bogów w sumeryjsko-akadyjskiej mitologii (jego znak to ośmiokątna gwiazdka z 4 glifów pisma klinowego).
- Oktagram - to herb Imperium Mu, «Imperium Słońca» czy «Imperium Ojczyzny» (główną kolonią Mu było Imperium Ujgurskie, które osiągnęło szczyty swojej cywilizacji około 17000 lat temu i rozciągało się od Zachodniej Europy do Korei i od Syberii do Indii i Indochin).
- Prawie taki sam jak nasz poprawny geometryczny oktagram - na ceremonialnym stroju Maorysa (rdzennego ludu Nowej Zelandii), który żyje dokładnie na przeciwległym i najbardziej oddalonym od nas punkcie kuli ziemskiej.
- Ośmiokończasta gwiazda - to jeszcze «Gwiazda Ałatyr» - starożytny słowiański znak, który symbolizuje umieszczony pośrodku morza-oceanu, na wyspie Rugii święty «żywy kamień» («wszystkim kamieniom ojciec», pępek Ziemi, który zawiera sakralne pismo i jest obdarzony właściwościami uzdrawiającymi). Na nim rośnie «Wszechświatowe Drzewo» albo «Drzewo Rodu». Z niego wychodzą i w nim schodzą się wszystkie drogi. W duchowych wierszach opisuje się, jak «spod biało-ałatyr-kamienia» wypływa cudowne źródło, które daje całemu światu «odżywienie i uzdrowienie». W niektórych źródłach ośmiokończasta gwiazda jest utożsamiana z samym Ałatyr-kamieniem.
Symbolizm fraktalności i wielowymiarowości
«Fraktal» (samopodobieństwo) naszej gwiazdy, w której mieści się nieskończona ilość mniejszych gwiazd - to symbol prawa poznania pozaczasowej hermetycznej mądrości, który krótko można przekazać przez następujące trafne wypowiedzi:
- «Jak na górze, tak na dole».
- «Co wewnątrz - to i na zewnątrz».
- «Świat jest zwierciadłem tego, co w nas».
- Człowiek (mikrokosmos) stworzony na obraz i podobieństwo Stwórcy czy Rozumu Wszechświata (makrokosmosu).
A jeszcze oktagram czy ośmioramienną gwiazdę można narysować nie odrywając ręki. W ten sposób, potrójna fraktalna ośmioramienna gwiazda z czterema mniejszymi takimi samymi gwiazdami wokół niej symbolizuje uniwersalne kosmiczne prawo Jedności czy Wszejedności, które można przekazać przez następujące trafne wyrażenia:
- «Części w całości, a całość z części».
- «Wszystko jest jednym, a jedno jest wszystkim».
- «Jedno w jednym, wszystko we wszystkim».
- «Wszystko w jednym, jedno we wszystkim».
Symbolizm ósemki czy ośmiorności
«Ósemka» - symbol nieskończoności (∞) i runy Dagaz czy transformacji (ᛞ).
- Osiem kierunków przestrzeni (do przodu-do tyłu, w prawo-w lewo, w górę-w dół, do wewnątrz-na zewnątrz).
- Osiem głównych Świąt naszych przodków - szczególnych punktów czasowych na Kole Roku.
- Osiem bram Dżanna (Raju) w islamie.
- Osiem gałęzi Ajurwedy.
- Ośmiorność Bagua (świętego ośmiokąta feng shui).
- Osiem trygramów «I-ching», które składają się na 64 heksagramy, 64 aspekty Sziwy czy elementy rzeczywistości.
- Osiem komponentów Purjasztaka - struktury subtelnego ciała człowieka.
- 88 uznanych współczesnych konstelacji.
- W Starożytnym Egipcie z Ogdoadą (ογδοάς - «ósemka») związane są osiem pierwotnych bóstw, które przedstawiają elementy stworzenia.
- W taoizmie osiem oznacza pełnię, całokształt wszystkich możliwości w formie przejawionej, siły świata fenomenalnego, a także osiem taoistycznych świętych lub nieśmiertelnych.
- W buddyzmie - Osiem szprych Dharmaczakry (Koła Dharmy), Osiem szlachetnych zasad, Osiem obietnic, Osiem Bodhisattwów, Osiem Bogiń.
- Osiem run w każdym z trzech Ættirów Starszego Futharku.
- Aszta-Matrika albo Osiem Matek czy Osiem Boskich Matek - personifikacji energii Wszechświata.
- Asztalakszmi (osiem dobroczynnych obrazów bogini Lakszmi).
- Ośmioręka Wedyjska bogini Durga, która walczy wszystkimi ośmioma rękami ze złymi siłami Wszechświata.
- Osiem poziomów «Lila Dżniana-Czaupady» czy «Boskiej Gry Życia».
- Osiem głównych czakr w mistycznej jodze.
- Oktaedr (ośmiościan) i oktaedr gwiaździsty (Stella Octangula).
Symbolizm pentagramu, piątki czy pięciorności
«Pięcioryczność niesie w sobie etat głębokich sensów. Oto niektóre z nich:
- Pięć gwiazd symbolizuje pięć żywiołów (stichii), energii, sił czy pięć pra-elementów (ziemia, woda, ogień, powietrze i eter).
- Pentagram - pięcioramienna gwiazda - ochronny magiczny symbol w wielu tradycjach.
- Pięć i pięcioramienna gwiazda - sakralny znak Sziwy (w tłumaczeniu ze starożytnego języka drawidyjskiego oznacza po prostu rzeczownik «Bóg»).
- Pięć boskich działań (Sziwy): tworzenie, podtrzymywanie, niszczenie, ukrywanie i odkrywanie.
- Pięć «ciał platońskich», kształt których leży u podstaw budowy wszystkich minerałów.
- Pancza-tattwa («pięć pra-elementów, stichii, żywiołów, istot»): akasza (eter), waju (powietrze), agni (ogień), apas (woda) i prythwi (ziemia).
- Pancza-prana - Pięć pran (prana, apana, samana, udana i wjana).
- Pięć żywiołów Wu-xing (pięć początków, pięć elementów; stichii; działań; ruchów; filarów; faz; stanów): woda, drzewo, ogień, ziemia i metal.
- Pancza kosze (pięć ciał człowieka czy pięć powłok duszy): annamaja kosza (powłoka fizyczna), pranamaja kosza (praniczna czy energetyczna), manamaja (ciało umysłu), widżnianamaja (ciało mądrości) kosza i anandamaja kosza (powłoka błogości i rozkoszy).
- Pięć filarów islamu: Szahada (Świadectwo, deklaracja wiary); Namaz (Modlitwa); Zakat (Jałmużna); Ramadan (Post), Hadżdż (Pielgrzymka).
- Pięć codziennych modlitw u muzułmanów.
- Pięć darów Najwyższego (Piątkowe kazanie).
Symbolizm kwiatu
«Mityczny Kwiat, lotos czy lilia, jako symbol budowy wszechświata, «Mistyczny Kwiat Paproci» czy chaber naszych ornamentów, «Róża Świata» (Daniela Andrejewa), różokrzyżowców (Rosenkreuzer) «Róża na Krzyżu» - wszystko to symbolizm rozkwitu duszy, zarówno mikro-, jak i makro-kosmosu. Rozkwitu i rozwoju od wewnątrz i na zewnątrz.
Symbolizm krzyża
Oktagram, bywa, nazywają «Krzyż Peruna», «Krzyż Swaroga». Nasza ośmioramienna gwiazda przypomina krzyż bałtycki (Baltic cross) i islandzkie ochronne znaki runiczne «Galdrastawy» (Galdrastafir), na przykład, Ægishjálmur). A razem z czterema małymi gwiazdkami po bokach nasz oktagram przypomina przedchrześcijański krzyż krzyży, celtycki i słoneczny krzyż albo Słoneczne Koło. I na tym Słonecznym krzyżu (który symbolizuje światło, ciepło i dobro) czy Słonecznym Kole, albo Kole roku istnieją nasze główne święta (Kolęda, Gromnice czy Matki Boskiej Gromnicznej, Wielkanoc, Radaunica, Noc Kupały, Przemienienie Pańskie, Matki Boskiej Zielnej, Dziady).
W heraldyce oktagram nazywają «podwójnym krzyżem» albo «równoramiennym krzyżem z dwusiecznymi końcami».
Symbolizm Światowita (Świętowita / Zvantevith).
«Światowit» (łac. Zuantewith, pol. Świętowit - «niosący czy rodzący świat») - najwyższy bóg słowiańskiego panteonu, bóg niebiańskiego światła i jego wcielenia Słońca, znany z zapisów z lat 1980-tych na Grodzieńszczyźnie: «Światowit — bóg Słońca i najważniejszy».
Światowit opisywany jest jako bóstwo z czterema twarzami, które patrzą w różne strony, co może symbolizować wszechwidzenie i wszechwiedze. To symbolika światła i ładu. Oktagram również jest kojarzony ze światłem i ładem.
Symbolizm Światła (Swajksta / Swaiksta)
«Swajksta» (Swaiksta) – słowo ze staropruskiego języka i oznacza «światło». Jest ono bardzo zbieżne z nazwami pruskiego słonecznego bóstwa Swajgstiks (Swaigstiks / Žvaigždzuks), pisownia którego czymś przypomina imię Światowita (Świętowit / Zvantevith). W każdym razie pruski rdzeń «swaigst-», oznacza «światło» albo «promieniowanie». W językach spokrewnionych z gockim jest także podobna mityczna postać «Aurwandil» (tłumaczy się jako «promień światła» czy «strumień światła»).
Dlatego symbolizmowi znaku LIT✸Akademia bardzo dobrze odpowiada skład jej szkół i studiów!
SKŁAD LIT✸AKADEMII