Прагляд крыніцы для Мігрэнь. Псіхасаматыка і метафізіка мігрэні

<hr class="swiatlo" id="swiatlo">
'''[[MOWA|MOWA]] :''' 
[[Migrena. Psychosomatyka i metafizyka migreny|Język polski]] | 
[[Мігрэнь. Псіхасаматыка і метафізіка мігрэні|Свята-Мова]] | 
[[Мигрень. Психосоматика и метафизика мигрени|Русский язык]]
<hr>

<p>Вас мучаюць мігрэні? Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны мігрэні.</p>
 
<p>Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў гэтай галіне і аўтары кніг па дадзенай тэматыцы.</p>
<p><em>Ліз Бурбо</em> ў сваёй кнізе "Тваё цела кажа "Любі сябе!"" піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны мігрэні:<br /><em>Фізічная блакіроўка</em>. Звычайная мігрэнь характарызуецца прыступамі болі ў адной палове галавы, якія часта суправаджаюцца млоснасцю і ванітамі і могуць доўжыцца ад некалькіх гадзін да некалькіх сутак. Прыступу мігрэні можа папярэднічаць пагаршэнне зроку. Існуе таксама значна цяжэйшая разнавіднасць мігрэні, якая можа сур'ёзна паўплываць на зрок і гаворка.<br /><em>Эмацыйная блакіроўка</em>. Гэтая хвароба непасрэдна звязана з асобай, індывідуальнасцю хворага. Мігрэнь звычайна развіваецца ў чалавека, які не дае сабе права быць самім сабой. Прыклад: дзяўчына-падлетак хоча быць мастачкай, але бацькі прымушаюць яе абраць іншую прафесію. Яна пакутуе ад мігрэні, таму што паступіла не так, як хацела.<br />Мігрэні ўзнікаюць у чалавека, які адчувае віну, калі спрабуе выступаць супраць тых, хто мае на яго значны ўплыў. Ён не ведае, што яму трэба насамрэч, і выяўляе такую бездапаможнасць, што жыве нібы ў цені іншага чалавека. Акрамя таго, людзі, якія пакутуюць мігрэнню, часта адчуваюць цяжкасці ў сэксуальным жыцці, бо не развіваюць свой творчы пачатак, сімвалам якога ў чалавечым целе з'яўляюцца палавыя органы.<br />Ментальная блакіроўка. Калі ты пакутуеш ад мігрэні, задай сабе наступнае пытанне: "Калі б у маім жыцці склаліся ідэальныя абставіны, кім бы я хацеў БЫЦЬ?" Пасля гэтага пастарайся вызначыць, што перашкодзіла ці перашкаджае табе стаць тым, кім ты хочаш быць. Як правіла, асноўнай перашкодай з'яўляецца няправільная выява думак. Ты памыляешся, лічачы, што людзі мацнейшыя за цябе кахаюць, калі ты выяўляеш сваю залежнасць ад іх. З іншага боку, дазволь сабе быць недасканалым і дай сабе час, неабходны для дасягнення тваёй сапраўднай мэты.<br /><em>Духоўная блакіроўка</em> і заключэнне. Тое ж, што і для АБСЦЭС.</p>
<p><em>Валерый У. Сінельнікаў</em> у сваёй кнізе «Палюбі хваробу сваю» піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны мігрэні: “Мігрэнь – гэта неўралгічны галаўны боль, які часцей за ўсё лакалізуецца ў адным месцы і мае тэндэнцыю з'яўляцца з пэўнай перыядычнасцю. Простыя абязбольвальныя сродкі тут не дапамагаюць Як правіла, такія болі часова ўхіляюцца транквілізатарамі і нейралептыкамі, але толькі часова, бо таблеткі не ўхіляюць самі прычыны, а прычыны яе з'яўлення такія ж, як і ў выпадку з простым галаўным болем, але тут яшчэ напластоўваюцца пэўныя неўратычныя рысы характару.<br />Мігрэні частыя ў тых людзей, якія жадаюць быць дасканалымі. Але яны імкнуцца да дасканаласці, увесь час лаючы і крытыкуючы сябе, вінавацячы і караючы. Яны поўныя ўсякіх комплексаў непаўнавартаснасці і віны. Збавенне ад гэтых комплексаў - гэта збавенне ад болю.<br />Святлана закахалася ў мужчыну, які часта прыязджаў у яе родны горад у камандзіроўкі. Ён быў жанаты, але запэўніваў яе, што хутка развядзецца. Праз некаторы час яна даведалася, што цяжарная. Яна паведаміла яму аб гэтым. Ён паабяцаў высветліць адносіны з жонкай і вярнуцца. Але больш яна ніколі яго не бачыла.<br />Святлана не стала рабіць аборт і нарадзіла дзяўчынку. Літаральна адразу пасля родаў у яе пачаліся моцныя галаўныя болі.<br />І вось цяпер гэтая жанчына сядзіць перада мной і расказвае мне сваю гісторыю. Нядаўна яе дачцэ выканалася 14 гадоў. І на працягу ўсіх гэтых гадоў у Святланы рэгулярна кожны месяц узнікалі наймацнейшыя мігрэнепадобныя галаўныя болі, якія не паддаваліся дзеянню лекаў і выключалі яе з жыцця на трое сутак.<br />- Доктар, я адчуваю сябе жудасна вінаватай перад сваёй дачкой, - кажа мне Святлана са слязамі. - У маёй дачкі няма бацькі, і менавіта я ў гэтым вінаватая. Бо я мела блізкасць з ім усяго адзін раз. Я была дзяўчынай. Мне было сорамна глядзець людзям у вочы, таму што я адчувала сябе заняпалай жанчынай. Я нават пераехала ў іншы горад у надзеі, што ўсё забудзецца і мой душэўны боль сыдзе. Але, нажаль, мой боль застаўся са мной.<br />Часам мігрэнь адлюстроўвае разнастайныя страхі.<br />- Доктар, - звяртаецца да мяне маладая дзяўчына, - у мяне праблемы з галавой.<br />- У чым жа гэта праяўляецца?<br />- Нядаўна ў мяне пачаліся моцныя галаўныя болі.<br />Ніякія таблеткі не памагаюць.<br />- А ці ёсць нейкая заканамернасць у іх з'яўленні? - спытаў я яе.<br />- Да ёсць. - Пры гэтым дзяўчына апусціла вочы. -<br />Нядаўна я пазнаёмілася з хлопцам, ён вельмі добры.<br />Але я не пра гэта. Дык вось, калі ён упершыню спрабаваў мяне пацалаваць, у мяне з'явілася млоснасць, а затым пачалася<br />моцны галаўны боль. Цяпер боль бывае вельмі часта, як правіла, гэта звязана з нашымі сустрэчамі ці нават з думкамі аб ім.<br />У стане трансу мы высветлілі прычыны такой рэакцыі на маладога чалавека. Калі дзяўчыне было 13 гадоў і ў яе пайшлі месячныя, яе маці вырашыла даць ёй першы ўрок сэксуальнага выхавання. Яна растлумачыла ёй, што сэкс - гэта вельмі брудна, што ўсім мужчынам толькі аднаго і трэба. Як толькі яны гэтага дабіваюцца, то тут жа кідаюць жанчын, і часта цяжарных.<br />Вы ўжо ведаеце аб тым, што адна з функцый падсвядомага розуму - ахоўная, і падсвядомасць гэтай дзяўчыны знайшло «выдатны» спосаб (за адсутнасцю лепшых) паклапаціцца аб яе прыстойнасці і бязгрэшнасці.<br />У такім разе трэба з дзяцінства фармаваць правільнае стаўленне да сэксу. Сэкс не можа быць грахоўным. Гэта фізічная праява любові духоўнай. Успрымайце сэкс і як выдатны спосаб зносін з чалавекам, і як спосаб атрымання задавальнення ад жыцця, і як спосаб ачышчэння і ўдасканалення свайго духоўнага пачатку. Калі вы пазбягаеце сэксуальных зносін, лічачы яго заганным, то, значыць, вы бяжыце ад зямнога. Але ўсё зямное створана Богам, Вышэйшым Розумам. І метафара пра Адама і Еву, пра змяя-спакусніка азначае, што чалавек, спазнаючы ўсё зямное (у тым ліку і сэкс), усё роўна павінен прыйсці да Бога. Дык ці варта рабіць гэты шлях цяжкім і невыносным?"</p>
<p><em>Паводле Сяргея С. Канавалава</em> («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаве. Якія вылечваюць эмоцыі»), магчымымі псіхасаматычнымі і метафізічнымі прычынамі мігрэні: "Нянавісць да прымусу, жаданне быць дасканалым, супраціў абставінам, якія немагчыма змяніць. Недаацэнка сябе, самакрытыка, пачуццё непаўнавартасці. Моцны стан напругі.<br />Спосаб лячэння. У корані змяніць сваё ўяўленне аб жыцці. Для гэтага наладзіць правільны лад жыцця (чытайце пра яго ў кнізе), праводзіць медытацыі з кнігай, выходзіць часцей на сувязь са мной, прасіць у мяне, свайго Настаўніка, якая вылечвае энергіі".</p>
<p><em>Кэрал Рытбергер</em> у кнізе "Сігналы цела. Пра што гавораць нашы хваробы" піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны мігрэні: "Мігрэнь — гэта галаўны боль, які суправаджаецца вострай балючай пульсацыяй з аднаго боку галавы, а таксама млоснасцю, дрыжыкамі, ванітамі, слабасцю, пагаршэннем зроку. галавакружэннем Мігрэнь можа мець спадчынны характар або выклікацца алергіяй на некаторыя харчовыя прадукты, глутамат натрыю, штучныя падсалодвальнікаў, а таксама гарманальнымі засмучэннямі, зменай надвор'я ці недахопам серотоніна.<br />Псіхалагічны партрэт. Тыя, хто пакутуюць мігрэні, часцей за ўсё празмерна амбіцыйныя, залішне патрабавальныя, самакрытычныя, адчувальныя да крытыкі ў свой адрас, нязменна трывожныя і схільныя душыць эмоцыі. Яны нагадваюць які закіпае імбрычак вось-вось выплюхнецца, яны заўсёды ў напрузе. Неабходнасць выканання жыццёвых задач настолькі іх прыгнятае, што яны часам гатовы збегчы і схавацца ад усіх і ўся. Іх лёгка выбіць з каляіны, ім часта здаецца, быццам ад іх нешта хаваюць. Яны жывуць у страху быць адрынутымі і пакінутымі. Яны - перфекцыяністы па натуры і мяркуюць: для таго каб іх любілі і ў іх мелі патрэбу, яны абавязкова павінны добра сябе зарэкамендаваць. Яны выказваюць незадаволенасць і могуць раззлавацца - нават раз'юшыцца, - калі ад іх чакаюць нейкіх дзеянняў, але не даюць пры гэтым неабходнай інфармацыі або сродкаў для іх ажыццяўлення. Яны цярпець не могуць, калі ім кажуць, што рабіць ці як гэта зрабіць, ці калі імі кіруюць.<br />Спадарожныя эмоцыі: гнеў, лютасьць, абурэнне, нездаволенасць, грэбаванне, агіда, жах, сорам.<br />Глыбінныя запатрабаванні: запатрабаванні душы - развівацца і выяўляць сябе; запатрабаванні розуму - адчуваць абароненасць і кантраляваць жыццё.<br />Што трэба змяніць: устаноўкі і думкі".</p>
<p><em>Доктар Лууле Віілма</em> ў сваіх працах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны мігрэні:<br />Нагнятанне смутку выклікае ў галаве ў дарослага павышэнне нутрачарапнога ціску. У адпаведнасці са ступенню і хуткасцю павышэння ціску ўзнікаюць розныя хваробы. Пастаяннае цяжкае, якое душыць адчуванне ў галаве можа перарасці ў галаўны боль, а той, у сваю чаргу, - у мігрэнь. Калі нядужанне суправаджаецца нутрачарапнымі запаленчымі працэсамі, тое ўзнікае небяспека для жыцця.<br />Мігрэнь - гэта хвароба з вельмі моцным галаўным болем, якая кульмінуе ў выглядзе ваніт, пасля чаго зноў цішэе. У нябачнай плоскасці ўзнікае крытычнае навала смутку, што фізічна выклікае ацёк мозгу. Рух вадкасці мозгу блакуецца страхам мяне не любяць, з-за чаго прыгнечаны страх перарастае ў злосць - мяне не любяць, не шкадуюць, са мной не лічацца, мяне не слухаюцца і г.д.<br />Калі стрыманасць набывае небяспечныя для жыцця маштабы і ў чалавеку прачынаецца жаданне змагацца за жыццё, гэта значыць абуджаецца пераважная агрэсіўная злосць супраць жыцця, у тое імгненне і адбываецца ваніты.<br />Ваніты ўяўляюць сабой агіду да міру і да будучыні, жаданне вярнуць старыя добрыя часы. Моцнае фізічнае ўзварушэнне, выкліканае ванітавым рэфлексам, расцягвае дэфармаваную ад напругі шыю, даючы магчымасць шыйным пазванкам зрушыцца ў шуканае становішча. З вяртаннем пазванкоў на свае месцы энергетычныя каналы, якія праходзяць у шыі, адкрываюцца, і цела атрымлівае магчымасць выводзіць праз печань назапашаныя дзындры.</p>
<p><em>В. Бройцігам і П. Крысціян</em> у сваёй кнізе "Псіхасаматычная медыцына" пішуць пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны мігрэні:<br />"Пры праўдзівай мігрэні гаворка ідзе аб приступообразно які ўзнікае галаўнога болю, большай часткай у адной палове галавы, якая спалучаецца з засмучэннямі зроку (падвышаная адчувальнасць да святла, мігацельная скатома), а часам суправаджаецца ванітамі, паносам. Гэты які доўжыцца шматлікія гадзіны болевы прыступ са спадарожнымі сімптомамі большай часткай звязаны з дэпрэсіўным ці некалькі узбуджаным станам.На вышыні прыступу ў хворага ўзнікае жаданне застацца ў адзіноце ў цёмным пакоі ці ў ложку. Нярэдкія сямейныя выпадкі мігрэні.<br />Прыступы мігрэні могуць правакавацца рознымі саматычнымі ці псіхічнымі фактарамі, зменай рытму сну і няспанні з познім ці, наадварот, занадта раннім абуджэннем, а таксама зменамі надвор'я, парушэннем рэжыму харчавання, уплывам шуму, светлавога раздражнення і г.д. Псіхічныя правакацыйныя сітуацыі апісваюцца адносна аднатыпна: мігрэнепадобныя прыступы галаўнога болю сустракаюцца часцей за ўсё тады, калі робяцца інтэнсіўныя намаганні, праводзіцца пэўная запланаваная праграма або патрабуецца дасягненне пастаўленай мэты ці нават некалькіх мэт, выкананне пэўных патрабаванняў. Характэрныя для гэтага выразы: "Я павінен быў гэта зрабіць"; "Я павінен паспець да тэрміну"; "Я павінен да поўдня зрабіць тысячу спраў"; «Я спрабую ўсе гэтыя справы ўладзіць» [W. Grace і D. Graham, 1972J. Разам з тым падкрэсліваецца значэнне сітуацыі выцесненай або утаймаванай лютасьці [F. Alexander, 1951; Wolff, 1963].<br /><em>Псіхафізіялогія</em>. У адказ на ўздзеянне розных фактараў галава рэагуе болямі гушчару, чым любы орган. Багатае кровазабеспячэнне, развітая сетка сімпатычных вегетатыўных валокнаў, якія суправаджаюць посуд і ўключаюць валокны, якія праводзяць болевыя адчуванні, ствараюць адчувальны да болю рэгіён. Адчувальнасць сасудаў да болю здаўна разглядаецца як істотны чыннік галаўнога болю, на што выразна паказвае вызначэнне «вазаматорныя галаўныя болі». Мігрэнь звязваюць з парушэннем кровазабеспячэння (адукацыя артэрыявенозных саўсты ў перыферычных сасудах) [Н. Heyck, 1975]. У гэтым плане абмяркоўваецца пытанне аб магчымасці раскрыцця шматлікіх звычайна закрытых артэрыявенозных анастамозаў мазгавых абалонак, параўнальнага з паталагічнымі шунтамі. У той жа час паказваецца на біялагічныя механізмы, якія выяўляюцца ў парушэннях абмену біягенных амінаў (серотонін, гістамін, цірамін і г.д.) і гармонаў, што прыводзіць да судзінкавым рэакцый і паніжэнню болевага парога [D. Soyka, 1978]. Дакладнасць гэтых дадзеных спрэчная. Электраэнцэфалаграфічныя даследаванні выяўляюць павольна якія распаўсюджваюцца па кары патэнцыялы актыўнасці з характэрнымі паказчыкамі электрычнай узрушанасці.<br />Сумнеўна, каб усе хворыя з мігрэнню мелі адзіную структуру асобы, тым больш што не заўсёды магчыма выразна размежаваць галаўны боль з прычыны напругі і мігрэнь. Апошняя, несумненна, адносіцца да сямейных захворванняў; генетычныя даследаванні і клінічныя назіранні паказваюць на ролю спадчынных фактараў у паходжанні мігрэні.<br />Лячэнне. Доследныя хворыя пры набліжэнні прыступу мігрэні і з'яўленні прадвеснікаў у выглядзе тупых галаўных боляў і прыгнечанасці прымаюць прэпараты, у склад якіх уваходзяць кафеін і эрготамін, унутр або ў свечках. Як у любога хворага з галаўным болем, пры наяўнасці мігрэні лекар павінен высветліць, якія прэпараты найболей эфектыўныя для дадзенага хворага. Акрамя таго, лекар павінен даць хвораму рэкамендацыі адносна ладу жыцця. Неабходна ўхіліць правакацыйныя фактары - парушэнні рэжыму сну, сілкаванні і т. п. Варта таксама выключаць відавочныя або ўтоеныя канфліктныя сітуацыі.<br />Калі ў хворых маюцца выяўленыя канфліктныя сітуацыі або асобасныя праблемы, то ім паказана раскрывае глыбінна-псіхалагічная або псіхааналітычная тэрапія”.</p>
<p><em>Ірына Г. Малкіна-Пых</em> у сваёй кнізе "Псіхасаматыка: Даведнік практычнага псіхолага" піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны мігрэні:<br />Прыступы мігрэні ўяўляюць сабой асаблівую форму галаўных боляў, якая характарызуецца пераважна латэральнай пульсавалай болем, млоснасцю, ванітамі, святлабояззю і суправаджальнай неўралагічнай сімптаматыкай. Хворыя часта дэманструюць прыгнечаную варожасць, якая, паводле Fromm-Reichmann (1959), «уяўляе сабой варожую зайздросную ўстаноўку, спецыфічна накіраваную супраць інтэлектуальных дасягненняў іншых. Гэта мае значэнне пры выбары органа пакуты».<br />Мы можам разумець мігрэнь як «жульніцтва». Яна служыць утойванню душэўных канфліктаў, якія хворы "не павінен" паведамляць. Прыступ мігрэні можа даваць хвораму элементы другаснага задавальнення: ён дае магчымасць маніпуляваць сям'ёй або караць навакольны свет.<br />Тыповы пацыент з галаўнымі болямі, як паказаў у сваіх класічных працах Wolff (1948), - гэта абавязковы, добрасумленны, акуратны, няўхільна які імкнецца да дасягненняў і поспеху чалавек, які тым не менш трывае крушэнне, амаль дасягнуўшы сваёй мэты. Высокую інтэлектуальнасць пацыентаў з галаўнымі болямі адзначаюць амаль усе аўтары, паказваючы пры гэтым на слабаразвітую эмацыйную сферу. Loch (1965) кажа, што, верагодна, "трэба ўмець думаць на адносна высокім узроўні, каб стаць пацыентам, якія пакутуюць галаўнымі болямі".<br />Псіхатэрапія. Калі ў хворых маюцца выяўленыя канфліктныя сітуацыі або асобасныя праблемы, то ім паказана раскрывае глыбінна-псіхалагічная псіхатэрапія (гештальт-тэрапія, псіхасінтэз, тэрапія, факусаваная на рашэнні, кагнітыўная, пазітыўная і сямейная псіхатэрапія).<br /><em>Нейралінгвістычнае праграмаванне</em>. Пры мігрэні рэкамендуецца выкарыстоўваць тэхніку дысацыяцыі, гэта значыць дапамагчы пацыенту "раз'яднаць" розум і цела, а затым прапанаваць яму ўбачыць працэс уласнага нараджэння, у тым ліку і той цяжкі момант, калі пры прасоўванні па радавых шляхах, каб забяспечыць магчымасць рухацца далей, адбылося памяншэнне памераў галавы і, адпаведна, павышэнне нутрачарапнога ціску. Важна, каб прытомнасць пацыента сказала свайму які нараджаецца Я, што падвышэнне ціску, вядома, дапамагло яму ў тых надзвычайных абставінах, але больш да яго звяртацца не варта, няўжо толькі калі прыйдзецца нарадзіцца яшчэ раз. Калі немаўля з'явіцца, трэба сказаць яму, што за штучным павышэннем ціску рушыла ўслед аднаўленне формы яго галавы, але зараз у такім аднаўленні няма неабходнасці, тым больш што зараз косткі чэрапа цвёрда злучаныя паміж сабой. Немаўля павінна пачуць таксама, што ўсе вакол любяць яго, у тым ліку яго самога, і што ён з'яўляецца жаданым дзіцем і ніхто не зробіць спробы пазбавіцца ад яго.<br /><em>Пазітыўная псіхатэрапія пры галаўным болі</em>. Галаўны боль і мігрэнь - здольнасць даваць вынахад напрузе і канфліктам праз галаву.<br /><em>Актуальная здольнасць:</em> "акуратнасць".<br /><em>Вызначэнне і развіццё:</em> здольнасць арганізоўваць і расчляняць сваё ўспрыманне і ўсё навакольнае. Яна накіравана на розныя сістэмы адносін: разумны парадак рэчаў, традыцыйны парадак, інтуітыўны, поўны фантазій, рамантычны парадак, знешні і ўнутраны парадак. Нават у неакуратнага дзіцяці ёсць свой парадак і сваё асэнсаванне парадку. Акуратнасці вучацца на прыкладзе бацькоў, бліжэйшага акружэння, праходзячы праз заахвочванні і пакаранні. Уяўная неакуратнасць дзіцяці - гэта прыступка ў яго спробах арганізаваць свой свет. Асноўнай функцыяй акуратнасці з'яўляецца дыферэнцыяванне. Праз яго набываецца пэўныя адносіны і давер да рэчаў. У гэтых пацыентаў дамінуюць другасныя здольнасці стараннасць / дзейнасць, дакладнасць і добрасумленнасць, акуратнасць і абавязковасць. Варта перабудоўваць, наадварот, шчырасць і шчырасць, кантакты, цярпенне, час, веру, надзею і любоў.<br /><em>Як пра гэта пытаюцца</em>. Хто з вас больш шануе парадак? Ці ёсць у вас і ці былі праблемы з-за неакуратнасці (з кім)? Ці сочыце вы за тым, каб ваша кватэра (спальня, жылы пакой, гараж, сад), ваша працоўнае месца заўсёды былі ў ідэальным парадку? Пры бязладзіцы вы пачуваецеся жудасна ці знаходзіце, што трошкі бязладзіцы - гэта як раз тое, што трэба? Хто з вашых бацькоў у большай ступені сачыў за парадкам? Што здаралася, калі вы ў дзяцінстве не прыбіралі свой пакой?<br /><em>Сінонімы і засмучэнні</em>: наводзіць парадак, крыва і наўскос, хаатычны, смутны.<br />Педантычнасць, дакучлівы кантроль, унутраная напружанасць, абароненасць, агрэсія, канфлікты бацькоў і дзяцей, прафесійныя цяжкасці, страўнікавыя і кішачныя засмучэнні.<br /><em>Асаблівасці паводзін</em>. Ужо невялікая перастаноўка часта стварае неабходны выгляд. Скрыня для рэчаў, якія ў дадзены момант не патрэбныя, прадухіляе хаос у пакоі. Усё на сваім месцы. Знаходзіць рэчы там, дзе іх паклалі. Дзіця мае патрэбу ў сваім уласным парадку, перш за ўсё ў працэсе гульні. Калі вы нешта бераце ў свайго партнёра, скажыце яму пра гэта. Вы захаваеце сабе і яму час і нервы. Ці думалі вы калі-небудзь узяць пару дзён водпуску, каб навесці парадак?<br />Мэта тэрапіі - перапрацоўка неактыўных сфер (пашырэнне сфер Цела-Я, міжасобасныя кантакты і ўяўленне, фантазія). Паралельна з гэтым праводзіўся аналіз акцэнтаваных сфер на працягу жыццёвага шляху.<br />Апытальнік да галаўнога болю і мігрэні:<br />1. Вы калі-небудзь разважалі так, што "ламалі галаву" ці "галава трашчала"? Ці можаце вы ўзгадаць яшчэ якія-небудзь прыказкі і прымаўкі адносна вашага захворвання? Што гэта за прыказкі?<br />2. Хто і калі паведаміў вам аб вашай хваробе?<br />3. Як вы лячыліся да гэтага часу? Як вам тлумачылі вашае захворванне?<br />4. Ці займаецеся вы аўтагеннай трэніроўкай, посцізаметрычнай цягліцавай рэлаксацыяй ці аналагічнымі практыкаваннямі? Ці прытрымліваецеся вы дыеты?<br />5. Ці рэгулярна вы прымаеце прызначаныя вам лекі? Ці ведаеце вы, як яны дзейнічаюць, што вы можаце ад іх чакаць і якія магчымыя пабочныя эфекты?<br />6. Чаму звужаюцца крывяносныя пасудзіны ў галаве? Хтосьці "пералез праз вашу галаву"? Вы спрабавалі "скочыць вышэй галавы"? Ці лічыце вы, што ў некаторых справах трэба "ламаць галаву"? Ці рабілі вы штосьці «злом галавы»?<br />7. Ці лічаць вас «светлай галавой» або «тупагаловым»? Ці часта вы здаецца «безгаловым», губляючы рацыянальны кантроль над сабой?<br />8. Ці можаце вы адкрыта выказваць свае пачуцці?<br />9. Ці з'яўляецца для вас зносіны з сябрамі, знаёмымі, гасцямі разгрузкай і расслабленнем ці вы яшчэ напярэдадні сустрэчы пачынаеце хвалявацца (ці будуць яны задаволеныя?... у іншых стол быў багацейшы... пасля прыйдзецца зноў усё прыбіраць!»).<br />10. Ці думаеце вы пра сваю будучыню часцей песімістычна? Што вы разумееце пад выразам "інтэлектуальны песімізм"? Ці характэрна для вас "быць заўсёды ў клопатах"?<br />11. Што для вас з'яўляецца сэнсам жыцця (стымулам, мэтай, матывацыяй, жыццёвым планам, сэнсам хваробы і смерці, жыцця пасля смерці)?<br />12. Ці можаце вы ўспрымаць свае пакуты як шанец спазнаць невядомыя да гэтага часу сферы?</p>
<p><em>Сяргей М. Лазараў</em> у сваіх кнігах «Дыягностыка кармы» (кнігі 1-12) і «Чалавек будучыні» піша пра тое, што асноўным чыннікам абсалютна ўсіх хвароб, у тым ліку і галаўнога болю з'яўляецца дэфіцыт, недахоп ці нават адсутнасць кахання ў душы чалавека . Калі чалавек ставіць нешта вышэй за любоў да Бога (а Бог, як гаворыцца ў Бібліі, ёсць Любоў), то ён замест здабыцця боскай любові накіроўваецца да чагосьці іншага. Да таго, што (памылкова) лічыць важнейшым у жыцці: грошы, слава, багацце, улада, задавальненні, сэкс, адносіны, здольнасці, парадак, мараль, веды і шматлікім-многім іншым матэрыяльным і духоўным каштоўнасцям… Але гэта ўсё не мэта, а толькі сродкі для здабыцця боскай (праўдзівай) любові, любові да Бога, любові, як у Бога. А туды, дзе няма (сапраўднага) кахання ў душы, як зваротная сувязь ад Сусвету, прыходзяць хваробы, праблемы і іншыя непрыемнасці.</p>
<p>Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын галаўнога болю працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дадаткі да дадзенага артыкула. Працяг будзе!</p>

<hr />
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_sw.html Андрэй ЖАЛЕВІЧ]<br>
'''[https://zhalevich.com/index_sw.html www.zhalevich.com]'''
<hr />
== Выкарыстаныя крыніцы ==
# Андрэй Жалевіч. '''[https://zhalevich.com/trakt-swietarazum_sw.html СВЕТАРАЗУМЕННЕ. Пазнанне глыбінных сэнсаў, адкрыццё першасных прычынаў і вышэйшых прызначэнняў]'''. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
# Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
# Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
# Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
# Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
# Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
# Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции.  - CПб.: Питер, 2009 г.
# Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
# Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
# Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
# Бройтигам В., Кристиан П., Рад М. Психосоматическая медицина. – М.: ГЭОТАР МЕДИЦИНА, 1999 г.
# Кэрол Ритбергер. Сигналы тела: О чем говорят наши болезни.  - К.: София, 2009 г.
# Ирина Г. Малкина-Пых. Психосоматика: Справочник практического психолога. - М.: Эксмо, 2005 г.
і іншыя '''[[Крыніцы па псіхасаматыцы|крыніцы па псіхасаматыцы]]''' [[Крыніцы па псіхасаматыцы|&gtdot;&gtdot;&gtdot;]]

== Чытайце таксама ==
* '''[https://www.zhalevich.com/meta-medicina_sw.html Увесь ліст (спіс) псіхасаматычных і метафізічных прычын захворванняў]'''.

[[Category:Псіхасаматыка]]
[[Category:Здароўе]]