Мяне завуць Андрэй Жалевіч. Я з'яўляюся вольным мета-даследчыкам і разпрацоўчыкам укладаў і спосабаў мыслення і думання, усвядамлення і асэнсавання, развіцця і самаразвіцця, аздараўлення і самааздараўлення, пісьменнікам і аўтарам метадалогіі пазнання «Светаразуменне».

---

Нарадзіўся я ў 1978 годзе ў вёсцы Сівіца недалёка ад Крэўскага замка, дзе ў 1385 годзе была падпісана Крэўская Вунія паміж Каралеўствам Польскім і Вялікім Княствам Літоўскім, і ад радавога маёнтка Агінскіх, дзе ў 1794 годзе ля ракі Вяльля (Вілія) пісаўся знакаміты Паланэз №13 «Развітанне з Радзімай» Міхаіла Клеафаса Агінскага.

---

---

З самага дзяцінства я меў характар даследчыка і імкненні да задавання складаных экзістэнцыяльных (ад лац. exsistentia — «існаванне») і трансцэндэнтных (ад лат. transcendens «пераўзыходзячы, выходзячы за межы») пытанняў. Задоўга да школы дакучаў тату сваімі запытамі «Адкуль мы з'явіліся», «Як утварылася Зямля, Сонца і зоркі», «Для чаго мы жывём і ў чым сэнс нашага жыцця»?

Яшчэ ў дашкольным узросце, назіраючы за зоркамі і супастаўляючы адказы таты на мае пытанні і яго расказы аб будове атама, клетак цела і сонечнай сістэмы, самастойна заўважыў падабенствы паміж Макра- і Мікра-космасам (герметычныя законы) і сфармуляваў сваё ўласнае Светаразуменне аб Сусвеце, як Касмічным Адзінстве і кіруючым ім Вышэйшым Розуме.

І толькі потым, дзесьці падчас вучобы на геаграфічным факультэце БДУ і жывучы ў інтэрнаце са студэнтамі-фізікамі (стаўшымі потым дактарамі фіз.-мат. навук), я з вялікім здзіўленнем усвядоміў, што з ранняга дзяцінства падзяляў усе думкі Ўладзіміра Вярнадскага аб «Наасферы» (Сферы Розуму) і як Канстанцін Цыялкоўскі таксама быў прыхільнікам «біякасмізму» і «панпсіхізму». Я ў дзяцінстве проста не ведаў, што гэта так называецца. Як і Мікола Тэсла, з самага дзяцінства я верыў, што ўвесь Сусвет жывы, што наша Зямля — гэта адзіны звышарганізм, як гэта апісана ў «Гіпотэзе Геі» Джэймса Лаўлока, «Тэорыі жывой Зямлі» геолага Ігара Яніцкага і працах біяфізіка Аляксандра Чыжэўскага аб «касмічных рытмах і іх уплыве на наша жыццё, дзейнасць, гісторыю», «пра ўзаемазалежнасць усяго з усім ва ўсім Сусвеце» і «пра татальную разумнасць таго, што біёлагі памылкова лічаць "мёртвым"».

Яшчэ пазней пад час сваіх вандровак па дагістарычных святынях ды месцах сілы Індыі і вывучэння практычнай усходняй філасофіі, я даведаўся, што маё Светаразуменне з самага ранняга дзяцінства амаль поўнасцю супадае з старажытняй кашмірскай філасофіяй Парадвайты (у пер. з санскрыта «Абсалютннага Адзінства») і тыбецкага вучэння Дзогчэн (у перакладзе «Вялікая Дасканаласць» ці «Бязмежная Паўната»). Але ў дзяцінсве я пра гэтыя старажытнія філасоўскія вучэнні яшчэ не чуў.

Мае бабулі і дзядулі па мамінай ветцы роду займаліся знахарствам і зцалялі людзей ад розных хвароб, якія не маглі вылячыць дактары. Назіраючы за знахарскай дзейнасцю бабулі Юлі ў мяне ўнікала шмат пытанняў, на якія яна не магла адказаць. Таму я самастойна шукаў на іх адказы ў сельскай бібліятэцы. Стаў захапляцца парапсіхалогіяй і ўфалогіяй. Таму любімым часопісам было савецкае атэістычнае выданне «Навука і рэлігія», а любімымі тэлевізійнымі праграмамі былі «Відавочнае — неверагоднае», «Пад знакам Пі» і «Чалавек. Зямля. Сусвет».

Аднойчы ў дзяцінстве паглядзеўшы мастацкую стужку «Прывід замка Морысвіль» («Fantom Morrisvillu», 1966), дзе ёг дэманстраваў свае звышздольнасці, я пачаў часамі канцэнтравацца на адной кропцы. Што гэта называецца «медытацыяй» я таксама тады яшчэ не ведаў. Але тады і пачалася мая першая ёга.

Любімымі маімі прадметамі ў школе былі фізіка і хімія, геаграфія і гісторыя. Ад фізікі і хіміі я чакаў адказаў на мае пытанні аб складзе матэрыі, будове сусвету і іншых вымярэннях. Ад гісторыі і геаграфіі я чакаў лепшага разумення таго, што адбываецца ў свете. Тады перад распадам СССР я цэлымі начамі лавіў «Радыё Свабоду» і «Нямецкую Хвалю», адкуль я атрымліваў інфармацыю, якая вельмі моцна адрознівалася ад таго, што казалі па савецкаму тэлебачанню, але значна лепш адлюстроўвала нашу сапраўдную рэчаіснасць. З тых часоў я пачаў свае ўласныя даследванні па гісторыі, распытваючыся старых людзей, якія былі непасрэднымі жывымі сведкамі розных падзей. Адзім за другім я разбураў савецкія прапагандысткія міты і вучыўся думаць глыбей. Менавіта тады я пачаў развіваць тое, што зараз называется аналітычным ці крытычным мысленнем.

У 1995 годзе я заняў 1-е месца на Рэспубліканскай алімпіядзе па геаграфіі, што дало магчымасць без іспытаў паступіць на геаграфічны факультэт БДУ. Але будучы простым сялянскім хлопцам з глухой правінцыі, я адразу адчуў рэзкі недахоп здольнасцей і свой нізкі інтэлектуальны ўзровень пасля сваёй сельскай школы ў параўнанні з выпускнікамі абласных ліцэяў і гімпазій, з якімі я вучыўся. З усіх універсітэцкіх прадметаў я добра ведаў толькі геаграфію ды хімію і ўвогуле не ўмеў ні фармуляваць свае думкі, ні нават добра размаўляць. Я зразумеў, што не змагу здаць першую ж сэссію і буду адчыслены з Універсітэта.

Я думаў, што можна зрабіць, каб найхудчэй зменьшыць маё татальнае адставанне ад аднакурснікаў. Трэба было вельмі шмат чаго навярстаць ды і не адстаць пры гэтым ў асваенні новых ведаў. А аставалася толькі 4 месяцы да першай сесіі.

Я ўспомніў словы майго цудоўнага настаўніка геаграфіі А. З. Аўчыннікава, які даваў мне параду: «У Мінску ёсць нацыянальная бібліятэка.., абавязкова туды запішыся і калі чаго-небудь не будзеш ведаць - ідзі туды і там знойдзеш усе, што трэба». Таму я пайшоў у «нацыяналку» і... быў шакаваны. Сколькі шмат кнігаў! Я знайшоў самыя лепшыя манаграфіі па ўсіх сваіх прадметах і задаўся сабе пытаннем: «Як гэта ўсё да сесіі паспець прачытаць»? За ўсё жыццё не прачытаў столькі шмат, а тут трэба прачытаць за 4 месяцы ды яшчэ можа не па аднаму разу... Падумаў, што трэба нейкі метад. Зноў успомніў словы свайго настаўніка, які казаў «...там знойдзеш усё, што патрэбнна»! Значыць трэба шукаць кнігу пра тое, як навучыцца хутка чытаць кнігі. І знайшой не адну, а з дзесятак такіх кніг. У першую чаргу пачаў чытаць іх, і адразу выкарыстоўваць на практыцы метады хуткага чытання. Таму першую сесію ў БДУ быўшы троечнік нават у сельскай школе здаў з балам 5,0 (па пяці бальнай сістэме). Так здаў і другую, і трэцюю, і так далей... Паступіў на самую прыстыжную спецыялізацыю «Рэгіянальнае планаванне і кіраванне галінамі вытворчасці», пачаў працаваць у Навукова-даследчай лабараторыі «Сацыяльна-эканамічных праблем Беларусі і краін СНД», дзе праводзіў самастойныя аналітычныя даследванні (стаў суаўтарам навуковых справаздач для Міністэрства эканомікі і Міністэрства сельскай гаспадаркі). Там я атрымаў добрае дасвядчэнне ў галіне глабальнага ўсебаковага комплекснага геа-экалагічнага мыслення.

Але ведання метадаў аналізу мне бракавала. Таму паралельна я паступіў на Спецыяльны факульт бізнесу і інфармацыйных тэхналогіяў БДУ, дзе па праграмме Універсітэту Каларада (США) я атрымыў адукацыю аналітыка ў галіне «Эканамічнай кібернетыкі».

У выніку, па сукупнасці адзнак, публікацый і выступленняў на канферэнцыях быўшы троечнік з сельскай школы быў прызнаны лепшым выпускніком БДУ 2000 года! За сваю навуковую дзейнасць быў узнагароджаны граматамі Рэктарата БДУ і Прэзідыўма Беларускага геаграфічнага таварыства, а таксама быў стыпендыятам Фонда Джоржа Сораса і Фонда фундаментальных даследаванняў БДУ.

Мала таго, адна з маіх дыпломных прац была прызнана напісанай на ўзроўні кандыдацкай дысертацыі. А для другой дыпломнай працы ў БДУ не знайшлося кваліфікаваннага навуковага кіраўніка. Атрымаў накіраванне ў аспірантуру, але ад навуковай кар'еры я адмовіўся на карысць практычнай дзейнасці, хоць не на міг не забываўся пра далейшую адукацыю (Бізнес-школа ІПМ, Moscow Business School, Рэспубліканскі Інстытут Вышэйшай Школы, шэраг іншых аналітычных школаў) і безперапыннае самаразвіццё.

Калі ж яшчэ на першым курсе я штудзіраваў кнігі па хуткачытанню, то ў іх знайшоў спасылкі на кнігі па самаразвіццю, па стратэгіі развіцця кар'еры і дасягнення поспеху. Добра валодаючы метадамі хуткачытання, на гэты тэмат я тады прачытаў тысячы кніг (кожны дзень не менш 10!). Так паступова я пачаў атрымліваць адукацыю ў тым накірунку, які пазней (гадоў праз 10) прыйдзе да нас пад назвай «коўчынг». І як заўсёды веды аб дасягненні поспеху пачаў прымяняць на практыцы, дапамогшы многім людзям зрабіць цудоўную кар'еру. Атрымліваецца, што я займаўся коўчынгам за доўга да яго афіцыйнага з'яўлення.

Пасля універсітэта я паспяхова займаўся аналітычнай працай у Упраўленні эканомікі і прамысловасці Смаргонскага райвыканкама, быў экспертам Беларускай Гандлёва-Прамысловай Палаты, філіял якой арганізаваў і поўнасцю аўтаматызаваў сам, потым арганізаваў новы накірунак у Інфармацыйным цэнтры БелГПП. З гэтага часу пачалася мая актыўная кансультацыйна-арганізацыйная дзейнасць: я ці арганізоўваў або рэарганізоўваў прадпрыемствы, ці аптымізоўваў бізнес-працэссы, ці шукаў глыбінныя прычыны сістэмных праблемаў, ці кансультаваў па ўстойлівым развіцці.

Па волі лёсу мне давялося працаваць на адказных і кіраўнічых пасадах і рэалізовываць складаныя карпаратыўныя праекты (БелГПП, ПО МТЗ, Белгазпрамбанк, Беларусбанк і іншыя). Свае іннавацыйныя падыходы я выкладаў у Бізнес-школе БДУ, Цэнтры іннавацыйнага мэнэджменту РІВШ, Акадэміі мастацтва, розных трэнінгавых цэнтрах і ўласных адукацыйных праектах (Акадэмія брэйнбілдынгу, Акадэмія ўстойлівага развіцця, Інстытут Сістэмных Іннавацыяў, ІНСАЙТ-Інстытут і іншых).

Я таксама быў арганізатарам самых буйных і рэзанансных у Беларусі бізнес-форумаў і эканамічных канферэнцый свайго часу.

• Міжнародная канферэнцыя «Развіццё інвестыцыйных працэсаў у Рэспубліцы Беларусь».
• Міжнародная практычная канферэнцыя «Развіццё знешнеэканамічных сувязей».
• Дзелавы форум «З крызісу - у трыццатку краін-лідэраў па ўмовах вядзення бізнесу».

Мае публікацыі і інтэрв'ю аб іннавацыйным развіцці публікаваліся ўсімі буйнейшымі дзелавымі выданнямі Расеі, Украіны і Беларусі («Директор», «Генеральный директор», «Инновационный менеджмент», «&.Стратегии», «Первый», «СЕО», «Советник», «Business Excellence», «Новый менеджмент», «Управление качеством», «Организационное консультирование», «ТЭО: Техника, Экономика, Организация», «Умное производство», «Альтернатива», «Антикризисное управление», «Финансовый директор», «Главный экономист», «Служба PR», «Маркетинг в России и за рубежом», «Новый маркетинг», «Новости маркетинга», «Маркетинг: идеи и технологии», «Меркурий», «Отдел рекламы», «О рекламе», «Новая экономика», «Управление персоналом», «ТОП-Персона», «Промышленный маркетинг», «Корпоративная культура», «Дело», «Ключевой вопрос» і іншымі).

А бізнес-парталам Міжнароднай супольнасці менеджэраў «E-Xecutive» за адзін са сваіх артыкулаў я нават быў узнагароджаны дыпломам «Лепшы аўтар 2009 года» і аднесены ў катэгорыю «Залатога аўтара».

Пікам маёй «зорнай» бізнес-кар'еры стала ўласная кансалтынгавая кампанія ООО «Інстытут сістэмных іннавацыяў», якая займалася разпрацоўкамі ў галіне іннавацыйнага мыслення, штучнага інтэлекту і развіцця сістэм развіцця! Пасля стажыроўкі ў лепшых бізнес-школах ЗША па тэме «Развіццё эканамічнай і бізнес-адукацыі» я з 2010 году займаюся толькі даследчай, кансультатыўнай і асветніцкай дейнасцю.

Акрамя таго, з самага ранняга дзяцінства мяне найбольш цікавілі пытанні пра тое, як можна пра нешта даведацца, веды пра тое, як атрымлівать веды, спосабы пазнання новага. У школе мяне нават называлі «Архімед» і «Разведчык». Таму я ніколі не прапускаў ніводной магчымасці каб разшырыць свой метадалагічны апарат пазнання і мыслення.

І ў 2001 годзе лёс звёў мяне з вынаходцам, былым дырэктарам «Вільнюскага завода радыёкампанентаў», прадпрымалькікам, першым у Беларусі кааператарам і проста рознабакова адукаваным чалавекам Пятром Карняком, які ўжо ў той час распавядаў мне пра iP-тэлефанію і нанатэхналогіі. Гэты высокі інтэлектуал-вынаходнік і інавацыйны прадпрымальнік падзяліўся са мной тым, як выкарыстоўвае для лепшага разумення таго, што адбываецца ў свеце і жыцці веды пра «Законы Кармы» ці законы глыбінных прычынна-следчых сувязяў.

З таго часу паралельна з сваёй разнастайнай дзелавой і сацыяльнай актыўнасцю я пачаў вывучаць метады метафізічнага аналізу, ці спосабы пошука глыбінных першапрычын праблем, адкрыцця сарцавіннай сутнасці з'яваў, знаходжання ўнутранных рэсурсаў для ўстойлівага развіцця. Для гэтага стаў вывучаць адначасова паралельна розныя філасоўска-містычныя сістэмы старажытнасці (гнастычную, герметычную, кабалістычную, суфійскую, зараастрыйскую, кельтскую, рунічную, ведыйскую, ягічную, тамільскую, даоскую, будыйскую, бонскую, майянскую, талтэкскую, шаманскую) і параўноўваць іх Тайныя Дактрыны паміж сабой.

Вывучаючы метафізіку і эзатэрыку, я са здзіўленнем убачыў, што метады метафізічнага аналізу і розныя эзатэрычныя навукі з'яўляюцца абавязковай часткай элітарнай адукацыі ў закрытых школах для моцных гэтага свету і выкарыстоўваюцца ў працы «мазгавых трэстаў» («Brain Trust») і «фабрык думкі» («Think Tanks»): кансалтынгавых кампаній, экспертных групаў, аналітычных цэнтраў, якія распрацоўваюць стратэгіі для краін і іх звязаў, а таксама рыхтуюць інфармацыю для прыняцця важных рашэнняў на самым высокім узроўні.

Таму я шмат часу прысвеціў вывучэнню прыкладных аналітычна-прагнастычных і кансультатыўна-дарадчых накірункаў метафізікі, сярод якіх, напрыклад, даоская сістэма «І-Цзын» («Кніга зменаў»), ведыйская «Ліла Джняна-Чаупада» («Боская Гульня Жыцця»), маратхійская «Шахматы мудрых», суфійская «Эніяграма», майянскі «Цолькін» («Гарманічны модуль»), а таксама розных школаў старажытняй практычнай філасофіі «Санатана Дхармы» («Пазачасовай Мудрасці»), якія ляжаць у аснове ў тым ліку такіх навук, як «Ёга» (у перакладзе з санскрыту «Адзінства»), «Аюрведа» («Майстэрства жыцця» ці «Ведычная медыцына»), «Васту-Шастра» («Мастацтва гарманізацыі прасторы»), «Артха-Шастра» («Навука аб карысці, практычным жыцці» ці «Майстэрства ўлады і кіравання»), «Дж'ёціш» («Святло {Абсалютнай Ісціны}» ці «Ведыйская астралогія») і іншых майстэрстваў. Ну і, канешне, розныя накірункі астралогіі (класічная, авестыйская, ведычная, уранічная, майянская, кабалістычная, кітайская), да якой маю нейкую інтуітыўную схільнасць яшчэ з самага дзяцінства.

Гэтыя навукі дазволілі мне, напрыклад, зпрагназаваць пачатак ваеннага канфлікту паміж Украінай і Расеяй у 2014 годзе і задоўга пяпярэдзіць многіх людзей аб надыходзячай поўнамаштабнай вайне, што пачалася ў 2022 годзе.

Вывучаючы крыніцы з старажытных традыцый Пазачасовай Мудрасці розных народаў я ўвесь час задаваўся пытаннем, а дзе ж нашыя родныя Веды, тыя што было ў нашых продкаў да прыходу хрысціянсва? Шукаў перша-крыніцы, аналізаваў іх сапраўднасць, выкрываў сектанскія наваробы ды наватворы-імітацыі і спецслужбовыя прапагандыска-маніпулятарскія фальшыўкі. Шмат чаго раскапаў цікавага, але ж ніводнай надзейнай пісьмовай сістэма-утваральнай крыніцы светапоглядных ведаў нашых продкаў так пакуль што і не знайшоў (ёсць толькі здагадкі). Таму паставіў перад сабой задачу на падставе асобных кавалачкаў самай старажытняй у Еўропе нашай Народнай Мудрасці (фальклору) і ўніверсальных для ўсіх сістэмаў прынцыпаў натурфіласофіі (Мудрасці Прыроды) стварыць свой уласны уклад Светаразумення, які б у найбольшай ступені адпавядаў патрабаванням часу і быў бліжэйшы нашай ментальнасці і фізіялогіі, чым напрыклад тыя ж самыя далёкія для нас ўсходнія духоўныя традыцыі.

Зразумела, што на мяне проста не маглі не паўплываць мае радавыя карані. Маючы паходжянне па тату з старажытнага ці, дакладней, дагістарычна-быліннага роду «Вяль» (аднаго корню з назвай ракі Вяльля і імем бога Вялеса) і па матулі з знахарска-шляхецкіх радоў з сымбаламі міласэрнасці і духоўнасці на сваіх гярбах, я не мог прайсці міма тэмы лекавання здароўя людзей і зцалення душы.

---

---

Таму па прыкладу бабулі Юлі, якая мяне выхоўвала, я з самага дзяцінства практыкаваў знахарства. Спачатку лячыў болі галавы і зубоў. Потым, ужо пасля універсітэта атрымаў адукацыю ў галіне альтэрнатыўнай медыцыны і пачаў лячыць людзей з дапамогай касмічнай універсальнай энергіі і псіхасаматыкі. І нават вылечваў людзей, ад якіх адмовіліся дактары. Яшчэ пазней я зразумеў, што лячыць трэба не цела чалавека, таму што фізічная хвароба - гэта толькі наступствы ўнутраннага разладу, а свядомасць і душу чалавека і ў кожнай фізічнай «хваробы» ёсць свае глубінныя метафізічныя перша-прычыны і вышэйшыя прызначэнні для развіцця свядомасці і зцалення душы. Так паступова я стаў займацца тым, што зараз вядома як «Псіхасаматыка». З часам мая старонка ў сеціве, прысвечаная псіхасаматыцы стала самай аўтэрытэтнай і наведвальнай у руска-моўным Інтэрнэце і набрала больш 9 мільёнаў унікальных наведвальнікаў. Уважліва назіраючы за развіццём грамадства і пагаршэннем экалогіі, я зразумеў, што хутка самай актуальнай праблемай будзе менавіта здароўе людзей, якое прасцей узмацняць, чым лячыць. Таму ў першую чаргу для самога сябе і для сваіх блізкіх пачаў шукаць эфектыўныя практыкі ўзмацнення здароўя.

З аздараўляльных практык мяне заўсёды найбольш цікавілі простыя і эффектыўныя методыкі немекамендознага лячэння і самааздараўлення. Таму я вучыўся, вучуся і буду прадаўжаць вывучаць розныя метады аздараўлення чалавека, якія мы можам выкарыстоўваць для захавання і паляпшэння свайго здароўя.

Вывучэнне арганізма чалавека і даследванне розных аздараўляльных практык дазваляе мне больш сістэмна, арганічна і гарманічна падыходзіць да распрацоўкі свайго «Светаразумення», адным з галоўных крытэрыяў правільнасці якога з'яўляецца менавіта здароўе: «Правільнае Светаразуменне чалавека павінна паляпшаць яго здароўе і лёс»!

Такі шырокі і шмат-галіновы падыход да пазнання свету, які аб'ядноўвае ў сабе сучаснае заходняе логіка-аналітычнае мысленне і старажытнія, правераныя часам на працягу вякоў, усходнія духоўныя практыкі, дазволілі мне напісаць цэлы шэраг кнігаў. Выдадзеныя ў буйнейшым расейскім выдавецтве «Эксмо» некалькі маіх кніг па прыкладной філасофіі ў 2013-2014 гадах не толькі сталі бэстсэлерамі на буйнейшай расейскай Інтернет-пляцоўцы OZON.Ru, але і нават у адным радзе з святовымі пісаннямі (з кнігамі Бібліі, Карана, Авесты) творамі вялікіх класікаў і найвялікшых мысляроў мінулага (разам з працамі Канфуцыя, Платона, Арыстотэля, Плутарха, Палібія, Сенекі, Марка Аврелія, Гіпакрата, Леанарда Да Вінчы) былі выдадзеныя ў эксклюзіўных падаруначных VIP-афармленнях і калекцыйных мастацкіх пераплётах ручной работы з выкарыстаннем старажытных тэхналогій і ўпрыгожваннем сусальным золатам, жэмчугам, дыяментамі Свароўскі, аксамітам, гравіроўкай, філігранню, залачоным і срэбным, рэльефным і блінтавым цісненнем і іншымі ўпрыгожваннямі.

---

---

Так, гэта нешта проста неверагоднае, як і ўсё маё жыццё, напоўненае самымі рознымі прыгодамі.

Напрыклад, адной з такіх неверагодных прыгод у Індыі было, калі я стаў арганізатарам эвакуацыі грамадзян Беларусі, Расеі, Украіны, Літвы, Латвіі, Арменіі пад час поўнага карантына гэтай краіны і абвешчанага індыйскім урадам каменданскага «часу», які насамрэч доўжыўся больш за паўтарагады. Пра гэтыя неверагодныя прыгоды і пра тое, з чым сутыкнуліся нашыя суайчыннікі за мяжой пад час аб'яўлення пандэміі каронавірусу можна будзе падрабязна пачытаць у асобнай маёй кнізе, а тут артыкул «Як быццам на вайне пабываў: як беларус вяртаўся дахаты з Індыі» пра гэтыя неверагодныя прыгоды, які першапачаткова быў надрукаваны ў газеце «Аргументы і факты» (05/05/2020).

Зараз я прадаўжаю займацца міжгаліновымі мета-даследаваннямі і разпрацоўкамі ўкладаў і метадаў пазнання і «квантавага самаразвіцця», стварэннем новай сістэмы Светаразумення. А сваімі напрацоўкамі я дзялюся ў сваіх кнігах і публікацыях, а таксама пад час азарэнчаскіх сустрэч ў А'Святліцы і нашых творча-разборчых мыслярняў.

Называю сябе вольным даследчыкам і тайным дарадцам ці дарадцам па асоба важных пытаннях.

І вобласть маіх цікавасцяў - гэта ўсё, што можа мне дапамагчы лепш зразумець тое, што адбываецца ў мне і вакол мяне, і тое, что можа дапамачшы палепшыць маё жыццё, мой ўнутраны свет і фізічны стан і навакольнае асяроддзе і знешні Сусвет!

---

Дадатковую інфармацыю можна атрымаць, скарыстаўшыся кантактамі, якія можна даведацца ТУТ!