Прагляд крыніцы для Міёма і фіброма. Псіхасаматыка і метафізіка міёмы і фібромы

<hr class="swiatlo" id="swiatlo">
'''[[MOWA|MOWA]] :''' 
[[Mięśniak i włókniak. Psychosomatyka i metafizyka mięśniaków i mięśniaków|Język polski]] | 
[[Міёма і фіброма. Псіхасаматыка і метафізіка міёмы і фібромы|Свята-Мова]] | 
[[Миома и фиброма. Психосоматика и метафизика миомы и фибромы|Русский язык]]
<hr>

<p>У вас міёма ці фіброма? Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны міёмы і фібромы.</p>
 
<p>Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў дадзенай галіне і аўтары кніг па гэтай тэматыцы:</p>
<p><em>Доктар Н. Волкава</em> у сваёй кнізе «Папулярная псіхагінекалогія» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны міёмы і фібромы:<br />Дабраякасная пухліна маткі, якую часта называюць ФІБРАМІЁМАЙ, развіваецца з мышачнай тканіны…Пацыенткі з міёмай адрозніваюцца працяглымі крыўдамі на сваіх блізкіх, схільнасцю да дрэннага настрою і дэпрэсіі. Такое стан псіхікі прыгнятае абмен рэчываў у арганізме і прыводзіць да стойкіх зменаў эндакрыннага фону на фізічным узроўні. Матка ўяўляе сабой «гняздо» для развіцця новага жыцця і «стварэння» дзіцяці. Пра тое, што цяжарнасць спрыяе раскрыццю творчасці, добра вядома тым жанчынам, якія займаліся па аўтарскай праграме дародавым выхаваннем свайго дзіцяці. Мацярынскі інстынкт закладзены ў нас прыродай для працягу роду, але ў сучасным грамадстве жанчына часта падаўляе яго. Абмежаванне нараджальнасці, кантрацэпцыя і аборты прабіваюць «брэш» у падсвядомасці жанчыны, якая не выконвае сваё прыроднае прызначэнне. У выпадку выяўлення міёмы неабходна тэрмінова раскрыць у сабе таленты, а ўзвышанае стан духу, захапленне творчасцю і энтузіязм цудоўным чынам спрыяюць аднаўленню здароўя маткі на працягу 6-12 месяцаў…<br /><br /><em>Аляксандр Астрогор</em> у сваёй кнізе «Споведзь балячкі» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны міёмы і фібромы:<br />Больш за ўсё ў вашай матцы ўзнікае пухлінных захворванняў. Прычым яны бываюць дабраякаснымі і злаякаснымі. Кармічная медыцына ўжо тлумачыла вам, што пухліна - гэта крыўда. Не выпадкова вы кажаце: "Ну, што надзьмулася? Доўга яшчэ надзімацца будзеш?" Вось і расце ваша пухліна-крыўда, пакуль вы з ёй носіцеся. Так узнікае міёма маткі…<br />Дабраякасная пухліна кажа пра тое, што, увогуле-то, вы чалавек добры, добры, толькі вось прабачаць не ўмееце або не хочаце. Хірург вырэжа вам яе, але ж прычына душэўнай крыўды не выдаленая, не сышла з вашай душы, асядала на сэрцы, затрымалася ў пачуццях, напружвае свядомасць, але лакалізуецца ўсё гэта ў вашай жаночай сутнасці - у матцы, таму і пухліна зноў вяртаецца на гэта ж месца.<br />Зусім іншая справа - злаякасная пухліна. У самым слове ўжо гучыць «зло», з якім вы спрабуеце адпомсціць крыўдзіцелю. Вы гатовыя забіць, разарваць, знішчыць яго, але тым самым падпісваеце сабе фатальны прыгавор не толькі для свайго здароўя, але і для жыцця, а гэта - рак…<br />Акрамя пухлін унутры маткі на мышачнай тканіны часта ўтвараюцца фіброіды (мышачныя вузельчыкі). Ёсць такое выраз у вас: «Усімі фібрамі душы я ненавіджу кагосьці ці што-небудзь». Вось адсюль-то фібры вашай душы завязваюцца ў вузельчыкі праблем (фіброіды).<br />А ў некаторых з вас амаль па гэтых жа прычынах з'яўляюцца паліпы, што літаральна азначае- застылыя слёзкі жаласці да сябе. На кожную слёзку вашай душы, якая змяшчае ў сабе праблему, - адзін паліп. А колькі іх абмятала ваша цела знутры і звонку? Але вам цяжка з імі развітацца, вывесці, выдаліць, таму што жаласць да сябе вышэй вашай годнасці і гонару сабой.<br />Вось і хочацца мне лішні раз нагадаць вам: не трымайце крыўд, не шкадуйце сябе, інакш дэпрэсіі будуць пастаяннымі вашымі спадарожнікамі. А вечныя і цяжкія думкі пра сваю жаночую долю выклікаюць пастаянныя галаўныя болі і мігрэні, якія суправаджаюць усе жаночыя хваробы…<br /><br /><em>Доктар Валерый В. Сінельнікаў</em> у сваёй кнізе «Палюбі хваробу сваю» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны міёмы і фібромы: <br />Калі вы памятаеце і літаральна «выношваеце» ў сабе абразу, нанесеную вам мужчынам ці мужам, і не можаце прабачыць, то сцеражыцеся! Пухліна маткі — гэта назапашаныя прэтэнзіі і крыўды на мужчын, пастаяннае пракручванне ў галаве ранейшых крыўдаў.<br />Вы лічыце, што вам пастаянна наносілі ўдары па жаночым самалюбстве. Вы часта папракаеце сябе як жанчыну і пастаянна вінаваціце мужчын.<br />Да мяне, як да ўрача-гамеапата, вельмі часта прыходзяць жанчыны з пухлінамі маткі. Сучасная медыцына не мае ў сваім арсенале сродкаў для лячэння гэтай хваробы, і практычна ўсім жанчынам з міёмай прапануюць аперацыю. Але не кожная жанчына хоча расставацца з такім важным органам. Тым больш аперацыя — гэта не лячэнне. Прычыны хваробы пры аператыўным умяшанні не ўстараняюцца.<br />На працягу некалькіх гадоў я выкарыстоўваў для лячэння толькі гамеапатычныя сродкі. Вынікамі быў задаволены. У некаторых выпадках удавалася дамагчыся поўнага рассмоктвання пухліны. У іншых — значнага памяншэння. А калі падключыў да лячэння працу з падсвядомым розумам, устараняючы наўпрост прычыны захворвання, то ўсе працэсы сталі праходзіць значна хутчэй і эфектыўней.<br />Вось і зараз перад мной сядзіць жанчына сарака гадоў.<br />Дыягназ ёй паставілі год таму. Аперацыю ўжо прапаноўвалі неаднаразова. Ад сваёй знаёмай, якая калісьці паспяхова лячылася ў мяне, яна пачула пра мяне і вырашыла паспрабаваць гамеапатычны метад лячэння.<br />Прыгатаваў ёй лекі. Патлумачыў, як іх прымаць. Жанчына ўжо сабралася сыходзіць, але я яе спыняю. Пачакайце. Бо мы не пагаварылі пра самае галоўнае. — Пра што ж? - пытаецца яна ў здзіўленні. <br />— Як пра што? Бо для таго, каб вылечыць любое захворванне, неабходна ўстараніць прычыны. Вы згодныя са мной?<br />— Так, — пагаджаецца яна, але па выразе твару відаць, што яна не разумее толкам, чаго я ад яе хачу.<br />— А што вы думаеце наконт прычын вашай хваробы?<br />— Нават не ведаю, — кажа яна. — Я пра гэта ніколі не задумвалася.<br />— А што вы ўвогуле думаеце наконт вашай хваробы і як вы да яе ставіцеся?<br />— Ну, яна мне перашкаджае, і я хачу хутчэй ад яе пазбавіцца.<br />— Вы ведаеце, — кажу я, — я пераканаўся ў тым, што людзі самі ствараюць сабе хваробы ў працэсе жыцця.<br />— Я з вамі цалкам згодная, — пагаджаецца пацыентка.<br />— Але глядзіце, што атрымліваецца, — кажу я, — вы свядома наўрад ці хацелі, каб у вас была міёма маткі, ды і зараз яна вам перашкаджае. Але ваша падсвядомасць думае інакш. Яно вырасціла ў вас пухліну.<br />І я ўпэўнены, што зрабіла гэта не для таго, каб загнаць вас хутчэй у магілу.<br />— А для чаго ж? — пытаецца яна спалохана.<br />— Напэўна, для таго, каб вы звярнулі ўвагу на сябе як на жанчыну. І змянілі б у сабе пэўныя думкі і пачуцці. А чаму б нам не даведацца пра гэта ў самой падсвядомасці? Давайце зараз жа звернемся да той часткі вашага падсвядомага розуму, якая вырасціла пухліну маткі, і даведаемся, якія думкі і пачуцці прымусілі яе зрабіць гэта.<br />— Не трэба звяртацца, — кажа жанчына, — я і так ведаю. Пакуль вы гаварылі, я ўжо атрымала адказ ад сябе самой.<br />— Падзяліцеся са мной, — прашу я яе.<br />— Прычына ў маім мужу.<br />— У вашым мужу ці ў вашай рэакцыі на яго паводзіны? — пытаюся яе.<br />- Хутчэй у маёй рэакцыі. Але скажыце,-— пытаецца яна мяне са слязамі на вачах, — як павінна рэагаваць нармальная жанчына на тое, што яе муж п'е, уладкоўвае скандалы, абражае?<br />-У нармальнай жанчыны, як вы выказаліся, — нармальны муж, — адказваю я. — Ну а калі муж ненармальны, то жанчына, якая сябе лічыць нармальнай, замест таго каб цярпець гадамі п'яныя выхадкі мужа, назапашваць крыўды і прад'яўляць прэтэнзіі, павінна звярнуцца ўнутр сябе і задаць лагічнае пытанне: «А для чаго я ўвогуле ўсё гэта цярплю? І што ўва мне самой, якія думкі і якое паводзіны прыцягнулі такога мужчыну ў маё жыццё?»<br />— Але ж я яго кахала, — кажа жанчына, — а ён забіў ува мне гэтую любоў.<br />— Яго-то вы, можа быць, і кахалі, але кахалі ці вы сябе? Памятаеце, як у Бібліі сказана: «Палюбі бліжняга, як сябе самога». Як сябе самога! Дарэчы, а як вы ставіцеся да свайго бацькі? — пытаюся я пацыентку.<br />-Ведаеце, ён таксама любіў выпіць і дрэнна ставіўся да маці.<br />-Ну цяпер, я думаю, вы разумееце, што тыя думкі і пачуцці, якія жывуць у вас у душы ў адносінах да сябе самой як жанчыны і ў адносінах да мужчын, сфарміраваліся ў дзяцінстве і прыцягнулі такога мужчыну ў ваша жыццё?<br />-Што ж мне цяпер рабіць?— пытаецца жанчына.<br />Далей мы яшчэ каля гадзіны працуем над прычынамі хваробы. Я даю жанчыне «хатняе заданне», і мы расстаемся на месяц.<br />Праз месяц яна прыходзіць на прыём. Яе настрой, адзенне і прычоска кажуць пра тое, што ў ёй адбыліся змены.<br />— Вы ведаеце, — паведамляе яна мне радасна, — болі ўнізе жывата зусім прайшлі. Працую над сабой на працягу гадзіны раніцай і столькі ж вечарам. Заўважаю, што муж таксама пачынае мяняцца ў лепшы бок. На працягу месяца не браў у рот спіртное. Давайце працягваць лячэнне.<br />Яшчэ праз два месяцы яна паведаміла мне па тэлефоне:<br />— Доктар, вось званю вам, каб падзяліцца радасцю. Была ўчора ў гінеколага і анколага — мяне знялі з уліку. УГД паказала, што матка цалкам здаровая.<br />— Я вас віншую, — кажу ёй. — Але можа быць, вернецеся да старога, можа быць, вы там пакінулі што-небудзь важнае для сябе?<br />— Не, ну што вы, — адказвае жанчына, — мне зараз падабаецца маё стан. І адносіны з мужам у мяне зусім іншыя.<br />Выток крыві з маткі сімвалізуе якая сыходзіць радасць. Адчуйце сябе сапраўднай жанчынай і вярніце радасць у свой свет. Вам перашкаджаюць зрабіць гэта даўнія крыўды і злосць — пазбаўцеся ад іх.<br />На прыём прыйшла жанчына, якая ўжо доўгі час пакутавала ад маткавых крывацёкаў. А нядаўна лекары выявілі яшчэ і міёму маткі.<br />Прычыны апынуліся наступнымі. Некалькі месяцаў таму яна западозрыла свайго мужа ў здрадзе. Уладкавала яму скандал, хацела выгнаць з дому, але дзеці ўтрымалі.<br />
—Я ўсё жыццё сваё аддала яму, — распавядала яна ўзбуджана. — Дзяўчынай ён мяне ўзяў. Акрамя яго, я іншых мужчын не ведала. А ён так подла паступіў. Яму тады сказала, — працягвала яна, — ці вядома табе, што мужыкі на працы мне праходу не даюць? Адзін доктар-траўнік нават руку і сэрца прапаноўваў. У яго вялікі дом і іншамарка. А я так не: «У мяне ёсць сям'я, муж і дзеці». Муж як даведаўся пра гэта, што я магу пайсці да другога, — працягвала яна далей, — так тыдзень валяўся ў мяне ў нагах і прасіў прабачэння. Так я не прабачыла яго да гэтага часу і наўрад ці змагу прабачыць.<br />Адна мая кліентка пакутавала ад пастаянных маткавых крывацёкаў. Яны былі нязначныя, але вельмі знясільвалі яе. Лекары выявілі міёму маткі і адразу прапанавалі ёй аперацыю. Па шчаслівай выпадковасці гэта жанчына патрапіла да мяне. Яна аказалася добрым гіпнатычным суб'ектам і лёгка ўступіла ў кантакт са сваім падсвядомасцю. Аказалася, што падсвядомасць абараняла яе з дапамогай крывацёкаў ад палавых зносін з мужам, якога яна не любіла і нават пагарджала. Гэтая інфармацыя яе здзівіла. Але пасля таго, як яна высветліла свае адносіны з мужам, крывацёкі спыніліся. А яшчэ праз месяц пры прафілактычным аглядзе высветлілася, што міёма маткі рассмакталася…<br />Да мяне на прыём прыйшла саракагадовая жанчына з міомай маткі. Пухліна з'явілася ўпершыню пяць гадоў таму і з кожным годам павялічвалася. Ёй прапанавалі аперацыю, палохаючы ператварэннем пухліны з дабраякаснай у злаякасную. Але яна вырашыла паспрабаваць мой метад лячэння. Пасля таго як яна ўсталявала кантакт з падсвядомасцю, унутраны розум «раскрыў» прычыны развіцця пухліны. А прычынай з'яўлення пухліны сталі назапашаныя крыўды на мужа.<br />Пяць гадоў таму, пасля сур'ёзнай разладу ў сям'і, муж пачаў выпіваць. І з кожным годам усё больш і больш. У сям'і — пастаянныя канфлікты: лаянка, сваркі, бойкі, узаемныя абразы і дакоры. А пухліна — гэта назапашаныя за пяць гадоў крыўды. А чаму менавіта матка? Бо крыўды звязаны з мужчынам.<br />Значыць, у жанчыны закранута яе жаноцкасць. А матка — гэта орган, які сімвалізуе яе жаночае пачатак. Калі мы «капнулі» глыбей, то высветлілася, што яшчэ да замужжа ў яе быў парушаны менструальны цыкл. А прычынай такога парушэння было негатыўнае стаўленне да сябе як да жанчыны, а такое стаўленне да сябе перадала ёй ад маці. Дарэчы, у маці з мужчынамі ў жыцці таксама было не ўсё гладка.<br />Жанчына ўсвядоміла, што яе хвароба і паводзіны мужа звязаны з яе стаўленнем да сябе самой і мужчынам. Яна змяніла гэта стаўленне, выкарыстоўваючы пэўныя прыёмы (аб якіх будзе сказана ніжэй). Яна стала любіць і паважаць сябе як жанчыну, ставіцца да сябе беражліва. Змяніла сваё стаўленне да мужчын. Шмат чаго змяніла ў сваіх адносінах да людзей, да свету. Прымала гамеапатычныя сродкі. І на працягу года яе пухліна рассмакталася цалкам. Акрамя таго, яе адносіны з мужам нармалізаваліся, і ён кінуў піць.<br />Трэба сказаць, што такі вынік стаў магчымы толькі дзякуючы таму, што жанчына правяла вялікую працу над сабой. У яе было вельмі моцнае намер вылечыцца. Яна не звярнулася да дапамогі хірурга і лекаў. Яна звярнулася ўнутр сябе і ліквідавала самі прычыны хваробы.<br />На прыёме ў мяне жанчына з дыягназам «міёма маткі». Ёй прапануюць аперацыю, палохаючы перараджэннем пухліны ў злаякасную. Але яна аперацыю рабіць не хоча. Прычына хваробы — назапашаныя крыўды на свайго мужа, які рэгулярна выпівае і крыўдзіць жанчыну сваім стаўленнем да яе. Я спрабую растлумачыць гэта жанчыне, але вельмі цяжка пераканаць чалавека ў тым, што менавіта яе крыўдлівасць, нелюбоў да сябе з'яўляюцца прычынай яе хваробы і ўплываюць на паводзіны мужа.<br />— Але як жа мне не крыўдзіцца! — абураецца яна. — Ён прыходзіць дадому п'яны, абражае мяне, прыніжае; цягае ў мяне грошы з кашалька. Ужо выносіць з кватэры рэчы, прадае іх і прапівае. І што ж, я павінна за гэта яго паважаць?<br />— Скажыце, — пытаюся я яе,— а вы любіце свайго мужа?<br />— Не ведаю.<br />— А вы любіце сябе?<br />Жанчына пачынае плакаць. Я спакойна тлумачу далей:<br />— На працягу многіх гадоў ваш муж наносіў вам дробныя або буйныя ўдары па вашаму жаночаму самалюбству, па вашай жаноцкасці. Вы не прымалі яго паводзіны, прыніжаючае ваша годнасць, ды і не маглі прыняць. Вы насіліся з крыўдамі ўсё жыццё, назапашвалі іх у сабе. А месцам назапашвання была ваша матка, якая непасрэдна звязана з вашай жаноцкасцю. Вось такім чынам і вырасла ваша пухліна. І калі вы і далей будзеце весці сябе падобным<br />вобразам, то пухліна можа стаць ракавай.<br />— Што ж мне рабіць?<br />— Пачынайце прабачаць. Я ведаю, што вам гэта нялёгка будзе зрабіць. Але вы павінны зразумець, што ваш муж, якога, дарэчы, вы самі прыцягнулі ў сваё жыццё, усяго толькі адлюстроўваў ваша ўласнае стаўленне да сябе і да мужчын. Яго паводзіны паказваюць на тое, што вы не любілі і не любіце сябе. Акрамя таго, у вас у падсвядомасці ёсць праграма асуджэння і нянавісці да мужчын. Хутчэй за ўсё, такое стаўленне да сябе ў вас сфарміравалася ў дзяцінстве.<br />— Так, напэўна, — пагаджаецца жанчына, — бацька мой выпіваў, крыўдзіў маці. Бацькі адносіліся да нас (нас было трое ў сям'і) вельмі дрэнна.<br />— Ваша задача зараз не проста прабачыць свайго мужа і сваіх бацькоў, а літаральна перагледзець усё сваё жыццё. Успамінайце кожную сітуацыю, у якой у вас былі крыўды, і мяняйце да іх сваё стаўленне.<br />Прабачайце! Перажывайце ўсе гэтыя сітуацыі наноў, з пачуццём любові. Прымайце іх, як створаныя вамі, прабачайце, дзякуйце і перажывайце з новымі пачуццямі: любові і падзякі. Ваша хвароба — гэта вашы крыўды. Растворацца крыўды — растворыцца і пухліна. Успрымайце хваробу як размову Бога з вамі. Прымайце сваю хваробу як сігнал да змянення свайго светапогляду і дзякуйце яе.<br />Чалавеку цяжка прабачыць тады, калі ён лічыць іншага вінаватым. Але калі вы зразумееце і прачуеце, што аўтарам крыўды з'яўляецеся вы самі і што крыўдзіцель — гэта толькі інструмент у руках невядомых боскіх сіл, інструмент для вашага ачышчэння, для вашага навучання, для вашага дабра — толькі тады вы шчыра прабачыце і нават будзеце ўдзячныя Богу, сабе і гэтаму чалавеку за каштоўны ўрок.<br />Прыходзіць жанчына да мяне на прыём. Дыягназ у яе — «пухліна маткі». Яна доўга распавядае пра свае праблемы, пра сваю боль. Пасля таго як яна заканчвае апавяданне, я пытаюся яе:<br />— Што ж вы хочаце для сябе?<br />— Я хачу пазбавіцца ад хваробы, — адказвае яна.<br />— То бок, калі я вас правільна зразумеў, вы не хочаце хварэць? — пытаюся я яе.<br />— Так, доктар, вы цалкам маеце рацыю, — пагаджаецца пацыентка.<br />— Добра. Але я вас спытаў пра тое, чаго вы хочаце, а не пра тое, чаго не хочаце.<br />—Доктар, я вас не разумею. — Пацыентка здзіўлена глядзіць на мяне.<br />— Паспрабуйце зразумець, — спакойна тлумачу я жанчыне, — тое, як я вас пытаюся і што я хачу пачуць ад вас, вельмі важна для вашага выздараўлення. Фактычна, я ўжо пачаў лячэнне. І яно пачалося з гэтага майго пытання:<br />« Чаго вы для сябе хочаце?» Вы ўжо доўга і шмат хадзілі па лекарах. Яны мноства разоў тлумачылі вам, у чым ваша паталогія. Усе свае дыягназы вы ведаеце на памяць.<br />Вы выдатна ведаеце, ад чаго вы хочаце пазбавіцца. Але вы таксама павінны ведаць і тое, да чаго мы з вамі будзем імкнуцца ў выніку нашай з вамі сумеснай працы. Гэта веданне павінна быць канкрэтным.<br />— Я, здаецца, зразумела! — усклікае жанчына. — Я павінна была сказаць: «Я хачу быць здаровай».<br />— Правільна. А цяпер растлумачце для мяне і для сябе таксама, што значыць для вас быць здаровай.<br />— Ну па-першае, — пачынае пацыентка, — я хачу, каб у мяне была здаровая матка. Потым, я хачу, каб не было болю ўнізе жывата...<br />— Стоп, — перарываю я яе, — вы толькі што ўжылі адмоўнае, часціцу «не». Тое, што вы хочаце, павінна быць пазітыўным, гэта значыць без часціцы «не».<br />— Ага, зразумела. Але як сказаць пазітыўна, каб не было болю?<br />— Напрыклад так: «Я хачу адчуваць прыемны спакой і пачуццё камфорту ўнізе жывата».<br />— Я хачу адчуваць прыемнае пачуццё камфорту ўнізе жывата, — паўтарае жанчына і працягвае далей: — Я хачу, каб мае менструацыі былі рэгулярнымі, прыходзілі б кожны месяц, у патрэбны час. Каб яны прыходзілі лёгка і каб я даведвалася пра тое, што<br />яны прыйшлі, толькі ў момант іх з'яўлення. Каб я адчувала сябе выдатна да, падчас і пасля месячных.<br />Каб кроў з маткі вылучалася толькі падчас месячных і колькасць вылучанай крыві была б аптымальнай для мяне. Каб маё агульнае самаадчуванне было выдатным. Каб я радавалася жыццю.<br />— Цудоўна! Цяпер і вы, і я ведаем, да чаго імкнуцца.<br />Пасля гэтага мы з жанчынай працягваем далейшую працу. Усталяваўшы кантакт з падсвядомасцю, мы высвятляем, што хвароба — гэта вынік назапашаных шматгадовых крыўд на мужа.<br />— Для чаго вы крыўдзіліся на яго? — пытаюся яе.<br />— Ну, таму што ён піў, гуляў, змяняў мне пастаянна, абражаў, часам біў мяне.<br />— То бок вы за гэта на яго крыўдзіліся. Але я спытаў вас, не «чаму», а «для чаго» вы крыўдзіліся на мужа?<br />— Для таго каб ён не крыўдзіў мяне, — адказвае жанчына.<br />— Цяпер сфармулюйце тое ж самае, але пазітыўна.<br />— Я хацела, каб ён змяніў сваё стаўленне да мяне, каб у нас была дружная і моцная сям'я.<br />— Добра! А вы ніколі не задумваліся над тым, чаму ваш муж так сябе паводзіць? Чым вы прыцягнулі ў сваё жыццё такога мужчыну?<br />— Чым? Такі ён, напэўна, быў да мяне. Хоць, — жанчына задумваецца, — раней ён не піў, быў іншым. Не ведаю.<br />— А якія ў вас былі адносіны з бацькам? — пытаюся я яе.<br />Жанчына пасля майго пытання заліваецца слязьмі.<br />— Вы ведаеце, доктар, ён таксама піў і біў маці.<br />— Так якое ж у вас сфарміравалася стаўленне да мужчын у вашым падсвядомасці з самага дзяцінства?<br />Колькі ў вас назапасілася крыўд на вашага бацьку і жалю да сваёй маці!<br />— Я свайго бацьку наогул доўгі час ненавідзела.<br />Зараз ён мне абыякавы. Атрымліваецца, што такі муж мне дадзены Богам у пакаранне?<br />— Не, не ў пакаранне. Проста ваш муж адлюстроўвае вашыя думкі адносна мужчын. У вас з дзяцінства сфарміравалася агрэсіўнае стаўленне да мужчын і адклалася ў падсвядомасці. І вось гэтая разбуральная праграма прыцягнула ў вашу жыццё такога мужа, які сваім паводзінамі вучыць вас. Вучыць любові да сябе, як да жанчыны, і вучыць любові да мужчынскага пачатку Сусвету.<br />— Што ж мне рабіць? — пытаецца жанчына.<br />— Вам неабходна перагледзець усё сваё жыццё.<br />Свае адносіны з бацькам і свае адносіны з мужам (я даў жанчыне схему перагляду асабістай гісторыі - прыведзена ніжэй). Перш за ўсё вам трэба ўсвядоміць, што ні ваш бацька, ні ваш муж, ні ў чым не вінаватыя. Ваша маці сама прыцягнула ў сваё жыццё такога мужчыну сваёй праграмай нянавісці да іх, якая перадала ёй ад яе бабулі. Але яна не прайшла ўрока, не пазбавілася ад пыхі, не змагла падняцца вышэй сваёй нянавісці і сваіх крыўд. І цяпер гэтую праграму адпрацоўваеце вы.<br />Калі б вы пайшлі на аперацыю і нічога б у сабе не змянілі, то вы пакінулі б адпрацоўваць гэтую праблему сваёй дачцэ.<br />— Яна яе ўжо адпрацоўвае, — сказала пацыентка. — Нядаўна развялася з мужам.<br />— Вось бачыце. Калі вы пачнеце працаваць над сабой, то дапаможаце не толькі сабе, але і сваёй дачцэ.<br />Пасля гэтага мы ствараем новыя спосабы паводзін, новыя думкі ў адносінах да мужчын і ў адносінах да сябе, як да жанчыны. Ужо праз некалькі дзён спынілася маткавае крывацёк, а праз месяц УГД паказала, што пухліна значна паменшылася ў памерах.<br /><br /><em>Доктар Лууле Віілма</em> у сваёй кнізе «Псіхалагічныя прычыны хвароб» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны міёмы і фібромы: <br />Матка (міёма): Страх «мяне не любяць». Адчуванне віны ў адносінах да маці. Залішняя ўцягнутасць у мацярынства. Злоба. Ваяўнічыя думкі, звязаныя з мацярынствам.<br />Матка (пухліны): Залішняе пачуццё эмацыянальнасці.</p>
<p>Доктар Лууле Віілма ў сваіх працах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны міёмы маткі:<br />Калі орган пачынае назапашваць у сабе стрэсы, то спачатку адбываецца ацёчнае павелічэнне органа, што падобна на друзлую пену стрэсу. (Пры вызваленні стрэсу яна можа знікнуць хутка, на вачах.) У далейшым орган павінен умяшчаць у сябе ўсё больш стрэсаў, а значыць, размяшчаць іх усё шчыльней. У выніку ўзнікае дабраякасная пухліна, якая можа дасягаць каласальных памераў. Трыццаць гадоў таму будучых лекараў вучылі, што міёма маткі ніколі не перарастае ў рак. Дзесяць гадоў таму ператварэнне ў рак здаралася рэдка, у далейшым усё часцей.<br />Калі жанчына назапашвае ў сабе клопаты сваёй маці (матка - маці), дадаючы іх да сваіх уласных, і ад безсілы іх пераадолець пачынае ўсё ненавідзець, то з дабраякаснай міёмы ўтвараецца рак.<br />Прабачце нянавісці. Прабачце сабе тое, што ўвабралі ў сябе клопаты і злосці маці, а таксама свае ўласныя клопаты і злосці. І прасіце прабачэння ў свайго цела, што тым самым зрабілі яму дрэнна.<br />І Ваша міёма знікне раней, чым падоспее хвароба больш сур'ёзная. Міёма ўстойлівае захворванне, бо ў цяперашні час у дачок з маці вельмі складаныя, часта балючыя ўзаемаадносіны. Адчуванне або страх дачкі, што маці мяне не любіць, сутыкаецца з уладным уласніцкім паводзінамі маці. Прабачэнне з боку дачкі можа паступова сысці на нішто, і міёма за месяц павялічыцца ў некалькі разоў. Таму вызваляйце маці пастаянна. У кожнага свая дарога, у Вашай мамы свая, у Вас свая. Усе мы прыйшлі вучыцца выпраўляць свае памылкі.<br />Дзіця трэба выхоўваць да 18 гадоў, а далей маці трэба ведаць, калі ёй час сыходзіць і час прыходзіць. Сучасныя мамы, не здолеўшыя правільна любіць сваіх дзяцей, адчуваюць перад дзецьмі пачуццё віны. Гэтая віна, нібы бізун, які гоніць іх умешвацца ў жыццё дзяцей. Яны спрабуюць выправіць свае памылкі, не разумеючы таго, што час пайшоў.<br />Цяпер ад усёй душы трэба прасіць прабачэння за тое, што пазбавілі свайго дзіцяці любові. І прабачце сябе за тое, што не змаглі і не здолелі інакш. Тым самым Вы вызваліце свайго дзіцяці ад павадка, і міёма пачне растварацца.</p>
<p><em>Лууле Віілма</em> у сваёй кнізе «Душэўны свет» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны міёмы маткі:  <br />Незамужняя жанчына дваццаці трох гадоў са скаргай на міёму маткі. У ходзе лячэння адбываліся рэзкія змены ў памерах як у адзін, так і ў другі бок, бо жанчына мела неўтаймоўныя эмоцыі. На працягу ўсёй папярэдняй жыцця і падчас працы бухгалтарам для яе першаснымі былі эканамічныя праблемы. З маці ў яе дагэтуль нацягнутыя адносіны. Хоча дапамагчы маці, але тая дапамогу не прымае, хоць і мае патрэбу ў ёй. Тады дачка для адплаты пачуцця віны прымае ў сябе клопаты маці, хоць гэта і не дапамагае. Дачка таксама песціць прыгожыя мары: яна хоча жыць добра, насіць элегантную адзежу і г. д. І дзеля гэтага самаахвярна працуе...<br /> У ходзе лячэння яна шмат працавала над сабой па вызваленні духу. Нестабільнасць характару знікла, яна ўжо лічыць сябе ўраўнаважанай. Я ж пакуль так не лічу. Чаму? У гэтым выпадку яна, перш за ўсё, павінна быць здаровай, па-другое, у яе адсутнічае ўпэўненасць у сабе. Прывяду наступны прыклад.<br /> Прыходзіць яна на чарговы прыём. Я бачу, што ў левай частцы цела энергіі стала менш, але ўцечка дзіўным чынам не праглядаецца. Не паспела я паглыбіцца ў вывучэнне, як яна кажа: "Я хадзіла варажыць на картах!" - "Цудоўна! І што Вам сказалі?" - "У першы раз сказалі, што я папраўлюся, атрымаю кватэру і што да мяне прыйдзе каханне, калі я сама буду актыўней. А ў другі раз - усё прама процілеглае".<br />Ясна! Варажыў мужчына, уцечка энергіі з левай часткі цела выклікана дэпрэсіяй з-за слоў "варажбіткі".<br />Што адбылося? Вывучаю яе першы візіт - узнёслы настрой, вясёлкавыя надзеі. У "варажбіткі" таксама настрой добры. Карты кладуцца добра, яны паказваюць становішча моманту. Гэта значыць, калі ў жанчыны такое пазітыўнае стаўленне да жыцця, то ў жыцці ў яе павінна ўсё ладзіцца. Усё правільна.<br />У другі раз жанчына ідзе, каб задаць тыя ж пытанні і каб ёй усё выклалі ў дэталях. У такім жаданні крыецца ўласная выгада: тады я не павінна буду больш напружвацца, і гэтая абцякальная і незразумелая штука - лёс - сама зробіць за мяне маё жыццё.<br />Гэта меркаванне памылковае. Лёс сапраўды існуе, але яна не догма. У нашых сілах змяніць дастаткова шмат у сваім лёсе, і рабіць гэта трэба не адкладваючы. Усё, што мы змяняем, фарміруе нашу будучыню. Калі мы прабачэннем вызвалім памылкі мінулага, то гэтым аўтаматычна палепшым будучыню.<br /> Гэта маладая жанчына падманвала сябе. Яна хацела вызваліцца ад назапашанага грузу з найменшымі намаганнямі, аднак яе дух не хацеў адмовіцца ад вучобы. Страх - мяне не любяць - працягваў заставацца невызваленым, і жанчына ацаніла сітуацыю няправільна. Яе мэта была ж добрай. Толькі яна яшчэ не канчаткова разабралася ў прычыне сваёй хваробы і не вызваліла прычыну.<br />Жыццё вырашыла яе задачу вельмі адназначна. Па-першае, "варажбітка" апынулася ў дрэнным настроі. Па-другое, яна чакала даведацца больш, чым таго дапускаў узровень здольнасцей "варажбіткі". "Варажбітка" раззлаваўся. Раздражнёны чалавек добрай працы не зробіць. У выніку ёй наваражылі зусім процілеглае ў параўнанні з першым варожбітам. Якое расчараванне!<br /> Хлусілі карты? Не, яны далі выключна правільны адказ: калі ў дадзены момант ты з меркаванняў камфорту спадзяешся на іншых, тады як тваё цела мае патрэбу толькі ў табе самой, то нічога добрага табе зараз сказаць нельга. Калі ты зразумееш гэта, то добра.<br />Жанчына сказала, што яна не набрала яшчэ дастаткова розуму і што ахвотна стане вучыцца далей, бо і "варажбітку" трэба зразумець - бо ён варажыць мне. Яна зразумела, што сама выклікала дрэнны наступ, і расчараванне ў "варажбітцы" абярнулася ў смех над самай сабой: "Ніякія трукі не дапамогуць, давядзецца мне навучыцца прабачаць па ўсіх правілах!"<br />Калі я прабачаю, то змагу палюбіць, змагу быць шчаслівай, змагу быць здаровай, змагу быць удачлівай ва ўсім.</p>
<p>Вось, што яшчэ <em>доктар Лууле Віілма</em> у сваіх працах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны міёмы маткі: <br />У мяне складаныя адносіны з мамай. Жыву я разам з бацькамі. Ці трэба аддзяляцца ад іх і адпускаць крыўды завочна. У мяне міёма маткі. Мне 35 гадоў, я не замужам.<br />Ну што рабіць, хто скажа? Прабачыць маму, вызваліць маму. А як гэта зрабіць, калі мама без перапынку ходзіць і пілуе, і пілуе, і пілуе, што рабіць? Ну тады трэба сыходзіць фізічна. Хоць бы не будзеце штодня вырошчваць свае стрэсы. Дайце маме магчымасць займацца сабой і не бачыць саму сябе ў дачцэ, якую хоча перарабіць на свой лад.<br />Калі вы бачыце ў маме саму сябе, можа быць, глядзіце абедзве адна на адну як у люстэрка і разумееце: Божа, гэта ж я. А тое, што ў вас міёма маткі, ну гэта натуральна. Калі ў вас мама, якая так сябе вядзе, то гэта мама хоча добрага, а гэтым робіць вас дрэннай — гэта сумна. А смутак ад таго, што вы не можаце быць добрай мамай. Наколькі смутак вялікі, настолькі і ваша міёма вялікая.</p>
<p>Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын міёмы і фібромы працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дапаўненні да дадзенага артыкула. <strong>Працяг будзе!</strong></p>
<hr />
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_sw.html Андрэй ЖАЛЕВІЧ]<br>
'''[https://zhalevich.com/index_sw.html www.zhalevich.com]'''
<hr />
== Выкарыстаныя крыніцы ==
# Андрэй Жалевіч. '''[https://zhalevich.com/trakt-swietarazum_sw.html СВЕТАРАЗУМЕННЕ. Пазнанне глыбінных сэнсаў, адкрыццё першасных прычынаў і вышэйшых прызначэнняў]'''. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
# Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
# Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
# Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
# Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
# Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
# Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции.  - CПб.: Питер, 2009 г.
# Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
# Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
# Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
# Волкова Н. Популярная психогинекология. - CПб.: Диля, 2007 г.
і іншыя крыніцы па [[Крыніцы па псіхасаматыцы| псіхасаматыцы]] і па '''[https://www.zhalevich.com/rozum_sw.html Светаразуменню]'''

== Чытайце таксама ==
* '''[https://www.zhalevich.com/meta-medicina_sw.html Увесь ліст (спіс) псіхасаматычных і метафізічных прычын захворванняў]'''

[[Category:Псіхасаматыка]]
[[Category:Здароўе]]