Прагляд крыніцы для Падучка (нязбытнік, эпілепсія). Псіхасаматыка і метафізіка эпілепсіі

<hr class="swiatlo" id="swiatlo">
'''[[MOWA|MOWA]] :''' 
[[Padaczka. Psychosomatyka i metafizyka padaczki|Język polski]] | 
[[Падучка (нязбытнік, эпілепсія). Псіхасаматыка і метафізіка эпілепсіі|Свята-Мова]] | 
[[Эпилепсия. Психосоматика и метафизика эпилепсии|Русский язык]]
<hr>

<p>У Вас эпілепсія? Вядома ж спачатку трэба ўстараніць прычыны, якія вядзюць да праблем і хвароб сэрца. Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны эпілепсіі.</p>

<p>Вось што пішуць аб гэтым сусветна вядомыя эксперты ў дадзенай вобласці і аўтары кніг па гэтай тэме.</p>
<p><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Люби сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны эпілепсіі:<br /><em>Фізічная блакада</em><br />Эпілепсія — гэта хранічнае захворванне мозгу, характарызуецца больш або менш частымі прыпадкамі судорог, агульных або лакальных, якія адбываюцца па вызначанай схеме. Прыпадкі адбываюцца нечакана і, як правіла, доўжацца недоўга. Па асаблівасцях прыпадкаў і плыні эпілепсіі выдзяляюць шматлікія яе формы.<br /><em>Эмацыйная блакада</em><br />Чалавек, які пакутуе ад эпілепсіі, не можа прабачыць сабе нейкую памылку. Ён вінаваціць сябе і ўсімі спосабамі стараецца схаваць свае памылкі. Ён недастаткова любіць сябе. Гэты недахоп любові ён імкнецца запоўніць за кошт любові іншых людзей. Яго схаваная ўнутраная агрэсія абяртаецца супраць яго самога, бо падчас прыпадку ён выяўляе насілле адносна самога сябе.<br />Першасныя прыступы ў дзіцячым узросце дазваляюць яму прыцягнуць да сябе ўсеагульную ўвагу і любоў або адцягнуць навакольных ад зробленых ім памылак. У гэтым узросце эпілепсія таксама можа служыць для дзіцяці спосабам аднавіць сям'ю, бо догляд за ім патрабуе ад бацькоў сумесных дзеянняў і цеснага супрацоўніцтва.<br /><em>Ментальная блакада</em><br />Калі ты пакутуеш ад эпілепсіі, табе пара зразумець, што для таго, каб дасягнуць любові іншых людзей, трэба спачатку праявіць любоў да іх. Што пасееш, тое і пажнешь. Ты больш не павінен пакутаваць, каб атрымаць любоў. Твае блізкія любяць цябе значна мацней, чым ты калі-небудзь мог сабе ўявіць, але ты не хочаш гэтага зразумець.<br />Паспрабуй даведацца ў людзей, якіх ты любіш, як яны да цябе ставяцца. Ты маеш права на памылкі і промахі, таму не вінай сябе панапрасну і не думай, што гэтыя памылкі пазбавяць цябе чужой любові. Гэта дапаможа табе пазбавіцца ад думак пра агрэсію і праявіць ўсю мяккасць, на якую ты здольны. Глядзі таксама артыкул КОНВУЛЬСІІ.<br /><em>Духоўная блакада і заключэнне</em><br />Для таго каб зразумець духоўную блакаду, якая перашкаджае задавальненню важнай патрэбы твайго сапраўднага Я, задай сабе пытанні, прыведзеныя ў канцы гэтай кнігі. Адказы на гэтыя пытанні дазволяць табе больш дакладна вызначыць сапраўдную прычыну тваёй фізічнай праблемы.</p>
<p><em>Дэббі Шапіра</em> у сваёй кнізе «Розум лечыць цела» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны эпілепсіі: Эпілепсія развіваецца ў выніку парушэння сувязей паміж клеткамі мозгу, з-за чаго адзін паток імпульсаў становіцца настолькі моцным, што падаўляе актыўнасць астатніх. Эпілептычны прыступ характарызуецца поўнай стратаю свядомасці, часам на працягу некалькіх хвілін, і суправаджаецца насільнымі судорогамі. У 2/3 выпадкаў фізічны стан хворага эпілепсіяй у цэлым не мае істотнага значэння, у той час як у астатніх выпадках выяўлены прычынны звязак захворвання з траўмай мозгу, раненнямі галавы або інфекцыяй мозгавай тканіны.<br />Эпілепсія сведчыць аб перагрузцы нервовых сувязей: тое, з чым нам даводзіцца мець справу ў жыцці, аказваецца настолькі цяжкім, што ўзнікае жаданне «выключыцца». Такое адчуванне перагружанасці можа сапраўды быць вынікам экстраардынарных падзей у нашым розуме. Гэта экстраардынарнасць робіць нас высокамерыстыя, лічычы сябе лепшымі за ўсіх іншых — ці можа хто-небудзь яшчэ зразумець, што азначае мець прыпадкі? Эпілепсія — гэта таксама крык аб дапамозе, увазе і любові, магчыма, вынік перажытага абраза або непрымання. Гэты стан вызначае асаблівае становішча эпілептыка, робіць яго не такім, як іншыя, апраўдвае яго прэтэнзіі на павышаную ўвагу да сябе і ўмацоўвае пачуццё перавагі. Парушэнне мозгавых сувязей азначае недахоп камунікацый, а ў дадзеным выпадку мы маем недахоп паведамленняў паміж намі і ўнутранай сутнасцю, гэта значыць той часткай нас, якая надзейная і любімая, але з якой мы не можам сустракацца. Эпілепсія — гэта паражэнне галавы, якое паказвае на перавагу абстрактнага, на празмерную ўцягнутасць у псіхічныя сферы і, адпаведна, на імкненне пазбегнуць кантакту з рэальнасцю; гэта адмову ад усведамлення грунту пад нагамі, ад навакольнага свету, такога бяспечнага і любячаму.</p>
<p><em>Валерый В. Сінельнікаў</em> у сваёй кнізе «Возлюби хваробу сваю» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны эпілепсіі (судорог, конвульсій, спазмаў):<br />Гэта вынік моцнага псіхічнага напружання. Такое напружанне можа ўзнікаць з-за панічнага падсвядомага страху, маніі пераследу, адчування моцнай унутранай барацьбы, жадання здзейсніць насілле. Чалавек настолькі моцна ўзбуджае сябе сваімі думкамі, што цела часам адмаўляецца яго слухаць і выконвае беспарадакныя рухі. Падчас прыпадку свядомасць выключаецца цалкам або часткова. Гэта яшчэ раз падкрэслівае, што прычыны хваробы схаваны ў падсвядомасці.<br />Я выявіў, што ў тых людзей, якія схільны да судорог, высокі ўзровень падсвядомай агрэсіі да навакольнага свету і да людзей. Гэтая агрэсія можа выяўляцца ў нянавісці, пагарде, зайздрасці.<br />У мяне лечылася ад эпілепсіі 17-гадовая дзяўчына. Прыступы ў яе пачаліся праз некаторы час пасля менструацыі. Лекары, вядома, не спрабавалі высветліць прычыны і ўсё спісалі на пераходны ўзрост. Свядомасць у дзяўчыны адключалася ненадоўга, сударожны сінадром быў выяўлены незначна, але гэта вельмі палохала яе і бацькоў. Яна спрабавала прымаць таблеткі, якія прызначыў лека, але праз некаторы час адмовілася ад іх. Як яна сказала: «У мяне пасля іх прыёму пачалі адбывацца якія-то дзіўныя, яўна ненармальныя змены з псіхікай».<br />Мы пачалі высвятляць падсвядомыя прычыны хваробы, і аказалася, што гэта вельмі моцная агрэсія да бацькоў і мужчын. Гэтыя праграмы «моўчалі», пакуль яна была дзіцем, і актыўна зарабілі ў перыяд яе палавога сталення. Я правёў з ёй два сеансы, і прыступы спыніліся.<br />Праз паўтары гады яна зноў прыйшла да мяне.<br />— Доктар, вы ведаеце, на працягу паўтары гадоў прыпадаў не было, і я сябе выдатна адчувала, школу закончыла на «выдатна». Але вось нядаўна я адчула, што ў мяне свядомасць быццам адключаецца. Было гэта толькі адзін раз. Ніякіх прыпадкаў няма. Але я настярожылася і вырашыла адразу прыйсці да вас.<br />— Магчыма, вы мне самі раскажыце пра прычыны, — прапаноўваў я ёй. — Бо за час нашай сумеснай працы вы шмат чаму навучыліся.<br />— Так, я догадываюся, у чым прычына, — павольна прамовіла дзяўчына. — У гэтым годзе я вырашыла паступаць у інстытут у іншы горад, а бацькі настойваюць, каб я вучылася побач з імі. І вось на гэтай глебе ў нас з імі ўзнік канфлікт. Так, цяпер я разумею, у мяне зноў з'явіліся старыя думкі.<br />Аднойчы, калі я толькі пачынаў сваю лекавую дзейнасць, я быў сведкам таго, як адзін народны цалитель лячыў эпілепсію ў маладых хлопца. Ён пасадзіў яго ў круг і пачаў чытаць пэўныя малітвы. Хлопца пачало кручэнне, вывяртацца наизнанку. Мужчына-цалитель хадзіў па кругу і чытаў малітвы, а хлопец сядзеў у крузе і корчаўся. Вобраз быў сапраўды драматычным. Нарэшце цалитель спыніўся, узняў рукі ўверх і закрычаў: «Ідзі, сатана!» Хлопец, крывячы губы і відавочна падпарадкоўваючыся не сваёй волі, пстонав: «Не выйду». Мужчына зноў пачаў чытаць малітвы і хадзіць па кругу са свечкай. У канцы рытуала ён зноў закрычаў тыя ж словы. Хлопец зноў пстонав, але ўжо цішэй. Усё паўтарылася зноў. І пасля трэцяга разу хлопец упаў на падлогу ў стомленні і заснуў. Спаў ён вельмі доўга, а потым пайшоў дадому. Прыпадкі больш не паўтарыліся. Я быў узрушаны. «Моцны цалитель, — думаў я. — Я таксама хачу так навучыць. Проста як у Новым Запавеце, калі Ісус выгнаў дэманаў!»<br />Я вырашыў назіраць за гэтым хлопцам. На працягу паўгода яго самаадчуванне было добрым, прыпадаў не было. Але вось аднойчы ён прыйшоў зноў. Прыпадкі пачаліся і сталі яшчэ мацнейшымі, чым да лячэння. Цалитель правёў той жа рытул лячэння. Паляпшэнне зноў наступіла, але ўжо не на працяглы тэрмін, а толькі на адзін дзень, пасля чаго прыпадкі паўтарылася. У далейшым тыя ж малітвы ўжо не дапамагалі, і бацькі малады чалавека былі вымушаны звярнуцца за дапамогай да афіцыйнай медыцыны, хоць ужо па досведу ведалі, што таблеткамі гэта хвароба вылечыць немагчыма.<br />Пасля гэтага выпадку я зразумеў, што нельга выгнаць дэмана або сатану, то ёсць хваробу, з душы. Трэба ўстараняць прычыну хваробы. Аб гэтым папярэджваў Ісус Хрыстос. Ён казаў, што дэман, якога выгналі, вернецца зноў і прывядзе з сабой яшчэ сем, страшнейшых першапачатковага. А праз некалькі гадоў я прыйшоў да такога пераканання, што няма наогул сіл цемры або святла. Любую сілу можна абярнуць на карысць сабе і навакольным.<p>А што з гэтым хлопцам? Я правёў з ім некалькі сеансаў. Мне ўдалося з дапамогай гомеапатычных лекаў і гіпнозу значна палегчыць яго стан. Потым я згубіў яго з-пад увагі. Позней я даследаваў яго падсвядомыя праграмы і высветліў, што прычына яго сударог — моцная падсвядомая агрэсія да навакольнага свету.<br />Часта эпілепсія выяўляецца ў падлеткавым узросце, менавіта ў той перыяд, калі пачынаецца палавое сталенне. Гэта актывуе пэўныя негатыўныя падсвядомыя праграмы. Расте ўнутранае напружанне.<br />Нядаўна на прыём з раёна прыехала мама з 15-гадовай дочкай. Тры гады таму ў дзяўчынкі ноччу быў прыступ, які суправаджаўся стратаю свядомасці і сударогамі. Пасля гэтага гэтыя прыступы паўтараліся. Лекары паставілі дыягназ «эпілепсія» і прызначылі хімічныя прэпараты.<br />— Скажыце, — звярнуўся я да яе мамы, — у дзяўчынкі былі месячныя?<br />— Яны ў яе да гэтага часу адсутнічаюць, — адказала яна. — Акрамя таго, УЗІ паказала, што ў яе вельмі маленькая, недаразвітая матка.<br />— Я вам цяпер дам спецыяльныя гомеапатычныя сродкі, — сказаў я, — якія вы будзеце прымаць строга па схеме. Спачатку будзе пагаршэнне стану, прыступы могуць узмацніцца і быць часцей. Але потым у яе пачнуцца месячныя і хвароба знікне. Ірына, — звярнуўся я да дзяўчынкі, — а мама расказвала табе нешта пра менструацыі, пра палавое развіццё?<br />— Не, — адказала яна, зніякавела.<br />— Тады я табе раскажу, а мама таксама паслухае.<br />Пасля гэтага я прачытаў дзяўчынцы цэлую лекцыю пра палавое развіццё, пра функцыю жанчыны ў гэтым свеце, пра радасць мацярынства і пра замужжа.<br />Праз месяц яны прыехалі на прыём паўторна.<br />— Як у вас справы? — спытаў я.<br />— Доктар, — пачала свой расказ мама дзяўчынкі, — было ўсё так, як вы казалі. Спачатку было абвастрэнне. Яно доўжылася тры дні, дакладней, тры ночы, а потым усё спынілася, і праз тыдзень пачаліся месячныя. Цяпер яна выдатна сябе адчувае. Прыступаў за гэты час не было. Нармалізавалася мачавыпусканне, і зніклі ацёкі. І мы хацелі б замацаваць поспех.<br />Гэта ўжо не першы выпадак у маёй практыцы, калі пасля правільна падабранага лячэння гэта страшная хвароба знікае. А ў афіцыйнай медыцыне яна лічыцца невылечнай. Чаму? Бо няправільны падыход да хваробы.<br />Давайце разгледзім прынцыповую схему эпілепсіі. Калі ўзяць за аснову электрычную складовую, то атрымліваецца, што пры гэтым захворванні ў кары галаўнога мозгу ёсць паталагічны ачаг. Электрахімічныя імпульсы не могуць свабодна праходзіць праз яго. Заряд паступова назапашваецца, і ў нейкі момант адбываецца «прабой» усёй сістэмы. Моцны імпульс ідзе на абалонкі галаўнога мозгу і на ўсё цела. Гэта выяўляецца сударогамі, стратаю свядомасці.<br />Хімічныя прэпараты падаўляюць не толькі хворы ачаг, але і ўсю кары галаўнога мозгу з усімі вынікаючымі наступствамі.<br />Я распрацаваў прынцыпова новы падыход у лячэнні гэтага захворвання. Навошта падаўляць паталагічны ачаг? Неабходна стварыць новыя прамыя і зваротныя сувязі ў кары галаўнога мозгу, і электрычныя імпульсы будуць ісці ў абыход гэтага ачага. І паступова гэты ўчастак галаўнога мозгу цалкам адновіцца і зможа зноў браць на сябе свае функцыі. Я праверыў гэтую мадэль на некалькіх пацыентах — вынікі выдатныя.</p>
<p><em>Доктар Лууле Виилма</em> у сваіх працах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны эпілепсіі:<br />Стрэс, які негатыўна ўплывае на мозг — гэта бессэнсоўнасць. Назапашванне гэтай энергіі вядзе да эпілепсіі (абдумванне «мертвых» думак — бессэнсоўна думаць пра гэта, гаварыць пра гэта і г.д.) Калі вы робіце нешта, што, на вашу думку, бессэнсоўна, то каб не пакутаваць, вызваліце сваю бессэнсоўнасць. Гэтая energia аказвае паталагічнае ўздзеянне на мозгавую вадкасць. Бессэнсоўнасць — вынік безнадзейнасці, ён вядзе да павелічэння. Усе пустоты ў целе могуць пашырацца, акрамя мозгу, бо ён абмежаваны чэрапной коробкай.<br />І вам трэба вызваляць сваіх дзядуль і бабуль. І маму з татам. Чалавек, які лічыць сябе добрым, думае, што ён дабрадзей і звычайна не заўважае іншых, думаючы, што яны дрэнныя. Іменітых і сваіх ён бачыць, але так званых беспатрэбных — не. Дабрадзей гатовы разарвацца на часткі, толькі б усё атрымалася. На жаль, жыццё — гэта не толькі добрае. У душы назапашваюцца расчараванні, і чалавек закамянелы на жыццё. Як правіла, злосць ён не выказвае, з часам і радасць таксама. Зацятая злосць можа быць схавана так глыбока, што і самы дасьведчаны правакацыйны стваральнік будзе расчараваны. Шчыра жадаючы рабіць добра, чалавек ўпадае ў адчай, калі яму ўказваюць на памылкі. Стрымліваемая злосць такога чалавека выяўлецца толькі ў ўнука, бо і яго дзіця прывучана максімальна стрымліваць сябе. Злосць двух пакаленняў выліваецца назоўніца ў трэцім у выглядзе эпілепсіі.<br />Зразумейце галоўнае, што вы самі ўбярэце вялікую колькасць гэтых энергій (абавязковасць, бессэнсоўнасць, безнадзейнасць, злосць і страх) і толькі таму адрадзіліся ў гэтым родзе. Цяпер ачышчаючы сваю душу, вы дапамагаеце і ўсім сваім родным. Гэта ваш урок і іх таксама. Такія захворванні не лечацца хутка. Але вам і не трэба спяшацца. Галоўнае ўбачыць свае памылкі і іх выпраўляць, тады зможаце рэальна адчуць сілу розуму.<br />Хвароба зможа знікнуць сама — гэта пабочны эфект набыцця годнасці.</p>
<p><em>Бодо Багінскі і Шармо Шаліла</em> у сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны эпілепсіі:<br />Эпілептычны прыступ — гэта перажыванне і вызваленне ад раней прыгнечаных сіл і агрэсіі. Прыступ прымушае цябе спыніць утрымліваць сябе, і такім чынам вызваліцца ад успамінаў і свайго свядомасці.<br />Магчымы шлях, які спрыяе выздараўленню<br />Паважай энергіі ўнутры цябе, не асуджай іх і не спраб

уй выціснуць у падсвядомасць. Паглядзі на сябе свядома. Паспрабуй быць свядомым і ў сне. Перажывай і прымай усё, што ў працэсе засынання прыйдзе табе ў галаву, і дазволь гэтаму адбыцца. Так ты будзеш вучыць даваць і пакідаць ззаду, і цябе не трэба будзе прымушаць да гэтага прыступамі.<br /> <br /><em>Наталья Віторская</em> у сваёй кнізе «Прычыны хвароб і вытокі здароўя» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны эпілепсіі:<br />Ведама, што духоўны рост чалавека адбываецца ў выніку пашырэння яго свядомасці. Не дзіўна, што людзі здаўна імкнуліся выйсці за рамкі звычайных уяўленняў, змяніць стан свайго свядомасці з дапамогай трансу, наркотыкаў і іншых спосабаў. А эпілепсія — гэта прыродны спосаб адключыць супраціўленне розуму, зняць ментальны кантроль сваіх станаў, знайсці ў сабе здольнасць аддавацца чужой волі, даверыцца свету. Прырода вяртае чалавека да эвалюцыйнага выкарыстання сваіх здольнасцей, прыводзячы яго, у лепшым выпадку, да ўсведамлення сэнсу свайго жыцця і разумення ўсеагульнага адзінства.<br />Эпілепсіяй пакутавалі многія вялікія людзі: Л. Н. Толстой, Ф. М. Дастаеўскі, Напалеон. Іх геніальнасць дапамагала ім усвядоміць сапраўдную прычыну захворвання. «У хваробе, у пакутах адпадае забабоны матэрыяльнага жыцця і з'яўляецца ўсведамленне рэальнай духоўнай жыцця, каб тут, цяпер выконваць волю Бога» (Л.Н. Толстой). Сапраўды, у кожнай хваробе схаваны рэзервы да самааздараўлення!<br /><em>Прычыны</em><br />Закрытасць чалавека вышэйшым энергіям Творцы. Няздольнасць жыць у адпаведнасці з прынцыпам усеагульнага адзінства і ўзаемазалежнасці пры наяўнасці патэнцыяльных здольнасцей ўздзеяння на вялікія масы людзей. Розумовая актыўнасць, якая вядзе да стварэння ілжывых уяўленняў пра сябе і аб навакольным свеце. Непаразуменне стратэгіі свайго развіцця пры павышаным пачуцці абавязку, сумлення і адказнасці. У выпадку алкагалізму — свядомы ўцёк ад жыццёвых праблем і адмову ад духоўнага развіцця. Злоўжыванне сваёй воляй і ўплывам на іншых людзей. Недахоп гібкасці ў светапоглядзе і ў зносінах. Абмежаванні розуму (няправільнае стаўленне да пачуцця абавязку, да процілеглага полу, догматызм любога роду) перашкаджаюць творчага праяўленню ўнутранных здольнасцей і талентаў.<br /><em>Рэкамендацыі</em><br />Навучыцеся саступаць, слухаць і адчуваць навакольных. Пашырайце сваё свядомасць не толькі за кошт атрымання інфармацыі, але і шляхам пастаяннага прымянення атрыманых ведаў на практыцы. Сачыце, ці не перашкаджаюць вашы дзеянні развіццю. Постаянна практыкуйцеся ў даверы да іншых людзей. Гэта не лёгка, але нараджае блізкасць і сяброўства. Не спрабуйце вольным намаганнем выдаліць усе перашкоды на вашым шляху. Важна разабрацца ў прычынах узнікнення праблем і змяніць у сабе тое, што іх выклікае. Жыццёвыя цяжкасці — гэта неабходная ўмова для росту і набыцця сталасці. Навучыцеся карыстацца метадамі рэлаксацыі, свядомымі медытацыйнымі і дыхальнымі практыкамі.</p><p><em>Луіза Хэй</em> у сваёй кнізе «Аздараві сябе сам» указвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да аздараўлення), звязаныя з эпілепсіяй:<br />Прычыны хваробы<br />Манія пераследу. Адмова ад жыцця. Адчуванне інтэнсіўнай барацьбы. Жорсткасць адносна сябе.<br />Магчымае рашэнне, якое спрыяе аздараўленню<br />Цяпер я лічу жыццё вечным і радасным.</p>
<p><em>Уладзімір Жыкарэнцаў</em> у сваёй кнізе «Шлях да свабоды. Кармічныя прычыны ўзнікнення праблем або як змяніць сваё жыццё» указвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да аздараўлення), звязаныя з эпілепсіяй:<br />Негатыўная ўстаноўка:<br />Адчуванне пераследу. Адмаўленне жыцця. Адчуванне велізарнай барацьбы. Жорсткасць адносна сябе.<br />Магчымае рашэнне, якое спрыяе аздараўленню<br />Я выбіраю разглядаць жыццё як вечнае і радаснае. Я вечны (вечная), мяне напаўняюць радасць і спакой.</p>
<p><em>Псіхолаг Ганна Гуськова</em> на сваім сайце піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны эпілепсіі:<br />Уявіце сабе, што чалавека завёрталі ў коўдру так, што ён не можа рухаць рукамі і нагамі, і паставілі над ім нейкую ўстаноўку, якая круціцца каля яго твару. Праз некалькі гадзін чалавек назірае, як небяспека набліжаецца да яго, але ён нічога не можа зрабіць.<br />За гэты час ён цалкам можа сфармаваць велізарную ўнутраную гатоўнасць цела супраціўляцца. Але асаблівасць гэтага супраціўлення такая, што цела напягаецца, але разрадзіцца гэты зарад напружання не можа, бо рукі і ногі звязаны.<br />Напружанне цела ідзе, ідзе, камяк энергіі расце, расце, але разрадкі праз тулава няма. І тады застаецца адзін толькі спосаб разрадкі — праз галаву. У гэтай сітуацыі — праз галаўны мозг. У гэтым і ёсць суть эпілепсіі — праяўленне разраду нейронаў галаўнога мозгу.<br />Цікава, што эпілепсія з грэцкага перакладаецца як «схоплены», «пойманы». Слова вынайшлі, як я разумею, з назірання за прыступам, але яно ж ляжыць і ў аснове хваробы.<br />Мой першы выпадак псіхасаматыкі эпілепсіі быў звязаны як раз з такой устаноўкай у літаральным сэнсе. Са стаматалагічным бормашынай.<br />Дзяўчыне рабілі аперацыю на зубы і дзёсенкі, і аперацыя моцна затягнулася. Яна не магла рухацца гадзіны паўтары, і вельмі хутка ў яе адбыўся першы начны прыступ. Лекары вызначылі яго як эпілептычны.<br />Ужо пасля другога прыступу яна стала шукаць псіхасаматолага па гэтым пытанні, і я думаю, што гэта было добрым рашэннем. Нядаўна ўзнікшым напружаннем значна хутчэй і эфектыўней займацца, чым хранічным выпадкам. Проста таму, што ў свядомасці яшчэ свежы дэталі адчуванняў, і іх лёгка здабываць для работы.<br />Якая праца ў гэтым выпадку была праведзена? Вяртанне ў момант аперацыі, адсочванне поўнага ўнутранага вобраза фізічнага напружання, паступовае расслабленне ў гэтым вобразе. А таксама галоўнае — змяненне рэакцыі на небяспеку і нерухомасць. Цябе заціснулі, а ты не выклікаеш супраціўленне і барацьбу ўнутры сябе (псіхасаматыка Satori Healing). Гэта самае складанае, але і самае цікавае, бо такое супраціўленне і ёсць прычына хваробы.<br />Лагічнае пытанне: чаму людзі маюць прыступы неаднаразова і запускаюць іх унутры сябе, нават калі не кожны раз апыняюцца ў такіх стрэсавых сітуацыях?<br />Рэч у тым, калі мы неасэнсавана зрабілі такую сітуацыю, як стаматалагічная аперацыя, значнай для нашай псіхікі, яна застанецца ў ёй адзначанай як небяспечная, а таму важная для захоўвання ў несвядомым. Рэакцыя на небяспеку — моцнае напружанне цела, якое ідзе замест мышц тулава ў мозг, — таксама застанецца. І любая сітуацыя, кодзіруемая для псіхікі як такая ж або хоць бы трохі небяспечная (як гэтая стаматалагічная аперацыя), будзе выклікаць і напружанне, якое разрадзіцца эпілептычным прыступам.<br />Менавіта таму падчас псіхатэрапіі трэба добра пакруціцца вакол вобраза небяспекі (у гэтым выпадку — бурмашына стаматолага), супакояючы сваю рэакцыю на яго. І тады гэтая небяспека рассыпецца і больш не будзе запісвацца ў псіхіцы як значная.<br />Бывает так, што ўнутраны вобраз небяспекі праз некаторы час знікае, і хвароба сыходзіць сама па сабе.<br />Напрыклад, я ведаю выпадак, калі эпілепсію паставілі дзяўчынцы ва ўзросце трох гадоў. Прыступы пачаліся неўзабаве пасля пераезду сям'і ў новы дом пасля пажару ў старым доме.<br />Калі пачаўся пажар, была ноч. Маці схапіла маленькую дачку, завярнула яе ў коўдру і выскачыла на вуліцу. Пакуль мужчыны спрабавалі выратаваць будынак, маці з дочкай з жахам назіралі за полымем з боку.<br />Два фактары — неверагодна моцны страх з-за пагрозы фізічнай небяспекі і немагчымасць рухацца — злучыліся разам, і арганізм ператварыў стрэс у эпілепсію.<br />Але ўсё скончылася добра. Праз некаторы час уся сям'я цалкам адышла ад шоку, і прыступы ў дзяўчынкі спыніліся.<br />Думаю, вы адзначылі ў прыкладах вышэй, што ў герояў нашых гісторый былі фізічныя абставіны — крэсла стаматолага, коўдра — якія не дазвалялі ім рухацца.<br />Аднак такія абмежаванні зусім не абавязкова павінны быць матэрыяльнымі. Чалавек сам можа ўпасці ў завяршэнне, якое не дазволіць напружанню разрадзіцца на ўзроўні цела, але сыдзе ў галаву.<br />Напрыклад, у хлопчыка ўпершыню здарыўся эпілептычны прыступ пасля таго, як напярэдадні ў яго быў размова з дырэктарам школы, якая крычала і пагражала яму, а ён стаяў на месцы і не рухаўся.<br />Або эпілепсія можа пачацца пасля таго, як чалавеку пагражалі зброяй, і ад страху ён працяглы час быў у ступоры.<br />Што яшчэ важна. НЕ ВСЕГДА эпілепсія можа запусціцца пасля сур'ёзнага відавочнага трыгера. Доўгатэрміновае напружанне ў сям'і, калі бацька крычыць на маці, а дзіця баіцца, або маці крычыць на дзіця, а ён затае ў страху, можа паступова накаплівацца ў целе, і ў нейкі момант спусковы кран захворвання ў дзіцяці спрацоўвае. Любыя доўгатэрміновыя сітуацыі, на якія чалавек рэагуе моцным напружаннем з замярзанням, могуць прывесці да хваробы.<br />І тады атрымліваецца доўгатэрміновая хранічная хвароба. І псіхатэрапеўтычная праца ўжо будзе зусім не хуткай. Чалавек павінен быць вельмі асэнсаваны, каб бачыць нават невялікія напружанні ў сваім целе ў адказ на напружваючыя сітуацыі. Відзіць — і расслабляцца, відзіць — расслабляцца. І паступова, на працягу месяцаў самастойнай правільнай працы, цела верне сабе нармальную рэакцыю на стрэс, і хвароба сыдзе.</p>
<p>Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын эпілепсіі працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дапаўненні да дадзенай артыкула. <strong>Працяг будзе! </strong></p>
 
<hr>
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_sw.html Андрэй ЖАЛЕВІЧ]<br>
'''[https://zhalevich.com/index_sw.html www.zhalevich.com]'''
<hr>
== Выкарыстаныя крыніцы ==
# Андрэй Жалевіч. '''[https://zhalevich.com/trakt-swietarazum_sw.html СВЕТАРАЗУМЕННЕ. Пазнанне глыбінных сэнсаў, адкрыццё першасных прычынаў і вышэйшых прызначэнняў]'''. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
# Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
# Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
# Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
# Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
# Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
# Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции.  - CПб.: Питер, 2009 г.
# Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
# Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
# Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
# Дебби Шапиро. Разум лечит тело. - Мн.: Попурри, 1998 г.
і іншыя крыніцы па [[Крыніцы па псіхасаматыцы| псіхасаматыцы]] і па '''[https://www.zhalevich.com/rozum_sw.html Светаразуменню]'''

== Чытайце таксама ==
* '''[https://www.zhalevich.com/meta-medicina_sw.html Увесь ліст (спіс) псіхасаматычных і метафізічных прычын захворванняў]'''

[[Category:Псіхасаматыка]]
[[Category:Здароўе]]