Адэноіды. Псіхасаматыка і метафізіка адэноідаў: розьніца паміж вэрсіямі

Зьвесткі з M.O.W.A.
ВізуальнаВікіразметка
дНяма апісаньня зьменаў
дНяма апісаньня зьменаў
 
(не паказаная 1 прамежная вэрсія аўтарства таго ж удзельніка)
Радок 6: Радок 6:
<hr>
<hr>


<p>У вас аденоиды? Рассмотрим метафизические (тонкие, ментальные, эмоциональные, психосоматические, подсознательные, глубинные) причины аденоидов.</p>
<p>У вас аденоіды? Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны аденоідаў.</p>
 
<p>Вот что пишут об этом всемирно известные эксперты в данной области и авторы книг по данной тематике:</p>
<p>Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў гэтай вобласці і аўтары кніг па гэтай тэме:</p>
<p><em>Лиз Бурбо</em> в своей книге «Твое тело говорит "Люби себя!"» пишет о возможных психосоматических и метафизических причинах аденоидов:</p>
<p><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Кахай сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны аденоідаў:</p>
<p><em><strong>Физическая блокировка</strong></em>. Эта болезнь чаще всего встречается у детей и проявляется в опухании разросшихся тканей свода носоглотки, которые затрудняют носовое дыхание, заставляя ребенка дышать ртом.</p>
<p><em><strong>Фізічная блакіроўка</strong></em>. Гэтая хвароба часцей за ўсё сустракаецца ў дзяцей і праяўляецца ў апуханні разрослых тканак звода насаглоткі, якія ўскладняюць насавое дыханне, прымушаючы дзіця дыхаць ротам.</p>
<p><em><strong>Эмоциональная блокировка</strong></em>. Ребенок, страдающий от этой болезни, обычно очень чувствителен; он может предчувствовать события задолго до того, как они происходят. Очень часто он, сознательно или бессознательно, предугадывает эти события гораздо лучше и раньше заинтересованных или связанных с ними лиц. Например, он может почувствовать, что между родителями что-то не ладится, намного раньше, чем они сами это осознают. Как правило, он старается блокировать эти предчувствия, чтобы не страдать. Он очень неохотно говорит о них с теми, с кем следовало бы поговорить, и предпочитает переживать свои страхи в одиночестве. Перекрытая носоглотка является признаком того, что ребенок скрывает свои мысли или эмоции из страха оказаться непонятым.</p>
<p><em><strong>Эмацыйная блакіроўка</strong></em>. Дзіця, якое пакутуе ад гэтай хваробы, звычайна вельмі адчувальнае; яно можа прадчуваць падзеі задоўга да таго, як яны адбываюцца. Вельмі часта яно, свядома ці несвядома, прадказвае гэтыя падзеі значна лепш і раней за зацікаўленых або звязаных з імі асоб. Напрыклад, яно можа адчуць, што паміж бацькамі нешта не ладзіцца, значна раней, чым яны самі гэта ўсведамляюць. Як правіла, яно стараецца блакіраваць гэтыя прадчуванні, каб не пакутаваць. Яно вельмі неахвотна гаворыць пра іх з тымі, з кім след было б пагаварыць, і аддае перавагу перажываць свае страхі ў адзіноце. Перакрытая насаглотка з'яўляецца прыкметай таго, што дзіця хавае свае думкі або эмоцыі з-за страху аказацца незразумелым.</p>
<p><em><strong>Ментальная блокировка</strong></em>. Ребенок, страдающий этой болезнью, чувствует себя лишним и нелюбимым. Он даже может считать, что сам является причиной проблем, возникающих вокруг него. Ему следовало бы проверить у близких людей, которым он доверяет, объективность собственных представлений о себе. Кроме того, он должен осознать, что, если другие его не понимают, это вовсе не значит, что они его не любят.</p>
<p><em><strong>Ментальная блакіроўка</strong></em>. Дзіця, якое пакутуе гэтай хваробай, адчувае сябе лішнім і нелюбімым. Яно нават можа лічыць, што само з'яўляецца прычынай праблем, якія ўзнікаюць вакол яго. Яму варта праверыць у блізкіх людзей, якім яно давярае, аб'ектыўнасць уласных уяўленняў пра сябе. Акрамя таго, яно павінна ўсвядоміць, што, калі іншыя яго не разумеюць, гэта зусім не значыць, што яны яго не любяць.</p>
<p><em>Валерий В. Синельников</em> в своей книге «Возлюби болезнь свою» пишет о возможных психосоматических и метафизических причинах аденоидов:</p>
<p><em>Валерый В. Сінельнікаў</em> у сваёй кнізе «Узлюби хваробу сваю» піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны аденоідаў:</p>
<p>Это заболевание встречается у детей и характеризуется разрастанием лимфоидной ткани в полости носа. Это затрудняет дыхание через нос.<br />Главная причина – постоянные трения и споры в семье, частые ссоры. Недовольство то одним, то другим, раздражение. Родители не могут, а точнее, не хотят прийти к согласию по каким-то общим вопросам в семье. Это могут быть как отношения между собой, так и отношения с бабушками и дедушками ребенка.<br />Подсознательно у ребенка появляется чувство, что он нежеланный. Это ощущение передается от одного из родителей. Ребенок очень чутко реагирует на неопределенность и разочарование в жизни родителей, отсутствие самовыражения и признания собственной ценности. Во взаимоотношениях между родителями нет самого главного – любви. У меня на приеме в течение нескольких лет побывали уже сотни детей с данной проблемой. И во всех случаях в семье наблюдался дефицит любви.<br />– Я сомневаюсь в любви моей жены ко мне, – рассказывал мужчина, который пришел ко мне на прием со своим сыном. – Она никогда не скажет мне ласкового слова, не похвалит. Я уже начинаю ревновать.<br />Врачи в таких случаях предлагают только операцию.<br />Хотя ясно понимают, что операция – это не лечение.<br />Болезнь как была внутри, так и осталась. И железы потом снова увеличиваются. Я убедился на практике, что правильный подбор гомеопатических средств и изменение атмосферы в семье дают быстрое и стопроцентное излечение.<br />Как только устанавливаются любовь, мир и спокойствие в семье, ребенок начинает свободно дышать носом.<br />Одна моя пациентка, у сына которой уже удаляли аденоиды, призналась:<br />– Я думаю, что я в доме только для того, чтобы убирать, стирать и готовить. Мы с мужем мало видимся, он и я все время на работе. Все наше совместное время уходит на ссоры и выяснение отношений. Я не чувствую себя желанной женщиной.<br />– А мужа вы любите? – спрашиваю ее.<br />– Не знаю, – отвечает она как-то отрешенно.<br />Другая моя пациентка, у сына которой аденоиды уже давно, рассказала мне о своих отношениях с мужем.<br />– Когда я выходила за него замуж, то у меня не было к нему особой любви. Я знала, что он будет прекрасный семьянин, что будет прекрасным отцом для детей.<br />– Ну и как? – спрашиваю ее. – Он оправдал ваши надежды?<br />– Да, он прекрасный человек, муж и отец. Но вот нет у меня любви к нему. Понимаете? Нет того чувства, о котором так много писали и пишут. Хотя я понимаю, что это должно быть в жизни на первом месте. Но ведь он не тот мужчина, которого я могу полюбить.<br />А разрушать семью и искать другого мужчину я не хочу.<br />– А я вам этого и не советую. Понимаете, – говорю я, – дело здесь не в том, тот это или не тот мужчина. А все дело в вас. В том запасе любви, который есть у вас в душе. Начните развивать в себе это чувство.<br />Меняйте отношение к себе, к мужчинам и к окружающему миру.<br />– Но ведь мой муж каким был, таким и останется.<br />– Как знать. Помните, я вам говорил, что внешнее отражает внутреннее. Ваш муж, как мужчина, отражает вас, как женщину. То есть это ваше отражение, только другого пола. Его не только не нужно менять, но и нельзя. Начните менять себя, развивайте любовь к себе, к мужскому началу Вселенной и к окружающему миру. И тогда ваш муж обязательно изменится. Он станет именно тем единственным мужчиной в вашей жизни, о котором вы читали в романах.</p>
<p>Гэта захворванне сустракаецца ў дзяцей і характарызуецца разрастаннем лімфоіднай тканкі ў поласці носа. Гэта ўскладняе дыханне праз нос.<br />Галоўная прычына – пастаянныя трэнні і спрэчкі ў сям'і, частыя сваркі. Няўдовальненне то адным, то другім, раздражненне. Бацькі не могуць, а дакладней, не хочуць прыйсці да згоды па нейкіх агульных пытаннях у сям'і. Гэта могуць быць як адносіны паміж сабой, так і адносіны з бабулямі і дзядулямі дзіцяці.<br />Падсвядома ў дзіцяці з'яўляецца адчуванне, што яно непажаданае. Гэтае адчуванне перадаецца ад аднаго з бацькоў. Дзіця вельмі чула рэагуе на няпэўнасць і расчараванне ў жыцці бацькоў, адсутнасць самавыяўлення і прызнання ўласнай каштоўнасці. У адносінах паміж бацькамі няма самага галоўнага – любові. У мяне на прыёме на працягу некалькіх гадоў пабывалі ўжо сотні дзяцей з гэтай праблемай. І ва ўсіх выпадках у сям'і назіраўся дэфіцыт любові.<br />– Я сумняваюся ў любові маёй жонкі да мяне, – распавядаў мужчына, які прыйшоў да мяне на прыём са сваім сынам. – Яна ніколі не скажа мне ласкавага слова, не пахваліць. Я ўжо пачынаю раўнаваць.<br />Лекары ў такіх выпадках прапануюць толькі аперацыю.<br />Хаця ясна разумеюць, што аперацыя – гэта не лячэнне.<br />Хвароба як была ўнутры, так і засталася. І залозы потым зноў павялічваюцца. Я пераканаўся на практыцы, што правільны падбор гамеапатычных сродкаў і змена атмасферы ў сям'і даюць хуткае і стопрацэнтнае вылячэнне.<br />Як толькі ўсталёўваюцца любоў, мір і спакой у сям'і, дзіця пачынае свабодна дыхаць носам.<br />Адна мая пацыентка, у сына якой ужо выдалялі аденоіды, прызналася:<br />– Я думаю, што я ў доме толькі для таго, каб прыбіраць, мыць і гатаваць. Мы з мужам мала бачымся, ён і я ўвесь час на працы. Увесь наш сумесны час сыходзіць на сваркі і высвятленне адносін. Я не адчуваю сябе жаданай жанчынай.<br />– А мужа вы кахаеце? – пытаюся яе.<br />– Не ведаю, – адказвае яна як быццам бы абыякава.<br />Іншая мая пацыентка, у сына якой аденоіды ўжо даўно, распавяла мне пра свае адносіны з мужам.<br />– Калі я выходзіла за яго замуж, то ў мяне не было да яго асаблівай любові. Я ведала, што ён будзе выдатным сям'янінам, што будзе выдатным бацькам для дзяцей.<br />– Ну і як? – пытаюся яе. – Ён апраўдаў вашы надзеі?<br />– Так, ён выдатны чалавек, муж і бацька. Але вось няма ў мяне любові да яго. Перад вамі? Няма таго адчування, пра якое так шмат пісалі і пішуць. Хоць я разумею, што гэта павінна быць у жыцці на першым месцы. Але ж ён не той мужчына, якога я магу палюбіць.<br />А разбураць сям'ю і шукаць іншага мужчыну я не хачу.<br />– А я вам гэтага і не раю. Разумееце, – кажу я, – справа тут не ў тым, той гэта ці не той мужчына. А справа ў вас. У тым запасе любові, які ёсць у вас у душы. Пачніце развіваць у сабе гэтае пачуццё.<br />Змяняйце стаўленне да сябе, да мужчын і да навакольнага свету.<br />– Але ж мой муж які быў, такі і застанецца.<br />– Як ведаць. Памятайце, я вам казаў, што знешняе адлюстроўвае ўнутранае. Ваш муж, як мужчына, адлюстроўвае вас, як жанчыну. Гэта значыць, гэта ваша адлюстраванне, толькі іншага полу. Яго не толькі не трэба змяняць, але і нельга. Пачніце змяняць сябе, развівайце любоў да сябе, да мужчынскага пачатку Сусвету і да навакольнага свету. І тады ваш муж абавязкова зменіцца. Ён стане менавіта тым адзіным мужчынам у вашым жыцці, пра якога вы чыталі ў раманах.</p>
<p><em>Сергей С. Коновалов</em> («Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции») о возможных психосоматических и метафизических причинах аденоидов следующее:<br />Аденоиды у детей {а также и у взрослых, которые психологически ещё не вышли из детского возраста}:<br />Внутренние страдания по поводу своего одиночества, ощущение нелюбви к себе со стороны взрослых, дефицит родительской ласки. Когда страдания загоняются внутрь, они проявляются воспалением аденоидов.<br />Способ излечения. Родителям надо проявлять любовь и заботу, помогать ребенку достойно выходить из ситуаций, которые вызывают раздражение и обиду, а конфликты обращать в игру, оценивать их с юмором, чтобы реакция на произошедшее была лишена зла и обиды. Проводить с ребенком больше времени, чтобы он смог освободиться от накопленной негативной энергии и получить положительный заряд. Отношение к ребенку должно быть искренним, только тогда энергия будет позитивной.</p>
<p><em>Сяргей С. Канаваў</em> («Энергаінфармацыйная медыцына па Канававым. Цаляючыя эмоцыі») пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны аденоідаў наступнае:<br />Аденоіды ў дзяцей {а таксама і ў дарослых, якія псіхалагічна яшчэ не выйшлі з дзіцячага ўзросту}:<br />Унутраныя пакуты з-за свайго адзіноцтва, адчуванне нелюбові да сябе з боку дарослых, дэфіцыт бацькоўскай ласкі. Калі пакуты загоняюцца ўнутр, яны праяўляюцца запаленнем аденоідаў.<br />Спосаб вылячэння. Бацькам трэба праяўляць любоў і клопат, дапамагаць дзіцяці годна выходзіць з сітуацый, якія выклікаюць раздражненне і крыўду, а канфлікты ператвараць у гульню, ацэньваць іх з гумарам, каб рэакцыя на тое, што адбылося, была пазбаўленая зла і крыўды. Проводзіць з дзіцем больш часу, каб яно магло вызваліцца ад назапашанай негатыўнай энергіі і атрымаць станоўчы зарад. Адносіны да дзіцяці павінны быць шчырымі, толькі тады энергія будзе пазітыўнай.</p>
<p><em>Доктор Лууле Виилма</em> в своей книге «Психологические причины болезней» пишет:<br />Аденоиды у детей - Родители не понимают ребёнка, не выслушивают его тревог – ребёнок глотает слёзы печали.</p>
<p><em>Доктар Лууле Віілма</em> у сваёй кнізе «Псіхалагічныя прычыны хвароб» піша:<br />Аденоіды ў дзяцей - Бацькі не разумеюць дзіця, не слухаюць яго трывог – дзіця глытае слёзы смутку.</p>
<p>Согласно <em>доктору Лууле Виилма</em>, когда тайна выплывает наружу и ребёнка это оскорбляет, поражаются гайморовы пазухи. Гайморовы пазухи являются вместилищем энергии гордости за себя.<br />Человек, который любит похвалиться собой, насмешливо относится к чужой скрытности и с особым наслаждением выдаёт чужую тайну. Если о секретах взрослых шушукаются за спиной, то душевные переживания ребёнка зачастую ни во что не ставят. Под громовой хохот большой компании сообщают о достижениях ребёнка, не понимая, что это унижает его. Это словно удар в лицо человеку, который ревностно оберегал свою тайну.<br />Носовые пазухи окончательно формируются у детей в 4—5-летнем возрасте, поскольку раньше дети не могут скрывать своей радости. Если их принуждают к этому, то невысморканная обида задерживается в глоточной миндалине.<br />Чем чаще глоточная миндалина отекает от печали либо воспаляется от унижения, тем вероятнее возникновение аденоидов, говорящих о том, что ребёнок не имеет права выказывать свои обиды. Заболевание глоточной миндалины у взрослых даёт о себе знать в виде раздражения либо боли в глубине носа, а также из-за частого сглатывания.<br />Мы можем скрывать свои тайны от чужих, но не от своей матери. Можем отрицать перед ней наличие тайны, но все равно мысли матери, ее слова и поведение будут задевать, поскольку мать всегда попадает в точку. Матерям свойственно укорять ребенка с видом злорадства, когда у того что-то не ладится, ибо ребенок не послушался матери.<br />Злорадство обращается в осмеяние, когда ребёнка желают пристыдить в глазах других. Злорадство и осмеяние являются недоброжелательной злобой, которую ребёнок вбирает в себя, испытывая жалость к себе.</p>
<p>Згодна з <em>доктарам Лууле Віілма</em>, калі тайна выплывае наверх і дзіця гэта крыўдзіць, дзівяцца гаймаравыя пазухі. Гаймаравыя пазухі з'яўляюцца сховішчам энергіі гонару за сябе.<br />Чалавек, які любіць пахваліцца сабой, насмешліва ставіцца да чужой таемнасці і з асаблівым задавальненнем выдае чужую тайну. Калі пра сакрэты дарослых шэпчуцца за спінай, то душэўныя перажыванні дзіцяці часта не ўлічваюць. Пад громавы смех вялікай кампаніі паведамляюць пра дасягненні дзіцяці, не разумеючы, што гэта прыніжае яго. Гэта быццам удар у твар чалавеку, які рэўніва бераг сваю тайну.<br />Насавыя пазухі канчаткова фармуюцца ў дзяцей у 4—5-гадовым узросце, паколькі раней дзеці не могуць хаваць сваёй радасці. Калі іх прымушаюць да гэтага, то невыказаная крыўда затрымліваецца ў глоткавай міндалінне.<br />Чым часцей глоткавая міндаліна набрякае ад смутку альбо запаляецца ад прыніжэння, тым больш верагодна ўзнікненне аденоідаў, якія кажуць пра тое, што дзіця не мае права выказваць свае крыўды. Захворванне глоткавай міндаліны ў дарослых дае пра сябе знаць у выглядзе раздражнення альбо болю ў глыбіні носа, а таксама з-за частага глытання.<br />Мы можам хаваць свае тайны ад чужых, але не ад сваёй маці. Можам адмаўляць перад ёй наяўнасць тайны, але ўсё роўна думкі маці, яе словы і паводзіны будуць закранаць, паколькі маці заўсёды трапляе ў кропку. Маці ўласціва дакорваць дзіця са злосцю, калі ў таго што-небудзь не ладзіцца, бо дзіця не паслухаўся маці.<br />Злосць звяртаецца ў асмейванне, калі дзіця жадаюць асароміць у вачах іншых. Злосць і асмейванне з'яўляюцца недабразычлівай злосцю, якую дзіця ўбірае ў сябе, адчуваючы шкадаванне да сябе.</p>
<p><em>Владимир Жикаренцев</em> в своей книге «Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с появлением аденоидов:<br /><strong>Простуда, насморк, катар верхних дыхательных путей (В. Жикаренцев)</strong><br /><strong><em>Негативная установка, приводящая к проблемам и болезням:</em></strong><br />Семейные трения, споры. До некоторой степени - присутствие детского чувства нежеланности.<br /><strong><em>Гармонизирующие мысли:</em></strong><br />Этот ребенок желанный, и его появление на свет было встречено с радостью, он глубоко любим.</p>
<p><em>Уладзімір Жыкарэнцаў</em> у сваёй кнізе «Шлях да свабоды. Кармічныя прычыны ўзнікнення праблем або як змяніць сваё жыццё» указвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да ацалення) звязаныя з з'яўленнем аденоідаў:<br /><strong>Прастыда, насмарк, катар верхніх дыхальных шляхоў (У. Жыкарэнцаў)</strong><br /><strong><em>Негатыўная ўстаноўка, якая прыводзіць да праблем і хвароб:</em></strong><br />Сямейныя трэнні, спрэчкі. Да некаторай ступені - прысутнасць дзіцячага пачуцця непажаданасці.<br /><strong><em>Гарманізуючыя думкі:</em></strong><br />Гэтае дзіця жаданае, і яго з'яўленне на свет было сустрэта з радасцю, яно глыбока каханае.</p>
<p><em>Луиза Хей</em> в своей книге «Исцели себя сам» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с появлением аденоидов:<br /><em><strong>Негативная установка, приводящая к проблемам и болезням:<br /></strong></em>Неурядицы в семье. Ощущение ребенка, что он никому не нужен.<br /><em><strong>Гармонизирующие мысли:</strong></em><br />Это желанный, любимый ребенок.</p>
<p><em>Луіза Хей</em> у сваёй кнізе «Ацалі сябе сам» указвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да ацалення) звязаныя з з'яўленнем аденоідаў:<br /><em><strong>Негатыўная ўстаноўка, якая прыводзіць да праблем і хвароб:<br /></strong></em>Непаразуменні ў сям'і. Адчуванне дзіцяці, што яно нікому не патрэбнае.<br /><em><strong>Гарманізуючыя думкі:</strong></em><br />Гэта жаданае, каханае дзіця.</p>
<p>Поиски и исследования метафизических (тонких, ментальных, эмоциональных, психосоматических, подсознательных, глубинных) причин проблем и болезней носа продолжаются. Этот материал непрерывно корректируется. Просим читателей писать свои комментарии и присылать дополнения к данной статье. <strong>Продолжение следует!</strong></p>
<p>Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын праблем і хвароб носа працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дапаўненні да дадзенай артыкула. <strong>Працяг будзе!</strong></p>
<hr />
<hr />
 
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_sw.html Андрэй ЖАЛЕВІЧ]<br>
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_ru.html Андрей ЖАЛЕВИЧ]<br>
'''[https://zhalevich.com/index_sw.html www.zhalevich.com]'''
'''[https://zhalevich.com/index_ru.html www.zhalevich.com]'''
<hr />
<hr />
== Использованные источники ==
== Выкарыстаныя крыніцы ==
# Андрей Жалевич. '''[[СВЕТОРАЗУМЕНИЕ]]'''. - Вроцлав: Zhalevich.Com, 2023 r.
# Андрэй Жалевіч. '''[[СВЕТАРАЗУМЕННЕ]]'''. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.

Цяперашняя вэрсія на 13:31, 21 ліпеня 2024

MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык

У вас аденоіды? Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны аденоідаў.

Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў гэтай вобласці і аўтары кніг па гэтай тэме:

Ліз Бурбо у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Кахай сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны аденоідаў:

Фізічная блакіроўка. Гэтая хвароба часцей за ўсё сустракаецца ў дзяцей і праяўляецца ў апуханні разрослых тканак звода насаглоткі, якія ўскладняюць насавое дыханне, прымушаючы дзіця дыхаць ротам.

Эмацыйная блакіроўка. Дзіця, якое пакутуе ад гэтай хваробы, звычайна вельмі адчувальнае; яно можа прадчуваць падзеі задоўга да таго, як яны адбываюцца. Вельмі часта яно, свядома ці несвядома, прадказвае гэтыя падзеі значна лепш і раней за зацікаўленых або звязаных з імі асоб. Напрыклад, яно можа адчуць, што паміж бацькамі нешта не ладзіцца, значна раней, чым яны самі гэта ўсведамляюць. Як правіла, яно стараецца блакіраваць гэтыя прадчуванні, каб не пакутаваць. Яно вельмі неахвотна гаворыць пра іх з тымі, з кім след было б пагаварыць, і аддае перавагу перажываць свае страхі ў адзіноце. Перакрытая насаглотка з'яўляецца прыкметай таго, што дзіця хавае свае думкі або эмоцыі з-за страху аказацца незразумелым.

Ментальная блакіроўка. Дзіця, якое пакутуе гэтай хваробай, адчувае сябе лішнім і нелюбімым. Яно нават можа лічыць, што само з'яўляецца прычынай праблем, якія ўзнікаюць вакол яго. Яму варта праверыць у блізкіх людзей, якім яно давярае, аб'ектыўнасць уласных уяўленняў пра сябе. Акрамя таго, яно павінна ўсвядоміць, што, калі іншыя яго не разумеюць, гэта зусім не значыць, што яны яго не любяць.

Валерый В. Сінельнікаў у сваёй кнізе «Узлюби хваробу сваю» піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны аденоідаў:

Гэта захворванне сустракаецца ў дзяцей і характарызуецца разрастаннем лімфоіднай тканкі ў поласці носа. Гэта ўскладняе дыханне праз нос.
Галоўная прычына – пастаянныя трэнні і спрэчкі ў сям'і, частыя сваркі. Няўдовальненне то адным, то другім, раздражненне. Бацькі не могуць, а дакладней, не хочуць прыйсці да згоды па нейкіх агульных пытаннях у сям'і. Гэта могуць быць як адносіны паміж сабой, так і адносіны з бабулямі і дзядулямі дзіцяці.
Падсвядома ў дзіцяці з'яўляецца адчуванне, што яно непажаданае. Гэтае адчуванне перадаецца ад аднаго з бацькоў. Дзіця вельмі чула рэагуе на няпэўнасць і расчараванне ў жыцці бацькоў, адсутнасць самавыяўлення і прызнання ўласнай каштоўнасці. У адносінах паміж бацькамі няма самага галоўнага – любові. У мяне на прыёме на працягу некалькіх гадоў пабывалі ўжо сотні дзяцей з гэтай праблемай. І ва ўсіх выпадках у сям'і назіраўся дэфіцыт любові.
– Я сумняваюся ў любові маёй жонкі да мяне, – распавядаў мужчына, які прыйшоў да мяне на прыём са сваім сынам. – Яна ніколі не скажа мне ласкавага слова, не пахваліць. Я ўжо пачынаю раўнаваць.
Лекары ў такіх выпадках прапануюць толькі аперацыю.
Хаця ясна разумеюць, што аперацыя – гэта не лячэнне.
Хвароба як была ўнутры, так і засталася. І залозы потым зноў павялічваюцца. Я пераканаўся на практыцы, што правільны падбор гамеапатычных сродкаў і змена атмасферы ў сям'і даюць хуткае і стопрацэнтнае вылячэнне.
Як толькі ўсталёўваюцца любоў, мір і спакой у сям'і, дзіця пачынае свабодна дыхаць носам.
Адна мая пацыентка, у сына якой ужо выдалялі аденоіды, прызналася:
– Я думаю, што я ў доме толькі для таго, каб прыбіраць, мыць і гатаваць. Мы з мужам мала бачымся, ён і я ўвесь час на працы. Увесь наш сумесны час сыходзіць на сваркі і высвятленне адносін. Я не адчуваю сябе жаданай жанчынай.
– А мужа вы кахаеце? – пытаюся яе.
– Не ведаю, – адказвае яна як быццам бы абыякава.
Іншая мая пацыентка, у сына якой аденоіды ўжо даўно, распавяла мне пра свае адносіны з мужам.
– Калі я выходзіла за яго замуж, то ў мяне не было да яго асаблівай любові. Я ведала, што ён будзе выдатным сям'янінам, што будзе выдатным бацькам для дзяцей.
– Ну і як? – пытаюся яе. – Ён апраўдаў вашы надзеі?
– Так, ён выдатны чалавек, муж і бацька. Але вось няма ў мяне любові да яго. Перад вамі? Няма таго адчування, пра якое так шмат пісалі і пішуць. Хоць я разумею, што гэта павінна быць у жыцці на першым месцы. Але ж ён не той мужчына, якога я магу палюбіць.
А разбураць сям'ю і шукаць іншага мужчыну я не хачу.
– А я вам гэтага і не раю. Разумееце, – кажу я, – справа тут не ў тым, той гэта ці не той мужчына. А справа ў вас. У тым запасе любові, які ёсць у вас у душы. Пачніце развіваць у сабе гэтае пачуццё.
Змяняйце стаўленне да сябе, да мужчын і да навакольнага свету.
– Але ж мой муж які быў, такі і застанецца.
– Як ведаць. Памятайце, я вам казаў, што знешняе адлюстроўвае ўнутранае. Ваш муж, як мужчына, адлюстроўвае вас, як жанчыну. Гэта значыць, гэта ваша адлюстраванне, толькі іншага полу. Яго не толькі не трэба змяняць, але і нельга. Пачніце змяняць сябе, развівайце любоў да сябе, да мужчынскага пачатку Сусвету і да навакольнага свету. І тады ваш муж абавязкова зменіцца. Ён стане менавіта тым адзіным мужчынам у вашым жыцці, пра якога вы чыталі ў раманах.

Сяргей С. Канаваў («Энергаінфармацыйная медыцына па Канававым. Цаляючыя эмоцыі») пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны аденоідаў наступнае:
Аденоіды ў дзяцей {а таксама і ў дарослых, якія псіхалагічна яшчэ не выйшлі з дзіцячага ўзросту}:
Унутраныя пакуты з-за свайго адзіноцтва, адчуванне нелюбові да сябе з боку дарослых, дэфіцыт бацькоўскай ласкі. Калі пакуты загоняюцца ўнутр, яны праяўляюцца запаленнем аденоідаў.
Спосаб вылячэння. Бацькам трэба праяўляць любоў і клопат, дапамагаць дзіцяці годна выходзіць з сітуацый, якія выклікаюць раздражненне і крыўду, а канфлікты ператвараць у гульню, ацэньваць іх з гумарам, каб рэакцыя на тое, што адбылося, была пазбаўленая зла і крыўды. Проводзіць з дзіцем больш часу, каб яно магло вызваліцца ад назапашанай негатыўнай энергіі і атрымаць станоўчы зарад. Адносіны да дзіцяці павінны быць шчырымі, толькі тады энергія будзе пазітыўнай.

Доктар Лууле Віілма у сваёй кнізе «Псіхалагічныя прычыны хвароб» піша:
Аденоіды ў дзяцей - Бацькі не разумеюць дзіця, не слухаюць яго трывог – дзіця глытае слёзы смутку.

Згодна з доктарам Лууле Віілма, калі тайна выплывае наверх і дзіця гэта крыўдзіць, дзівяцца гаймаравыя пазухі. Гаймаравыя пазухі з'яўляюцца сховішчам энергіі гонару за сябе.
Чалавек, які любіць пахваліцца сабой, насмешліва ставіцца да чужой таемнасці і з асаблівым задавальненнем выдае чужую тайну. Калі пра сакрэты дарослых шэпчуцца за спінай, то душэўныя перажыванні дзіцяці часта не ўлічваюць. Пад громавы смех вялікай кампаніі паведамляюць пра дасягненні дзіцяці, не разумеючы, што гэта прыніжае яго. Гэта быццам удар у твар чалавеку, які рэўніва бераг сваю тайну.
Насавыя пазухі канчаткова фармуюцца ў дзяцей у 4—5-гадовым узросце, паколькі раней дзеці не могуць хаваць сваёй радасці. Калі іх прымушаюць да гэтага, то невыказаная крыўда затрымліваецца ў глоткавай міндалінне.
Чым часцей глоткавая міндаліна набрякае ад смутку альбо запаляецца ад прыніжэння, тым больш верагодна ўзнікненне аденоідаў, якія кажуць пра тое, што дзіця не мае права выказваць свае крыўды. Захворванне глоткавай міндаліны ў дарослых дае пра сябе знаць у выглядзе раздражнення альбо болю ў глыбіні носа, а таксама з-за частага глытання.
Мы можам хаваць свае тайны ад чужых, але не ад сваёй маці. Можам адмаўляць перад ёй наяўнасць тайны, але ўсё роўна думкі маці, яе словы і паводзіны будуць закранаць, паколькі маці заўсёды трапляе ў кропку. Маці ўласціва дакорваць дзіця са злосцю, калі ў таго што-небудзь не ладзіцца, бо дзіця не паслухаўся маці.
Злосць звяртаецца ў асмейванне, калі дзіця жадаюць асароміць у вачах іншых. Злосць і асмейванне з'яўляюцца недабразычлівай злосцю, якую дзіця ўбірае ў сябе, адчуваючы шкадаванне да сябе.

Уладзімір Жыкарэнцаў у сваёй кнізе «Шлях да свабоды. Кармічныя прычыны ўзнікнення праблем або як змяніць сваё жыццё» указвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да ацалення) звязаныя з з'яўленнем аденоідаў:
Прастыда, насмарк, катар верхніх дыхальных шляхоў (У. Жыкарэнцаў)
Негатыўная ўстаноўка, якая прыводзіць да праблем і хвароб:
Сямейныя трэнні, спрэчкі. Да некаторай ступені - прысутнасць дзіцячага пачуцця непажаданасці.
Гарманізуючыя думкі:
Гэтае дзіця жаданае, і яго з'яўленне на свет было сустрэта з радасцю, яно глыбока каханае.

Луіза Хей у сваёй кнізе «Ацалі сябе сам» указвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да ацалення) звязаныя з з'яўленнем аденоідаў:
Негатыўная ўстаноўка, якая прыводзіць да праблем і хвароб:
Непаразуменні ў сям'і. Адчуванне дзіцяці, што яно нікому не патрэбнае.
Гарманізуючыя думкі:
Гэта жаданае, каханае дзіця.

Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын праблем і хвароб носа працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дапаўненні да дадзенай артыкула. Працяг будзе!

© Андрэй ЖАЛЕВІЧ
 www.zhalevich.com

Выкарыстаныя крыніцы

  1. Андрэй Жалевіч. СВЕТАРАЗУМЕННЕ. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
  2. Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
  3. Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
  4. Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
  5. Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
  6. Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
  7. Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
  8. Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
  9. Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
  10. Макс Гендель. Эзотерические принципы здоровья и целительства. - М.: Профит-Стайл, 2005 г.
  11. Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
  12. Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
  13. Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.

і іншыя крыніцы па псіхасаматыцы ⋗⋗⋗

Чытайце таксама

Атрымана з «https://www.zhalevich.com/wiki/index.php?title=Адэноіды._Псіхасаматыка_і_метафізіка_адэноідаў&oldid=1891»