Страўнік. Псіхасаматыка і метафізіка праблем са страўнікам: розьніца паміж вэрсіямі

Зьвесткі з M.O.W.A.
ВізуальнаВікіразметка
(Створана старонка са зьместам '<hr class="swiatlo" id="swiatlo"> '''MOWA :''' Język polski | Свята-Мова | Русский язык <hr> <p>Вас беспокоя...')
 
дНяма апісаньня зьменаў
 
(не паказаныя 3 прамежныя вэрсіі аўтарства таго ж удзельніка)
Радок 6: Радок 6:
<hr>
<hr>


<p>Вас беспокоят проблемы с желудком? Конечно же сначала, нужно устранить причины, которые ведут к проблемам и болезням желудка. Рассмотрим основные метафизические (тонкие, ментальные, эмоциональные, психосоматические, подсознательные, глубинные) причины проблем и болезней желудка.</p>
 
 
<p>Вот что пишут об этом всемирно известные эксперты в данной области и авторы книг по данной тематике.</p>
<p>Вас непакояць праблемы са страўнікам? Вядома ж спачатку, трэба ўхіліць прычыны, якія вядуць да праблем і хвароб страўніка. Разгледзім асноўныя метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны праблем і хвароб страўніка.</p>
<h2>ЖЕЛУДОК (ОБЩИЕ ВОПРОСЫ)</h2>
 
<p style="text-align: justify;"><em>Лиз Бурбо</em> в своей книге «Твое тело говорит "Люби себя!"» пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах болезней желудка и проблем с желудком:<br /><strong>Желудок</strong> - важнейший орган системы пищеварения, расположенный между пищеводом и тонкой кишкой. Сок, который выделяется в желудке, превращает твердую пищу в жидкую. Наиболее частыми заболеваниями желудка являются ЯЗВА, ГАСТРИТ, желудочные КРОВОТЕЧЕНИЯ, РАК, а также расстройства ПИЩЕВАРЕНИЯ (рвота, несварение и т. д.). Сначала прочитай статью о соответствующей болезни, затем описание, приведенное ниже.<br /><strong><em>Эмоциональная блокировка. </em></strong>Все заболевания желудка непосредственно связаны с неспособностью принять определенного человека или ситуацию. Человек испытывает неприязнь и даже страх по отношению к тому, что ему не по вкусу. Он сопротивляется новым идеям, в особенности тем, которые исходят не от него. Он не может приспособиться к человеку или ситуации, которые не согласуются с его планами, привычками или образом жизни. В нем сильно развит внутренний критик, который мешает ему прислушаться к голосу своего сердца.<br /><strong><em>Ментальная блокировка.</em></strong> Твой желудок говорит тебе, что ты должен избавиться от стремления все контролировать. Начни прислушиваться к мнениям других людей. Ты чувствуешь себя беспомощным, потому что не можешь изменить человека или ситуацию, но это неправильно. Найди в себе силы изменить свою жизнь. Начни доверять людям, как доверяешь своему желудку переваривать то, что ты ешь.<br />Ты не должен указывать своему телу, как ему функционировать и переваривать пищу. Точно так же ты не должен указывать окружающим тебя людям, так как у каждого из них есть свое собственное мнение. Желудок не случайно расположен рядом с сердцем. Мы должны все принимать с любовью, в том числе и тот факт, что все люди разные. Мысли вроде «Это несправедливо», «Это неправильно», «Какая глупость» блокируют твое развитие точно так же, как твой желудок блокирует переваривание съеденной тобою пищи. Если ты научишься более терпимо относиться к другим, твой желудок станет проявлять большую терпимость к тому, что ты в него помещаешь.<br />Духовная блокировка заключается в том, что и в случае проблем с глазами (см. ГЛАЗА: метафизические причины проблем со зрением и болезней глаз, подпункт "Глаза в целом и общие проблемы со зрением").<br /><br /><em>Бодо Багински и Шармо Шалила</em> в своей книге «"Рейки" - универсальная энергия жизни» пишут о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах проблем с желудком:<br />Желудок принимает в себя пищу и начинает ее переваривать. Поэтому он отвечает также за прием и переваривание впечатлений. Это требует быть открытым, принимать и отдавать. Если кто-то изгнал из своего сознания чувства, то они будут действовать на его желудок. Чтобы открыться чувствам и впечатлениям, идеям и мнениям и уметь их сознательно интегрировать, нам нужно развить доверие к себе и ощущение внутренней защищенности. В конечном счете болезни желудка указывают на проблемы в этой области. Из-за недостатка доверия к себе тебе трудно принимать свои чувства, особенно досаду и агрессию, и сознательно разрешать конфликты. Поэтому ты предпочитаешь проглотить обиду.<br />Откройся всему, что жизнь припасла для тебя и еще принесет тебе. Если ты обнаружишь, что во всем имеется скрытый смысл, который ты сможешь понять, только если не будешь закрываться от мира, то у тебя больше не будет тяжести в желудке, и ты научишься с полным внутренним доверием отдаваться бытию, впитывая все многообразные впечатления и опыт, принимать свои собственные чувства и свободно выражать их.<br /><br /><em>Валерий В. Синельников</em> в своей книге «Возлюби болезнь свою» пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах болезней желудка и проблем с желудком:<br />Вместилище пищи. Символизирует способность перерабатывать, переваривать и усваивать какие-либо идеи и ситуации. Поэтому, когда у нас проблемы с желудком, это означает, что мы не знаем, как ассимилировать жизнь. Нам становится страшно перед чем-то новым. Мы неспособны усваивать какие-либо события.<br />Страх, тревога и беспокойство, неприязнь и раздражение тут же отражаются на желудке.</p>
<p>Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў дадзенай галіне і аўтары кніг па дадзенай тэматыцы.</p>
<p style="text-align: justify;"><em>Олег Г. Торсунов</em> в своей книге «Связь болезней с характером» пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах проблем с желудком:<br />Желудок и его функции зависят в основном от речи и деятельности человека.<br /><br /><strong>Слизистая оболочка желудка</strong><br />Согласно Олегу Г. Торсунову, слизистая оболочка желудка имеет хорошие функции благодаря нежности, доброте и теплоте в речи и деятельности человека.<br />Нежная речь и деятельность стабилизируют способность желудка всасывать пищу.</p>
<h2>СТРАЎНІК (АГУЛЬНЫЯ ПЫТАННІ)</h2>
<p><em>Ліз Бурбо</em> ў сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны хвароб страўніка і праблем са страўнікам:<br /><strong>Страўнік</strong> - найважнейшы орган сістэмы стрававання, размешчаны паміж страваводам і тонкай кішкай. Сок, які выдзяляецца ў страўніку, ператварае цвёрдую ежу ў вадкую. Найбольш частымі захворваннямі страўніка з'яўляюцца ЯЗВА, ГАСТРЫТ, страўнікавыя КРЫВАЦЁКІ, РАК, а таксама расстройствы СТРАВАВАННЯ (ваніты, нясваенне і г.д.). Спачатку прачытай артыкул пра адпаведную хваробу, затым апісанне, прыведзенае ніжэй.<br /><strong><em>Эмацыйная блакіроўка.</em></strong> Усе захворванні страўніка непасрэдна звязаны з няздольнасцю прыняць пэўнага чалавека або сітуацыю. Чалавек адчувае непрыязнасць і нават страх у адносінах да таго, што яму не па гусце. Ён супраціўляецца новым ідэям, асабліва тым, якія зыходзяць не ад яго. Ён не можа прыстасавацца да чалавека або сітуацыі, якія не ўзгадняюцца з яго планамі, звычкамі або ладам жыцця. У ім моцна развіты ўнутраны крытык, які перашкаджае яму прыслухацца да голасу свайго сэрца.<br /><strong><em>Ментальная блакіроўка.</em></strong> Твой страўнік кажа табе, што ты павінен пазбавіцца ад імкнення ўсё кантраляваць. Пачні прыслухоўвацца да думак іншых людзей. Ты адчуваеш сябе бездапаможным, таму што не можаш змяніць чалавека або сітуацыю, але гэта няправільна. Знайдзі ў сабе сілы змяніць сваё жыццё. Пачні давяраць людзям, як давяраеш свайму страўніку пераварваць тое, што ты ясі.<br />Ты не павінен указваць свайму целу, як яму функцыянаваць і пераварваць ежу. Гэтак жа ты не павінен указваць навакольным цябе людзям, бо ў кожнага з іх ёсць свая ўласная думка. Страўнік не выпадкова размешчаны побач з сэрцам. Мы павінны ўсё прымаць з любоўю, у тым ліку і той факт, што ўсе людзі розныя. Думкі накшталт «Гэта несправядліва», «Гэта няправільна», «Якая глупства» блакуюць тваё развіццё гэтак жа, як твой страўнік блакуе пераварванне з'едзенай табою ежы. Калі ты навучышся больш цярпіма ставіцца да іншых, твой страўнік стане праяўляць большую цярпімасць да таго, што ты ў яго змяшчаеш.<br />Духоўная блакіроўка заключаецца ў тым, што і ў выпадку праблем з вачыма (гл. ВОЧЫ: метафізічныя прычыны праблем са зрокам і хвароб вачэй, падпункт "Вочы ў цэлым і агульныя праблемы са зрокам").<br /><br /><em>Бодо Багінскі і Шармо Шаліла</em> у сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем са страўнікам:<br />Страўнік прымае ў сябе ежу і пачынае яе пераварваць. Таму ён адказвае таксама за прыём і пераварванне ўражанняў. Гэта патрабуе быць адкрытым, прымаць і аддаваць. Калі хтосьці выгнаў са сваёй свядомасці пачуцці, то яны будуць дзейнічаць на яго страўнік. Каб адкрыцца пачуццям і ўражанням, ідэям і меркаванням і ўмець іх свядома інтэграваць, нам трэба развіць давер да сябе і адчуванне ўнутранай абароненасці. У канчатковым выніку хваробы страўніка паказваюць на праблемы ў гэтай галіне. З-за недахопу даверу да сябе табе цяжка прымаць свае пачуцці, асабліва прыкрасць і агрэсію, і свядома вырашаць канфлікты. Таму ты аддаеш перавагу праглынуць крыўду.<br />Адкрыйся ўсяму, што жыццё прыпасла для цябе і яшчэ прынясе табе. Калі ты выявіш, што ва ўсім маецца схаваны сэнс, які ты зможаш зразумець, толькі калі не будзеш закрывацца ад свету, то ў цябе больш не будзе цяжкасці ў страўніку, і ты навучышся з поўным унутраным даверам аддавацца быццю, убіраючы ўсе шматстайныя ўражанні і вопыт, прымаць свае ўласныя пачуцці і свабодна выказваць іх.<br /><br /><em>Валерый В. Сінельнікаў</em> у сваёй кнізе «Узлюбі хваробу сваю» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны хвароб страўніка і праблем са страўнікам:<br />Змяшчальня ежы. Сімвалізуе здольнасць перапрацоўваць, пераварваць і засвойваць якія-небудзь ідэі і сітуацыі. Таму, калі ў нас праблемы са страўнікам, гэта азначае, што мы не ведаем, як асіміляваць жыццё. Нам становіцца страшна перад чымсьці новым. Мы няздольныя засвойваць якія-небудзь падзеі.<br />Страх, трывога і неспакой, непрыязнасць і раздражненне адразу ж адбіваюцца на страўніку.</p>
<p><em>Алег Г. Тарсунаў</em> у сваёй кнізе «Сувязь хвароб з характарам» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем са страўнікам:<br />Страўнік і яго функцыі залежаць у асноўным ад мовы і дзейнасці чалавека.<br /><br /><strong>Слізістая абалонка страўніка</strong><br />Паводле Алега Г. Тарсунава, слізістая абалонка страўніка мае добрыя функцыі дзякуючы пяшчоце, дабрыні і цеплыні ў мове і дзейнасці чалавека.<br />Пяшчотная мова і дзейнасць стабілізуюць здольнасць страўніка ўсмоктваць ежу.</p>
<ul>
<ul>
<li style="text-align: justify;">Грубая речь и грубое поведение приводят к снижению всасывания питательных веществ в слизистой желудка.</li>
<li style="text-align: justify;">Грубая мова і грубыя паводзіны прыводзяць да зніжэння ўсмоктвання пажыўных рэчываў у слізістай страўніка.</li>
<li>Слащавость и подхалимство приводит к чрезмерной всасывательной активности.</li>
<li>Саладжавасць і падхалімства прыводзіць да празмернай усмоктвальнай актыўнасці.</li>
</ul>
</ul>
<p style="text-align: justify;">Доброта, согласно Олегу Г. Торсунову, нормализует белковую кислотность в организме.</p>
<p>Дабрыня, паводле Алега Г. Тарсунава, нармалізуе бялковую кіслотнасць у арганізме.</p>
<ul>
<ul>
<li style="text-align: justify;">Озлобленность вызывает чрезмернное повышение выдыления пепсина, что приводит к гастриту.</li>
<li style="text-align: justify;">Азлобленасць выклікае празмернае павышэнне выдзялення пепсіну, што прыводзіць да гастрыту.</li>
<li>Негативизм постепенно приводит к снижению выроботки пепсина в организме.</li>
<li>Негатывізм паступова прыводзіць да зніжэння выпрацоўкі пепсіну ў арганізме.</li>
</ul>
</ul>
<p style="text-align: justify;">Теплота в речи и поведении, согласно Олегу Г. Торсунову, нормализует выделение соляной кислоты в желудке.</p>
<p>Цеплыня ў мове і паводзінах, паводле Алега Г. Тарсунава, нармалізуе выдзяленне салянай кіслаты ў страўніку.</p>
<ul>
<ul>
<li style="text-align: justify;">Холодность в речи и поведении вызывает снижение выделения соляной кислоты и дает гастрит с пониженной кислотностью.</li>
<li style="text-align: justify;">Халоднасць у мове і паводзінах выклікае зніжэнне выдзялення салянай кіслаты і дае гастрыт з паніжанай кіслотнасцю.</li>
<li>Горячесть, страстность характера приводит к повышению выделения соляной кислоты, что вызывает гастрит с повышенной кислотностью.</li>
<li>Гарачасць, страснасць характару прыводзіць да павышэння выдзялення салянай кіслаты, што выклікае гастрыт з павышанай кіслотнасцю.</li>
</ul>
</ul>
<p style="text-align: justify;"><strong>Гладкие мышцы желудка</strong><br />Гладкие мышцы желудка, согласно Олегу Г. Торсунову, получают силу и здоровье от уверенности в речи и трудолюбия.<br />Уверенность в характере дает гладким мышцам хороший тонус.</p>
<p><strong>Гладкія мышцы страўніка</strong><br />Гладкія мышцы страўніка, паводле Алега Г. Тарсунава, атрымліваюць сілу і здароўе ад упэўненасці ў мове і працавітасці.<br />Упэўненасць у характары дае гладкім мышцам добры тонус.</p>
<ul>
<ul>
<li style="text-align: justify;">Неуверенность снижает тонус гладких мышц желудка.</li>
<li style="text-align: justify;">Няўпэўненасць зніжае тонус гладкіх мышцаў страўніка.</li>
<li>Растерянность вызывает сильное снижение тонуса гладких мышц желудка.</li>
<li>Разгубленасць выклікае моцнае зніжэнне тонусу гладкіх мышцаў страўніка.</li>
<li>Наглость чрезмерно повышает тонус мышц желудка.</li>
<li>Нахабства празмерна павышае тонус мышцаў страўніка.</li>
</ul>
</ul>
<p style="text-align: justify;">Трудолюбие, согласно Олегу Г. Торсунову, дает силу гладким мышцам желудка.</p>
<p>Працавітасць, паводле Алега Г. Тарсунава, дае сілу гладкім мышцам страўніка.</p>
<ul>
<ul>
<li style="text-align: justify;">Безделие снижает силу мышц желудка, что приводит к его растяжению и увеличению живота.</li>
<li style="text-align: justify;">Бяздзейнасць зніжае сілу мышцаў страўніка, што прыводзіць да яго расцягвання і павелічэння жывата.</li>
<li>Страстный труд вызывает чрезмерное увеличение мышечной стенки желудка, что приводит к чрезмерным сокращениям и спазмам сосудов в желудке.</li>
<li>Страсная праца выклікае празмернае павелічэнне мышачнай сценкі страўніка, што прыводзіць да празмерных скарачэнняў і спазмаў сасудаў у страўніку.</li>
</ul>
</ul>
<p style="text-align: justify;"><strong>Сосуды желудка</strong><br />Сосуды желудка, согласно Олегу Г. Торсунову, получают здоровье от таких качеств характера как мягкость в поведении и речи и радость.<br />Мягкость речи и поведения приводит к нормализации эластичности сосудов.</p>
<p><strong>Сасуды страўніка</strong><br />Сасуды страўніка, паводле Алега Г. Тарсунава, атрымліваюць здароўе ад такіх якасцяў характару як мяккасць у паводзінах і мове і радасць.<br />Мяккасць мовы і паводзін прыводзіць да нармалізацыі эластычнасці сасудаў.</p>
<ul>
<ul>
<li style="text-align: justify;">Жесткость в речи и деятельности вызывает снижение эластичности сосудов желудка.</li>
<li style="text-align: justify;">Жорсткасць у мове і дзейнасці выклікае зніжэнне эластычнасці сасудаў страўніка.</li>
<li>Слабохарактерность дает чрезмерную эластичность сосудов, что приводит к расширению их просвета.</li>
<li>Слабахарактарнасць дае празмерную эластычнасць сасудаў, што прыводзіць да пашырэння іх прасвету.</li>
</ul>
</ul>
<p style="text-align: justify;">Чувство радости в речи и деятельности, согласно Олегу Г. Торсунову, вызывает нормализацию тонуса сосудов желудка.</p>
<p>Пачуццё радасці ў мове і дзейнасці, паводле Алега Г. Тарсунава, выклікае нармалізацыю тонусу сасудаў страўніка.</p>
<ul>
<ul>
<li style="text-align: justify;">Тоска снижает тонус сосудов.</li>
<li style="text-align: justify;">Туга зніжае тонус сасудаў.</li>
<li>Перевозбуждение в речи и поведении чрезмерно повышает их тонус.</li>
<li>Перазбуджэнне ў мове і паводзінах празмерна павышае іх тонус.
</ul>
<p style="text-align: justify;"><em>Паводле Сяргея С. Канавалава</em> («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаву. Выгаяльныя эмоцыі») страўнік — перапрацоўвае, пераварвае і засвойвае не толькі ежу, але і любую інфармацыю, якая паступае звонку. Таму страх, трывога і неспакой, непрыязнасць і раздражненне адразу ж адбіваюцца на страўніку. Людзі з хворым страўнікам перапоўнены рознымі страхамі, вялікімі і малымі. Страх прыводзіць да спазму, а спазм — да болю і язвы.<br />Спосаб вылячэння. Змагайцеся з нерашучасцю і выкараняйце ў сабе пачуццё наканаванасці.<br /><br /><em>Уладзімір Жыкаранцаў</em> у сваёй кнізе «Шлях да свабоды. Кармічныя прычыны ўзнікнення праблем або як змяніць сваё жыццё» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да выгаення) звязаныя з з'яўленнем і выгаеннем хвароб страўніка:<br /><strong><em>Негатыўная ўстаноўка, якая прыводзіць да праблем з вачамі і вочных хвароб: </em></strong><br />Кіруе харчаваннем. Пераварвае, засвойвае ідэі. Асцярогі. Страх новага. Няздольнасць асіміляваць новае.<br /><strong><em>Гарманізуючыя думкі:</em></strong><br />Жыццё — у гармоніі са мной. Я асімілюю новае ў кожны момант свайго жыцця. Усё выдатна. Я лёгка пераварваю тое, што адбываецца са мной у жыцці.<br /><br /><em>Луіза Хэй</em> у сваёй кнізе «Вылечы сябе сам» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да выгаення) звязаныя з з'яўленнем і выгаеннем хвароб страўніка:<br /><strong><em>Негатыўная ўстаноўка, якая прыводзіць да праблем з вачамі і вочных хвароб: </em></strong><br />Змяшчальнік ежы. Адказвае таксама за «засваенне думак». Жах. Боязь новага. Няздольнасць засвойваць новае.<br /><strong><em>Гарманізуючыя думкі:</em></strong><br />Я лёгка «засвойваю» жыццё. Жыццё мне не шкодзіць. У любы момант дня я засвойваю штосьці новае. Усё ідзе добра.<br /><br /><em>Анатоль Някрасаў</em> у сваёй кнізе «1000 і адзін спосаб быць самім сабой» піша аб магчымых псіхасаматычных, псіхалагічных і метафізічных прычынах праблем са страўнікам:<br />Праблемы са страўнікам маюць пад сабой больш глыбокія прычыны, чым звычайна прынята лічыць. Агульная прычына праблем са страўнікам – чалавек ідзе па жыцці не туды, ён не так жыве. Страчаны сэнс жыцця або ўзяты не той курс. Яму трэба мяняць у корані сваё светаразуменне ў адносінах сябе, людзей і жыцця ў цэлым. Гэта значыць, неабходная сур'ёзная карэкцыя ўяўлення аб Свеце і жыццёвага шляху, інакш чалавека чакаюць наперадзе вялікія праблемы. Трэба смялей прымаць новае, і ўводзіць змены ў сваё жыццё. <br />Праблемы са страўнікам таксама падказваюць, што трэба прыняць канкрэтнага чалавека (як правіла, найбольш блізкага) і канкрэтную сітуацыю. У чалавека моцна развіты розум-крытык, які перашкаджае прымаць навакольны Свет і атрымліваць асалоду ад жыцця. Цярпімасць і любоў да іншых вылечыць страўнік. <br /><br /><em>Лууле Віілма</em> у сваёй кнізе «Светлая крыніца любові» піша аб адной з тонкіх / метафізічных прычын праблем і хвароб страўніка: абавязак пачаць выклікае хваробы страўніка.</p>
<p style="text-align: justify;"><em>Согласно Сергею С. Коновалову</em> («Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции») желудок — перерабатывает, переваривает и усваивает не только пищу, но и любую информацию, поступающую извне. Поэтому страх, тревога и беспокойство, неприязнь и раздражение сразу же отражаются на желудке. Люди с больным желудком переполнены разными страхами, большими и малыми. Страх приводит к спазму, а спазм — к боли и язве.<br />Способ излечения. Боритесь с нерешительностью и искореняйте в себе чувство обреченности.<br /><br /><em>Владимир Жикаренцев</em> в своей книге «Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с появлением и исцелением болезней желудка:<br /><strong><em>Негативная установка, приводящая к проблемам с глазами и глазным болезням: </em></strong><br />Управляет питанием. Переваривает, усваивает идеи. Опасения. Страх нового. Неспособность ассимилировать новое.<br /><strong><em>Гармонизирующие мысли:</em></strong><br />Жизнь — в гармонии со мной. Я ассимилирую новое в каждый момент своей жизни. Все прекрасно. Я легко перевариваю то, что происходит со мной в жизни.<br /><br /><em>Луиза Хей</em> в своей книге «Исцели себя сам» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с появлением и исцелением болезней желудка:<br /><strong><em>Негативная установка, приводящая к проблемам с глазами и глазным болезням: </em></strong><br />Вместилище пищи. Отвечает также за «усваивание мыслей». Ужас. Боязнь нового. Неспособность усваивать новое.<br /><strong><em>Гармонизирующие мысли:</em></strong><br />Я легко «усваиваю» жизнь. Жизнь мне не вредит. В любой момент дня я усваиваю что-то новое. Все идет хорошо.<br /><br /><em>Анатолий Некрасов</em> в своей книге «1000 и один способ быть самим собой» пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах проблем с желудком:<br />Проблемы с желудком имеют под собой более глубокие причины, чем обычно принято считать. Общая причина проблем с желудком – человек идёт по жизни не туда, он не так живёт. Утерян смысл жизни или взят не тот курс. Ему нужно менять в корне своё миропонимание в отношении себя, людей и жизни в целом. То есть, необходима серьёзная коррекция представления о Мире и жизненного пути, иначе человека ждут впереди большие проблемы. Нужно смелее принимать новое, и вводить изменения в свою жизнь. <br />Проблемы с желудком также подсказывают, что нужно принять конкретного человека (как правило, наиболее близкого) и конкретную ситуацию. В человеке сильно развит рассудок-критик, который мешает принимать окружающий Мир и наслаждаться жизнью. Терпимость и любовь к другим излечит желудок. <br /><br /><em>Лууле Виилма</em> в своей книге «Светлый источник любви» пишет об одной из тонких / метафизических причине проблем и болезней желудка: обязанность начать вызывает болезни желудка.</p>
<p style="text-align: justify;">Вось яшчэ, што <em>доктар Лууле Віілма</em> ў сваіх працах піша аб магчымых псіхасаматычных, псіхалагічных і метафізічных прычынах праблем са страўнікам:<br />З стрававода ежа трапляе ў страўнік. У многіх людзей ежа ў страўніку аказваецца быццам выпадкова, так як страўнік не падрыхтаваны да пераварвання ежы. Магчыма, Вы памятаеце, што страўнік захворвае, калі чалавек прымушае сябе да працы. Не будзь страхаў, не было б і злосці, да якой адносіцца і ўласнае прымушэнне. <br />Чалавек, які не ведае страхаў, адчувае шчасце ад таго, што мае магчымасць рабіць працу. <br />Калі ў чалавеку сядзіць страх прыступаць да чаго-небудзь, то чалавек баіцца брацца за любую справу, у тым ліку і працу. Яго страўнік падобны да складскога памяшкання, у якое нешта накідалі, быццам у мяшок, а што менавіта, яго не датычыцца. Ён робіць выгляд, быццам заняты больш важнымі справамі. Страх пачынаць новае вымушае чалавека вынаходзіць самыя розныя адгаворкі, каб не брацца за справу, нават калі задума выдатная. Адгаворкі могуць гучаць пераканаўча для навакольных, і толькі страўнік ведае ісціну, з-за чаго і захворвае. <br />У чалавека, які валодае развітым інстынктам уласніка, але не мае нічога за душой, насуперак жаданням, узнікае поўная абыякавасць да чужых спраў. У іншых ён бачыць сябе і безнадзейна махае рукой, калі гаворка ідзе пра чужыя пачынанні. З часам ужо і ўласныя выклікаюць у яго адчуванне безнадзейнасці, бо без староняй дапамогі яму не абысціся. Нягледзячы на ўсе спробы прымусіць сябе дзейнічаць, чалавека ахоплівае стан безвыходнасці, што прыводзіць да млявасці страўніка. Млявы страўнік расцягваецца незалежна ад таго, ёсць у ім ежа ці не. <br />Прынята лічыць, што павялічаны страўнік з'яўляецца следствам пераядання. Так яно і ёсць, аднак пераяданне з'яўляецца не прычынай, а следствам. Пераяданне выклікаецца жаданнем мець як мага больш. Гэта жаданне загадвае страўніку стаць большым — і страўнік павялічваецца ў памерах. Разам з тым рэцэптары насычэння пачынаюць патрабаваць, каб страўнік не пуставаў. Рэцэптары насычэння рэагуюць на нежаданне вымаўляць пустыя словы і рабіць пустую працу, нежаданне траціць час на пустую справу. Калі чалавек адчувае гэтыя абодва стрэсы — жаданне шмат мець і нежаданне рабіць пустую справу, то ў яго страўніку змяшчаецца неверагодная колькасць ежы і пітва. <br />Хто жадае шмат мець, той пачынае патрабаваць таго ж і ад іншых, і тыя пачынаюць пратэставаць. Так, у чалавека можа быць пратэст супраць празмерных жаданняў і нежаданне выконваць пустую працу, следствам чаго з'яўляецца маленькі, канвульсіўна сціснуты страўнік. Чалавек перагружае яго ежай, як перагружае і графік спраў на дзень. Пасля ежы ў страўніку не павінна заставацца ні сантыметра пустой прасторы. Калі пустая прастора застаецца, у чалавека псуецца настрой. Калі порцыя ежы разлічана не дакладна і чалавек з ветлівасці вымушаны даесці ўсё да канца, то апошнія кавалкі ён будзе есці праз сілу, аднак настрой у яго будзе сапсаваным. <br />Ураўнаважаны чалавек хуткі, але ён не спяшаецца, а таму і не становіцца марудным. Напалоханы чалавек спяшаецца, пакуль не знясіліцца, пасля чаго рухаецца ўсё павольней і нарэшце спыняецца. Дакладна гэтак жа працуе яго страўнік. Ледзьве валочачы ногі ад стомленасці, мы прымушаем сябе рабіць адно, другое, трэцяе, у тым ліку прымушаем сябе прымаць ежу, паколькі ведаем, што яна надае сілы. Але ніхто не задаецца пытаннем, ці патрэбна ўсё гэта нашаму целу, часткай якога з'яўляецца страўнік. <br />Стомлены ад прымусу страўнік не паспявае завяршыць сваю працу да наступнага прыёму ежы і падае аб гэтым знак адчуваннем сытасці, аднак да яго не прыслухоўваюцца, таму што для працы чалавеку патрабуецца пабольш сіл. Уявіце сабе гумавы мяч, у якім збіраецца ежа. Набіваюць яго адным разам ці патроху — вынік адзін. Адрозненне заключаецца толькі ў змесціве і ў часе, на працягу якога змяняецца і само змесціва. <br />Паглынутая ў спешцы празмерная колькасць ежы выдойвае ў страўніка ўвесь стрававальны сок. Сок перастае выпрацоўвацца, узнікае сухасць, і пераварванне ежы спыняецца. Ежа пачынае гніць. Гніючая ежа застойваецца ў страўніку. Звычка есці ў спешцы нараджае звычку есці шмат, не зважаючы на тое, што страўнік яшчэ поўны.<br />Страўнік з'яўляецца органам, які характарызуе якасць чалавечай асобы. У чалавека ўраўнаважанага, гэта значыць годнага, гэта значыць у таго, хто з'яўляецца асобай, страўнік здаровы, і стрававальныя сокі, якія ён выпрацоўвае, забіраюць з ежы столькі калорый, мінеральных соляў і вітамінаў, колькі патрабуецца целу. Такі страўнік падобны да чалавека, які ведае, што жыццё пачынаецца з яго самога і што ў першую чаргу варта клапаціцца пра сябе. Ён расхінае сябе перад жыццём і дзякуе жыццю яшчэ да таго, як тое паспявае яму што-небудзь даць — даць стрававальны сок, перш чым ежа аказваецца ў роце. Чалавек, які дзякуе цела і ежу за тое, што яны ёсць, тым самым спрыяе выдзяленню стрававальных сокаў.<br />Зводзіны духоўных каштоўнасцяў да зямных катэгорый, гэта значыць пералічэнне ўсяго на грошы, дзейнічае на страўнік, быццам гарматны стрэл. Чалавек, уражаны гэтым стрэлам, адчувае рэжучы боль ад кожнага праглынутага кавалка, калі той трапляе ў страўнік. Так дае пра сябе ведаць востры гастрыт.<br />Страўнік з'яўляецца органам адзіноты чалавека, ён жа орган эгацэнтрычнасці. Гэта значыць, што ў ім збіраецца ўсё, што звязана з асобай, і яно нікуды не дзяваецца, пакуль праблема не вырашаецца. Чалавек і асоба — гэта дзве грані адзінага цэлага. Падумайце, што азначаюць для Вас гэтыя два паняцці.<br />Страх «мяне не любяць» робіць чалавека актыўным. Страх «я нікому не патрэбны» — пасіўным.<br />Апусканне страўніка і атрафічны гастрыт з'яўляюцца хваробамі, якія спадарожнічаюць пасіўнасці. Такой пасіўнасці, пры якой чалавек звонку здаецца згодным абсалютна з усім. Калі ж ён унутрана ўпарта працягвае адмаўляць уласную віну ў няшчасці, якое яго напаткала, яму не дапамогуць ніякія словы і ніякія лекі. Пасіўнасць можа абярнуцца ў сваю супрацьлегласць, і тое ж самае можа адбывацца з хваробай. Гэта значыць, развіваецца язвенны гастрыт.<br />Хто прымушае сябе пераадольваць страх, той прымушае сябе таксама брацца за працу. Кожную раніцу паўтараецца адно і тое ж, і ў выніку ўзнікае язва страўніка. Яна альбо так і застаецца ў чалавека, альбо чаргуецца з язвенным гастрытам, калі прабуджаны ад пасіўнасці чалавек пасля прыступу агрэсіўнасці адчувае сябе вінаватым і зноў упадае ў апатыю. Пра нармальнае пераварванне ежы ў выпадку абедзвюх крайнасцяў не можа быць і гаворкі. Так, выдзяленне стрававальнага соку можа вагацца ад нуля, гэта значыць ад поўнай адсутнасці, да настолькі высокай канцэнтрацыі кіслот у стрававальным соку, што слізістая раз'ядаецца да язвы за некалькі гадзін.<br />Язва пачынае крывавіць, калі чалавек вымушае сябе помсціць каму-небудзь. Хто пускае бліжняму кроў, у таго язва не крывавіць, так як яго дрэннае выліваецца ў выглядзе крыві, якая цячэ з чужой цялеснай раны. Фізічная рана бліжняга становіцца для яго ўласнай душэўнай ранай, якая церзае чалавека ў выглядзе пачуцця віны, пакуль віна не выкупляецца. А хто выношвае ў душы жудасную помсту, той у выніку жудаснага крывацёку страўніка можа адправіцца да прашчураў, нягледзячы на тое, што не паспеў зрабіць нічога дрэннага. Думка раўназначная ўчынку. Калі бліжні альбо бліжнія ў гэтым уроку не маюць патрэбы, то няма і адрасата.<br />Крывавая жорсткасць, прызначаная для нанясення душэўнага ўдару, бумерангам вяртаецца на свой фізічны ўзровень, каб мысляча матэрыяльнымі катэгорыямі чалавек зразумеў, якой сілай валодае думка. Пракляцце тыпу «Я яшчэ пакажу ім, на што я здольны!» — здольна выклікаць страўнікавае крывацёк нават у тым выпадку, калі чалавек жадае даказаць у адплату іншым, што ён не слабак, як тыя лічаць.<br />Страхі блакуюць нармальную жыццядзейнасць і нараджаюць пачуццё віны. Пачуццё віны вымушае нешта рабіць, каб не быць вінаватым, каб душа знайшла спакой. Страх аказацца без віны вінаватым адгукаецца болем у сэрцы. Хоць сэрца і загадвае чалавеку дзейнічаць па-чалавечы, гэта значыць перш за ўсё абдумваць свае дзеянні і толькі потым — рабіць, ён, тым не менш, перш за ўсё прымаецца за працу. Бо фізічная праца супакойвае лепш за ўсё. Так падаўляюцца малыя стрэсы, і яны павінны вырасці ў вялікія. У настолькі вялікія, што сэрца ўжо не супакойваецца ад працы. Чалавек з хворым страўнікам не знаходзіць супакаення ў працы.<br />Запомніце, што адчуванне ўласнай віны і перакананасць ва ўласнай віне — гэта розныя рэчы. Адчуванне варта выправіць духоўным яго вызваленнем. Перакананасць варта выправіць фізічна выпраўленнем свайго ўчынку.<br />Вызваляючы адчуванне віны, Вы перастаяце адчуваць сорам за зробленае і спакойна выпраўляеце свой учынак. Тады і навакольныя будуць ставіцца да Вас па-чалавечы.<br />Хворы страўнік паказвае на тое, што чалавек вініць сябе за стан спраў. Каб віну выкупіць, ён прымушае сябе чымсьці заняцца, і чым больш прымушае, тым сур'ёзней захворвае. Чалавек, які імкнецца зрабіць сваё жыццё паўнавартасным, прызнае свае недахопы і не зробленыя справы, і нават калі ён удасканальвае жыццё не спяшаючыся, паколькі ўсяго адразу не пераробіш, то адрасаванае яму абвінавачванне ў карысталюбстве гучыць для яго як гром сярод яснага неба. Бо ён таксама бачыць у бліжнім сябе. Падобная наіўная, прастадушная даверлівасць ёсць зыходна ў кожным чалавеку, таму і даводзіцца нямала пакутаваць дзецям і падлеткам.<br /><br /><em>Сяргей М. Лазараў</em> у сваіх кнігах «Дыягностыка кармы» (кнігі 1-12) і «Чалавек будучыні» піша пра тое, што асноўнай прычынай абсалютна ўсіх хвароб, у тым ліку і праблем і хвароб страўніка з'яўляецца дэфіцыт, недахоп або нават адсутнасць любові ў душы чалавека. Калі чалавек ставіць нешта вышэй за любоў да Бога (а Бог, як гаворыцца ў Бібліі, ёсць Любоў), то ён замест набыцця боскай любові імкнецца да чагосьці іншага. Да таго, што (памылкова) лічыць больш важным у жыцці: грошы, слава, багацце, улада, асалода, сэкс, адносіны, здольнасці, парадак, мараль, веды і многім-многім іншым матэрыяльным і духоўным каштоўнасцям... Але гэта ўсё не мэта, а толькі сродкі для набыцця боскай (сапраўднай) любові, любові да Бога, любові, як у Бога. А туды, дзе няма (сапраўднай) любові ў душы, як зваротная сувязь ад Сусвету, прыходзяць хваробы, праблемы і іншыя непрыемнасці. Гэта патрэбна для таго, каб чалавек задумаўся, усвядоміў, што не туды ідзе, думае, гаворыць і робіць нешта не так і пачаў выпраўляцца, стаў на правільны Шлях! </p>
<p style="text-align: justify;">Вот ещё, что <em>доктор Лууле Виилма</em> в своих работах пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах проблем с желудком:<br />Из пищевода пища попадает в желудок. У многих людей еда в желудке оказывается будто случайно, так как желудок не подготовлен к перевариванию пищи. Возможно, Вы помните, что желудок заболевает, когда человек принуждает себя к работе. Не будь страхов, не было бы и злобы, к которой относится и собственное принуждение. <br />Человек, не ведающий страхов, испытывает счастье оттого, что имеет возможность делать работу. <br />Если в человеке сидит страх приступать к чему-либо, то человек боится браться за любое дело, в том числе и работу. Его желудок подобен складскому помещению, в которое что-то набросали, словно в мешок, а что именно, его не касается. Он делает вид, будто занят более важными делами. Страх начинать новое вынуждает человека изобретать самые разные отговорки, чтобы не браться за дело, даже если замысел прекрасен. Отговорки могут звучать убедительно для окружающих, и лишь желудок знает истину, из-за чего и заболевает. <br />У человека, обладающего развитым инстинктом собственника, но не имеющего ничего за душой, вопреки желаниям, возникает полное равнодушие к чужим делам. В других он видит себя и безнадежно машет рукой, когда речь идёт о чужих начинаниях. Со временем уже и собственные вызывают у него ощущение безнадежности, ибо без посторонней помощи ему не обойтись. Невзирая на все попытки заставить себя действовать, человека охватывает состояние безысходности, что приводит к вялости желудка. Вялый желудок растягивается независимо от того, есть в нем пища или нет. <br />Принято считать, что увеличенный желудок является следствием переедания. Так оно и есть, однако переедание является не причиной, а следствием. Переедание вызывается желанием иметь как можно больше. Это желание приказывает желудку стать больше — и желудок увеличивается в размерах. Вместе с тем рецепторы насыщения начинают требовать, чтобы желудок не пустовал. Рецепторы насыщения реагируют на нежелание произносить пустые слова и делать пустую работу, нежелание тратить время на пустое дело. Если человек испытывает эти оба стресса — желание много иметь и нежелание делать пустое дело, то в его желудке умещается невероятное количество еды и питья. <br />Кто желает много иметь, тот начинает требовать того же и от других, и те начинают протестовать. Так, у человека может быть протест против чрезмерных желаний и нежелание выполнять пустую работу, следствием чего является маленький, конвульсивно сжавшийся желудок. Человек перегружает его пищей, как перегружает и график дел на день. После еды в желудке не должно оставаться ни сантиметра пустого пространства. Если пустое пространство остаётся, у человека портится настроение. Если порция еды рассчитана не точно и человек из вежливости вынужден доесть всё до конца, то последние куски он будет есть через силу, однако настроение у него будет испорченным. <br />Уравновешенный человек скорый, но он не спешит, а потому и не становится медлительным. Испуганный человек спешит, покуда не обезсилит, после чего движется всё медленнее и наконец останавливается. Точно так же работает его желудок. Насилу волоча ноги от усталости, мы принуждаем себя делать одно, другое, третье, в том числе заставляем себя принимать пищу, поскольку знаем, что она придаёт силы. Но никто не задаётся вопросом, нужно ли всё это нашему телу, частью которого является желудок. <br />Уставший от принуждения желудок не успевает завершить свою работу к следующему приёму пищи и подаёт об этом знак ощущением сытости, однако к нему не прислушиваются, потому что для работы человеку требуется побольше сил. Представьте себе резиновый мяч, в котором собирается еда. Набивают ли его одним разом или понемногу — результат один. Различие заключается лишь в содержимом и во времени, в течение которого изменяется и само содержимое. <br />Поглощённое в спешке чрезмерное количество пищи выдаивает у желудка весь пищеварительный сок. Сок перестаёт вырабатываться, возникает сухость, и переваривание пищи прекращается. Пища начинает гнить. Гниющая пища застаивается в желудке. Привычка есть в спешке рождает привычку есть помногу, невзирая на то, что желудок ещё полон.<br />Желудок является органом, характеризующим качество человеческой личности. У человека уравновешенного, то есть достойного, то есть у того, кто является личностью, желудок здоровый, и вырабатываемые им пищеварительные соки забирают из еды столько калорий, минеральных солей и витаминов, сколько требуется телу. Такой желудок подобен человеку, который знает, что жизнь начинается с него самого и что в первую очередь следует заботиться о себе. Он распахивает себя перед жизнью и благодарит жизнь ещё до того, как та успевает ему что-либо дать — дать пищеварительный сок, прежде чем пища оказывается во рту. Человек, который благодарит тело и пищу за то, что они есть, тем самым способствует выделению пищеварительных соков.<br />Сведение духовных ценностей к земным категориям, то есть пересчитывание всего на деньги, действует на желудок, словно пушечный выстрел. Человек, поражённый этим выстрелом, испытывает режущую боль от всякого проглоченного куска, когда тот попадает в желудок. Так даёт о себе знать острый гастрит.<br />Желудок являет собой орган одиночества человека, он же орган эгоцентричности. Это значит, что в нём собирается всё, что связано с личностью, и оно никуда не девается, покуда проблема не разрешается. Человек и личность — это две грани единого целого. Подумайте, что означают для Вас эти два понятия.<br />Страх «меня не любят» делает человека активным. Страх «я никому не нужен» — пассивным.<br />Опущение желудка и атрофический гастрит являются болезнями, сопутствующими пассивности. Такой пассивности, при которой человек внешне кажется согласным абсолютно со всем. Если же он внутренне упрямо продолжает отрицать собственную вину в постигшем его несчастье, ему не помогут никакие слова и никакое лекарство. Пассивность может обратиться в свою противоположность, и то же самое может происходить с болезнью. Это значит, развивается язвенный гастрит.<br />Кто принуждает себя превозмогать страх, тот принуждает себя также браться за работу. Каждое утро повторяется одно и то же, и в итоге возникает язва желудка. Она либо так и остаётся у человека, либо чередуется с язвенным гастритом, если пробудившийся от пассивности человек после приступа агрессивности чувствует себя виноватым и вновь впадает в апатию. О нормальном переваривании пищи в случае обеих крайностей не может быть и речи. Так, выделение пищеварительного сока может колебаться от нуля, то есть от полного отсутствия, до столь высокой концентрации кислот в пищеварительном соке, что слизистая разъедается до язвы за несколько часов.<br />Язва начинает кровоточить, когда человек вынуждает себя мстить кому-либо. Кто пускает ближнему кровь, у того язва не кровоточит, так как его плохое выливается в виде крови, текущей из чужой телесной раны. Физическая рана ближнего становится для него собственной душевной раной, терзающей человека в виде чувства вины, покуда вина не искупается. А кто вынашивает в душе жуткую месть, тот вследствие жуткого кровотечения желудка может отправиться к праотцам, несмотря на то, что не успел сделать ничего дурного. Мысль равнозначна поступку. Если ближний либо ближние в этом уроке не нуждаются, то нет и адресата.<br />Кровожадная жестокость, предназначенная для нанесения душевного удара, бумерангом возвращается на свой физический уровень, чтобы мыслящий материальными категориями человек понял, какой силой обладает мысль. Проклятие типа «Я ещё покажу им, на что я способен!» — способно вызвать желудочное кровотечение даже в том случае, если человек желает доказать в отместку другим, что он не слабак, как те считают.<br />Страхи блокируют нормальную жизнедеятельность и рождают чувство вины. Чувство вины вынуждает что-то предпринимать, чтобы не быть виноватым, чтобы душа обрела покой. Страх оказаться без вины виноватым отзывается болью в сердце. Хоть сердце и велит человеку действовать по-человечески, то есть прежде всего обдумывать свои действия и лишь потом — делать, он, тем не менее, прежде всего принимается за работу. Ведь физический труд успокаивает лучше всего. Так подавляются малые стрессы, и они должны вырасти в большие. В столь большие, что сердце уже не успокаивается от работы. Человек с больным желудком не находит успокоения в работе.<br />Запомните, что ощущение собственной вины и убеждённость в собственной вине — это разные вещи. Ощущение следует исправить духовным его высвобождением. Убеждённость следует исправить физически исправлением своего проступка.<br />Высвобождая ощущение вины, Вы перестаёте испытывать стыд за содеянное и спокойно исправляете свой проступок. Тогда и окружающие будут относиться к Вам по-человечески.<br />Больной желудок указывает на то, что человек винит себя за состояние дел. Чтобы вину искупить, он заставляет себя чем-то заняться, и чем больше заставляет, тем серьёзнее заболевает. Человек, стремящийся сделать свою жизнь полноценной, признаёт свои огрехи и не сделанные дела, и даже если он совершенствует жизнь неторопливо, поскольку всего разом не переделаешь, то адресованное ему обвинение в корыстолюбии звучит для него как гром среди ясного неба. Ведь он тоже видит в ближнем себя. Подобная наивная, простодушная доверчивость есть изначально в каждом человеке, поэтому и приходится немало страдать детям и подросткам.<br /><br /><em>Сергей Н. Лазарев</em> в своих книгах «Диагностика кармы» (книги 1-12) и «Человек будущего» пишет о том, что основной причиной абсолютно всех болезней, в том числе и проблем и болезней желудка является дефицит, недостаток или даже отсутствие любви в душе человека. Когда человек ставит что-то выше любви к Богу (а Бог, как говорится в Библии, есть Любовь), то он вместо обретения божественной любви устремляется к чему-то другому. К тому, что (ошибочно) считает более важным в жизни: деньги, слава, богатство, власть, удовольствия, секс, отношения, способности, порядок, мораль, знания и многим-многим другим материальным и духовным ценностям… Но это все не цель, а только средства для обретения божественной (истинной) любви, любви к Богу, любви, как у Бога. А туда, где нет (истинной) любви в душе, как обратная связь от Вселенной, приходят болезни, проблемы и прочие неприятности. Это нужно для того, чтобы человек задумался, осознал, что не туда идет, думает, говорит и делает что-то не так и начал исправляться, стал на правильный Путь! </p>
<h2>Адсутнасць апетыту</h2>
<h2>Отсутствие аппетита</h2>
<p style="text-align: justify;">Бода Багінскі і Шарма Шаліла ў сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць аб магчымых псіхасаматычных, псіхалагічных і метафізічных прычынах дрэннага апетыту:<br />Калі ты пакутуеш ад адсутнасці апетыту, то гэта паказчык таго, што ты адчуваеш страх перад новымі ўражаннямі і пазбягаеш звязанай з імі актыўнасці. Гэта становіцца асабліва відавочным, калі табе нешта сапсавала апетыт.<br />А ж свет поўны новых уражанняў, на радасць нам і для ўзбуджэння нашай актыўнасці, і калі ты закрываешся ад іх, то ты жывеш толькі напалову. Пашыр унутраную здольнасць і гатоўнасць да ўспрымання, тады і апетыт палепшыцца.</p>
<p style="text-align: justify;">Бодо Багински и Шармо Шалила в своей книге «"Рейки" - универсальная энергия жизни» пишут о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах плохого аппетита:<br />Если ты страдаешь отсутствием аппетита, то это показатель того, что ты испытываешь страх перед новыми впечатлениями и избегаешь связанной с ними активности. Это становится особенно явным, если тебе что-то испортило аппетит.<br />А ведь мир полон новых впечатлений, на радость нам и для возбуждения нашей активности, и если ты закрываешься от них, то ты живешь лишь наполовину. Расширь внутреннюю способность и готовность к восприятию, тогда и аппетит улучшится.</p>
<h2>Нясквар страўніка</h2>
<h2>Несварение желудка</h2>
<p style="text-align: justify;"><em>Ліз Бурбо ў сваёй кнізе</em> «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша аб магчымых псіхасаматычных, псіхалагічных і метафізічных прычынах нясквару страўніка:<br />Пад нясквар страўніка разумеюць розныя расстройствы стрававання, выкліканыя ўжываннем занадта вялікай колькасці ежы, вадкасці або алкаголю, непераноснасцю некаторых відаў ежы або харчовым атручэннем. Гл. артыкул СТРАЎНІК (ПРАБЛЕМЫ). Калі нясквар выкліканы ІНТАКСІКАЦЫЯЙ, гл. адпаведны артыкул. Калі ён выкліканы лішкам ежы або алкаголю, да апісання праблем страўніка варта дадаць, што ты занадта шмат назапашваеш у сабе і што некаторыя людзі і сітуацыі здаюцца табе занадта цяжкімі. Не забывайся пра тое, што гэта адчуванне цяжкасці абумоўлена тваім унутраным стаўленнем, а не аб'ектыўнай рэальнасцю.<br /><br /><em>Паводле Сяргея С. Канавалава</em> («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаву. Выгаяльныя эмоцыі») метафізічнымі прычынамі нясквару страўніка з'яўляюцца: жывёльны страх, жах, неспакойны стан, пастаяннае бурчанне і скаргі.<br />Спосаб вылячэння. Паўнавартасны сон, правільнае харчаванне, праца з кнігай, звароты да Анёла.<br /><br /></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Лиз Бурбо в своей книге</em> «Твое тело говорит "Люби себя!"» пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах несварения желудка:<br />Под несварением желудка понимают различные расстройства пищеварения, вызванные употреблением слишком большого количества пищи, жидкости или алкоголя, непереносимостью некоторых видов пищи или пищевым отравлением. См. статью ЖЕЛУДОК (ПРОБЛЕМЫ). Если несварение вызвано ИНТОКСИКАЦИЕЙ, см. соответствующую статью. Если оно вызвано избытком пищи или алкоголя, к описанию проблем желудка следует добавить, что ты слишком многое накапливаешь в себе и что некоторые люди и ситуации кажутся тебе слишком тяжелыми. Не забывай о том, что это ощущение тяжести обусловлено твоим внутренним отношением, а не объективной реальностью.<br /><br /><em>Согласно Сергею С. Коновалову</em> («Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции») метафизическими причинами несварения желудка являются: животный страх, ужас, беспокойное состояние, постоянное ворчание и жалобы.<br />Способ излечения. Полноценный сон, правильное питание, работа с книгой, обращения к Ангелу.<br /><br /></p>
<h2>Колікі</h2>
<h2>Колики</h2>
<p style="text-align: justify;"><em>Паводле Сяргея С. Канавалава</em> («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаву. Выгаяльныя эмоцыі») тонкімі прычынамі страўнікавых колікаў з'яўляюцца: раздражненне, нецярпенне, незадаволенасць атачэннем, якая дасягае свайго апагею.<br />Спосаб вылячэння. Праца з белым і фіялетавым святлом, медытацыі з кнігай, актыўнае выкарыстанне крыніц паступлення гаючых эмоцый.<br /><br /></p>
<p style="text-align: justify;"><em>Согласно Сергею С. Коновалову</em> («Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции») тонкими причинами желудочных коликов являются: раздражение, нетерпение, недовольство окружением, которое достигает своего апогея.<br />Способ излечения. Работа с белым и фиолетовым светом, медитации с книгой, активное использование источников поступления исцеляющих эмоций.<br /><br /></p>
<h2>Энтэракаліт</h2>
<h2>Энтероколит</h2>
<p style="text-align: justify;">Паводле Сяргея С. Канавалава («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаву. Выздараўляючыя эмоцыі») тонкімі прычынамі энтэракаліта з'яўляецца няўпэўненасць у сабе, звязаная з мінулымі праблемамі і пакутамі. Вы баіцеся развітацца з мінулым і цягнеце з яго груз праблем. Спосаб вылячэння. Медытацыі, трэніроўкі мышцаў, рэлаксацыя, праца з кнігай.<br /><br /></p>
<p style="text-align: justify;">Согласно Сергею С. Коновалову («Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции») тонкими причинами энтероколита является неуверенность в себе, связанная с прошлыми проблемами и страданиями. Вы боитесь расстаться с прошлым и тянете из него груз проблем. Способ излечения. Медитации, тренировки мышц, релаксация, работа с книгой.<br /><br /></p>
<h2>Інтаксікацыя</h2>
<h2>Интоксикация</h2>
<p style="text-align: justify;"><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны інтаксікацыі:<br /><strong>Інтаксікацыя</strong> - гэта сукупнасць праблем, выкліканых дзеяннем значнай дозы шкодных для арганізма рэчываў. Інтаксікацыя ўзнікае тады, калі арганізм у выніку нейкага расстройства пачынае сам выпрацоўваць у вялікіх колькасцях таксічныя рэчывы або калі такія рэчывы трапляюць у арганізм звонку праз органы дыхання, страваванне, скуру і г. д.<br /><strong>Эмацыйная блакіроўка.</strong> Калі шкодныя рэчывы ўтвараюцца ў арганізме, інтаксікацыя з'яўляецца папярэджаннем пра тое, што чалавек сам атручвае сабе жыццё сваімі нездаровымі думкамі, якія не адпавядаюць патрэбам яго асобы.<br />Калі інтаксікацыя мае знешні характар, то яна кажа пра тое, што чалавек занадта схільны да знешніх уплываў і нават мяркуе, што яго атручвае нейкі чалавек. Падобнае стаўленне можа і на самай справе прывесці не толькі да псіхалагічнага, але і да фізічнага атручвання.<br /><strong><em>Ментальная блакіроўка.</em></strong> Табе пара зразумець, што ні адзін чалавек у свеце, акрамя цябе самога, не можа цябе атруціць. Толькі тваё ўнутранае стаўленне вымушае цябе адчуваць, што нейкія сітуацыі або ідэі цябе атручваюць. Прабудзі ў сваім сэрцы спачуванне да самога сябе або да чалавека, які, як ты лічыш, атручвае тваё жыццё.</p>
<p style="text-align: justify;"><em>Лиз Бурбо</em> в своей книге «Твое тело говорит "Люби себя!"» пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах интоксикации:<br /><strong>Интоксикация</strong> - это совокупность проблем, вызванных действием значительной дозы вредных для организма веществ. Интоксикация возникает тогда, когда организм в результате какого-то расстройства начинает сам вырабатывать в больших количествах токсические вещества или когда такие вещества попадают в организм извне через органы дыхания, пищеварения, кожу и т. д.<br /><strong>Эмоциональная блокировка.</strong> Если вредные вещества образуются в организме, интоксикация является предупреждением о том, что человек сам отравляет себе жизнь своими нездоровыми мыслями, которые не отвечают потребностям его личности.<br />Если интоксикация носит внешний характер, то она говорит о том, что человек слишком подвержен внешним влияниям и даже полагает, что его отравляет какой-то человек. Подобное отношение может и на самом деле привести не только к психологическому, но и к физическому отравлению.<br /><strong><em>Ментальная блокировка.</em></strong> Тебе пора понять, что ни один человек в мире, кроме тебя самого, не может тебя отравить. Только твое внутреннее отношение вынуждает тебя чувствовать, что какие-то ситуации или идеи тебя отравляют. Пробуди в своем сердце сострадание к самому себе или к человеку, который, как ты считаешь, отравляет твою жизнь.</p>
<p style="text-align: justify;"><strong>Рак страўніка</strong><br /><em>Доктар Лууле Віілма</em> у сваіх працах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны рака страўніка:<br />Даказванне з'яўляецца найбольш каварным відам энергіі помсты, якая назапашваецца дзень за днём.<br />Імкненне даказаць што-небудзь дае пра сябе ведаць у выглядзе дробных крывацечных траўмаў, атрыманых на працы, якія, калі з іх не робяць высноваў, сумуюцца ў хваробу страўніка з суправаджаючым выдзяленнем крыві. Калі і да гэтага аднесціся толькі як да матэрыяльнай хваробы, развіваецца рак страўніка. Ён можа гадамі падаваць сігналы папярэджання, аднак чалавек не звяртае ўвагі на дробязі. Пераацэньванне сябе і сваіх мэтаў вядзе да таго, што ў чалавека ўзнікае напружанне ў верхняй частцы жывата, адчуванне напоўненага страўніка, уздуцце верху жывата, тады як сам чалавек лічыць гэта атлусценнем. Замкнуўшыся з самаабароны ў сябе, ён усё больш прымушае сябе да працы, каб даказаць, што ён лепшы, чым пра яго думаюць. Вынік можа быць вядомы, але чалавек не верыць гэтаму, пакуль не нагряне бяда. Ганарлівае пагарджанне да віноўнікаў яго пакут і велізарныя намаганні трымацца мужна ў створанай сітуацыі ў канцы канцоў вядуць да рака страўніка.<br />Рак страўніка, як Вы памятаеце, ёсць зланамерная злосць на самога сябе, сутнасць якой - нягледзячы на максімальныя намаганні, я не магу дабіцца таго, што мне трэба.<br /><br />Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын праблем і захворванняў страўніка працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментарыі і дасылаць дапаўненні да дадзенага артыкула. <strong>Працяг будзе! </strong></p>
<p style="text-align: justify;"><strong>Рак желудка</strong><br /><em>Доктор Лууле Виилма</em> в своих работах пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах рака желудка:<br />Доказывание является наиболее коварным видом энергии мести, накапливающейся изо дня в день.<br />Стремление доказать что-либо даёт о себе знать в виде мелких кровоточащих травм, полученных на работе, которые, если из них не делают выводов, суммируются в болезнь желудка с сопутствующим выделением крови. Если и к этому отнестись лишь как к материальной болезни, развивается рак желудка. Он может годами подавать сигналы предупреждения, однако человек не обращает внимания на пустяки. Переоценивание себя и своих целей ведёт к тому, что у человека возникает напряжение в верхней части живота, ощущение наполненного желудка, вспучивание верха живота, тогда как сам человек считает это ожирением. Замкнувшись из самозащиты в себе, он всё больше принуждает себя к работе, чтобы доказать, что он лучше, чем о нём думают. Результат может быть известен, но человек не верит этому, покуда не нагрянет беда. Гордое презрение к виновникам его страданий и огромные усилия держаться мужественно в создавшейся ситуации в конце концов ведут к раку желудка.<br />Рак желудка, как Вы помните, есть злонамеренная злоба на самого себя, суть которой - несмотря на максимальные усилия, я не могу добиться того, что мне надо.<br /><br />Поиски и исследования метафизических (тонких, ментальных, эмоциональных, психосоматических, подсознательных, глубинных) причин проблем и заболеваний желудка продолжаются. Этот материал непрерывно корректируется. Просим читателей писать свои комментарии и присылать дополнения к данной статье. <strong>Продолжение следует! </strong></p>
   
   
<hr />
<hr />
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_ru.html Андрей ЖАЛЕВИЧ]<br>
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_sw.html Андрэй ЖАЛЕВІЧ]<br>
'''[https://zhalevich.com/index_ru.html www.zhalevich.com]'''
'''[https://zhalevich.com/index_sw.html www.zhalevich.com]'''
<hr />
<hr />
== Использованные источники ==
== Выкарыстаныя крыніцы ==
# Андрей Жалевич. '''[[СВЕТОРАЗУМЕНИЕ]]'''. - Вроцлав: Zhalevich.Com, 2023 r.
# Андрэй Жалевіч. '''[https://zhalevich.com/trakt-swietarazum_sw.html СВЕТАРАЗУМЕННЕ. Пазнанне глыбінных сэнсаў, адкрыццё першасных прычынаў і вышэйшых прызначэнняў]'''. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
Радок 78: Радок 79:
# Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
# Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
# Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
# Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
и другие '''[[Источники по психосоматике|источники по психосоматике]]''' [[Источники по психосоматике|&gtdot;&gtdot;&gtdot;]]
і іншыя крыніцы па [[Крыніцы па псіхасаматыцы| псіхасаматыцы]] і па '''[https://www.zhalevich.com/rozum_sw.html Светаразуменню]'''


== Читайте также ==
== Чытайце таксама ==
* '''[https://www.zhalevich.com/meta-medicina_ru.html Весь список психосоматических и метафизических причин заболеваний]'''.
* '''[https://www.zhalevich.com/meta-medicina_sw.html Увесь ліст (спіс) псіхасаматычных і метафізічных прычын захворванняў]'''


[[Category:Психосоматика]]
[[Category:Псіхасаматыка]]
[[Category:Здоровье]]
[[Category:Здароўе]]

Цяперашняя вэрсія на 09:27, 28 ліпеня 2024

MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык


Вас непакояць праблемы са страўнікам? Вядома ж спачатку, трэба ўхіліць прычыны, якія вядуць да праблем і хвароб страўніка. Разгледзім асноўныя метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны праблем і хвароб страўніка.

Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў дадзенай галіне і аўтары кніг па дадзенай тэматыцы.

СТРАЎНІК (АГУЛЬНЫЯ ПЫТАННІ)

Ліз Бурбо ў сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны хвароб страўніка і праблем са страўнікам:
Страўнік - найважнейшы орган сістэмы стрававання, размешчаны паміж страваводам і тонкай кішкай. Сок, які выдзяляецца ў страўніку, ператварае цвёрдую ежу ў вадкую. Найбольш частымі захворваннямі страўніка з'яўляюцца ЯЗВА, ГАСТРЫТ, страўнікавыя КРЫВАЦЁКІ, РАК, а таксама расстройствы СТРАВАВАННЯ (ваніты, нясваенне і г.д.). Спачатку прачытай артыкул пра адпаведную хваробу, затым апісанне, прыведзенае ніжэй.
Эмацыйная блакіроўка. Усе захворванні страўніка непасрэдна звязаны з няздольнасцю прыняць пэўнага чалавека або сітуацыю. Чалавек адчувае непрыязнасць і нават страх у адносінах да таго, што яму не па гусце. Ён супраціўляецца новым ідэям, асабліва тым, якія зыходзяць не ад яго. Ён не можа прыстасавацца да чалавека або сітуацыі, якія не ўзгадняюцца з яго планамі, звычкамі або ладам жыцця. У ім моцна развіты ўнутраны крытык, які перашкаджае яму прыслухацца да голасу свайго сэрца.
Ментальная блакіроўка. Твой страўнік кажа табе, што ты павінен пазбавіцца ад імкнення ўсё кантраляваць. Пачні прыслухоўвацца да думак іншых людзей. Ты адчуваеш сябе бездапаможным, таму што не можаш змяніць чалавека або сітуацыю, але гэта няправільна. Знайдзі ў сабе сілы змяніць сваё жыццё. Пачні давяраць людзям, як давяраеш свайму страўніку пераварваць тое, што ты ясі.
Ты не павінен указваць свайму целу, як яму функцыянаваць і пераварваць ежу. Гэтак жа ты не павінен указваць навакольным цябе людзям, бо ў кожнага з іх ёсць свая ўласная думка. Страўнік не выпадкова размешчаны побач з сэрцам. Мы павінны ўсё прымаць з любоўю, у тым ліку і той факт, што ўсе людзі розныя. Думкі накшталт «Гэта несправядліва», «Гэта няправільна», «Якая глупства» блакуюць тваё развіццё гэтак жа, як твой страўнік блакуе пераварванне з'едзенай табою ежы. Калі ты навучышся больш цярпіма ставіцца да іншых, твой страўнік стане праяўляць большую цярпімасць да таго, што ты ў яго змяшчаеш.
Духоўная блакіроўка заключаецца ў тым, што і ў выпадку праблем з вачыма (гл. ВОЧЫ: метафізічныя прычыны праблем са зрокам і хвароб вачэй, падпункт "Вочы ў цэлым і агульныя праблемы са зрокам").

Бодо Багінскі і Шармо Шаліла у сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем са страўнікам:
Страўнік прымае ў сябе ежу і пачынае яе пераварваць. Таму ён адказвае таксама за прыём і пераварванне ўражанняў. Гэта патрабуе быць адкрытым, прымаць і аддаваць. Калі хтосьці выгнаў са сваёй свядомасці пачуцці, то яны будуць дзейнічаць на яго страўнік. Каб адкрыцца пачуццям і ўражанням, ідэям і меркаванням і ўмець іх свядома інтэграваць, нам трэба развіць давер да сябе і адчуванне ўнутранай абароненасці. У канчатковым выніку хваробы страўніка паказваюць на праблемы ў гэтай галіне. З-за недахопу даверу да сябе табе цяжка прымаць свае пачуцці, асабліва прыкрасць і агрэсію, і свядома вырашаць канфлікты. Таму ты аддаеш перавагу праглынуць крыўду.
Адкрыйся ўсяму, што жыццё прыпасла для цябе і яшчэ прынясе табе. Калі ты выявіш, што ва ўсім маецца схаваны сэнс, які ты зможаш зразумець, толькі калі не будзеш закрывацца ад свету, то ў цябе больш не будзе цяжкасці ў страўніку, і ты навучышся з поўным унутраным даверам аддавацца быццю, убіраючы ўсе шматстайныя ўражанні і вопыт, прымаць свае ўласныя пачуцці і свабодна выказваць іх.

Валерый В. Сінельнікаў у сваёй кнізе «Узлюбі хваробу сваю» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны хвароб страўніка і праблем са страўнікам:
Змяшчальня ежы. Сімвалізуе здольнасць перапрацоўваць, пераварваць і засвойваць якія-небудзь ідэі і сітуацыі. Таму, калі ў нас праблемы са страўнікам, гэта азначае, што мы не ведаем, як асіміляваць жыццё. Нам становіцца страшна перад чымсьці новым. Мы няздольныя засвойваць якія-небудзь падзеі.
Страх, трывога і неспакой, непрыязнасць і раздражненне адразу ж адбіваюцца на страўніку.

Алег Г. Тарсунаў у сваёй кнізе «Сувязь хвароб з характарам» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем са страўнікам:
Страўнік і яго функцыі залежаць у асноўным ад мовы і дзейнасці чалавека.

Слізістая абалонка страўніка
Паводле Алега Г. Тарсунава, слізістая абалонка страўніка мае добрыя функцыі дзякуючы пяшчоце, дабрыні і цеплыні ў мове і дзейнасці чалавека.
Пяшчотная мова і дзейнасць стабілізуюць здольнасць страўніка ўсмоктваць ежу.

  • Грубая мова і грубыя паводзіны прыводзяць да зніжэння ўсмоктвання пажыўных рэчываў у слізістай страўніка.
  • Саладжавасць і падхалімства прыводзіць да празмернай усмоктвальнай актыўнасці.

Дабрыня, паводле Алега Г. Тарсунава, нармалізуе бялковую кіслотнасць у арганізме.

  • Азлобленасць выклікае празмернае павышэнне выдзялення пепсіну, што прыводзіць да гастрыту.
  • Негатывізм паступова прыводзіць да зніжэння выпрацоўкі пепсіну ў арганізме.

Цеплыня ў мове і паводзінах, паводле Алега Г. Тарсунава, нармалізуе выдзяленне салянай кіслаты ў страўніку.

  • Халоднасць у мове і паводзінах выклікае зніжэнне выдзялення салянай кіслаты і дае гастрыт з паніжанай кіслотнасцю.
  • Гарачасць, страснасць характару прыводзіць да павышэння выдзялення салянай кіслаты, што выклікае гастрыт з павышанай кіслотнасцю.

Гладкія мышцы страўніка
Гладкія мышцы страўніка, паводле Алега Г. Тарсунава, атрымліваюць сілу і здароўе ад упэўненасці ў мове і працавітасці.
Упэўненасць у характары дае гладкім мышцам добры тонус.

  • Няўпэўненасць зніжае тонус гладкіх мышцаў страўніка.
  • Разгубленасць выклікае моцнае зніжэнне тонусу гладкіх мышцаў страўніка.
  • Нахабства празмерна павышае тонус мышцаў страўніка.

Працавітасць, паводле Алега Г. Тарсунава, дае сілу гладкім мышцам страўніка.

  • Бяздзейнасць зніжае сілу мышцаў страўніка, што прыводзіць да яго расцягвання і павелічэння жывата.
  • Страсная праца выклікае празмернае павелічэнне мышачнай сценкі страўніка, што прыводзіць да празмерных скарачэнняў і спазмаў сасудаў у страўніку.

Сасуды страўніка
Сасуды страўніка, паводле Алега Г. Тарсунава, атрымліваюць здароўе ад такіх якасцяў характару як мяккасць у паводзінах і мове і радасць.
Мяккасць мовы і паводзін прыводзіць да нармалізацыі эластычнасці сасудаў.

  • Жорсткасць у мове і дзейнасці выклікае зніжэнне эластычнасці сасудаў страўніка.
  • Слабахарактарнасць дае празмерную эластычнасць сасудаў, што прыводзіць да пашырэння іх прасвету.

Пачуццё радасці ў мове і дзейнасці, паводле Алега Г. Тарсунава, выклікае нармалізацыю тонусу сасудаў страўніка.

  • Туга зніжае тонус сасудаў.
  • Перазбуджэнне ў мове і паводзінах празмерна павышае іх тонус.

    Паводле Сяргея С. Канавалава («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаву. Выгаяльныя эмоцыі») страўнік — перапрацоўвае, пераварвае і засвойвае не толькі ежу, але і любую інфармацыю, якая паступае звонку. Таму страх, трывога і неспакой, непрыязнасць і раздражненне адразу ж адбіваюцца на страўніку. Людзі з хворым страўнікам перапоўнены рознымі страхамі, вялікімі і малымі. Страх прыводзіць да спазму, а спазм — да болю і язвы.
    Спосаб вылячэння. Змагайцеся з нерашучасцю і выкараняйце ў сабе пачуццё наканаванасці.

    Уладзімір Жыкаранцаў у сваёй кнізе «Шлях да свабоды. Кармічныя прычыны ўзнікнення праблем або як змяніць сваё жыццё» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да выгаення) звязаныя з з'яўленнем і выгаеннем хвароб страўніка:
    Негатыўная ўстаноўка, якая прыводзіць да праблем з вачамі і вочных хвароб:
    Кіруе харчаваннем. Пераварвае, засвойвае ідэі. Асцярогі. Страх новага. Няздольнасць асіміляваць новае.
    Гарманізуючыя думкі:
    Жыццё — у гармоніі са мной. Я асімілюю новае ў кожны момант свайго жыцця. Усё выдатна. Я лёгка пераварваю тое, што адбываецца са мной у жыцці.

    Луіза Хэй у сваёй кнізе «Вылечы сябе сам» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да выгаення) звязаныя з з'яўленнем і выгаеннем хвароб страўніка:
    Негатыўная ўстаноўка, якая прыводзіць да праблем з вачамі і вочных хвароб:
    Змяшчальнік ежы. Адказвае таксама за «засваенне думак». Жах. Боязь новага. Няздольнасць засвойваць новае.
    Гарманізуючыя думкі:
    Я лёгка «засвойваю» жыццё. Жыццё мне не шкодзіць. У любы момант дня я засвойваю штосьці новае. Усё ідзе добра.

    Анатоль Някрасаў у сваёй кнізе «1000 і адзін спосаб быць самім сабой» піша аб магчымых псіхасаматычных, псіхалагічных і метафізічных прычынах праблем са страўнікам:
    Праблемы са страўнікам маюць пад сабой больш глыбокія прычыны, чым звычайна прынята лічыць. Агульная прычына праблем са страўнікам – чалавек ідзе па жыцці не туды, ён не так жыве. Страчаны сэнс жыцця або ўзяты не той курс. Яму трэба мяняць у корані сваё светаразуменне ў адносінах сябе, людзей і жыцця ў цэлым. Гэта значыць, неабходная сур'ёзная карэкцыя ўяўлення аб Свеце і жыццёвага шляху, інакш чалавека чакаюць наперадзе вялікія праблемы. Трэба смялей прымаць новае, і ўводзіць змены ў сваё жыццё.
    Праблемы са страўнікам таксама падказваюць, што трэба прыняць канкрэтнага чалавека (як правіла, найбольш блізкага) і канкрэтную сітуацыю. У чалавека моцна развіты розум-крытык, які перашкаджае прымаць навакольны Свет і атрымліваць асалоду ад жыцця. Цярпімасць і любоў да іншых вылечыць страўнік.

    Лууле Віілма у сваёй кнізе «Светлая крыніца любові» піша аб адной з тонкіх / метафізічных прычын праблем і хвароб страўніка: абавязак пачаць выклікае хваробы страўніка.

    Вось яшчэ, што доктар Лууле Віілма ў сваіх працах піша аб магчымых псіхасаматычных, псіхалагічных і метафізічных прычынах праблем са страўнікам:
    З стрававода ежа трапляе ў страўнік. У многіх людзей ежа ў страўніку аказваецца быццам выпадкова, так як страўнік не падрыхтаваны да пераварвання ежы. Магчыма, Вы памятаеце, што страўнік захворвае, калі чалавек прымушае сябе да працы. Не будзь страхаў, не было б і злосці, да якой адносіцца і ўласнае прымушэнне.
    Чалавек, які не ведае страхаў, адчувае шчасце ад таго, што мае магчымасць рабіць працу.
    Калі ў чалавеку сядзіць страх прыступаць да чаго-небудзь, то чалавек баіцца брацца за любую справу, у тым ліку і працу. Яго страўнік падобны да складскога памяшкання, у якое нешта накідалі, быццам у мяшок, а што менавіта, яго не датычыцца. Ён робіць выгляд, быццам заняты больш важнымі справамі. Страх пачынаць новае вымушае чалавека вынаходзіць самыя розныя адгаворкі, каб не брацца за справу, нават калі задума выдатная. Адгаворкі могуць гучаць пераканаўча для навакольных, і толькі страўнік ведае ісціну, з-за чаго і захворвае.
    У чалавека, які валодае развітым інстынктам уласніка, але не мае нічога за душой, насуперак жаданням, узнікае поўная абыякавасць да чужых спраў. У іншых ён бачыць сябе і безнадзейна махае рукой, калі гаворка ідзе пра чужыя пачынанні. З часам ужо і ўласныя выклікаюць у яго адчуванне безнадзейнасці, бо без староняй дапамогі яму не абысціся. Нягледзячы на ўсе спробы прымусіць сябе дзейнічаць, чалавека ахоплівае стан безвыходнасці, што прыводзіць да млявасці страўніка. Млявы страўнік расцягваецца незалежна ад таго, ёсць у ім ежа ці не.
    Прынята лічыць, што павялічаны страўнік з'яўляецца следствам пераядання. Так яно і ёсць, аднак пераяданне з'яўляецца не прычынай, а следствам. Пераяданне выклікаецца жаданнем мець як мага больш. Гэта жаданне загадвае страўніку стаць большым — і страўнік павялічваецца ў памерах. Разам з тым рэцэптары насычэння пачынаюць патрабаваць, каб страўнік не пуставаў. Рэцэптары насычэння рэагуюць на нежаданне вымаўляць пустыя словы і рабіць пустую працу, нежаданне траціць час на пустую справу. Калі чалавек адчувае гэтыя абодва стрэсы — жаданне шмат мець і нежаданне рабіць пустую справу, то ў яго страўніку змяшчаецца неверагодная колькасць ежы і пітва.
    Хто жадае шмат мець, той пачынае патрабаваць таго ж і ад іншых, і тыя пачынаюць пратэставаць. Так, у чалавека можа быць пратэст супраць празмерных жаданняў і нежаданне выконваць пустую працу, следствам чаго з'яўляецца маленькі, канвульсіўна сціснуты страўнік. Чалавек перагружае яго ежай, як перагружае і графік спраў на дзень. Пасля ежы ў страўніку не павінна заставацца ні сантыметра пустой прасторы. Калі пустая прастора застаецца, у чалавека псуецца настрой. Калі порцыя ежы разлічана не дакладна і чалавек з ветлівасці вымушаны даесці ўсё да канца, то апошнія кавалкі ён будзе есці праз сілу, аднак настрой у яго будзе сапсаваным.
    Ураўнаважаны чалавек хуткі, але ён не спяшаецца, а таму і не становіцца марудным. Напалоханы чалавек спяшаецца, пакуль не знясіліцца, пасля чаго рухаецца ўсё павольней і нарэшце спыняецца. Дакладна гэтак жа працуе яго страўнік. Ледзьве валочачы ногі ад стомленасці, мы прымушаем сябе рабіць адно, другое, трэцяе, у тым ліку прымушаем сябе прымаць ежу, паколькі ведаем, што яна надае сілы. Але ніхто не задаецца пытаннем, ці патрэбна ўсё гэта нашаму целу, часткай якога з'яўляецца страўнік.
    Стомлены ад прымусу страўнік не паспявае завяршыць сваю працу да наступнага прыёму ежы і падае аб гэтым знак адчуваннем сытасці, аднак да яго не прыслухоўваюцца, таму што для працы чалавеку патрабуецца пабольш сіл. Уявіце сабе гумавы мяч, у якім збіраецца ежа. Набіваюць яго адным разам ці патроху — вынік адзін. Адрозненне заключаецца толькі ў змесціве і ў часе, на працягу якога змяняецца і само змесціва.
    Паглынутая ў спешцы празмерная колькасць ежы выдойвае ў страўніка ўвесь стрававальны сок. Сок перастае выпрацоўвацца, узнікае сухасць, і пераварванне ежы спыняецца. Ежа пачынае гніць. Гніючая ежа застойваецца ў страўніку. Звычка есці ў спешцы нараджае звычку есці шмат, не зважаючы на тое, што страўнік яшчэ поўны.
    Страўнік з'яўляецца органам, які характарызуе якасць чалавечай асобы. У чалавека ўраўнаважанага, гэта значыць годнага, гэта значыць у таго, хто з'яўляецца асобай, страўнік здаровы, і стрававальныя сокі, якія ён выпрацоўвае, забіраюць з ежы столькі калорый, мінеральных соляў і вітамінаў, колькі патрабуецца целу. Такі страўнік падобны да чалавека, які ведае, што жыццё пачынаецца з яго самога і што ў першую чаргу варта клапаціцца пра сябе. Ён расхінае сябе перад жыццём і дзякуе жыццю яшчэ да таго, як тое паспявае яму што-небудзь даць — даць стрававальны сок, перш чым ежа аказваецца ў роце. Чалавек, які дзякуе цела і ежу за тое, што яны ёсць, тым самым спрыяе выдзяленню стрававальных сокаў.
    Зводзіны духоўных каштоўнасцяў да зямных катэгорый, гэта значыць пералічэнне ўсяго на грошы, дзейнічае на страўнік, быццам гарматны стрэл. Чалавек, уражаны гэтым стрэлам, адчувае рэжучы боль ад кожнага праглынутага кавалка, калі той трапляе ў страўнік. Так дае пра сябе ведаць востры гастрыт.
    Страўнік з'яўляецца органам адзіноты чалавека, ён жа орган эгацэнтрычнасці. Гэта значыць, што ў ім збіраецца ўсё, што звязана з асобай, і яно нікуды не дзяваецца, пакуль праблема не вырашаецца. Чалавек і асоба — гэта дзве грані адзінага цэлага. Падумайце, што азначаюць для Вас гэтыя два паняцці.
    Страх «мяне не любяць» робіць чалавека актыўным. Страх «я нікому не патрэбны» — пасіўным.
    Апусканне страўніка і атрафічны гастрыт з'яўляюцца хваробамі, якія спадарожнічаюць пасіўнасці. Такой пасіўнасці, пры якой чалавек звонку здаецца згодным абсалютна з усім. Калі ж ён унутрана ўпарта працягвае адмаўляць уласную віну ў няшчасці, якое яго напаткала, яму не дапамогуць ніякія словы і ніякія лекі. Пасіўнасць можа абярнуцца ў сваю супрацьлегласць, і тое ж самае можа адбывацца з хваробай. Гэта значыць, развіваецца язвенны гастрыт.
    Хто прымушае сябе пераадольваць страх, той прымушае сябе таксама брацца за працу. Кожную раніцу паўтараецца адно і тое ж, і ў выніку ўзнікае язва страўніка. Яна альбо так і застаецца ў чалавека, альбо чаргуецца з язвенным гастрытам, калі прабуджаны ад пасіўнасці чалавек пасля прыступу агрэсіўнасці адчувае сябе вінаватым і зноў упадае ў апатыю. Пра нармальнае пераварванне ежы ў выпадку абедзвюх крайнасцяў не можа быць і гаворкі. Так, выдзяленне стрававальнага соку можа вагацца ад нуля, гэта значыць ад поўнай адсутнасці, да настолькі высокай канцэнтрацыі кіслот у стрававальным соку, што слізістая раз'ядаецца да язвы за некалькі гадзін.
    Язва пачынае крывавіць, калі чалавек вымушае сябе помсціць каму-небудзь. Хто пускае бліжняму кроў, у таго язва не крывавіць, так як яго дрэннае выліваецца ў выглядзе крыві, якая цячэ з чужой цялеснай раны. Фізічная рана бліжняга становіцца для яго ўласнай душэўнай ранай, якая церзае чалавека ў выглядзе пачуцця віны, пакуль віна не выкупляецца. А хто выношвае ў душы жудасную помсту, той у выніку жудаснага крывацёку страўніка можа адправіцца да прашчураў, нягледзячы на тое, што не паспеў зрабіць нічога дрэннага. Думка раўназначная ўчынку. Калі бліжні альбо бліжнія ў гэтым уроку не маюць патрэбы, то няма і адрасата.
    Крывавая жорсткасць, прызначаная для нанясення душэўнага ўдару, бумерангам вяртаецца на свой фізічны ўзровень, каб мысляча матэрыяльнымі катэгорыямі чалавек зразумеў, якой сілай валодае думка. Пракляцце тыпу «Я яшчэ пакажу ім, на што я здольны!» — здольна выклікаць страўнікавае крывацёк нават у тым выпадку, калі чалавек жадае даказаць у адплату іншым, што ён не слабак, як тыя лічаць.
    Страхі блакуюць нармальную жыццядзейнасць і нараджаюць пачуццё віны. Пачуццё віны вымушае нешта рабіць, каб не быць вінаватым, каб душа знайшла спакой. Страх аказацца без віны вінаватым адгукаецца болем у сэрцы. Хоць сэрца і загадвае чалавеку дзейнічаць па-чалавечы, гэта значыць перш за ўсё абдумваць свае дзеянні і толькі потым — рабіць, ён, тым не менш, перш за ўсё прымаецца за працу. Бо фізічная праца супакойвае лепш за ўсё. Так падаўляюцца малыя стрэсы, і яны павінны вырасці ў вялікія. У настолькі вялікія, што сэрца ўжо не супакойваецца ад працы. Чалавек з хворым страўнікам не знаходзіць супакаення ў працы.
    Запомніце, што адчуванне ўласнай віны і перакананасць ва ўласнай віне — гэта розныя рэчы. Адчуванне варта выправіць духоўным яго вызваленнем. Перакананасць варта выправіць фізічна выпраўленнем свайго ўчынку.
    Вызваляючы адчуванне віны, Вы перастаяце адчуваць сорам за зробленае і спакойна выпраўляеце свой учынак. Тады і навакольныя будуць ставіцца да Вас па-чалавечы.
    Хворы страўнік паказвае на тое, што чалавек вініць сябе за стан спраў. Каб віну выкупіць, ён прымушае сябе чымсьці заняцца, і чым больш прымушае, тым сур'ёзней захворвае. Чалавек, які імкнецца зрабіць сваё жыццё паўнавартасным, прызнае свае недахопы і не зробленыя справы, і нават калі ён удасканальвае жыццё не спяшаючыся, паколькі ўсяго адразу не пераробіш, то адрасаванае яму абвінавачванне ў карысталюбстве гучыць для яго як гром сярод яснага неба. Бо ён таксама бачыць у бліжнім сябе. Падобная наіўная, прастадушная даверлівасць ёсць зыходна ў кожным чалавеку, таму і даводзіцца нямала пакутаваць дзецям і падлеткам.

    Сяргей М. Лазараў у сваіх кнігах «Дыягностыка кармы» (кнігі 1-12) і «Чалавек будучыні» піша пра тое, што асноўнай прычынай абсалютна ўсіх хвароб, у тым ліку і праблем і хвароб страўніка з'яўляецца дэфіцыт, недахоп або нават адсутнасць любові ў душы чалавека. Калі чалавек ставіць нешта вышэй за любоў да Бога (а Бог, як гаворыцца ў Бібліі, ёсць Любоў), то ён замест набыцця боскай любові імкнецца да чагосьці іншага. Да таго, што (памылкова) лічыць больш важным у жыцці: грошы, слава, багацце, улада, асалода, сэкс, адносіны, здольнасці, парадак, мараль, веды і многім-многім іншым матэрыяльным і духоўным каштоўнасцям... Але гэта ўсё не мэта, а толькі сродкі для набыцця боскай (сапраўднай) любові, любові да Бога, любові, як у Бога. А туды, дзе няма (сапраўднай) любові ў душы, як зваротная сувязь ад Сусвету, прыходзяць хваробы, праблемы і іншыя непрыемнасці. Гэта патрэбна для таго, каб чалавек задумаўся, усвядоміў, што не туды ідзе, думае, гаворыць і робіць нешта не так і пачаў выпраўляцца, стаў на правільны Шлях!

    Адсутнасць апетыту

    Бода Багінскі і Шарма Шаліла ў сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць аб магчымых псіхасаматычных, псіхалагічных і метафізічных прычынах дрэннага апетыту:
    Калі ты пакутуеш ад адсутнасці апетыту, то гэта паказчык таго, што ты адчуваеш страх перад новымі ўражаннямі і пазбягаеш звязанай з імі актыўнасці. Гэта становіцца асабліва відавочным, калі табе нешта сапсавала апетыт.
    А ж свет поўны новых уражанняў, на радасць нам і для ўзбуджэння нашай актыўнасці, і калі ты закрываешся ад іх, то ты жывеш толькі напалову. Пашыр унутраную здольнасць і гатоўнасць да ўспрымання, тады і апетыт палепшыцца.

    Нясквар страўніка

    Ліз Бурбо ў сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша аб магчымых псіхасаматычных, псіхалагічных і метафізічных прычынах нясквару страўніка:
    Пад нясквар страўніка разумеюць розныя расстройствы стрававання, выкліканыя ўжываннем занадта вялікай колькасці ежы, вадкасці або алкаголю, непераноснасцю некаторых відаў ежы або харчовым атручэннем. Гл. артыкул СТРАЎНІК (ПРАБЛЕМЫ). Калі нясквар выкліканы ІНТАКСІКАЦЫЯЙ, гл. адпаведны артыкул. Калі ён выкліканы лішкам ежы або алкаголю, да апісання праблем страўніка варта дадаць, што ты занадта шмат назапашваеш у сабе і што некаторыя людзі і сітуацыі здаюцца табе занадта цяжкімі. Не забывайся пра тое, што гэта адчуванне цяжкасці абумоўлена тваім унутраным стаўленнем, а не аб'ектыўнай рэальнасцю.

    Паводле Сяргея С. Канавалава («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаву. Выгаяльныя эмоцыі») метафізічнымі прычынамі нясквару страўніка з'яўляюцца: жывёльны страх, жах, неспакойны стан, пастаяннае бурчанне і скаргі.
    Спосаб вылячэння. Паўнавартасны сон, правільнае харчаванне, праца з кнігай, звароты да Анёла.

    Колікі

    Паводле Сяргея С. Канавалава («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаву. Выгаяльныя эмоцыі») тонкімі прычынамі страўнікавых колікаў з'яўляюцца: раздражненне, нецярпенне, незадаволенасць атачэннем, якая дасягае свайго апагею.
    Спосаб вылячэння. Праца з белым і фіялетавым святлом, медытацыі з кнігай, актыўнае выкарыстанне крыніц паступлення гаючых эмоцый.

    Энтэракаліт

    Паводле Сяргея С. Канавалава («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаву. Выздараўляючыя эмоцыі») тонкімі прычынамі энтэракаліта з'яўляецца няўпэўненасць у сабе, звязаная з мінулымі праблемамі і пакутамі. Вы баіцеся развітацца з мінулым і цягнеце з яго груз праблем. Спосаб вылячэння. Медытацыі, трэніроўкі мышцаў, рэлаксацыя, праца з кнігай.

    Інтаксікацыя

    Ліз Бурбо у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны інтаксікацыі:
    Інтаксікацыя - гэта сукупнасць праблем, выкліканых дзеяннем значнай дозы шкодных для арганізма рэчываў. Інтаксікацыя ўзнікае тады, калі арганізм у выніку нейкага расстройства пачынае сам выпрацоўваць у вялікіх колькасцях таксічныя рэчывы або калі такія рэчывы трапляюць у арганізм звонку праз органы дыхання, страваванне, скуру і г. д.
    Эмацыйная блакіроўка. Калі шкодныя рэчывы ўтвараюцца ў арганізме, інтаксікацыя з'яўляецца папярэджаннем пра тое, што чалавек сам атручвае сабе жыццё сваімі нездаровымі думкамі, якія не адпавядаюць патрэбам яго асобы.
    Калі інтаксікацыя мае знешні характар, то яна кажа пра тое, што чалавек занадта схільны да знешніх уплываў і нават мяркуе, што яго атручвае нейкі чалавек. Падобнае стаўленне можа і на самай справе прывесці не толькі да псіхалагічнага, але і да фізічнага атручвання.
    Ментальная блакіроўка. Табе пара зразумець, што ні адзін чалавек у свеце, акрамя цябе самога, не можа цябе атруціць. Толькі тваё ўнутранае стаўленне вымушае цябе адчуваць, што нейкія сітуацыі або ідэі цябе атручваюць. Прабудзі ў сваім сэрцы спачуванне да самога сябе або да чалавека, які, як ты лічыш, атручвае тваё жыццё.

    Рак страўніка
    Доктар Лууле Віілма у сваіх працах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны рака страўніка:
    Даказванне з'яўляецца найбольш каварным відам энергіі помсты, якая назапашваецца дзень за днём.
    Імкненне даказаць што-небудзь дае пра сябе ведаць у выглядзе дробных крывацечных траўмаў, атрыманых на працы, якія, калі з іх не робяць высноваў, сумуюцца ў хваробу страўніка з суправаджаючым выдзяленнем крыві. Калі і да гэтага аднесціся толькі як да матэрыяльнай хваробы, развіваецца рак страўніка. Ён можа гадамі падаваць сігналы папярэджання, аднак чалавек не звяртае ўвагі на дробязі. Пераацэньванне сябе і сваіх мэтаў вядзе да таго, што ў чалавека ўзнікае напружанне ў верхняй частцы жывата, адчуванне напоўненага страўніка, уздуцце верху жывата, тады як сам чалавек лічыць гэта атлусценнем. Замкнуўшыся з самаабароны ў сябе, ён усё больш прымушае сябе да працы, каб даказаць, што ён лепшы, чым пра яго думаюць. Вынік можа быць вядомы, але чалавек не верыць гэтаму, пакуль не нагряне бяда. Ганарлівае пагарджанне да віноўнікаў яго пакут і велізарныя намаганні трымацца мужна ў створанай сітуацыі ў канцы канцоў вядуць да рака страўніка.
    Рак страўніка, як Вы памятаеце, ёсць зланамерная злосць на самога сябе, сутнасць якой - нягледзячы на максімальныя намаганні, я не магу дабіцца таго, што мне трэба.

    Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын праблем і захворванняў страўніка працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментарыі і дасылаць дапаўненні да дадзенага артыкула. Працяг будзе!

    © Андрэй ЖАЛЕВІЧ
     www.zhalevich.com

    Выкарыстаныя крыніцы

    1. Андрэй Жалевіч. СВЕТАРАЗУМЕННЕ. Пазнанне глыбінных сэнсаў, адкрыццё першасных прычынаў і вышэйшых прызначэнняў. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
    2. Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
    3. Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
    4. Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
    5. Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
    6. Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
    7. Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
    8. Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
    9. Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
    10. Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
    11. Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
    12. Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.

    і іншыя крыніцы па псіхасаматыцы і па Светаразуменню

    Чытайце таксама

Атрымана з «https://www.zhalevich.com/wiki/index.php?title=Страўнік._Псіхасаматыка_і_метафізіка_праблем_са_страўнікам&oldid=2737»