Скура. Псіхасаматыка і метафізіка праблем са скурай: розьніца паміж вэрсіямі
(Створана старонка са зьместам '<hr class="swiatlo" id="swiatlo"> '''MOWA :''' Język polski | Свята-Мова | Русский язык <hr> <p>У вас проблемы с кожей? Рассмотр...') |
дНяма апісаньня зьменаў |
||
| (не паказаныя 3 прамежныя вэрсіі аўтарства таго ж удзельніка) | |||
| Радок 6: | Радок 6: | ||
<hr> | <hr> | ||
<p>У вас | <p>У вас праблемы са скурай? Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны праблем і хвароб скуры.</p> | ||
<p><em> | <p><em>Доктар Н. Волкава</em> піша: «Даказана, што каля 85% усіх хвароб маюць псіхалагічныя прычыны. Можна меркаваць, што і астатнія 15% хвароб звязаны з псіхікай, але ўстанавіць гэтую сувязь яшчэ належыць у будучыні... Сярод прычын узнікнення хвароб пачуцці і эмоцыі займаюць адно з галоўных месцаў, а фізічныя фактары - пераахаладжэнне, інфекцыі - дзейнічаюць другасна, як пускавы механізм...»<br /><br /><em>Доктар А. Менегеці</em> у сваёй кнізе «Псіхасаматыка» піша: «Хвароба - гэта мова, гаворка суб'екта... Для разумення хваробы неабходна раскрыць праект, які суб'ект стварае ў сваім бессвядомым... Затым неабходны другі крок, зрабіць які павінен сам пацыент: яму варта змяніцца. Калі чалавек псіхалагічна зменіцца, то хвароба, будучы анамальным цячэннем жыцця, знікне...»<br /><br />Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны праблем скуры.<br />Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў дадзенай галіне і аўтары кніг па дадзенай тэматыцы.</p> | ||
<hr /> | <hr /> | ||
<h2> | <h2>АГУЛЬНЫЯ ПРАБЛЕМЫ СА СКУРАЙ</h2> | ||
<p><em> | <p><em>Ліз Бурбо</em> ў сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:<br />Скура, знешняе пакрыццё цела, складаецца з ніжняга слоя (дэрмы) і паверхневага слоя (эпідэрміса). Яна абараняе цела і забяспечвае яго пастаянны кантакт з навакольным светам. <br /><em>Эмацыйная блакіроўка:</em><br />На метафізічным узроўні скура ўяўляе здольнасць чалавека цаніць сябе перад тварам навакольнага свету. Будучы абалонкай цела, яна адлюстроўвае тое, што чалавек думае пра сябе. Таму, хто хоча даведацца, што ён насамрэч думае пра сябе, дастаткова апісаць сваю скуру. Прыклад: пяшчотная скура азначае Я лічу сябе пяшчотным. Калі скура сухая, гл. таксама артыкул ІХТЫЁЗ.<br />Любая праблема са скурай кажа пра тое, што чалавек саромеецца самога сябе. Ён надае занадта вялікае значэнне таму, што пра яго думаюць іншыя. Ён не дазваляе сабе быць самім сабой і занадта ахвотна сябе адхіляе. Яго ўнутраная цэласнасць лёгка парушаецца нават слабымі ўздзеяннямі звонку. Такі чалавек вельмі адчувальны да таго, што адбываецца вакол яго, занадта лёгка дазваляе іншым зачапіць яго за жывое і не можа палюбіць сябе такім, як ёсць.<br />Калі праблема са скурай суправаджаецца выдзяленнем гною, гэта кажа пра тое, што нейкі чалавек ці сітуацыя табе настолькі непрыемныя, што ты спрабуеш пазбавіцца ад іх з дапамогай гэтай хваробы.<br />Сур'ёзная скурная хвароба - выдатны спосаб аддаліцца ад людзей. Скура дазваляе чалавеку ўступаць у кантакт з іншымі людзьмі, яна ж дазваляе яму ізаляваць сябе ад людзей. Чалавек можа настолькі моцна саромецца сябе, што адмаўляецца ўступаць у адносіны з іншымі людзьмі, выкарыстоўваючы сваю скурную хваробу ў якасці апраўдання. Ён становіцца недатыкальным. Ён хацеў бы мець новую скуру, гэта значыць цалкам змяніцца.<br />Калі чалавек спрабуе з кімсьці зблізіцца і натыкаецца на абыякавасць або пагарду, гэта выклікае ў яго сорам і крыўду, якія, у сваю чаргу, могуць выклікаць рак скуры.<br />Калі скурная хвароба прымушае чалавека пастаянна часацца, гл. таксама артыкул СВЯРБЕННЕ.<br />Хвароба, якая паражае толькі паверхневы слой скуры (напрыклад, ВІТЫЛІГА), кажа пра тое, што чалавек цяжка перажывае разрыў, разлуку або спыненне адносін. Ён адчувае сябе адрынутым. Такі чалавек заўсёды прагне ратаваць іншых, асабліва прадстаўнікоў супрацьлеглага полу.<br />Паражаная частка цела ўяўляе сферу жыцця, у якой варта шукаць прычыну хваробы (прыклад: паражэнне твару кажа пра страх страціць сваё аблічча). Прызначэнне розных частак цела ты можаш даведацца з гэтай кнігі.<br /><em>Ментальная блакіроўка:</em><br />Твая скура вельмі добра бачная і табе самому, і іншым. Чым сур'ёзней праблема, тым мацней цябе турбуе тваё стаўленне да самога сябе. Ты павінен змяніць свае ўяўленні пра сябе. Для гэтага ты павінен пералічыць на лісце паперы свае станоўчыя якасці і кожны дзень дапаўняць гэты спіс адным новым пунктам. Калі ў цябе ўзнікаюць цяжкасці, звярніся па дапамогу да тых, хто цябе добра ведае. Скурная хвароба - важны сігнал пра тое, што ты павінен даць сабе права быць недасканалым і не лічыць пры гэтым, што ты нічога не каштуеш. Ты маеш права без пачуцця віны прыняць рашэнне, якое дазволіць табе выратаваць сваю скуру, нават калі гэтае рашэнне не спадабаецца тым, каго ты любіш. Твая каштоўнасць заключана ў тым, што знаходзіцца ў тваім сэрцы, у тваёй унікальнай індывідуальнасці - а не ў падзеях і рэчах фізічнага свету.<br /><br /><em>Бода Багінскі і Шарамон Шаліла</em> ў сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць: <br />Скура - гэта орган, які адмяжоўвае нас ад навакольнага свету. Яна ўяўляе сабой знешнюю мяжу нашага матэрыяльнага быцця. Пасродкам скуры мы судакранаемся са светам. Таму скура сімвалізуе адмежаванне і кантакт. Знешнія ўласцівасці скуры могуць расказаць нам многае пра чалавека, які пад ёй хаваецца. Так, адчувальны чалавек часта мае тонкую скуру. Тоўстая, здольная да супраціўлення скура дазваляе зрабіць выснову пра таўстаскурасць асобы. Потная скура паказвае на няўпэўненасць або страх, пачырванелая скура - на ўзбуджэнне. Адмежаванне ад навакольнага свету можа быць прарвана або знутры, напрыклад пры запаленчым працэсе, сыпе або абсцэсе, або звонку - праз пашкоджанне скуры, рану.<br />Калі ў цябе праблемы са скурай, ты заўсёды павінен спытаць сябе, як маюцца справы з тваёй здольнасцю да кантактаў, пяшчотай і таму падобным.<br />Магчыма, ты занадта адгарадзіўся ад навакольных, паглядзі, ці няма ў табе чагосьці, што хацела б прабурыць гэты бар'ер.<br />Сеанс лячэння Рэйкі дапаможа прарваць мяжу, якая аддзяляе цябе ад навакольнага свету, і ўстанавіць з ім напоўнены любоўю кантакт. Пашлі ў паказаным кірунку з дапамогай ментальнага метаду лячэння дадатковыя імпульсы і палячы дадаткова тыя ўчасткі скуры, дзе ў цябе праблемы.<br /><br /><em>Доктар Валерый В. Сінельнікаў</em> у сваёй кнізе «Палюбі хваробу сваю» піша:<br />Скура абараняе нашу індывідуальнасць. Акрамя таго, гэта велізарны па плошчы і магчымасцях орган успрымання.<br />Захворванні скуры:<br />Я лічу, што скурных хвароб не бывае наогул. Ёсць унутраныя хваробы з знешнімі праявамі на скуры. Таму абсурдна і нават шкодна выкарыстоўваць мазі. Замазваючы знешнія праявы, мы тым самым заганяем хваробу ўнутр. Выкарыстанне вонкавых сродкаў — гэта не лячэнне, а падаўленне хваробы. Любая хвароба — гэта сігнал пра тое, што чалавек у сваім жыцці здзяйсняе пагібельныя дзеянні або дапускае ў сваю душу негатыўныя думкі і эмоцыі. Тым больш гэта відавочна пры скурных хваробах.<br />На ўроках гісталогіі ў медінстытуце будучых урачоў вучаць, што нервовая тканка і скура пры фарміраванні плода паходзяць з аднаго зародкавага лістка. Дык чаму ж медыцына дагэтуль не звяртае на гэты факт ніякай увагі і працягвае ўсім хворым з высыпаннямі прызначаць мазі, ды яшчэ і гармональныя?<br />Асабіста я прызнаю ўсяго тры «скурныя» хваробы (і то з вялікай нацяжкай), пры якіх можна выкарыстоўваць вонкавыя сродкі. Гэта кароста, лішай і вошывасць (педыкулёз). Але ў такіх выпадках, разам з выкарыстаннем вонкавых сродкаў, неабходна праводзіць глыбокую «чыстку» арганізма і падсвядомасці.<br />Хваробы скуры — гэта старая, глыбока схаваная муць, бруд, нешта агіднае, што імкнецца наверх. Скура ў такім выпадку дзейнічае як засцерагальны клапан, праз які ўсё гэта выходзіць вонкі. Скурныя праявы хваробы — гэта глыбока падаўленыя эмоцыі, якія забруджваюць душу, ад якіх арганізм імкнецца вызваліцца. Гэта можа быць трывога, страх, адчуванне пастаяннай небяспекі. Або раздражненне ў адрас каго-небудзь. Брыдлівасць і нецярпенне. А таксама злосць, нянавісць, крыўды і пачуццё віны.<br /> | ||
<p> | |||
Другая магчымая прычына — вы адчуваеце сябе безабаронным. Бо скура выконвае ахоўную функцыю. Парушана ваша здаровае і спакойнае ўспрыманне навакольнага свету.<br />Вось некаторыя фразы, якія могуць паказаць на прычыну:<br />Нешта раздражняе;<br />Рукі так і свярбяць зрабіць гэта;<br />Свярбенне да некаторых рэчаў;<br />Я запляміў сябе.<br /><br /><em>Паводле Сяргея С. Канавалава</em> («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаву. Ацаляльныя эмоцыі»):<br />Прычыны:<br />Рэакцыя на неспакой і страх. Адмова прымаць на сябе адказнасць за ўласныя пачуцці.<br />Спосаб вылячэння:<br />У корані змяніць сваё ўяўленне пра жыццё. Для гэтага наладзіць правільны лад жыцця (чытайце пра яго ў кнізе), праводзіць медытацыі з кнігай, выходзіць часцей на сувязь са мной, прасіць у мяне, свайго Настаўніка, ацаляльнай энергіі.<br /><br /><em>Луіза Хэй</em> у сваёй кнізе «Ацалі сябе сам» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да ацалення) звязаныя з з'яўленнем і ацаленнем праблем скуры:<br />Неспакой. Страх. Застарэлы асадак у душы. Мне пагражаюць.<br />Гарманізуючыя думкі: Я з любоўю абараняю сябе мірнымі, радаснымі думкамі. Мінулае даравана і забыта. Цяпер у мяне поўная свабода.<br /><em><br />Доктар Алег Г. Тарсунаў</em> у сваёй кнізе «Сувязь хвароб з характарам» піша:<br />Здароўе скуры звязана з такімі якасцямі характару як: чысціня, уміратварэнне, дабрыня, адкрытасць, бясстрашнасць.<br />Чысціня скуры і розуму спрыяе нармалізацыі выдзяляльнай функцыі скуры.<br />-Бруд скуры, неахайнасць, нячыстаплотнасць выклікаюць запаленчыя працэсы ў сакрэтарных залозах скуры.<br />-Апаганьванне розуму (разумовы бруд) парушае нармальную актыўнасць сакрэтарных залоз скуры. Характэрнай прыкметай такіх парушэнняў з'яўляецца пагаршэнне паху скуры.<br />-Уміратварэнне дае скуры магчымасць мець нармальную адчувальнасць.<br />-Раздражняльнасць, канфліктнасць прыводзіць да павелічэння адчувальнасці скуры.<br />-Дэпрэсіўнасць характару зніжае адчувальнасць скурных пакрываў.<br />-Дабрыня ў характары спрыяе нармалізацыі кровазвароту ў скуры, што прыводзіць да здольнасці трываць і спёку і холад.<br />-Эгаістычнае жаданне выклікаць добрае стаўленне да сябе празмерна ўзмацняе кровазварот у скуры, што выклікае павышаную адчувальнасць чалавека да гарачага надвор'я.<br />-Злосць прыводзіць да зніжэння кровазвароту ў скуры, што выклікае павышаную адчувальнасць да холаду.<br />-Адкрытасць павялічвае ахоўныя сілы скуры да інфекцый.<br />-Замкнёнасць выклікае зніжэнне скурнага імунітэту.<br />-Нахабства, распуснасць выклікаюць парушэнне скурнага імунітэту.<br />-Бясстрашнасць нармалізуе адчувальнасць рэцэптараў скуры.<br />-Страх, палахлівасць павышаюць адчувальнасць скуры.<br />-Агрэсіўнасць празмерна зніжае адчувальнасць скуры.<br /><br />Скурныя хваробы выклікаюць: неспакой, распуснасць, нячыстаплотнасць, страх <br /><strong><em>Неспакой:</em></strong><br />Скура – гэта ахоўны орган, яна таксама звязана з розумам, як і ўсё ў нашым целе. Калі ёсць неспакой, то скура пачынае пакутаваць. Спакой робіць скуру здаровай. Неспакой часта ўзнікае ад адсутнасці абароны. Ад чаго чалавек бывае неабаронены? Першая прычына – адсутнасць веры. Калі няма веры ў справядлівасць, у Бога, то, няма магчымасці адчуваць сябе спакойна. Другая прычына – гэта эгаізм. Калі эгаістычна настроены чалавек у выніку незадаволенасці не можа быць уміратвораны, яго ўсё раздражняе, то ён не адчувае сябе абароненым. <br />Таксама неспакой узнікае ад нашых няправільных адносін паміж людзьмі. Сваркі моцна абцяжарваюць розум і пазбаўляюць спакою. Тое ж самае, робяць неўтаймаваныя жаданні. Неспакой можа прывесці да моцнай раздражнёнасці ў розуме, што ў сваю чаргу часта дае павышаную адчувальнасць скуры і становіцца прычынай развіцця скурных хвароб. Так скурныя хваробы пачынаюцца проста на нервовай глебе. Часам у неспакойных людзей скура становіцца вельмі адчувальнай і пачынае рэагаваць на раней лёгка пераносныя раздражняльнікі – мыла, пральны парашок, не кіпячоная вада і г.д. <br />Для лячэння неспакою трэба ўпарадкаваць сваё жыццё рэжымам дня, пачаць рабіць дыхальныя практыкаванні, якія дысцыплінуюць розум, а таксама займацца хатха-ёгай. Рэгулярнае слуханне духоўнай музыкі, асабліва Успявання Святых Імёнаў, вельмі хутка прыводзіць чалавека ў стан уміратварэння, так як менавіта гэтая практыка рэкамендавана Ведамі для ачышчэння свядомасці ў наш век.<br /><em><strong>Распуснасць:</strong></em><br />Часта скурныя хваробы, напрыклад нейрадэрміт, псарыяз, экзема цяжка лечацца і прычыняюць шмат клопатаў. Гэтыя скурныя хваробы часам узнікаюць у выніку таго, што ў мінулым жыцці гэты хворы займаўся распустай. Распуста пазбаўляе чалавека ўнутранай чысціні, парушаецца імунітэт, прыводзіць у расстройства нервовую сістэму. Так з'яўляюцца хранічныя цяжкавылечныя паражэнні скуры, якія звязаны з парушэннямі: абмену рэчываў, нервовай рэгуляцыі і імунных функцый. <br />Веды сцвярджаюць, што распуста пазбаўляе чалавека многіх добрых якасцяў, а таксама скарачае працягласць яго актыўнага жыцця. Муж і жонка пастаянна псіхічна звязаны адзін з адным, іх шчасце падзелена папалам. Таму, калі хтосьці з сужэнцаў здраджвае, ён звязвае сваё жыццё яшчэ з адным чалавекам. Любы палавы кантакт трывала звязвае двух людзей паміж сабой. Такім чынам, няверны сужэнец – прычына пакут для ўсёй сям'і. Ён прыносіць холад у адносінах, абыякавасць, чэрствасць, падман і як следства ўсяго гэтага незадаволенасць, раздоры, жорсткасць. У выніку, у наступным жыцці даводзіцца расплочвацца цяжкімі хранічнымі захворваннямі. Такім чынам, распушчаныя людзі звычайна пакутуюць цяжкімі хранічнымі захворваннямі. Медыцына спрабуе навучыцца лячыць іх, але так як хваробы даюцца як пакаранне, то на змену тым, якія лёгка лечацца прыходзяць новыя, якія лячыць сучаснымі метадамі значна цяжэй. Мы ведаем шмат прыкладаў такіх захворванняў – СНІД, розныя грыбковыя паражэнні палавых шляхоў, лямбліёз і г.д. Толькі разабраўшыся, як сапраўды можна быць шчаслівым ва ўзаемаадносінах з блізкім чалавекам, можна перамагчы ў сабе распуснасць. Шчасце, нават у звычайным разуменні гэтага слова, несумяшчальна з хлуснёй, карыслівасцю, жорсткасцю. Толькі ўстанаўленне цёплых, верных, бескарыслівых адносін у сям'і дасць пачуццё сямейнага шчасця. Асабліва шчаслівыя тыя сем'і, у якіх прынята ўсёй сям'ёй жыць для Бога і для дабра грамадства. <br /><em><strong>Нячыстаплотнасць:</strong></em><br />Уражвае скуру як напрамую, так і праз другаснае парушэнне імунных функцый. Знешні бруд прыводзіць да ўкаранення мікробаў у тканіны скуры і іх размнажэння. Бруд на целе, апаганьваючы розум, парушае яго кантроль імунных функцый арганізма. Так з'яўляецца паніжаная адчувальнасць да чужародных фактараў, што дае магчымасць бесперашкодна размнажацца бактэрыям або павышаная адчувальнасць, што прыводзіць да алергічных рэакцый на скуры. Нячыстаплотнасць нараджае шматлікія праблемы ва ўсіх сферах жыцця, так як ад яе пакутуе розум. Таму абавязак любога чалавека, які імкнецца быць разумным – гэта здзяйсняць кожны дзень раніцай халоднай вадой поўнае амавенне. Існуе шмат розных правілаў чысціні, якія пазбаўляюць чалавека апаганьвання, і робяць жыццё радасным. Пра гэта будзе гаварыцца ў раздзеле "Правілы чысціні".<br /><em><strong>Страх:</strong></em><br />Моцны страх можа павысіць адчувальнасць скуры і выклікаць крапіўніцу або іншыя падобныя скурныя рэакцыі. Страх пераадольваецца толькі з дапамогай вывучэння нашай глыбокай духоўнай прыроды.<br /> | |||
<br />Лячэнне скурных хвароб пачынаецца з чысціні як знешняй, так і ўнутранай. Унутраная чысціня залежыць ад нашых учынкаў, а знешняя чысціня ад адносін да самога сябе. Пачуццё ўласнай годнасці і гонар гэта прама супрацьлеглыя рэчы. Пачуццё ўласнай годнасці азначае вера ў сваю магчымасць прагрэсаваць і прытрымлівацца ўстаноўленых жыццёвых прынцыпаў. Яно ачышчае чалавека знутры. Гонар гэта фанабэрыстасць і праява розуму ў невуцтве, яна апаганьвае свядомасць. Для культывавання як знешняй, так і ўнутранай чысціні трэба пазбавіцца ад гонару і развіваць у сабе пачуццё ўласнай годнасці.<br /><br />ГРЫБКОВЫЯ ЗАХВОРВАННІ выклікаюць: неахайнасць, нячыстаплотнасць, жорсткасць, ілжывасць.<br />Неахайнасць, нячыстаплотнасць:<br />Чалавек перастае сачыць за сваім знешнім выглядам, калі не мае звычкі або больш у гэтым не мае патрэбы. Часта маладыя людзі да жаніцьбы, жадаючы спадабацца адзін аднаму, вельмі акуратна апранаюцца, але затым у сумесным жыцці могуць выглядаць непрывабна. Прычына гэтаму адна - яны, у выніку ўзаемных абраз, перасталі паважаць адзін аднаго таксама як раней. Калі мы робім што-небудзь напаказ, з карыслівымі матывамі і атрымліваем прызнанне, то затым усё роўна ўсё становіцца на свае месцы. Такім чынам, прычына неахайнасці ўсё тая ж самая эгаістычнасць. Неахайны чалавек не разумее, што сваім дрэнным знешнім выглядам ён прыносіць неспакой навакольным людзям. Звычайна такія людзі любяць раскідваць рэчы і гэтым яны навязваюць усім сваю лянівую свядомасць. Неахайнасць і зняважлівыя адносіны да навакольных цесна звязаны паміж сабой. Калі чалавек зняважліва ставіцца да блізкіх, то рана ці позна ён становіцца неахайным. Яму ўсё роўна як пра яго думаюць. Унутраны стан розуму заўсёды капіруе знешні, і ў дадзеным выпадку ад неахайнасці пакутуюць ахоўныя сілы арганізма, яны працуюць менш зладжана. Гэта дае магчымасць для існавання ў арганізме нейкай інфекцыі, напрыклад грыбковай. Акрамя таго, калі грыбковая інфекцыя толькі з'яўляецца, то яе можна хутка перамагчы, напрыклад, змазваючы месца паражэння звычайным ёдам. Аднак неахайны чалавек не вельмі сочыць за тым, што адбываецца з яго целам, не таму што ён клапоціцца пра нешта больш узвышанае, а таму што яму проста лянота пра гэта падумаць. Такім чынам, эгаістычная пагардлівасць, (зняважлівыя адносіны да навакольных) і лянота вось дзве якасці якія робяць чалавека неахайным.<br />Жорсткасць:<br />Гэта якасць характару заўсёды звязана з нянавісцю і неабузданымі жаданнямі. Нянавісць разбурае ахоўныя сілы арганізма, а неабузданыя жаданні парушаюць абмен рэчываў. Усё гэта разам дае магчымасць існаванню грыбковай інфекцыі. Калі чалавек здзяйсняе гвалт сваімі жорсткімі словамі, то ён павінен таксама сам па законе кармы пацярпець. Таму, ён атрымлівае сваю жорсткасць назад, у выглядзе пастаяннага неспакою ад ўнутраных агрэсараў. Гэта не жарт. Сапраўды ўсе агрэсіўныя мікробы, як і іншыя жывыя істоты, маюць тонкае цела розуму, аднак, у слабаразвітым выглядзе. Тым не менш адны бактэрыі маюць больш дружалюбны нораў, іншыя менш. Мікробы з дрэнным характарам не супрацоўнічаюць з нашым арганізмам, а нападаюць на яго.<br />Ілжывасць:<br />Гэта тая рыса характару, якая наўпрост звязана менавіта з грыбковай інфекцыяй. Грыбкі таксама ілжывыя, таму іх так цяжка лячыць. Грыбкі паразітуюць з дапамогай сваёй здольнасці падманваць імунітэт чалавека. Яны спрабуюць сысці за сваіх, але, тым не менш, паразітуюць і наносяць шкоду арганізму. Ілжывы чалавек, перш за ўсё, падманвае самога сябе. Гэта звязана з самім фактам падману. Для таго каб падмануць, неабходна спачатку апраўдаць гэты дрэнны ўчынак перад сваім розумам. У першую чаргу адбываецца ўнутраны дыялог розуму і свядомасці, у якім розум спрабуе даказаць свядомасці неабходнасць здзейсніць гэты ўчынак. Затым, калі свядомасць слабая і не разумее наступстваў падману, то розум, перамагаючы, мяняе ў ёй канцэпцыю. Чалавеку цяпер здаецца, што падманваць можна, гэта проста неабходна. Так свядомасць уваходзіць у стан невуцтва. У гэтым стане яна, як унутры арганізма, так і звонку дрэнна адрознівае паміж дрэнным і добрым. Такі чалавек ужо не можа правільна выбраць сабе сяброў, не адчуваючы ў іх ілжывасці і тое ж самае адбываецца з імунітэтам. Імунітэт перастае адрозніваць паміж сваімі і чужымі. Такім чынам, для лячэння грыбковых захворванняў варта звярнуць асноўную ўвагу на тое каб перастаць хлусіць. <br />У лячэнні грыбковых захворванняў вельмі важна не захапляцца салодкай, вострай, кіслай ежай у другой палове дня. Неабходна старанна сачыць за чысцінёй цела, робячы кожны дзень поўнае амавенне, і штодня мяняючы ніжнюю вопратку. Добра дапамогуць заняткі пранаямай, якія даюць бадзёрасць. Таксама неабходна падабраць сабе лекі, якія б паступова знішчылі грыбок. Аднак гэта немагчыма, калі не прыбраць псіхалагічную прычыну яго з'яўлення ў арганізме. <br /><br />ГНОЙНЫЯ ЗАХВОРВАННІ СКУРЫ выклікаюць: бясцэльнасць, перастомленасць, прагнасць, неахайнасць, нячыстаплотнасць, стрэсы.<br />Некалькі рыс характару могуць выклікаць па-рознаму гэтыя хваробы. <br />Бясцэльнасць:<br />Ад бясцэльнасці пакутуе лімфатычная сістэма, якая праграмуе знішчэнне бактэрый – зніжэнне імунітэту. парушаючыся, выклікаюць другаснае развіццё абсцэсу або любой іншай мікробнай інфекцыі скуры. Мікробы хутка могуць пачаць размнажацца.<br />Перастомленасць:<br />Безрадасная праца > перастомленасць > парушэнне выпрацоўкі лімфацытаў > зніжэнне імунітэту – такая паслядоўнасць, часта выклікае інфекцыйныя хваробы <br />Прагнасць:<br />Празмерная прывязанасць да рэчаў, выклікае парушэнне гарманальных функцый у арганізме, таксама пакутуе абмен рэчываў, гэта часта вядзе да парушэння ахоўнай функцыі скуры і як следства развіццю інфекцыйных працэсаў у ёй.<br />Неахайнасць, нячыстаплотнасць:<br />Натуральна таксама прыводзіць да скурных інфекцый. Чысціня скуры наўпрост залежыць ад чысціні свядомасці. Адны людзі вельмі чыста жывуць, іншыя вельмі брудна. Ад чалавека можа пахнуць за 5 метраў. Ён проста не ўспрымае пах брудного цела як дрэнны. Калі б было разуменне, то адпаведна з'явілася б жаданне хадзіць у чысціні. Адсутнасць разумення што дрэнна і што добра – відавочная прыкмета брудной свядомасці. Шматлікія грахоўныя ўчынкі робяць розум забруджаным. Бруд у розуме дазваляе чалавеку жыць як свіння. <br />Веды рэкамендуюць здзяйсняць поўнае амавенне хаця б адзін раз у дзень. Цікава адзначыць, што пах поту таксама звязаны з ладам жыцця і паводзінамі, і нават настроем чалавека.<br />Калі пагаварыць пра тое, як вызначыць узровень развітасці свядомасці таго ці іншага чалавека, адразу з'явіцца шмат розных тэставых сістэм. Аднак, узровень свядомасці лёгка вызначаецца, як толькі чалавек адкрывае рот і пачынае гаварыць. Гук мае ў сабе самую глыбокую інфармацыю, і чысты розум можа хутка яе расшыфраваць. У залежнасці ад яго інтарэсаў і настрою можна меркаваць пра ўзровень свядомасці. Чысціня думак – вось крытэрый. Чысціня думак, азначае – адсутнасць у мове: зайздрасці, крытыцызму, нянавісці, ліслівасці, хлусні, палітычнасці, прагнасці, хамства і г.д. Чысціня мовы, залежыць ад многіх фактараў, у тым ліку і ад чысціні цела. Брудное цела апаганьвае розум чалавека, і яму становіцца цяжэй адрозніваць паміж добрым і дрэнным. <br />Напрыклад: часта, прыходзячы пасля працы, мы пачынаем высвятляць з блізкімі свае адносіны, і затым здзіўляемся – адкуль такі сапсаваны настрой. Справа ў тым, што па дарозе дадому вольна ці нявольна чалавек, некалькі стомлены пасля працоўнага дня, трапляе пад уплыў думак розных сустрэчных яму людзей. Той, хто разумее, што ў свядомасці нешта не тое, перш чым пачаць зносіны, сыходзіць у ванну і прымае душ. Жаданне сварыцца адразу прападае. Вы спытаеце – "а калі я не брудны, то навошта мыцца". Вада ачышчае чалавека не толькі ад грубага бруду, але і ад тонкага. Таму пасля прахалоднага душа заўсёды паляпшаецца настрой.<br /> | |||
<br />Цяпер Вы бачыце, што выкананне правілаў чысціні дае нам магчымасць пазбягаць стрэсаў, якія таксама могуць стаць прычынай развіцця гнойных захворванняў скуры.<br />Частыя стрэсы:<br />Яны выклікаюць зрыў нармальнай работы імунітэту і адначасова парушаюць абмен рэчываў, што вядзе да інтаксікацыі арганізма. Дзве гэтыя прычыны даюць хуткае развіццё інфекцыйных хвароб скуры. Па гэтай прычыне скурнымі інфекцыямі часта хварэюць салдаты, хаця недахоп чысціні скуры ў гэтым выпадку таксама павінен улічвацца.<br /><br />ПАВЫШАНАЯ ПІГМЕНТАЦЫЯ СКУРЫ. Часта бывае ад прагнасці. Від прагнасці такі.<br />Паніжаная пігментацыя скуры. Узнікае наадварот, ад бесклапотнасці. Вецеліга бывае, дальтанізм, калі чалавек увогуле без пігментацыі нараджаецца. Гэта азначае, што ў мінулым жыцці чалавек адрокся ад сваіх абавязкаў, ад свету, але пры гэтым не жыў як святы чалавек, а проста выкарыстоўваў гэта становішча для жыцця. Гэта як бы адна з прычын.<br /><br /><em>Доктар Лууле Віілма</em> у сваёй кнізе «Псіхалагічныя прычыны хвароб» піша: <br />Скура (дэфекты) раны, язвы сухасць:<br />Пастаяннае выліванне злосці. Сорам уласнай сумленнасці.<br />Скурныя захворванні:<br />Злосць. Пратэст супраць ласкі.</p> | |||
<p>Доктар Лууле Віілма ў сваіх працах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем са скурай:<br />Першай падае знак скура чалавека. Скура хавае душэўнае жыццё.<br />Скура ўяўляе сабой геаграфічную карту душэўнага жыцця чалавека.<br />Пігментацыя скуры вызначаецца тэмпераментам.<br />Тлушчавая тканка - кладоўка злосці.<br />Свярбенне падае сігнал пра змены ў руху энергіі. Успомніце, якая думка прыйшла да Вас у галаву пры чытанні гэтых радкоў. Праецыравалі ці Вы прачытанае на сябе? Ці жахнуліся суме, патрачанай на парфумерныя вырабы? Калі так, то не варта адчайвацца. Урокі чалавецтва заўсёды закранаюць змест кашалька.<br />Сухая скура азначае, што чалавек не хоча выказваць сваю злосць. Чым скура сушэй, тым схаваная злосць большая. Шалушэнне скуры праяўляецца, у прыватнасці, у выглядзе перхаці. Перхаць выражае жаданне вызваліцца ад раздражняльнай бяздумнасці. Шалушэнне сухой скуры паказвае на вострую патрэбу хутка вызваліцца ад злосці, што, аднак, не атрымліваецца з-за няўмення.<br />Пачырваненне сухой скуры - злосць стала выбухованебяспечнай.<br />Шалушэнне і пачырваненне сухой скуры ў выглядзе плям характэрна для псарыязу. Псарыяз - гэта душэўны мазахізм: гераічная душэўная цярплівасць, якая дастаўляе чалавеку шчасце сваім размахам.<br />Тлустая скура ўласціва тым, хто не саромеецца выплёскваць сваю злосць. Тлустая скура даўжэй застаецца маладой, так як чалавек вызваляе злосць з палону; тлушч дзякуе за гэта цела. Маладым дараванне даецца лягчэй, чым старым.<br />Чым скура тлусцей, тым чалавек больш выказвае дрэннага і робіць добрае сваёй злосцю.<br />А хто, рассярдзіўшыся, распальвае сваю злосць і пачынае выбіраць, на каго б яе выліць, і не робіць са сваёй памылкі выснову, у таго назапашаная злосць пачынае ўтвараць ачагі. Гнойныя прышчы сведчаць аб тым, што ў чалавека ўжо больш канкрэтная злосць або вораг, але злосць гэтую ён трымае ў сабе. Злосць, вылітая ў правільным месцы і з правільнай мэтай, сілкуе скуру салам.<br />Нармальная скура - ураўнаважаны чалавек.<br />Пігмент - гэта "агеньчык" жыцця, тэмперамент. Хто падаўляе свой тэмперамент, лічыць, што праяўляць яго не інтэлігентна і непрыгожа, у таго скура белая. Але калі гэты стрыманы чалавек пачынае раздражняцца з нагоды таго, што ў іншага, менш выхаванага, справы ідуць добра, то пігмент прарываецца маленькім вулканам - пігментнай плямай, менавіта над тым месцам, дзе гняздзіцца праблема. Не тое каб у белакожых няма пігменту, ён проста схаваны.<br />Пігментныя плямы кажуць пра тое, што чалавеку не хапае прызнання, ён не можа самасцвердзіцца, яго пачуццё годнасці закранута. Прыроджаныя плямы - радзімкі - паходзяць ад аналагічных стрэсаў у маці. З'явіўшыяся ў ходзе жыцця пігментныя плямы большага або меншага памеру з'яўляюцца праявай узрослых у чалавеку адпаведных стрэсаў.<br />Дэпігментныя плямы - неўсвядомленае пачуццё віны, з-за чаго чалавек не дазваляе сабе самасцвердзіцца, што, аднак, вельмі неабходна. Чалавек падаўляе сябе з боязі чужога меркавання. Зачастую дэпігментныя плямы з'яўляюцца знакам доўгу кармы папярэдніх жыццяў.<br />Чырвоныя плямы на скуры выкліканы хваляваннем і паказваюць на тое, што адбываецца барацьба паміж страхам і злосцю.<br /><br /><em>Сяргей М. Лазараў</em> у сваіх кнігах «Дыягностыка кармы» (кнігі 1-12) і «Чалавек будучыні» піша пра тое, што асноўнай прычынай абсалютна ўсіх хвароб, з'яўляецца дэфіцыт, недахоп або нават адсутнасць любові ў душы чалавека. Калі чалавек ставіць што-небудзь вышэй любові да Бога (а Бог, як кажацца ў Бібліі, ёсць Любоў), то ён замест набыцця боскай любові імкнецца да чагосьці іншага. Да таго, што (памылкова) лічыць больш важным у жыцці: грошы, слава, багацце, улада, задавальненні, секс, адносіны, здольнасці, парадак, мараль, веды і многім-многім іншым матэрыяльным і духоўным каштоўнасцям... Але гэта ўсё не мэта, а толькі сродкі для набыцця боскай (сапраўднай) любові, любові да Бога, любові, як у Бога. А туды, дзе няма (сапраўднай) любові ў душы, як зваротная сувязь ад Сусвету, прыходзяць хваробы, праблемы і іншыя непрыемнасці. Гэта патрэбна для таго, каб чалавек задумаўся, усвядоміў, што не туды ідзе, думае, кажа і робіць што-небудзь не так і пачаў выпраўляцца, стаў на правільны Шлях! Ёсць мноства нюансаў, як праяўляецца хвароба ў нашым арганізме. Падрабязней пра гэтую практычную канцэпцыю можна даведацца з кніг, семінараў і відэа-семінараў Сяргея Мікалаевіча Лазарава.</p> | |||
<hr /> | <hr /> | ||
<h2> | <h2>ІХТЫЁЗ</h2> | ||
<p><em> | <p><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:<br />Іхтыёз характарызуецца пастаяннай сухасцю скурнага покрыва і злушчваннем скуры. Часцей за ўсё гэтая хвароба праяўляецца адразу ж пасля нараджэння дзіцяці або ў першыя месяцы яго жыцця.<br />Прачытай прыведзенае ніжэй апісанне і артыкул СКУРА (ПРАБЛЕМЫ).<br /><em>Эмацыянальная блакіроўка:</em><br />Так як гэтая хвароба паражае чалавека ў раннім дзяцінстве, яе прычыны хутчэй за ўсё варта шукаць у яго мінулым жыцці. Любая сухасць скуры кажа пра сухія, недастаткова мяккія адносіны да чаго-небудзь або каго-небудзь. Так як скура ўяўляе тую частку нашай асобы, якую мы паказваем навакольным, па яе стане можна безпамылкова меркаваць пра тое, якім чалавек хоча здавацца іншым людзям. Сухая скура кажа пра тое, што ён не хоча паказваць сваю ўразлівасць, сваю мяккасць.<br /><em>Ментальная блакіроўка:</em><br />Калі ў цябе іхтыёз або сухая скура, тваё цела хоча, каб ты стаў мякчэй па адносінах да сябе і іншых людзей. Ты больш не павінен ствараць які-небудзь пэўны вобраз і ўвесь час кантраляваць сябе. Паназірай за адным са сваіх знаёмых, які дазваляе сабе праяўляць мяккасць, і ты ўбачыш, што ён не больш уразлівы, чым усе астатнія. Пастарайся быць больш гнуткім і мяккім, і тваё жыццё стане значна прыемней.<br />Калі іхтыёзам хворы тваё дзіця, прачытай яму гэтае тлумачэнне - яго душа абавязкова ўсё зразумее.</p> | ||
<hr /> | <hr /> | ||
<h2>КАРБУНКУЛ</h2> | <h2>КАРБУНКУЛ</h2> | ||
<p>Карбункул — | <p>Карбункул — вострае гнойна-некратычнае запаленне скуры і падскурнай клятчаткі вакол групы валасяных мяшочкаў і сальных залоз, якое мае тэндэнцыю да хуткага распаўсюджвання.<br /><br /><em>Луіза Хэй</em> у сваёй кнізе «Вылечы сябе сам» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да ацалення) звязаныя з з'яўленнем і ацаленнем карбункула:<br />Ядавіты гнеў з нагоды ўласных несправядлівых дзеянняў.<br />Гарманізуючыя думкі: Я аддаю мінулае забыццю і дазваляю часу загойваць раны, калі-небудзь нанесеныя мне жыццём.</p> | ||
<hr /> | <hr /> | ||
<h2>КЕРАТОЗ</h2> | <h2>КЕРАТОЗ</h2> | ||
<p><em> | Вось пераклад на беларускую мову: | ||
<p><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:<br />Кератоз - патаўшчэнне рагавога слою скуры, звычайна на далонях і падэшвах ступняў, гэта значыць там, дзе гэты слой і ў нармальным стане таўсцейшы, чым на астатніх участках цела. Гл. артыкулы СКУРА (ПРАБЛЕМЫ) і РУКІ або СТУПНІ, у <br />залежнасці ад сітуацыі.</p> | |||
<hr /> | <hr /> | ||
<h2>НАРОСТ</h2> | <h2>НАРОСТ</h2> | ||
<p><em> | <p><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:<br />Нарост - гэта невялікая дабраякасная пухліна скуры. <br /><em>Эмацыйная блакіроўка:</em> Любы нарост з'яўляецца для арганізма лішняй тканкай і кажа пра тое, што чалавек ужо дастаткова доўга пакутуе ад нейкай скрухі. Ён не дае сабе жыць сапраўдным, бо занадта шмат перажыў у мінулым або пра нешта моцна шкадуе. Паколькі наросты выглядаюць вельмі неэстэтычна, яны кажуць і пра тое, што чалавеку цяжка ўбачыць прыгажосць у сабе. Прызначэнне часткі цела, на якой з'яўляюцца наросты, кажа пра тое, у якой сферы жыцця ў гэтага чалавека ўзніклі праблемы.<br /><em>Ментальная блакіроўка:</em><br />Тваё цела кажа, што табе пара ўбачыць прыгажосць у сабе. Акрамя таго, ты павінен выбраць рост і развіццё, а не бясконцыя шкадаванні пра мінулае. Перастань лічыць сябе дрэнным толькі таму, што рухаешся за сваімі жаданнямі. Перагарні старонку, даруй сабе і іншым і паспрабуй рабіць тое, што табе падказвае тваё сэрца (гл. этапы дараванння ў канцы гэтай кнігі). Прачытай таксама артыкулы СКУРА (ПРАБЛЕМЫ) і, калі ў гэтым ёсць неабходнасць, БАРОДАЎКІ.</p> | ||
<hr /> | <hr /> | ||
<h2> | <h2>ПАЧЫРВАНЕННЕ СКУРЫ</h2> | ||
<p><em> | <p><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:<br />Прыведзенае ніжэй апісанне адносіцца да пачырваненняў скуры, якія не суправаджаюцца болем або свербам.<br /><em>Эмацыйная блакіроўка:</em><br />Пачырваненні скуры могуць казаць пра тое, што чалавек стрымлівае сябе, стараючыся адпавядаць нейкаму вобразу, і ў канцы канцоў пачынае адчуваць сябе палоннікам абранай ролі. Ён прымушае сябе, бо баіцца не адпавядаць створанаму ім жа ідэалу. Для таго каб даведацца, у якой сферы свайго жыцця чалавек сябе стрымлівае, варта высветліць прызначэнне часткі цела, на якой з'яўляюцца пачырваненні.<br />У некаторых людзей вельмі часта чырванее шыя і твар. Як правіла, такія пачырваненні кажуць пра тое, што чалавек раптоўна адчуў страх. Гэта можа быць страх не апраўдаць чаканні іншых людзей, то бок не адпавядаць ідэальнаму вобразу. Такому чалавеку звычайна цяжка прыняць сябе такім, як ён ёсць.<br /><em>Ментальная блакіроўка:</em><br />Тваё цела кажа табе, што ты ствараеш для сябе цяжкадасягальны ідэал і што іншыя чакаюць ад цябе нашмат меншага, чым ты думаеш. Пагавары з імі і пераканайся ў гэтым.</p> | ||
<hr /> | <hr /> | ||
<h2> | <h2>СТРЫІ</h2> | ||
<p><em> | <p><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:<br />Стрыі - гэта невялікія палосы на скуры ў месцах яе расцягвання. Як правіла, стрыі з'яўляюцца падчас цяжарнасці або калі чалавек занадта хутка набірае вагу.<br /><em>Эмацыйная блакіроўка:</em><br />Так як стрыі ўтвараюцца з-за разрыву эластычнай тканкі скуры, іх метафізічнае пасланне заключаецца ў тым, што чалавек павінен быць больш гнуткім у адносінах з іншымі людзьмі. Ён не павінен акружаць сябе непранікальнай бранёй. Стрыі ў цяжарнай жанчыны кажуць пра тое, што яна занадта напружваецца, мяркуючы, што цяжарнасць абавязвае яе быць больш стрыманай і адказнай. Ёй трэба трымацца больш натуральна і дазволіць сабе быць не-дасканалай.<br /><em>Ментальная блакіроўка:</em><br />У той момант, калі на тваім целе з'явіліся стрыі, ты хацеў выглядаць моцным і для гэтага надзеў на сябе маску жорсткасці. Ты лічыў гэта правільным рашэннем. Цяпер тваё цела кажа табе, што ты павінен расслабіцца і змяніць свой лад думак. Для таго каб высветліць, у якой сферы твайго жыцця праяўляецца напружанасць, ты павінен вызначыць прызначэнне той часткі цела, дзе з'явіліся стрыі. Гл. таксама артыкул СКУРА (ПРАБЛЕМЫ).<br /><br /></p> | ||
<hr /> | <hr /> | ||
<h2> | <h2>ТРЭШЧЫНА</h2> | ||
<p><em> | <p><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:<br />Трэшчына - гэта невялікае пашкоджанне скуры. Акрамя прыведзенага ніжэй апісання, прачытай таксама тлумачэнне адпаведнага органа або часткі цела. Так, калі трэшчына ў анусе, прачытай артыкул АНУС (ПРАБЛЕМЫ).<br /><em>Эмацыйная блакіроўка:</em><br />Трэшчына ўтвараецца, калі чалавек адчувае, што разрываецца паміж дзвюма людзьмі або сітуацыямі. Ён павінен прыняць рашэнне, але моцна хістаецца, і гэта выклікае ў яго лютасць. Чым балючэй трэшчына, тым балючэй сітуацыя.<br /><em>Ментальная блакіроўка:</em><br />Замест таго каб разрывацца на часткі, ты павінен прыслухацца да свайго сэрца і вырашыць, што табе патрэбна на самай справе. Затым ты павінен дзейнічаць свядома і паслядоўна. Табе лепш навучыцца жыць уласным жыццём, а не старацца апраўдаць надзеі і чаканні іншых людзей.</p> | ||
<hr /> | <hr /> | ||
<p> | <p>Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын праблем са скурай працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дапаўненні да дадзенага артыкула. <strong>Працяг будзе!</strong></p> | ||
<hr /> | <hr /> | ||
'''© [https://zhalevich.com/andrei- | '''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_sw.html Андрэй ЖАЛЕВІЧ]<br> | ||
'''[https://zhalevich.com/ | '''[https://zhalevich.com/index_sw.html www.zhalevich.com]''' | ||
<hr /> | <hr /> | ||
== | == Выкарыстаныя крыніцы == | ||
# | # Андрэй Жалевіч. '''[https://zhalevich.com/trakt-swietarazum_sw.html СВЕТАРАЗУМЕННЕ. Пазнанне глыбінных сэнсаў, адкрыццё першасных прычынаў і вышэйшых прызначэнняў]'''. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r. | ||
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г. | # Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г. | ||
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г. | # Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г. | ||
| Радок 55: | Радок 60: | ||
# Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г. | # Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г. | ||
# Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г. | # Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г. | ||
і іншыя крыніцы па [[Крыніцы па псіхасаматыцы| псіхасаматыцы]] і па '''[https://www.zhalevich.com/rozum_sw.html Светаразуменню]''' | |||
== | == Чытайце таксама == | ||
* '''[https://www.zhalevich.com/meta- | * '''[https://www.zhalevich.com/meta-medicina_sw.html Увесь ліст (спіс) псіхасаматычных і метафізічных прычын захворванняў]''' | ||
[[Category: | [[Category:Псіхасаматыка]] | ||
[[Category: | [[Category:Здароўе]] | ||
Цяперашняя вэрсія на 08:54, 28 ліпеня 2024
MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык
У вас праблемы са скурай? Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны праблем і хвароб скуры.
Доктар Н. Волкава піша: «Даказана, што каля 85% усіх хвароб маюць псіхалагічныя прычыны. Можна меркаваць, што і астатнія 15% хвароб звязаны з псіхікай, але ўстанавіць гэтую сувязь яшчэ належыць у будучыні... Сярод прычын узнікнення хвароб пачуцці і эмоцыі займаюць адно з галоўных месцаў, а фізічныя фактары - пераахаладжэнне, інфекцыі - дзейнічаюць другасна, як пускавы механізм...»
Доктар А. Менегеці у сваёй кнізе «Псіхасаматыка» піша: «Хвароба - гэта мова, гаворка суб'екта... Для разумення хваробы неабходна раскрыць праект, які суб'ект стварае ў сваім бессвядомым... Затым неабходны другі крок, зрабіць які павінен сам пацыент: яму варта змяніцца. Калі чалавек псіхалагічна зменіцца, то хвароба, будучы анамальным цячэннем жыцця, знікне...»
Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны праблем скуры.
Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў дадзенай галіне і аўтары кніг па дадзенай тэматыцы.
АГУЛЬНЫЯ ПРАБЛЕМЫ СА СКУРАЙ
Ліз Бурбо ў сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:
Скура, знешняе пакрыццё цела, складаецца з ніжняга слоя (дэрмы) і паверхневага слоя (эпідэрміса). Яна абараняе цела і забяспечвае яго пастаянны кантакт з навакольным светам.
Эмацыйная блакіроўка:
На метафізічным узроўні скура ўяўляе здольнасць чалавека цаніць сябе перад тварам навакольнага свету. Будучы абалонкай цела, яна адлюстроўвае тое, што чалавек думае пра сябе. Таму, хто хоча даведацца, што ён насамрэч думае пра сябе, дастаткова апісаць сваю скуру. Прыклад: пяшчотная скура азначае Я лічу сябе пяшчотным. Калі скура сухая, гл. таксама артыкул ІХТЫЁЗ.
Любая праблема са скурай кажа пра тое, што чалавек саромеецца самога сябе. Ён надае занадта вялікае значэнне таму, што пра яго думаюць іншыя. Ён не дазваляе сабе быць самім сабой і занадта ахвотна сябе адхіляе. Яго ўнутраная цэласнасць лёгка парушаецца нават слабымі ўздзеяннямі звонку. Такі чалавек вельмі адчувальны да таго, што адбываецца вакол яго, занадта лёгка дазваляе іншым зачапіць яго за жывое і не можа палюбіць сябе такім, як ёсць.
Калі праблема са скурай суправаджаецца выдзяленнем гною, гэта кажа пра тое, што нейкі чалавек ці сітуацыя табе настолькі непрыемныя, што ты спрабуеш пазбавіцца ад іх з дапамогай гэтай хваробы.
Сур'ёзная скурная хвароба - выдатны спосаб аддаліцца ад людзей. Скура дазваляе чалавеку ўступаць у кантакт з іншымі людзьмі, яна ж дазваляе яму ізаляваць сябе ад людзей. Чалавек можа настолькі моцна саромецца сябе, што адмаўляецца ўступаць у адносіны з іншымі людзьмі, выкарыстоўваючы сваю скурную хваробу ў якасці апраўдання. Ён становіцца недатыкальным. Ён хацеў бы мець новую скуру, гэта значыць цалкам змяніцца.
Калі чалавек спрабуе з кімсьці зблізіцца і натыкаецца на абыякавасць або пагарду, гэта выклікае ў яго сорам і крыўду, якія, у сваю чаргу, могуць выклікаць рак скуры.
Калі скурная хвароба прымушае чалавека пастаянна часацца, гл. таксама артыкул СВЯРБЕННЕ.
Хвароба, якая паражае толькі паверхневы слой скуры (напрыклад, ВІТЫЛІГА), кажа пра тое, што чалавек цяжка перажывае разрыў, разлуку або спыненне адносін. Ён адчувае сябе адрынутым. Такі чалавек заўсёды прагне ратаваць іншых, асабліва прадстаўнікоў супрацьлеглага полу.
Паражаная частка цела ўяўляе сферу жыцця, у якой варта шукаць прычыну хваробы (прыклад: паражэнне твару кажа пра страх страціць сваё аблічча). Прызначэнне розных частак цела ты можаш даведацца з гэтай кнігі.
Ментальная блакіроўка:
Твая скура вельмі добра бачная і табе самому, і іншым. Чым сур'ёзней праблема, тым мацней цябе турбуе тваё стаўленне да самога сябе. Ты павінен змяніць свае ўяўленні пра сябе. Для гэтага ты павінен пералічыць на лісце паперы свае станоўчыя якасці і кожны дзень дапаўняць гэты спіс адным новым пунктам. Калі ў цябе ўзнікаюць цяжкасці, звярніся па дапамогу да тых, хто цябе добра ведае. Скурная хвароба - важны сігнал пра тое, што ты павінен даць сабе права быць недасканалым і не лічыць пры гэтым, што ты нічога не каштуеш. Ты маеш права без пачуцця віны прыняць рашэнне, якое дазволіць табе выратаваць сваю скуру, нават калі гэтае рашэнне не спадабаецца тым, каго ты любіш. Твая каштоўнасць заключана ў тым, што знаходзіцца ў тваім сэрцы, у тваёй унікальнай індывідуальнасці - а не ў падзеях і рэчах фізічнага свету.
Бода Багінскі і Шарамон Шаліла ў сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць:
Скура - гэта орган, які адмяжоўвае нас ад навакольнага свету. Яна ўяўляе сабой знешнюю мяжу нашага матэрыяльнага быцця. Пасродкам скуры мы судакранаемся са светам. Таму скура сімвалізуе адмежаванне і кантакт. Знешнія ўласцівасці скуры могуць расказаць нам многае пра чалавека, які пад ёй хаваецца. Так, адчувальны чалавек часта мае тонкую скуру. Тоўстая, здольная да супраціўлення скура дазваляе зрабіць выснову пра таўстаскурасць асобы. Потная скура паказвае на няўпэўненасць або страх, пачырванелая скура - на ўзбуджэнне. Адмежаванне ад навакольнага свету можа быць прарвана або знутры, напрыклад пры запаленчым працэсе, сыпе або абсцэсе, або звонку - праз пашкоджанне скуры, рану.
Калі ў цябе праблемы са скурай, ты заўсёды павінен спытаць сябе, як маюцца справы з тваёй здольнасцю да кантактаў, пяшчотай і таму падобным.
Магчыма, ты занадта адгарадзіўся ад навакольных, паглядзі, ці няма ў табе чагосьці, што хацела б прабурыць гэты бар'ер.
Сеанс лячэння Рэйкі дапаможа прарваць мяжу, якая аддзяляе цябе ад навакольнага свету, і ўстанавіць з ім напоўнены любоўю кантакт. Пашлі ў паказаным кірунку з дапамогай ментальнага метаду лячэння дадатковыя імпульсы і палячы дадаткова тыя ўчасткі скуры, дзе ў цябе праблемы.
Доктар Валерый В. Сінельнікаў у сваёй кнізе «Палюбі хваробу сваю» піша:
Скура абараняе нашу індывідуальнасць. Акрамя таго, гэта велізарны па плошчы і магчымасцях орган успрымання.
Захворванні скуры:
Я лічу, што скурных хвароб не бывае наогул. Ёсць унутраныя хваробы з знешнімі праявамі на скуры. Таму абсурдна і нават шкодна выкарыстоўваць мазі. Замазваючы знешнія праявы, мы тым самым заганяем хваробу ўнутр. Выкарыстанне вонкавых сродкаў — гэта не лячэнне, а падаўленне хваробы. Любая хвароба — гэта сігнал пра тое, што чалавек у сваім жыцці здзяйсняе пагібельныя дзеянні або дапускае ў сваю душу негатыўныя думкі і эмоцыі. Тым больш гэта відавочна пры скурных хваробах.
На ўроках гісталогіі ў медінстытуце будучых урачоў вучаць, што нервовая тканка і скура пры фарміраванні плода паходзяць з аднаго зародкавага лістка. Дык чаму ж медыцына дагэтуль не звяртае на гэты факт ніякай увагі і працягвае ўсім хворым з высыпаннямі прызначаць мазі, ды яшчэ і гармональныя?
Асабіста я прызнаю ўсяго тры «скурныя» хваробы (і то з вялікай нацяжкай), пры якіх можна выкарыстоўваць вонкавыя сродкі. Гэта кароста, лішай і вошывасць (педыкулёз). Але ў такіх выпадках, разам з выкарыстаннем вонкавых сродкаў, неабходна праводзіць глыбокую «чыстку» арганізма і падсвядомасці.
Хваробы скуры — гэта старая, глыбока схаваная муць, бруд, нешта агіднае, што імкнецца наверх. Скура ў такім выпадку дзейнічае як засцерагальны клапан, праз які ўсё гэта выходзіць вонкі. Скурныя праявы хваробы — гэта глыбока падаўленыя эмоцыі, якія забруджваюць душу, ад якіх арганізм імкнецца вызваліцца. Гэта можа быць трывога, страх, адчуванне пастаяннай небяспекі. Або раздражненне ў адрас каго-небудзь. Брыдлівасць і нецярпенне. А таксама злосць, нянавісць, крыўды і пачуццё віны.
Другая магчымая прычына — вы адчуваеце сябе безабаронным. Бо скура выконвае ахоўную функцыю. Парушана ваша здаровае і спакойнае ўспрыманне навакольнага свету.
Вось некаторыя фразы, якія могуць паказаць на прычыну:
Нешта раздражняе;
Рукі так і свярбяць зрабіць гэта;
Свярбенне да некаторых рэчаў;
Я запляміў сябе.
Паводле Сяргея С. Канавалава («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаву. Ацаляльныя эмоцыі»):
Прычыны:
Рэакцыя на неспакой і страх. Адмова прымаць на сябе адказнасць за ўласныя пачуцці.
Спосаб вылячэння:
У корані змяніць сваё ўяўленне пра жыццё. Для гэтага наладзіць правільны лад жыцця (чытайце пра яго ў кнізе), праводзіць медытацыі з кнігай, выходзіць часцей на сувязь са мной, прасіць у мяне, свайго Настаўніка, ацаляльнай энергіі.
Луіза Хэй у сваёй кнізе «Ацалі сябе сам» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да ацалення) звязаныя з з'яўленнем і ацаленнем праблем скуры:
Неспакой. Страх. Застарэлы асадак у душы. Мне пагражаюць.
Гарманізуючыя думкі: Я з любоўю абараняю сябе мірнымі, радаснымі думкамі. Мінулае даравана і забыта. Цяпер у мяне поўная свабода.
Доктар Алег Г. Тарсунаў у сваёй кнізе «Сувязь хвароб з характарам» піша:
Здароўе скуры звязана з такімі якасцямі характару як: чысціня, уміратварэнне, дабрыня, адкрытасць, бясстрашнасць.
Чысціня скуры і розуму спрыяе нармалізацыі выдзяляльнай функцыі скуры.
-Бруд скуры, неахайнасць, нячыстаплотнасць выклікаюць запаленчыя працэсы ў сакрэтарных залозах скуры.
-Апаганьванне розуму (разумовы бруд) парушае нармальную актыўнасць сакрэтарных залоз скуры. Характэрнай прыкметай такіх парушэнняў з'яўляецца пагаршэнне паху скуры.
-Уміратварэнне дае скуры магчымасць мець нармальную адчувальнасць.
-Раздражняльнасць, канфліктнасць прыводзіць да павелічэння адчувальнасці скуры.
-Дэпрэсіўнасць характару зніжае адчувальнасць скурных пакрываў.
-Дабрыня ў характары спрыяе нармалізацыі кровазвароту ў скуры, што прыводзіць да здольнасці трываць і спёку і холад.
-Эгаістычнае жаданне выклікаць добрае стаўленне да сябе празмерна ўзмацняе кровазварот у скуры, што выклікае павышаную адчувальнасць чалавека да гарачага надвор'я.
-Злосць прыводзіць да зніжэння кровазвароту ў скуры, што выклікае павышаную адчувальнасць да холаду.
-Адкрытасць павялічвае ахоўныя сілы скуры да інфекцый.
-Замкнёнасць выклікае зніжэнне скурнага імунітэту.
-Нахабства, распуснасць выклікаюць парушэнне скурнага імунітэту.
-Бясстрашнасць нармалізуе адчувальнасць рэцэптараў скуры.
-Страх, палахлівасць павышаюць адчувальнасць скуры.
-Агрэсіўнасць празмерна зніжае адчувальнасць скуры.
Скурныя хваробы выклікаюць: неспакой, распуснасць, нячыстаплотнасць, страх
Неспакой:
Скура – гэта ахоўны орган, яна таксама звязана з розумам, як і ўсё ў нашым целе. Калі ёсць неспакой, то скура пачынае пакутаваць. Спакой робіць скуру здаровай. Неспакой часта ўзнікае ад адсутнасці абароны. Ад чаго чалавек бывае неабаронены? Першая прычына – адсутнасць веры. Калі няма веры ў справядлівасць, у Бога, то, няма магчымасці адчуваць сябе спакойна. Другая прычына – гэта эгаізм. Калі эгаістычна настроены чалавек у выніку незадаволенасці не можа быць уміратвораны, яго ўсё раздражняе, то ён не адчувае сябе абароненым.
Таксама неспакой узнікае ад нашых няправільных адносін паміж людзьмі. Сваркі моцна абцяжарваюць розум і пазбаўляюць спакою. Тое ж самае, робяць неўтаймаваныя жаданні. Неспакой можа прывесці да моцнай раздражнёнасці ў розуме, што ў сваю чаргу часта дае павышаную адчувальнасць скуры і становіцца прычынай развіцця скурных хвароб. Так скурныя хваробы пачынаюцца проста на нервовай глебе. Часам у неспакойных людзей скура становіцца вельмі адчувальнай і пачынае рэагаваць на раней лёгка пераносныя раздражняльнікі – мыла, пральны парашок, не кіпячоная вада і г.д.
Для лячэння неспакою трэба ўпарадкаваць сваё жыццё рэжымам дня, пачаць рабіць дыхальныя практыкаванні, якія дысцыплінуюць розум, а таксама займацца хатха-ёгай. Рэгулярнае слуханне духоўнай музыкі, асабліва Успявання Святых Імёнаў, вельмі хутка прыводзіць чалавека ў стан уміратварэння, так як менавіта гэтая практыка рэкамендавана Ведамі для ачышчэння свядомасці ў наш век.
Распуснасць:
Часта скурныя хваробы, напрыклад нейрадэрміт, псарыяз, экзема цяжка лечацца і прычыняюць шмат клопатаў. Гэтыя скурныя хваробы часам узнікаюць у выніку таго, што ў мінулым жыцці гэты хворы займаўся распустай. Распуста пазбаўляе чалавека ўнутранай чысціні, парушаецца імунітэт, прыводзіць у расстройства нервовую сістэму. Так з'яўляюцца хранічныя цяжкавылечныя паражэнні скуры, якія звязаны з парушэннямі: абмену рэчываў, нервовай рэгуляцыі і імунных функцый.
Веды сцвярджаюць, што распуста пазбаўляе чалавека многіх добрых якасцяў, а таксама скарачае працягласць яго актыўнага жыцця. Муж і жонка пастаянна псіхічна звязаны адзін з адным, іх шчасце падзелена папалам. Таму, калі хтосьці з сужэнцаў здраджвае, ён звязвае сваё жыццё яшчэ з адным чалавекам. Любы палавы кантакт трывала звязвае двух людзей паміж сабой. Такім чынам, няверны сужэнец – прычына пакут для ўсёй сям'і. Ён прыносіць холад у адносінах, абыякавасць, чэрствасць, падман і як следства ўсяго гэтага незадаволенасць, раздоры, жорсткасць. У выніку, у наступным жыцці даводзіцца расплочвацца цяжкімі хранічнымі захворваннямі. Такім чынам, распушчаныя людзі звычайна пакутуюць цяжкімі хранічнымі захворваннямі. Медыцына спрабуе навучыцца лячыць іх, але так як хваробы даюцца як пакаранне, то на змену тым, якія лёгка лечацца прыходзяць новыя, якія лячыць сучаснымі метадамі значна цяжэй. Мы ведаем шмат прыкладаў такіх захворванняў – СНІД, розныя грыбковыя паражэнні палавых шляхоў, лямбліёз і г.д. Толькі разабраўшыся, як сапраўды можна быць шчаслівым ва ўзаемаадносінах з блізкім чалавекам, можна перамагчы ў сабе распуснасць. Шчасце, нават у звычайным разуменні гэтага слова, несумяшчальна з хлуснёй, карыслівасцю, жорсткасцю. Толькі ўстанаўленне цёплых, верных, бескарыслівых адносін у сям'і дасць пачуццё сямейнага шчасця. Асабліва шчаслівыя тыя сем'і, у якіх прынята ўсёй сям'ёй жыць для Бога і для дабра грамадства.
Нячыстаплотнасць:
Уражвае скуру як напрамую, так і праз другаснае парушэнне імунных функцый. Знешні бруд прыводзіць да ўкаранення мікробаў у тканіны скуры і іх размнажэння. Бруд на целе, апаганьваючы розум, парушае яго кантроль імунных функцый арганізма. Так з'яўляецца паніжаная адчувальнасць да чужародных фактараў, што дае магчымасць бесперашкодна размнажацца бактэрыям або павышаная адчувальнасць, што прыводзіць да алергічных рэакцый на скуры. Нячыстаплотнасць нараджае шматлікія праблемы ва ўсіх сферах жыцця, так як ад яе пакутуе розум. Таму абавязак любога чалавека, які імкнецца быць разумным – гэта здзяйсняць кожны дзень раніцай халоднай вадой поўнае амавенне. Існуе шмат розных правілаў чысціні, якія пазбаўляюць чалавека апаганьвання, і робяць жыццё радасным. Пра гэта будзе гаварыцца ў раздзеле "Правілы чысціні".
Страх:
Моцны страх можа павысіць адчувальнасць скуры і выклікаць крапіўніцу або іншыя падобныя скурныя рэакцыі. Страх пераадольваецца толькі з дапамогай вывучэння нашай глыбокай духоўнай прыроды.
Лячэнне скурных хвароб пачынаецца з чысціні як знешняй, так і ўнутранай. Унутраная чысціня залежыць ад нашых учынкаў, а знешняя чысціня ад адносін да самога сябе. Пачуццё ўласнай годнасці і гонар гэта прама супрацьлеглыя рэчы. Пачуццё ўласнай годнасці азначае вера ў сваю магчымасць прагрэсаваць і прытрымлівацца ўстаноўленых жыццёвых прынцыпаў. Яно ачышчае чалавека знутры. Гонар гэта фанабэрыстасць і праява розуму ў невуцтве, яна апаганьвае свядомасць. Для культывавання як знешняй, так і ўнутранай чысціні трэба пазбавіцца ад гонару і развіваць у сабе пачуццё ўласнай годнасці.
ГРЫБКОВЫЯ ЗАХВОРВАННІ выклікаюць: неахайнасць, нячыстаплотнасць, жорсткасць, ілжывасць.
Неахайнасць, нячыстаплотнасць:
Чалавек перастае сачыць за сваім знешнім выглядам, калі не мае звычкі або больш у гэтым не мае патрэбы. Часта маладыя людзі да жаніцьбы, жадаючы спадабацца адзін аднаму, вельмі акуратна апранаюцца, але затым у сумесным жыцці могуць выглядаць непрывабна. Прычына гэтаму адна - яны, у выніку ўзаемных абраз, перасталі паважаць адзін аднаго таксама як раней. Калі мы робім што-небудзь напаказ, з карыслівымі матывамі і атрымліваем прызнанне, то затым усё роўна ўсё становіцца на свае месцы. Такім чынам, прычына неахайнасці ўсё тая ж самая эгаістычнасць. Неахайны чалавек не разумее, што сваім дрэнным знешнім выглядам ён прыносіць неспакой навакольным людзям. Звычайна такія людзі любяць раскідваць рэчы і гэтым яны навязваюць усім сваю лянівую свядомасць. Неахайнасць і зняважлівыя адносіны да навакольных цесна звязаны паміж сабой. Калі чалавек зняважліва ставіцца да блізкіх, то рана ці позна ён становіцца неахайным. Яму ўсё роўна як пра яго думаюць. Унутраны стан розуму заўсёды капіруе знешні, і ў дадзеным выпадку ад неахайнасці пакутуюць ахоўныя сілы арганізма, яны працуюць менш зладжана. Гэта дае магчымасць для існавання ў арганізме нейкай інфекцыі, напрыклад грыбковай. Акрамя таго, калі грыбковая інфекцыя толькі з'яўляецца, то яе можна хутка перамагчы, напрыклад, змазваючы месца паражэння звычайным ёдам. Аднак неахайны чалавек не вельмі сочыць за тым, што адбываецца з яго целам, не таму што ён клапоціцца пра нешта больш узвышанае, а таму што яму проста лянота пра гэта падумаць. Такім чынам, эгаістычная пагардлівасць, (зняважлівыя адносіны да навакольных) і лянота вось дзве якасці якія робяць чалавека неахайным.
Жорсткасць:
Гэта якасць характару заўсёды звязана з нянавісцю і неабузданымі жаданнямі. Нянавісць разбурае ахоўныя сілы арганізма, а неабузданыя жаданні парушаюць абмен рэчываў. Усё гэта разам дае магчымасць існаванню грыбковай інфекцыі. Калі чалавек здзяйсняе гвалт сваімі жорсткімі словамі, то ён павінен таксама сам па законе кармы пацярпець. Таму, ён атрымлівае сваю жорсткасць назад, у выглядзе пастаяннага неспакою ад ўнутраных агрэсараў. Гэта не жарт. Сапраўды ўсе агрэсіўныя мікробы, як і іншыя жывыя істоты, маюць тонкае цела розуму, аднак, у слабаразвітым выглядзе. Тым не менш адны бактэрыі маюць больш дружалюбны нораў, іншыя менш. Мікробы з дрэнным характарам не супрацоўнічаюць з нашым арганізмам, а нападаюць на яго.
Ілжывасць:
Гэта тая рыса характару, якая наўпрост звязана менавіта з грыбковай інфекцыяй. Грыбкі таксама ілжывыя, таму іх так цяжка лячыць. Грыбкі паразітуюць з дапамогай сваёй здольнасці падманваць імунітэт чалавека. Яны спрабуюць сысці за сваіх, але, тым не менш, паразітуюць і наносяць шкоду арганізму. Ілжывы чалавек, перш за ўсё, падманвае самога сябе. Гэта звязана з самім фактам падману. Для таго каб падмануць, неабходна спачатку апраўдаць гэты дрэнны ўчынак перад сваім розумам. У першую чаргу адбываецца ўнутраны дыялог розуму і свядомасці, у якім розум спрабуе даказаць свядомасці неабходнасць здзейсніць гэты ўчынак. Затым, калі свядомасць слабая і не разумее наступстваў падману, то розум, перамагаючы, мяняе ў ёй канцэпцыю. Чалавеку цяпер здаецца, што падманваць можна, гэта проста неабходна. Так свядомасць уваходзіць у стан невуцтва. У гэтым стане яна, як унутры арганізма, так і звонку дрэнна адрознівае паміж дрэнным і добрым. Такі чалавек ужо не можа правільна выбраць сабе сяброў, не адчуваючы ў іх ілжывасці і тое ж самае адбываецца з імунітэтам. Імунітэт перастае адрозніваць паміж сваімі і чужымі. Такім чынам, для лячэння грыбковых захворванняў варта звярнуць асноўную ўвагу на тое каб перастаць хлусіць.
У лячэнні грыбковых захворванняў вельмі важна не захапляцца салодкай, вострай, кіслай ежай у другой палове дня. Неабходна старанна сачыць за чысцінёй цела, робячы кожны дзень поўнае амавенне, і штодня мяняючы ніжнюю вопратку. Добра дапамогуць заняткі пранаямай, якія даюць бадзёрасць. Таксама неабходна падабраць сабе лекі, якія б паступова знішчылі грыбок. Аднак гэта немагчыма, калі не прыбраць псіхалагічную прычыну яго з'яўлення ў арганізме.
ГНОЙНЫЯ ЗАХВОРВАННІ СКУРЫ выклікаюць: бясцэльнасць, перастомленасць, прагнасць, неахайнасць, нячыстаплотнасць, стрэсы.
Некалькі рыс характару могуць выклікаць па-рознаму гэтыя хваробы.
Бясцэльнасць:
Ад бясцэльнасці пакутуе лімфатычная сістэма, якая праграмуе знішчэнне бактэрый – зніжэнне імунітэту. парушаючыся, выклікаюць другаснае развіццё абсцэсу або любой іншай мікробнай інфекцыі скуры. Мікробы хутка могуць пачаць размнажацца.
Перастомленасць:
Безрадасная праца > перастомленасць > парушэнне выпрацоўкі лімфацытаў > зніжэнне імунітэту – такая паслядоўнасць, часта выклікае інфекцыйныя хваробы
Прагнасць:
Празмерная прывязанасць да рэчаў, выклікае парушэнне гарманальных функцый у арганізме, таксама пакутуе абмен рэчываў, гэта часта вядзе да парушэння ахоўнай функцыі скуры і як следства развіццю інфекцыйных працэсаў у ёй.
Неахайнасць, нячыстаплотнасць:
Натуральна таксама прыводзіць да скурных інфекцый. Чысціня скуры наўпрост залежыць ад чысціні свядомасці. Адны людзі вельмі чыста жывуць, іншыя вельмі брудна. Ад чалавека можа пахнуць за 5 метраў. Ён проста не ўспрымае пах брудного цела як дрэнны. Калі б было разуменне, то адпаведна з'явілася б жаданне хадзіць у чысціні. Адсутнасць разумення што дрэнна і што добра – відавочная прыкмета брудной свядомасці. Шматлікія грахоўныя ўчынкі робяць розум забруджаным. Бруд у розуме дазваляе чалавеку жыць як свіння.
Веды рэкамендуюць здзяйсняць поўнае амавенне хаця б адзін раз у дзень. Цікава адзначыць, што пах поту таксама звязаны з ладам жыцця і паводзінамі, і нават настроем чалавека.
Калі пагаварыць пра тое, як вызначыць узровень развітасці свядомасці таго ці іншага чалавека, адразу з'явіцца шмат розных тэставых сістэм. Аднак, узровень свядомасці лёгка вызначаецца, як толькі чалавек адкрывае рот і пачынае гаварыць. Гук мае ў сабе самую глыбокую інфармацыю, і чысты розум можа хутка яе расшыфраваць. У залежнасці ад яго інтарэсаў і настрою можна меркаваць пра ўзровень свядомасці. Чысціня думак – вось крытэрый. Чысціня думак, азначае – адсутнасць у мове: зайздрасці, крытыцызму, нянавісці, ліслівасці, хлусні, палітычнасці, прагнасці, хамства і г.д. Чысціня мовы, залежыць ад многіх фактараў, у тым ліку і ад чысціні цела. Брудное цела апаганьвае розум чалавека, і яму становіцца цяжэй адрозніваць паміж добрым і дрэнным.
Напрыклад: часта, прыходзячы пасля працы, мы пачынаем высвятляць з блізкімі свае адносіны, і затым здзіўляемся – адкуль такі сапсаваны настрой. Справа ў тым, што па дарозе дадому вольна ці нявольна чалавек, некалькі стомлены пасля працоўнага дня, трапляе пад уплыў думак розных сустрэчных яму людзей. Той, хто разумее, што ў свядомасці нешта не тое, перш чым пачаць зносіны, сыходзіць у ванну і прымае душ. Жаданне сварыцца адразу прападае. Вы спытаеце – "а калі я не брудны, то навошта мыцца". Вада ачышчае чалавека не толькі ад грубага бруду, але і ад тонкага. Таму пасля прахалоднага душа заўсёды паляпшаецца настрой.
Цяпер Вы бачыце, што выкананне правілаў чысціні дае нам магчымасць пазбягаць стрэсаў, якія таксама могуць стаць прычынай развіцця гнойных захворванняў скуры.
Частыя стрэсы:
Яны выклікаюць зрыў нармальнай работы імунітэту і адначасова парушаюць абмен рэчываў, што вядзе да інтаксікацыі арганізма. Дзве гэтыя прычыны даюць хуткае развіццё інфекцыйных хвароб скуры. Па гэтай прычыне скурнымі інфекцыямі часта хварэюць салдаты, хаця недахоп чысціні скуры ў гэтым выпадку таксама павінен улічвацца.
ПАВЫШАНАЯ ПІГМЕНТАЦЫЯ СКУРЫ. Часта бывае ад прагнасці. Від прагнасці такі.
Паніжаная пігментацыя скуры. Узнікае наадварот, ад бесклапотнасці. Вецеліга бывае, дальтанізм, калі чалавек увогуле без пігментацыі нараджаецца. Гэта азначае, што ў мінулым жыцці чалавек адрокся ад сваіх абавязкаў, ад свету, але пры гэтым не жыў як святы чалавек, а проста выкарыстоўваў гэта становішча для жыцця. Гэта як бы адна з прычын.
Доктар Лууле Віілма у сваёй кнізе «Псіхалагічныя прычыны хвароб» піша:
Скура (дэфекты) раны, язвы сухасць:
Пастаяннае выліванне злосці. Сорам уласнай сумленнасці.
Скурныя захворванні:
Злосць. Пратэст супраць ласкі.
Доктар Лууле Віілма ў сваіх працах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем са скурай:
Першай падае знак скура чалавека. Скура хавае душэўнае жыццё.
Скура ўяўляе сабой геаграфічную карту душэўнага жыцця чалавека.
Пігментацыя скуры вызначаецца тэмпераментам.
Тлушчавая тканка - кладоўка злосці.
Свярбенне падае сігнал пра змены ў руху энергіі. Успомніце, якая думка прыйшла да Вас у галаву пры чытанні гэтых радкоў. Праецыравалі ці Вы прачытанае на сябе? Ці жахнуліся суме, патрачанай на парфумерныя вырабы? Калі так, то не варта адчайвацца. Урокі чалавецтва заўсёды закранаюць змест кашалька.
Сухая скура азначае, што чалавек не хоча выказваць сваю злосць. Чым скура сушэй, тым схаваная злосць большая. Шалушэнне скуры праяўляецца, у прыватнасці, у выглядзе перхаці. Перхаць выражае жаданне вызваліцца ад раздражняльнай бяздумнасці. Шалушэнне сухой скуры паказвае на вострую патрэбу хутка вызваліцца ад злосці, што, аднак, не атрымліваецца з-за няўмення.
Пачырваненне сухой скуры - злосць стала выбухованебяспечнай.
Шалушэнне і пачырваненне сухой скуры ў выглядзе плям характэрна для псарыязу. Псарыяз - гэта душэўны мазахізм: гераічная душэўная цярплівасць, якая дастаўляе чалавеку шчасце сваім размахам.
Тлустая скура ўласціва тым, хто не саромеецца выплёскваць сваю злосць. Тлустая скура даўжэй застаецца маладой, так як чалавек вызваляе злосць з палону; тлушч дзякуе за гэта цела. Маладым дараванне даецца лягчэй, чым старым.
Чым скура тлусцей, тым чалавек больш выказвае дрэннага і робіць добрае сваёй злосцю.
А хто, рассярдзіўшыся, распальвае сваю злосць і пачынае выбіраць, на каго б яе выліць, і не робіць са сваёй памылкі выснову, у таго назапашаная злосць пачынае ўтвараць ачагі. Гнойныя прышчы сведчаць аб тым, што ў чалавека ўжо больш канкрэтная злосць або вораг, але злосць гэтую ён трымае ў сабе. Злосць, вылітая ў правільным месцы і з правільнай мэтай, сілкуе скуру салам.
Нармальная скура - ураўнаважаны чалавек.
Пігмент - гэта "агеньчык" жыцця, тэмперамент. Хто падаўляе свой тэмперамент, лічыць, што праяўляць яго не інтэлігентна і непрыгожа, у таго скура белая. Але калі гэты стрыманы чалавек пачынае раздражняцца з нагоды таго, што ў іншага, менш выхаванага, справы ідуць добра, то пігмент прарываецца маленькім вулканам - пігментнай плямай, менавіта над тым месцам, дзе гняздзіцца праблема. Не тое каб у белакожых няма пігменту, ён проста схаваны.
Пігментныя плямы кажуць пра тое, што чалавеку не хапае прызнання, ён не можа самасцвердзіцца, яго пачуццё годнасці закранута. Прыроджаныя плямы - радзімкі - паходзяць ад аналагічных стрэсаў у маці. З'явіўшыяся ў ходзе жыцця пігментныя плямы большага або меншага памеру з'яўляюцца праявай узрослых у чалавеку адпаведных стрэсаў.
Дэпігментныя плямы - неўсвядомленае пачуццё віны, з-за чаго чалавек не дазваляе сабе самасцвердзіцца, што, аднак, вельмі неабходна. Чалавек падаўляе сябе з боязі чужога меркавання. Зачастую дэпігментныя плямы з'яўляюцца знакам доўгу кармы папярэдніх жыццяў.
Чырвоныя плямы на скуры выкліканы хваляваннем і паказваюць на тое, што адбываецца барацьба паміж страхам і злосцю.
Сяргей М. Лазараў у сваіх кнігах «Дыягностыка кармы» (кнігі 1-12) і «Чалавек будучыні» піша пра тое, што асноўнай прычынай абсалютна ўсіх хвароб, з'яўляецца дэфіцыт, недахоп або нават адсутнасць любові ў душы чалавека. Калі чалавек ставіць што-небудзь вышэй любові да Бога (а Бог, як кажацца ў Бібліі, ёсць Любоў), то ён замест набыцця боскай любові імкнецца да чагосьці іншага. Да таго, што (памылкова) лічыць больш важным у жыцці: грошы, слава, багацце, улада, задавальненні, секс, адносіны, здольнасці, парадак, мараль, веды і многім-многім іншым матэрыяльным і духоўным каштоўнасцям... Але гэта ўсё не мэта, а толькі сродкі для набыцця боскай (сапраўднай) любові, любові да Бога, любові, як у Бога. А туды, дзе няма (сапраўднай) любові ў душы, як зваротная сувязь ад Сусвету, прыходзяць хваробы, праблемы і іншыя непрыемнасці. Гэта патрэбна для таго, каб чалавек задумаўся, усвядоміў, што не туды ідзе, думае, кажа і робіць што-небудзь не так і пачаў выпраўляцца, стаў на правільны Шлях! Ёсць мноства нюансаў, як праяўляецца хвароба ў нашым арганізме. Падрабязней пра гэтую практычную канцэпцыю можна даведацца з кніг, семінараў і відэа-семінараў Сяргея Мікалаевіча Лазарава.
ІХТЫЁЗ
Ліз Бурбо у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:
Іхтыёз характарызуецца пастаяннай сухасцю скурнага покрыва і злушчваннем скуры. Часцей за ўсё гэтая хвароба праяўляецца адразу ж пасля нараджэння дзіцяці або ў першыя месяцы яго жыцця.
Прачытай прыведзенае ніжэй апісанне і артыкул СКУРА (ПРАБЛЕМЫ).
Эмацыянальная блакіроўка:
Так як гэтая хвароба паражае чалавека ў раннім дзяцінстве, яе прычыны хутчэй за ўсё варта шукаць у яго мінулым жыцці. Любая сухасць скуры кажа пра сухія, недастаткова мяккія адносіны да чаго-небудзь або каго-небудзь. Так як скура ўяўляе тую частку нашай асобы, якую мы паказваем навакольным, па яе стане можна безпамылкова меркаваць пра тое, якім чалавек хоча здавацца іншым людзям. Сухая скура кажа пра тое, што ён не хоча паказваць сваю ўразлівасць, сваю мяккасць.
Ментальная блакіроўка:
Калі ў цябе іхтыёз або сухая скура, тваё цела хоча, каб ты стаў мякчэй па адносінах да сябе і іншых людзей. Ты больш не павінен ствараць які-небудзь пэўны вобраз і ўвесь час кантраляваць сябе. Паназірай за адным са сваіх знаёмых, які дазваляе сабе праяўляць мяккасць, і ты ўбачыш, што ён не больш уразлівы, чым усе астатнія. Пастарайся быць больш гнуткім і мяккім, і тваё жыццё стане значна прыемней.
Калі іхтыёзам хворы тваё дзіця, прачытай яму гэтае тлумачэнне - яго душа абавязкова ўсё зразумее.
КАРБУНКУЛ
Карбункул — вострае гнойна-некратычнае запаленне скуры і падскурнай клятчаткі вакол групы валасяных мяшочкаў і сальных залоз, якое мае тэндэнцыю да хуткага распаўсюджвання.
Луіза Хэй у сваёй кнізе «Вылечы сябе сам» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да ацалення) звязаныя з з'яўленнем і ацаленнем карбункула:
Ядавіты гнеў з нагоды ўласных несправядлівых дзеянняў.
Гарманізуючыя думкі: Я аддаю мінулае забыццю і дазваляю часу загойваць раны, калі-небудзь нанесеныя мне жыццём.
КЕРАТОЗ
Вось пераклад на беларускую мову:
Ліз Бурбо у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:
Кератоз - патаўшчэнне рагавога слою скуры, звычайна на далонях і падэшвах ступняў, гэта значыць там, дзе гэты слой і ў нармальным стане таўсцейшы, чым на астатніх участках цела. Гл. артыкулы СКУРА (ПРАБЛЕМЫ) і РУКІ або СТУПНІ, у
залежнасці ад сітуацыі.
НАРОСТ
Ліз Бурбо у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:
Нарост - гэта невялікая дабраякасная пухліна скуры.
Эмацыйная блакіроўка: Любы нарост з'яўляецца для арганізма лішняй тканкай і кажа пра тое, што чалавек ужо дастаткова доўга пакутуе ад нейкай скрухі. Ён не дае сабе жыць сапраўдным, бо занадта шмат перажыў у мінулым або пра нешта моцна шкадуе. Паколькі наросты выглядаюць вельмі неэстэтычна, яны кажуць і пра тое, што чалавеку цяжка ўбачыць прыгажосць у сабе. Прызначэнне часткі цела, на якой з'яўляюцца наросты, кажа пра тое, у якой сферы жыцця ў гэтага чалавека ўзніклі праблемы.
Ментальная блакіроўка:
Тваё цела кажа, што табе пара ўбачыць прыгажосць у сабе. Акрамя таго, ты павінен выбраць рост і развіццё, а не бясконцыя шкадаванні пра мінулае. Перастань лічыць сябе дрэнным толькі таму, што рухаешся за сваімі жаданнямі. Перагарні старонку, даруй сабе і іншым і паспрабуй рабіць тое, што табе падказвае тваё сэрца (гл. этапы дараванння ў канцы гэтай кнігі). Прачытай таксама артыкулы СКУРА (ПРАБЛЕМЫ) і, калі ў гэтым ёсць неабходнасць, БАРОДАЎКІ.
ПАЧЫРВАНЕННЕ СКУРЫ
Ліз Бурбо у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:
Прыведзенае ніжэй апісанне адносіцца да пачырваненняў скуры, якія не суправаджаюцца болем або свербам.
Эмацыйная блакіроўка:
Пачырваненні скуры могуць казаць пра тое, што чалавек стрымлівае сябе, стараючыся адпавядаць нейкаму вобразу, і ў канцы канцоў пачынае адчуваць сябе палоннікам абранай ролі. Ён прымушае сябе, бо баіцца не адпавядаць створанаму ім жа ідэалу. Для таго каб даведацца, у якой сферы свайго жыцця чалавек сябе стрымлівае, варта высветліць прызначэнне часткі цела, на якой з'яўляюцца пачырваненні.
У некаторых людзей вельмі часта чырванее шыя і твар. Як правіла, такія пачырваненні кажуць пра тое, што чалавек раптоўна адчуў страх. Гэта можа быць страх не апраўдаць чаканні іншых людзей, то бок не адпавядаць ідэальнаму вобразу. Такому чалавеку звычайна цяжка прыняць сябе такім, як ён ёсць.
Ментальная блакіроўка:
Тваё цела кажа табе, што ты ствараеш для сябе цяжкадасягальны ідэал і што іншыя чакаюць ад цябе нашмат меншага, чым ты думаеш. Пагавары з імі і пераканайся ў гэтым.
СТРЫІ
Ліз Бурбо у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:
Стрыі - гэта невялікія палосы на скуры ў месцах яе расцягвання. Як правіла, стрыі з'яўляюцца падчас цяжарнасці або калі чалавек занадта хутка набірае вагу.
Эмацыйная блакіроўка:
Так як стрыі ўтвараюцца з-за разрыву эластычнай тканкі скуры, іх метафізічнае пасланне заключаецца ў тым, што чалавек павінен быць больш гнуткім у адносінах з іншымі людзьмі. Ён не павінен акружаць сябе непранікальнай бранёй. Стрыі ў цяжарнай жанчыны кажуць пра тое, што яна занадта напружваецца, мяркуючы, што цяжарнасць абавязвае яе быць больш стрыманай і адказнай. Ёй трэба трымацца больш натуральна і дазволіць сабе быць не-дасканалай.
Ментальная блакіроўка:
У той момант, калі на тваім целе з'явіліся стрыі, ты хацеў выглядаць моцным і для гэтага надзеў на сябе маску жорсткасці. Ты лічыў гэта правільным рашэннем. Цяпер тваё цела кажа табе, што ты павінен расслабіцца і змяніць свой лад думак. Для таго каб высветліць, у якой сферы твайго жыцця праяўляецца напружанасць, ты павінен вызначыць прызначэнне той часткі цела, дзе з'явіліся стрыі. Гл. таксама артыкул СКУРА (ПРАБЛЕМЫ).
ТРЭШЧЫНА
Ліз Бурбо у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша:
Трэшчына - гэта невялікае пашкоджанне скуры. Акрамя прыведзенага ніжэй апісання, прачытай таксама тлумачэнне адпаведнага органа або часткі цела. Так, калі трэшчына ў анусе, прачытай артыкул АНУС (ПРАБЛЕМЫ).
Эмацыйная блакіроўка:
Трэшчына ўтвараецца, калі чалавек адчувае, што разрываецца паміж дзвюма людзьмі або сітуацыямі. Ён павінен прыняць рашэнне, але моцна хістаецца, і гэта выклікае ў яго лютасць. Чым балючэй трэшчына, тым балючэй сітуацыя.
Ментальная блакіроўка:
Замест таго каб разрывацца на часткі, ты павінен прыслухацца да свайго сэрца і вырашыць, што табе патрэбна на самай справе. Затым ты павінен дзейнічаць свядома і паслядоўна. Табе лепш навучыцца жыць уласным жыццём, а не старацца апраўдаць надзеі і чаканні іншых людзей.
Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын праблем са скурай працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дапаўненні да дадзенага артыкула. Працяг будзе!
© Андрэй ЖАЛЕВІЧ
www.zhalevich.com
Выкарыстаныя крыніцы
- Андрэй Жалевіч. СВЕТАРАЗУМЕННЕ. Пазнанне глыбінных сэнсаў, адкрыццё першасных прычынаў і вышэйшых прызначэнняў. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
- Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
- Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
- Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
- Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
- Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
- Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
- Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
- Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
- Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
- Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
- Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
і іншыя крыніцы па псіхасаматыцы і па Светаразуменню