Лёгкія. Псіхасаматыка і метафізіка праблем з лёгкімі: розьніца паміж вэрсіямі

Зьвесткі з M.O.W.A.
ВізуальнаВікіразметка
(Створана старонка са зьместам '<hr class="swiatlo" id="swiatlo"> '''MOWA :''' Język polski | Свята-Мова | Русский язык <hr> <p>У Вас проблемы с лёгкими? К...')
 
дНяма апісаньня зьменаў
 
(не паказаныя 2 прамежныя вэрсіі аўтарства таго ж удзельніка)
Радок 6: Радок 6:
<hr>
<hr>


<p>У Вас проблемы с лёгкими? Конечно же сначала, нужно устранить причины, которые ведут к проблемам и болезням сердца. Рассмотрим метафизические (тонкие, ментальные, эмоциональные, психосоматические, подсознательные, глубинные) причины проблем с лёгкими.</p>
<p>У Вас праблемы з лёгкімі? Вядома ж спачатку, трэба ўхіліць прычыны, якія вядуць да праблем і хвароб сэрца. Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны праблем з лёгкімі.</p>
 
<p>Вот что пишут об этом всемирно известные эксперты в данной области и авторы книг по данной тематике.</p>
<p>Вось што пішуць пра гэта ўсясветна вядомыя эксперты ў дадзенай галіне і аўтары кніг па дадзенай тэматыцы.</p>
<p><em>Дебби Шапиро</em> в своей книге «Разум лечит тело» пишет о возможных психосоматических, психологических, психологических и метафизических причинах проблем с лёгкими:<br />Внутриутробное формирование легких означает наше обязательство жить той самостоятельной жизнью, ко­торую они представляют. Принятие дыхания — это сказанное нами жизни «да». Однако легкие могут отражать и наш страх перед жизнью, нежелание полностью присутствовать в ней, что предстает как стремление находиться под чьим-нибудь руководством: если мы сами не уверены, что хотим быть здесь, то гораздо проще, когда все решения за нас принимает кто-то другой.<br />Дыхание — это жизнь, но мы используем только небольшую часть своего дыхательного потенциала. Научившись дышать полно и глубоко, мы переживаем новый подъем энергии и радость жизни. Поверхностное дыхание — это способ оградить себя от такого соучастия и чувствования, способ защитить себя от необходимости иметь дело с такой ненадежной реальностью. Поверхностное дыхание может провоцироваться тревогой и страхом, как это бывает в угрожающих жизни ситуациях. Глубокое дыхание приводит нас в соприкосновение с собой, со своим существом, укоренившимся в реальности, позволяя нам стать бесстрашными и свободными. Расширение и сокращение легких может отражать соответственно либо способность к развитию, участию в жизни, либо стремление сжаться, изолироваться и уйти от жизни.<br />Когда у нас развивается кашель или воспаление бронхиальной ткани мы часто выражаем внутреннюю разочарованность или раздражение тем, как мы себя ощущаем. Это может свидетельствовать о потребнос­ти «облегчить душу», рассказать или сообщить о том, что заблокировано внутри; возможно, существуют неразрешенные вопросы, которые стремятся выйти на поверхность, но у нас пока недостает мужества или средств для их решения. Возможно также, что наша собственная жизнь и накопленный опыт вызыва­ют раздражение, не позволяя дышать глубоко. Мы не хотим этому верить или не хотим это принять.<br />Развитие астмы может быть проявлением глубокого страха перед самостоятельной жизнью, проявлением неспособности вступить в независимую жизнь. Мы можем быть абсолютно зависимыми, особенно от одного из родителей или от супруга. Астмой мы выражаем, что нам трудно быть свободными в своем мире, что хотим жить в свободной от пыли среде, как будто земля — источник этой пыли — на самом деле может закончиться там, где нам бы этого хоте­лось! Может появиться также чувство вины за то, что мы не соответствуем чьим-то ожиданиям, или же боязнь быть отвергнутыми из-за того, что мы недостаточно хороши. Все это показывает нам, что мы должны полюбить и принять себя до такой степени, чтобы суметь освободиться от необходимости посторонней поддержки и одобрения.<br />Пэм — больная астмой замужняя женщина, у которой на руках маленький ребенок. Однажды в тече­ние недели у нее гостила мать. Через 10 часов после ее отъезда Пэм попала в больницу с тяжелым приступом астмы. Уехав к себе домой за две тысячи миль, мать вынуждена была вернуться обратно к дочери. Она должны была побыть возле Пэм еще две недели, пока та смогла пережить ее отъезд. Тяжелый приступ астмы случился у Пэм и в первую брачную ночь, из-за чего она провела в больнице большую часть медового месяца. При столкновении с ситуациями, в которых она совершенно очевидно могла полагаться только на себя, чувство страха оказывалось для нее непосильным.</p>
 
<p><em>Лиз Бурбо</em> в своей книге «Твое тело говорит "Люби себя!"» пишет о возможных психосоматических, психологических, психологических и метафизических причинах проблем с лёгкими:<br /><em>Физическая блокировка</em><br />Легкие являются основными органами дыхания, так как в них происходит насыщение крови кислородом (венозная кровь превращается в артериальную). Они обеспечивают организм кислородом и выводят из него углекислый газ, образующийся в результате окислительных процессов в клетках. С легкими связано множество проблем, включая все проблемы дыхания.<br /><em>Эмоциональная блокировка</em><br />Легкие непосредственно связаны с жизнью, желанием жить и способностью радоваться жизни, так как они доставляют в клетки организма кислород, без которого человек не может существовать. Нарушение работы легких говорит о том, что человеку плохо, его мучит какая-то душевная боль, печаль. Он чувствует отчаяние или разочарование и не хочет больше жить. А может быть, он чувствует, что какая-то ситуация или какой-то человек мешают ему вздохнуть полной грудью.<br />У него может возникнуть ощущение, что его загнали в тупик, лишили свободы действий. Проблемы с легкими нередко возникают у тех, кто боится умереть или страдать – либо увидеть, как умирает или страдает кто-то из близких. Когда человек начинает думать, что ему лучше умереть, чем жить, он лишает себя желаний, которые являются основной пищей для эмоционального тела. Кто боится умереть, тот также боится умереть для чего-то, то есть перестать что-то делать, и поэтому не дает себе развиваться, переходить к новому. Любые радикальные изменения вызывают у него страх и подавляют энтузиазм.<br /><em>Ментальная блокировка</em><br />Так как легкие являются одним из самых важных органов человеческого тела, все, что с ними происходит, имеет очень важный метафизический смысл. Чем серьезнее физическая проблема, тем решительнее ты должен действовать. Твое тело хочет, чтобы ты дышал полной грудью, чтобы снова обрел желания и начал ценить жизнь. Пойми, что только ты сам можешь загнать себя в угол, подавить, повергнуть в отчаяние.<br />Вместо того чтобы драматизировать какую-то ситуацию, постарайся увидеть что-то хорошее в своей жизни и проанализировать все пути, которые могут привести тебя к счастью. Измени свое отношение к жизни и научись радоваться ей, ведь только ты сам можешь построить свое счастье. Проявляй социальную активность. Постарайся по нескольку минут в день дышать глубоко, полной грудью (лучше на свежем воздухе) – это поможет тебе жить более полной жизнью на эмоциональном и ментальном уровне.</p>
<p><em>Дэббі Шапіра</em> у сваёй кнізе «Розум лечыць цела» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем з лёгкімі:<br />Унутрыўтробнае фарміраванне лёгкіх азначае наша абавязацельства жыць той самастойнай жыццём, якую яны прадстаўляюць. Прыняцце дыхання — гэта сказанае намі жыццю «так». Аднак лёгкія могуць адлюстроўваць і наш страх перад жыццём, нежаданне цалкам прысутнічаць у ім, што паўстае як імкненне знаходзіцца пад чыім-небудзь кіраўніцтвам: калі мы самі не ўпэўнены, што хочам быць тут, то нашмат прасцей, калі ўсе рашэнні за нас прымае хтосьці іншы.<br />Дыханне — гэта жыццё, але мы выкарыстоўваем толькі невялікую частку свайго дыхальнага патэнцыялу. Навучыўшыся дыхаць поўна і глыбока, мы перажываем новы ўздым энергіі і радасць жыцця. Паверхневае дыханне — гэта спосаб абмежаваць сябе ад такога саўдзелу і адчування, спосаб абараніць сябе ад неабходнасці мець справу з такой ненадзейнай рэальнасцю. Паверхневае дыханне можа правакавацца трывогай і страхам, як гэта бывае ў пагрозлівых жыццю сітуацыях. Глыбокае дыханне прыводзіць нас у дотык з сабой, са сваім існаваннем, укаранёным у рэальнасці, дазваляючы нам стаць бясстрашнымі і свабоднымі. Пашырэнне і скарачэнне лёгкіх можа адлюстроўваць адпаведна альбо здольнасць да развіцця, удзелу ў жыцці, альбо імкненне сціснуцца, ізалявацца і сысці ад жыцця.<br />Калі ў нас развіваецца кашаль ці запаленне бранхіяльнай тканкі мы часта выказваем унутраную расчараванасць ці раздражненне тым, як мы сябе адчуваем. Гэта можа сведчыць аб патрэбе «палегчыць душу», расказаць ці паведаміць пра тое, што заблакіравана ўнутры; магчыма, існуюць нявырашаныя пытанні, якія імкнуцца выйсці на паверхню, але ў нас пакуль не хапае мужнасці ці сродкаў для іх вырашэння. Магчыма таксама, што наша ўласнае жыццё і назапашаны вопыт выклікаюць раздражненне, не дазваляючы дыхаць глыбока. Мы не хочам гэтаму верыць ці не хочам гэта прыняць.<br />Развіццё астмы можа быць праяўленнем глыбокага страху перад самастойным жыццём, праяўленнем няздольнасці ўступіць у незалежнае жыццё. Мы можам быць абсалютна залежнымі, асабліва ад аднаго з бацькоў ці ад мужа. Астмай мы выказваем, што нам цяжка быць свабоднымі ў сваім свеце, што хочам жыць у свабоднай ад пылу асяроддзі, як быццам зямля — крыніца гэтага пылу — на самай справе можа скончыцца там, дзе нам бы гэтага хацелася! Можа з'явіцца таксама пачуццё віны за тое, што мы не адпавядаем чыімсьці чаканням, ці ж страх быць адкінутымі з-за таго, што мы недастаткова добрыя. Усё гэта паказвае нам, што мы павінны палюбіць і прыняць сябе да такой ступені, каб здолець вызваліцца ад неабходнасці старонняй падтрымкі і адабрэння.<br />Пэм — хворая на астму замужняя жанчына, у якой на руках маленькае дзіця. Аднойчы на працягу тыдня ў яе гасцявала маці. Праз 10 гадзін пасля яе ад'езду Пэм трапіла ў бальніцу з цяжкім прыступам астмы. З'ехаўшы да сябе дадому за дзве тысячы міль, маці вымушана была вярнуцца назад да дачкі. Яна павінны была пабыць каля Пэм яшчэ два тыдні, пакуль тая змагла перажыць яе ад'езд. Цяжкі прыступ астмы здарыўся ў Пэм і ў першую шлюбную ноч, з-за чаго яна правяла ў бальніцы большую частку мядовага месяца. Пры сутыкненні з сітуацыямі, у якіх яна зусім відавочна магла спадзявацца толькі на сябе, пачуццё страху аказвалася для яе непасільным.</p>
<p><em>Доктор Лууле Виилма</em> в своих работах пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах проблем с лёгкими:<br />Легкие – органы печали.<br />Учащаются случаи заболевания туберкулезом легких, который является болезнью жалобщиков. Чем больше жалость к себе, превращающая беспомощного человека в жалобщика, тем безнадежнее исцеление от туберкулеза. Крикуны и те, кто отстаивает свои права, туберкулезом легких не заболевают. Они открыто выражают свое примитивное «я», так как поначалу они не умеют иначе, а впоследствии уже не желают иначе, поскольку криком они добиваются всего, чего хотят. Интеллигентный человек, которого примитивный крикун считает богатым и несправедливым, уступает ему безо всякой меры. Своим желанием быть хорошим он способствует тому, что примитивный становится ленивым.<br />Если желание сохранить репутацию интеллигента перевешивает желание выкричать свою душевную боль, то человек заболевает туберкулезом легких. У него все более западает грудь и уже нет сил выпрямить спину. Спина горбится, что указывает на тяжкую ношу сверхтребовательных обязанностей, которую человек взвалил на плечи. Чем сильнее такой больной заглушает свой крик о помощи, тем сильнее ощущение удушья. Его душит утрата смысла жизни, которая говорит: «Кричи – не кричи, ничто не поможет». Таков менталитет раба, полностью покорившегося жизни. А человек, выгнувший грудь колесом, качает свои права и не намерен взваливать на свои плечи груз обязанностей. Пусть себе требуют – с него спрос маленький. Он не грустит и не раскаивается из-за ничегонеделания или непослушания. А потому ему и не грозит туберкулез, даже если вокруг него живут одни туберкулезники. Если все приказы и запреты слетают с него как с гуся вода и он не держит на принуждающих зла, то он – совершенно здоровый человек.<br />Лечение туберкулеза стоит очень дорого. А лечить надо, поскольку иначе заражаются здоровые люди, особенно дети. Заражения не было бы, не будь мы рабами вынужденного положения. Однако мы – рабы. Туберкулез легких является типичной болезнью пленника. Человечество – пленник страха, а реальный пленник является пленником вдвойне. Для лечения требуется много денег, для изменения же отношения денег вообще не требуется. Изменение отношения даровало бы здоровье. Покуда умный жалобщик этого не поймет, его будет вразумлять глупая туберкулезная палочка. Для нее неважно, по какую сторону тюремной стены проживает жалобщик. Она знает, что в том и другом случае она имеет дело с пленником страха.<br />Туберкулезом может быть поражен и любой другой орган. Локализация и особенности туберкулеза определяются нюансами печальных жалоб.<br />– Жалобы на неспособность реализовать свое желание – туберкулез почек.<br />– Жалобы на неупорядоченность своей половой жизни – туберкулез гениталий.<br />– Жалобы на неумение использовать потенциал своего мозга – туберкулез мозга.<br />– Жалобы на мужскую никчемность – туберкулез лимфатических сосудов. И т. д.<br />Кто злобно цепляется за свои идеалы свободы, у того легкие закостеневают, ибо свобода есть движение, а не порядок, установленный законом. А кто начинает чрезмерно навязывать другим и себе свои цели, чтобы улучшить жизнь согласно своим представлениям, тот заболевает бронхоэктазом, неравномерным расширением бронха. Это происходит от догматического желания человека сделать так, чтобы ему в жизни дышалось привольнее, свободнее и легче.<br />Бронхоэктаз – заболевание органов дыхания, которое сопровождается необратимым расширением и деформацией бронхов, в которых развивается нагноительный процесс.<br />Появление бронхоэктаза возможно в любом возрасте. Симптомы формируются постепенно, чаще после заражения дыхательных путей, и обладают тенденцией к нарастанию. Пациенты жалуются на непрерывный кашель с обильным выделением мокроты. Довольно часто больной кашляет только поздно вечером или рано утром. Кровь в мокроте может быть единственным симптомом бронхоэктаза.<br />Люди с бронхоэктазией, страдают одышкой, хроническим бронхитом, эмфиземой или бронхиальной астмой. Очень тяжёлая форма бронхоэктаза может привести к повышению нагрузки на сердце, отёку ног, скоплению жидкости в брюшной полости, затруднённому дыханию (особенно в лежачем положении).<br />В ком сидит злонамеренная злоба, тот заболевает раком, потому что не понимает, кто является действительным похитителем его свободы. Поскольку человек сам порабощает себя своими мыслями, то его злоба против ограничителя своей свободы незаметно обращается в злобу против самого себя и у человека образуется рак. К числу недоброжелателей относится и тот, кто тайно в душе желает другому наказания, пусть то будет даже Божья кара, однако сам воздерживается от того, чтобы замарать свои руки.<br />Кто испытывает острую злобу к обвинениям, тот заболевает острой формой воспаления легких. Можно заболеть также будучи сторонним наблюдателем чужой ссоры, если выражать своим видом немое осуждение.</p>
 
<p><strong>Воспаление лёгких. Бронхит</strong><br /><em>Доктор Лууле Виилма</em> в своих работах пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах воспаления лёгких и бронхита:<br />Кто испытывает острую злобу к обвинениям, тот заболевает острой формой воспаления лёгких. Можно заболеть так же будучи сторонним наблюдателем чужой ссоры, если выражать своим видом немое осуждение. Кто постоянно злиться на обвиняющих или обвиняет сам, у того соответственно бывает либо острый, либо хронический бронхит. Человек считающий себя обязанным бороться за правду и кричать об этом во всё услышанье будет болеть бронхитом до тех пор, пока правда не будет установлена. Знать бы только, чья правда. А кто не знает меры, у того от постоянного отёка в бронхах постепенно образуется опухоль.<br />Высвобождаем : злобу, обвинение, чувство вины, страх меня не любят, ненависть, печаль.<br />Пневмония (воспаление легких) – острое инфекционное воспаление нижних дыхательных путей с обязательным вовлечением легочной ткани (альвеол, бронхов, бронхиол), вызывается вирусами, пневмо– или стафилококками и др. микроорганизмами.<br />Основные симптомы: лихорадка и подъем температуры до 38–40 °C, кашель (часто с отхождением обильной мокроты), одышка при физической нагрузке и в покое. Иногда появляются неприятные ощущения или боль в груди. Все больные пневмонией жалуются на слабость, потливость, снижение работоспособности, нарушение сна, снижение аппетита и др.<br />Профилактика: отказ от вредных привычек, лечение заболеваний верхних дыхательных путей, соблюдение санитарно-гигиенического режима, борьба с загрязнением воздуха и т. д.<br />Кто постоянно злится на обвиняющих или обвиняет сам, у того возникает хроническое воспаление легких. Выздоровлению легких препятствует обвиняющая злоба, которая не дает покоя, поскольку другой не признает своей вины.</p>
<p><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем з лёгкімі:<br /><em>Фізічная блакіроўка</em><br />Лёгкія з'яўляюцца асноўнымі органамі дыхання, так як у іх адбываецца насычэнне крыві кіслародам (венозная кроў ператвараецца ў артэрыяльную). Яны забяспечваюць арганізм кіслародам і выводзяць з яго вуглякіслы газ, які ўтвараецца ў выніку акісляльных працэсаў у клетках. З лёгкімі звязана мноства праблем, уключаючы ўсе праблемы дыхання.<br /><em>Эмацыйная блакіроўка</em><br />Лёгкія непасрэдна звязаны з жыццём, жаданнем жыць і здольнасцю радавацца жыццю, так як яны дастаўляюць у клеткі арганізма кісларод, без якога чалавек не можа існаваць. Парушэнне работы лёгкіх кажа аб тым, што чалавеку дрэнна, яго мучыць нейкі душэўны боль, смутак. Ён адчувае роспач ці расчараванне і не хоча больш жыць. А можа быць, ён адчувае, што нейкая сітуацыя ці нейкі чалавек перашкаджаюць яму ўздыхнуць поўнымі грудзьмі.<br />У яго можа ўзнікнуць адчуванне, што яго загналі ў тупік, пазбавілі свабоды дзеянняў. Праблемы з лёгкімі нярэдка ўзнікаюць у тых, хто баіцца памерці ці пакутаваць – альбо ўбачыць, як памірае ці пакутуе хтосьці з блізкіх. Калі чалавек пачынае думаць, што яму лепш памерці, чым жыць, ён пазбаўляе сябе жаданняў, якія з'яўляюцца асноўнай ежай для эмацыйнага цела. Хто баіцца памерці, той таксама баіцца памерці для чагосьці, гэта значыць перастаць штосьці рабіць, і таму не дае сабе развівацца, пераходзіць да новага. Любыя радыкальныя змены выклікаюць у яго страх і падаўляюць энтузіязм.<br /><em>Ментальная блакіроўка</em><br />Так як лёгкія з'яўляюцца адным з самых важных органаў чалавечага цела, усё, што з імі адбываецца, мае вельмі важны метафізічны сэнс. Чым сур'ёзней фізічная праблема, тым рашучей ты павінен дзейнічаць. Тваё цела хоча, каб ты дыхаў поўнымі грудзьмі, каб зноў набыў жаданні і пачаў цаніць жыццё. Зразумей, што толькі ты сам можаш загнаць сябе ў кут, падавіць, увергнуць у роспач.<br />Замест таго каб драматызаваць нейкую сітуацыю, пастарайся ўбачыць штосьці добрае ў сваім жыцці і прааналізаваць усе шляхі, якія могуць прывесці цябе да шчасця. Змяні сваё стаўленне да жыцця і навучыся радавацца ёй, бо толькі ты сам можаш пабудаваць сваё шчасце. Праяўляй сацыяльную актыўнасць. Пастарайся па некалькі хвілін у дзень дыхаць глыбока, поўнымі грудзьмі (лепш на свежым паветры) – гэта дапаможа табе жыць больш поўным жыццём на эмацыйным і ментальным узроўні.</p>
<p><strong>Рак лёгких</strong><br /><em>Доктор Лууле Виилма</em> в своих работах пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах рака лёгких:<br />В ком сидит злонамеренная злоба, тот заболевает раком, потому что не понимает, кто является действительным похитителем его свободы. Поскольку человек сам порабощает себя своими мыслями, то его злоба против ограничителя своей свободы незаметно обращается в злобу против самого себя, и у человека образуется рак.<br />К числу недоброжелателей относится и тот, кто тайно в душе желает другому наказания, пусть то будет даже Божья кара, однако сам воздерживается от того, чтобы замарать свои руки.<br />Лёгкие - это свобода. Тело дышит свободой. Свобода от Бога.<br />Неправильным мышлением мы сами лишаем себя свободы.<br />Если у человека возникает ощущение, что его втиснули в жёсткие рамки, что жизнь и обстоятельства не позволяют ему дышать, что он оказался пленником у кого-то, то в лёгких от страха возникает спазм и ощущение удушья. Это страх перед утратой свободы, который в физическом теле выражается в неспособности дышать свободно. Раб либо погибает от страха, либо озлобляется. Чем больше он страшится оказаться в плену у обстоятельств, тем больше подавляет в себе потребность в свободе и тем больше озлобляется.<br />Человек заболевает раком лёгких, потому что не понимает, кто является действительным похитителем его свободы.</p>
 
<p><strong>Туберкулёз</strong><br /><em>Доктор Лууле Виилма</em> в своих работах пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах туберкулёза лёгких:<br />Кто боится высказать или выкричать злобу и начинает причитать, надеясь таким образом обмануть себя и других, заболевает туберкулёзом лёгких - который является болезнью жалобщиков. Чем больше жалость к себе, превращающая безпомощного человека в жалобщика, тем безнадёжнее исцеление от туберкулёза. Крикуны и те, кто отстаивает свои права, туберкулёзом лёгких не заболевают. Они открыто выражают своё примитивное "я", т.к. поначалу они не умеют иначе, а в последствии уже не желают иначе, поскольку криком они добиваются всего что хотят. Интеллигентный человек, которого примитивный крикун считает богатым и несправедливым, уступает ему безо всякой меры. Своим желанием быть хорошим он способствует тому, что примитивный становится ленивым.<br />Если желание сохранить репутацию интеллигента перевешивает желание выкричать свою душевную боль, то человек заболевает туберкулёзом лёгких. У него всё более западает грудь и уже нет сил выпрямить спину. Спина горбиться, что указывает на тяжкую ношу сверхтребовательных обязанностей, которую человек взвалил на плечи. Чем сильнее такой больной заглушает свой крик о помощи, тем сильнее ощущение удушья. Его душит утрата смысла жизни, которая говорит: „Кричи - не кричи, ничто не поможет.” Таков менталитет раба, полностью покорившегося жизни. А человек, выгнувший грудь колесом, качает свои права и не намерен взваливать на свои плечи груз обязанностей. Пусть себе требуют - с него спрос маленький. Он не грустит и не раскаивается из-за ничего неделания или непослушания. А потому ему и не грозит туберкулёз, даже если вокруг него живут одни туберкулёзники. Если все приказы и запреты слетают с него, как с гуся вода, и он не держит на принуждающих зла, то он совершенно здоровый человек.<br />Лечение туберкулёза стоит очень дорого. А лечить надо, поскольку иначе заражаются здоровые люди, особенно дети. Заражения не было бы, не будь мы рабами вынужденного положения. Однако мы - рабы. Туберкулёз лёгких является типичной болезнью пленника. Человечество пленник страха, а реальный пленник является пленником вдвойне. Для лечения требуется много денег, для изменения отношения денег вообще не требуется. Изменение отношения даровало бы здоровье. Пока умный жалобщик этого не поймёт, его будет вразумлять глупая туберкулёзная палочка. Для неё не важно, по какую сторону тюремной стены проживает жалобщик. Она знает, что в том и другом случае она имеет дело с пленником страха.<br />Высвобождаем : страх меня не любят, печаль, сверхтребовательность, ненависть, стрессы приказа и запрета, рабство и униженность, жалость к себе.<br /> <br /><em>Валерий В. Синельников</em> в своей книге «Возлюби болезнь свою» пишет о возможных психосоматических и метафизических причинах проблем с лёгкими:<br />Легкие олицетворяют способность брать и давать. Проблемы с легкими возникают из-за нашего нежелания или страха жить полной жизнью, «дышать полной грудью». Что-то мешает вам брать от жизни все, что необходимо. Какие-то ваши мысли и эмоции буквально «давят на грудь» и не дают вздохнуть свободно. Пневмония, туберкулез, рак, пневмосклероз — это лишь разные проявления скрытого подсознательного нежелания жить в этом мире.<br />Пневмония<br />К воспалению легких приводит отчаяние, усталость т жизни. В вашей душе растут эмоциональные раны, и им не дают залечиться.<br />Ко мне на прием пришла молодая женщина с осложнениями после пневмонии.<br />— Светлана, — попросил я ее, — обратитесь сейчас внутрь себя и спросите свой подсознательный разум: «Какие недавние события в моей жизни привели меня к болезни?»<br />Женщина на некоторое время закрывает глаза. — Я знаю ответ, — говорит она озабоченно. — Я уже догадывалась об этом раньше, но сейчас все прояснилось окончательно. Понимаете, я считаю, что муж должен уметь зарабатывать деньги и обеспечивать свою семью. Поэтому я всегда искала такого мужчину. И вот несколько месяцев назад такой мужчина появился в моей жизни. Мы стали жить вместе. У него большой дом, хозяйство, машина. В первое время у меня даже голова шла кругом от такого богатства. А теперь я не могу свободно вздохнуть в этом доме. Наши отношения официально не оформлены, и хозяйкой я себя не чувствую.<br />— Что же вам мешает чувствовать себя хозяйкой? —спросил я ее.<br />— Мне кажется, он чувствует, что на первом месте в наших отношениях стоят деньги, а не любовь. А я все время пытаюсь ему доказать обратное. Для этого мне приходится самой много работать и зарабатывать приличные деньги, чтобы показать ему свою материальную независимость. Я устала от этого, и силы мои на исходе. <br />Туберкулез<br />В первую очередь к туберкулезу приводят такие эмоции, как депрессия и печаль, уныние и тоска. Они появляются из-за того, что в подсознании за многие годы накопилась агрессия на мир и людей, на жизнь и судьбу, и эта агрессия не дает жить и дышать полной грудью.<br />Такие люди не хотят или не могут воспринимать жизнь. Они не живут полной, полноценной жизнью. Какой совет дают врачи туберкулезникам в первую очередь? Дышать свежим и чистым воздухом и хорошо питаться, то есть полноценно.<br />— У моего отца недавно обнаружили кавернозный<br />туберкулез легких, —рассказывает мне одна моя пациентка. — Как вы думаете, в чем причина?<br />— Как часто в жизни вашего отца возникали депрессии, мысли о несправедливости этого мира? — спрашиваю я.<br />— Постоянно. Дело в том, что мой отец очень талантливый человек. У него много изобретений, рационализаторских предложений. И я часто слышала от него, что он устал бороться с тупостью чиновников. Он часто критикует правительство, нашу государственную систему.<br />Обвиняет других в том, что они мешают ему реализоваться в жизни, создают препятствия.<br />— Вот в этом и есть причина его болезни. С одной стороны — гнев и ненависть по отношению к системе, а с другой — обиды на жизнь, судьбу и нежелание жить в этом несправедливом, как он думает, мире.<br />Я заметил, что туберкулезу подвержены люди, у которых сильно развито чувство собственничества. Именно когда у них забирают то, к чему они сильно привязались, возникает нежелание жить. Тут же встает вопрос о смысле жизни.<br />— Посоветуй, что мне делать с моими родителями, -обращается ко мне за помощью знакомая. — Год назад я вышла замуж и уехала в другой город. Через некоторое время после этого у отца обнаружили затемнение в легких, и не знают, то ли это рак, то ли туберкулез, а мать стала быстро набирать вес.<br />- Все дело в том, — объясняю ей, — что, когда ты покинула отчий дом, у твоих родителей возникла эмоциональная пустота, потому что ты была их единственной радостью и смыслом жизни. Твоя мать решила заполнить эту пустоту едой и потому стала поправляться, а у отца накопилось много обид на жизнь и судьбу. И эта ситуация стала толчком для болезни легких.<br />— Да, ты прав, — соглашается знакомая. — У родителей не было любви друг к другу. И они неоднократно говорили о том, что живут вместе только ради ребенка.</p>
<p><em>Доктар Лууле Віілма</em> у сваіх работах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем з лёгкімі:<br />Лёгкія – органы смутку.<br />Пачашчаюцца выпадкі захворвання на туберкулёз лёгкіх, які з'яўляецца хваробай скаржнікаў. Чым больш шкадаванне да сябе, якое ператварае бездапаможнага чалавека ў скаржніка, тым безнадзейней вылячэнне ад туберкулёзу. Крыкуны і тыя, хто адстойвае свае правы, туберкулёзам лёгкіх не захворваюць. Яны адкрыта выказваюць сваё прымітыўнае «я», так як спачатку яны не ўмеюць інакш, а ў далейшым ужо не жадаюць інакш, паколькі крыкам яны дабіваюцца ўсяго, чаго хочуць. Інтэлігентны чалавек, якога прымітыўны крыкун лічыць багатым і несправядлівым, саступае яму без усякай меры. Сваім жаданнем быць добрым ён садзейнічае таму, што прымітыўны становіцца гультаяватым.<br />Калі жаданне захаваць рэпутацыю інтэлігента перавешвае жаданне выкрычаць свой душэўны боль, то чалавек захворвае на туберкулёз лёгкіх. У яго ўсё больш западае грудзі і ўжо няма сіл выпрастаць спіну. Спіна горбіцца, што паказвае на цяжкую ношу звышпатрабавальных абавязкаў, якую чалавек узваліў на плечы. Чым мацней такі хворы заглушае свой крык аб дапамозе, тым мацней адчуванне задухі. Яго душыць страта сэнсу жыцця, якая гаворыць: «Крычы – не крычы, нічога не дапаможа». Такі менталітэт раба, які цалкам скарыўся жыццю. А чалавек, які выгнуў грудзі колам, качае свае правы і не мае намеру ўзвальваць на свае плечы груз абавязкаў. го спрос маленькі. Ён не сумуе і не раскайваецца з-за нічоганерабення ці непаслухмянасці. А таму яму і не пагражае туберкулёз, нават калі вакол яго жывуць адны туберкулёзнікі. Калі ўсе загады і забароны злятаюць з яго як з гусі вада і ён не трымае на прымушаючых зла, то ён – зусім здаровы чалавек.<br />Лячэнне туберкулёзу каштуе вельмі дорага. А лячыць трэба, паколькі інакш заражаюцца здаровыя людзі, асабліва дзеці. Заражэння не было б, не будзь мы рабамі вымушанага становішча. Аднак мы – рабы. Туберкулёз лёгкіх з'яўляецца тыповай хваробай палоннага. Чалавецтва – палонны страху, а рэальны палонны з'яўляецца палонным удвая. Для лячэння патрабуецца шмат грошай, для змены ж стаўлення грошай увогуле не патрабуецца. Змяненне стаўлення дарыла б здароўе. Пакуль разумны скаржнік гэтага не зразумее, яго будзе ўразумляць дурная туберкулёзная палачка. Для яе няважна, па які бок турэмнай сцяны пражывае скаржнік. Яна ведае, што ў тым і іншым выпадку яна мае справу з палонным страху.<br />Туберкулёзам можа быць уражаны і любы іншы орган. Лакалізацыя і асаблівасці туберкулёзу вызначаюцца нюансамі сумных скаргаў.<br />– Скаргі на няздольнасць рэалізаваць сваё жаданне – туберкулёз нырак.<br />– Скаргі на неўпарадкаванасць свайго палавога жыцця – туберкулёз геніталій.<br />– Скаргі на няўменне выкарыстоўваць патэнцыял свайго мозга – туберкулёз мозга.<br />– Скаргі на мужчынскую нікчэмнасць – туберкулёз лімфатычных сасудаў. І г. д.<br />Хто злосна чапляецца за свае ідэалы свабоды, у таго лёгкія закасцянеюць, бо свабода ёсць рух, а не парадак, усталяваны законам. А хто пачынае празмерна навязваць іншым і сабе свае мэты, каб палепшыць жыццё згодна са сваімі ўяўленнямі, той захворвае на бранхаэктаз, нераўнамернае пашырэнне бронха. Гэта адбываецца ад дагматычнага жадання чалавека зрабіць так, каб яму ў жыцці дыхалася вальней, свабодней і лягчэй.<br />Бранхаэктаз – захворванне органаў дыхання, якое суправаджаецца незваротным пашырэннем і дэфармацыяй бронхаў, у якіх развіваецца нагнаенне.<br />З'яўленне бранхаэктаза магчыма ў любым узросце. Сімптомы фарміруюцца паступова, часцей пасля заражэння дыхальных шляхоў, і валодаюць тэндэнцыяй да нарастання. Пацыенты скардзяцца на бесперапынны кашаль з багатым выдзяленнем макроты. Даволі часта хворы кашляе толькі позна вечарам ці рана раніцай. Кроў у макроце можа быць адзіным сімптомам бранхаэктаза.<br />Людзі з бранхаэктазіяй, пакутуюць на задышку, хранічны бранхіт, эмфізему ці бранхіяльную астму. Вельмі цяжкая форма бранхаэктаза можа прывесці да павышэння нагрузкі на сэрца, ацёку ног, назапашвання вадкасці ў брушной поласці, цяжкага дыхання (асабліва ў ляжачым становішчы).<br />У кім сядзіць зланамерная злоба, той захворвае на рак, таму што не разумее, хто з'яўляецца сапраўдным выкрадальнікам яго свабоды. Паколькі чалавек сам парабашчае сябе сваімі думкамі, то яго злоба супраць абмежавальніка сваёй свабоды незаўважна звяртаецца ў злобу супраць самога сябе і ў чалавека ўтвараецца рак. Да ліку недабразычліўцаў адносіцца і той, хто тайна ў душы жадае іншаму пакарання, хай то будзе нават Божая кара, аднак сам устрымліваецца ад таго, каб замараць свае рукі.<br />Хто адчувае вострую злобу да абвінавачванняў, той захворвае на вострую форму запалення лёгкіх. Можна захварэць таксама будучы старонным назіральнікам чужой сваркі, калі выражаць сваім выглядам нямое асуджэнне.</p>
<p><em>Бодо Багински и Шармо Шалила</em> в своей книге «"Рейки" - универсальная энергия жизни» пишут о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах проблем с лёгкими:<br /><strong>Воспаление легких</strong><br />Воспаление легких показывает тебе, что у тебя нарушился обмен с жизнью во всем ее многообразии, включая тонкие, нематериальные аспекты. Ты попал в конфликт из-за стремления твоего эго к замкнутости, и этот конфликт зажег, воспалил твои легкие. Нередко за этим скрывается эмоциональное нарушение, обида или печаль, из-за которой ты закрылся.<br />- Позволь дыханию жизни вновь проникнуть в тебя. Оно течет равномерно и в дни радости, и в дни печали, как в напряженные периоды жизни, так и в гармоничные и уравновешенные. Рэйки и здесь является чудодейственной возможностью оказать эффективную помощь.<br /><strong>Туберкулез</strong><br />Туберкулез показывает значительный конфликт между поглощенностью собственным эго и живым выражением в жизни, конфликт, который съедает тебя, твою жизнь. Ты хочешь иметь слишком много для себя и забываешь о сказочном богатстве жизни.<br />- Поэтому вдыхай жизнь снова свободно и без предубеждений, осознай, что у жизни имеется в избытке все для каждого из нас, если мы только сумеем открыться этому. Каждый момент жизни полон чудес, если мы открыты. Дай сам себе побольше Рэйки.</p>
 
<p><em>Владимир Жикаренцев</em> в своей книге «Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с появлением проблем с лёгкими:<br />Что олицетворяет данный орган в психологическом смысле:<br />Способность принимать жизнь.<br />Причины болезни: Депрессия, подавленное состояние. Горе, печаль, огорчение, беда, неудача. Страх принять жизнь. Не заслуживаю жить полной жизнью.<br />Возможное решение, способствующее исцелению: У меня есть способность принять всю полноту жизни. Я наполняю свою жизнь любовью.</p>
<p><strong>Запаленне лёгкіх. Бранхіт</strong><br /><em>Доктар Лууле Віілма</em> у сваіх работах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запалення лёгкіх і бранхіту:<br />Хто адчувае вострую злобу да абвінавачванняў, той захворвае на вострую форму запалення лёгкіх. Можна захварэць гэтак жа будучы старонным назіральнікам чужой сваркі, калі выражаць сваім выглядам нямое асуджэнне. Хто пастаянна злуецца на абвінавачваючых або абвінавачвае сам, у таго адпаведна бывае або востры, або хранічны бранхіт. Чалавек які лічыць сябе абавязаным змагацца за праўду і крычаць пра гэта ва ўвесь голас будзе хварэць на бранхіт да тых пор, пакуль праўда не будзе ўсталявана. Ведаць бы толькі, чыя праўда. А хто не ведае меры, у таго ад пастаяннага ацёку ў бронхах паступова ўтвараецца пухліна.<br />Вызваляем: злобу, абвінавачванне, пачуццё віны, страх мяне не любяць, нянавісць, смутак.<br />Пнеўманія (запаленне лёгкіх) – вострае інфекцыйнае запаленне ніжніх дыхальных шляхоў з абавязковым уцягненнем лёгачнай тканкі (альвеол, бронхаў, бранхіёл), выклікаецца вірусамі, пнеўма- або стафілакокамі і інш. мікраарганізмамі.<br />Асноўныя сімптомы: ліхаманка і падняцце тэмпературы да 38–40 °C, кашаль (часта з адыходам багатай макроты), задышка пры фізічнай нагрузцы і ў спакоі. Часам з'яўляюцца непрыемныя адчуванні або боль у грудзях. Усе хворыя на пнеўманію скардзяцца на слабасць, патлівасць, зніжэнне працаздольнасці, парушэнне сну, зніжэнне апетыту і інш.<br />Прафілактыка: адмова ад шкодных звычак, лячэнне захворванняў верхніх дыхальных шляхоў, захаванне санітарна-гігіенічнага рэжыму, барацьба з забруджваннем паветра і г. д.<br />Хто пастаянна злуецца на абвінавачваючых або абвінавачвае сам, у таго ўзнікае хранічнае запаленне лёгкіх. Выздараўленню лёгкіх перашкаджае абвінавачвальная злоба, якая не дае спакою, паколькі іншы не прызнае сваёй віны.</p>
<p><em>Луиза Хей</em> в своей книге «Исцели себя сам» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с появлением проблем с лёгкими:<br />Что олицетворяет данный орган в психологическом смысле<br />Символизируют способность вдыхать жизнь.<br />Причины болезни<br />Депрессия. Печаль. Боязнь воспринимать жизнь. Считаете, что Вы недостойны жить полной жизнью.<br />Возможное решение, способствующее исцелению<br />Я могу воспринимать всю полноту жизни. Я воспринимаю жизнь с любовью и до конца.</p>
 
<p>Поиски и исследования метафизических (тонких, ментальных, эмоциональных, психосоматических, подсознательных, глубинных) причин проблем с лёгкими продолжаются. Этот материал непрерывно корректируется. Просим читателей писать свои комментарии и присылать дополнения к данной статье. <strong>Продолжение следует! </strong></p>
<p><strong>Рак лёгкіх</strong><br /><em>Доктар Лууле Віілма</em> у сваіх работах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны раку лёгкіх:<br />У кім сядзіць зланамерная злоба, той захворвае на рак, таму што не разумее, хто з'яўляецца сапраўдным выкрадальнікам яго свабоды. Паколькі чалавек сам парабашчае сябе сваімі думкамі, то яго злоба супраць абмежавальніка сваёй свабоды незаўважна звяртаецца ў злобу супраць самога сябе, і ў чалавека ўтвараецца рак.<br />Да ліку недабразычліўцаў адносіцца і той, хто тайна ў душы жадае іншаму пакарання, хай то будзе нават Божая кара, аднак сам устрымліваецца ад таго, каб замараць свае рукі.<br />Лёгкія - гэта свабода. Цела дыхае свабодай. Свабода ад Бога.<br />Няправільным мысленнем мы самі пазбаўляем сябе свабоды.<br />Калі ў чалавека ўзнікае адчуванне, што яго ўціснулі ў жорсткія рамкі, што жыццё і абставіны не дазваляюць яму дыхаць, што ён апынуўся палонным у каго-небудзь, то ў лёгкіх ад страху ўзнікае спазм і адчуванне ўдушша. Гэта страх перад стратай свабоды, які ў фізічным целе выяўляецца ў няздольнасці дыхаць свабодна. Раб альбо гіне ад страху, альбо азлабляецца. Чым больш ён страшыцца апынуцца ў палоне ў абставін, тым больш падаўляе ў сабе патрэбу ў свабодзе і тым больш азлабляецца.<br />Чалавек захворвае на рак лёгкіх, таму што не разумее, хто з'яўляецца сапраўдным выкрадальнікам яго свабоды.</p>
 
<p><strong>Туберкулёз</strong><br /><em>Доктар Лууле Віілма</em> у сваіх работах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны туберкулёзу лёгкіх:<br />Хто баіцца выказаць або выкрычаць злобу і пачынае прыгаворваць, спадзеючыся такім чынам падмануць сябе і іншых, захворвае на туберкулёз лёгкіх - які з'яўляецца хваробай скаржнікаў. Чым больш шкадаванне да сябе, якое ператварае беспапаможнага чалавека ў скаржніка, тым безнадзейней вылячэнне ад туберкулёзу. Крыкуны і тыя, хто адстойвае свае правы, туберкулёзам лёгкіх не захворваюць. Яны адкрыта выказваюць сваё прымітыўнае "я", бо спачатку яны не ўмеюць інакш, а ў далейшым ужо не жадаюць інакш, паколькі крыкам яны дабіваюцца ўсяго што хочуць. Інтэлігентны чалавек, якога прымітыўны крыкун лічыць багатым і несправядлівым, саступае яму без усякай меры. Сваім жаданнем быць добрым ён садзейнічае таму, што прымітыўны становіцца гультаяватым.<br />Калі жаданне захаваць рэпутацыю інтэлігента пераважвае жаданне выкрычаць свой душэўны боль, то чалавек захворвае на туберкулёз лёгкіх. У яго ўсё больш западае грудзі і ўжо няма сіл выпраміць спіну. Спіна горбіцца, што ўказвае на цяжкую ношу звышпатрабавальных абавязкаў, якую чалавек узваліў на плечы. Чым мацней такі хворы заглушае свой крык аб дапамозе, тым мацней адчуванне ўдушша. Яго душыць страта сэнсу жыцця, якая кажа: "Крычы - не крычы, нічога не дапаможа." Такі менталітэт раба, які цалкам скарыўся жыццю. А чалавек, які выгнуў грудзі колам, качае свае правы і не мае намеру ўзвальваць на свае плечы груз абавязкаў. Хай сабе патрабуюць - з яго попыт маленькі. Ён не сумуе і не раскайваецца з-за нічоганярабення або непаслухмянасці. А таму яму і не пагражае туберкулёз, нават калі вакол яго жывуць адны туберкулёзнікі. Калі ўсе загады і забароны злятаюць з яго, як з гусака вада, і ён не трымае на прымушаючых зла, то ён абсалютна здаровы чалавек.<br />Лячэнне туберкулёзу каштуе вельмі дорага. А лячыць трэба, паколькі інакш заражаюцца здаровыя людзі, асабліва дзеці. Заражэння не было б, калі б мы не былі рабамі вымушанага становішча. Аднак мы - рабы. Туберкулёз лёгкіх з'яўляецца тыповай хваробай палоннага. Чалавецтва палоннік страху, а рэальны палоннік з'яўляецца палоннікам удвая. Для лячэння патрабуецца шмат грошай, для змены адносін грошай наогул не патрабуецца. Змена адносін даравала б здароўе. Пакуль разумны скаржнік гэтага не зразумее, яго будзе вучыць дурная туберкулёзная палачка. Для яе не важна, па які бок турэмнай сцяны пражывае скаржнік. Яна ведае, што ў тым і іншым выпадку яна мае справу з палоннікам страху.<br />Вызваляем: страх мяне не любяць, смутак, звышпатрабавальнасць, нянавісць, стрэсы загаду і забароны, рабства і прыніжанасць, шкадаванне сябе.<br /> <br /><em>Валерый В. Сінельнікаў</em> у сваёй кнізе «Палюбі хваробу сваю» піша аб магчымых псіхасаматычных і метафізічных прычынах праблем з лёгкімі:<br />Лёгкія ўвасабляюць здольнасць браць і даваць. Праблемы з лёгкімі ўзнікаюць з-за нашага нежадання або страху жыць поўным жыццём, «дыхаць поўнымі грудзямі». Нешта перашкаджае вам браць ад жыцця ўсё, што неабходна. Нейкія вашы думкі і эмоцыі літаральна «цісняць на грудзі» і не даюць уздыхнуць свабодна. Пнеўманія, туберкулёз, рак, пнеўмасклероз — гэта толькі розныя праявы схаванага падсвядомага нежадання жыць у гэтым свеце.<br />Пнеўманія<br />Да запалення лёгкіх прыводзіць адчай, стомленасць ад жыцця. У вашай душы растуць эмацыйныя раны, і ім не даюць загаіцца.<br />Да мяне на прыём прыйшла маладая жанчына з ускладненнямі пасля пнеўманіі.<br />— Святлана, — папрасіў я яе, — звярніцеся зараз унутр сябе і спытайце свой падсвядомы розум: «Якія нядаўнія падзеі ў маім жыцці прывялі мяне да хваробы?»<br />Жанчына на некаторы час закрывае вочы. — Я ведаю адказ, — кажа яна заклапочана. — Я ўжо здагадвалася пра гэта раней, але зараз усё праяснілася канчаткова. Разумееце, я лічу, што муж павінен умець зарабляць грошы і забяспечваць сваю сям'ю. Таму я заўсёды шукала такога мужчыну. І вось некалькі месяцаў таму такі мужчына з'явіўся ў маім жыцці. Мы сталі жыць разам. У яго вялікі дом, гаспадарка, машына. У першы час у мяне нават галава ішла кругам ад такога багацця. А цяпер я не магу свабодна ўздыхнуць у гэтым доме. Нашы адносіны афіцыйна не аформлены, і гаспадыняй я сябе не адчуваю.<br />— Што ж вам перашкаджае адчуваць сябе гаспадыняй? — спытаў я яе.<br />— Мне здаецца, ён адчувае, што на першым месцы ў нашых адносінах стаяць грошы, а не каханне. А я ўвесь час спрабую яму даказаць адваротнае. Для гэтага мне даводзіцца самой шмат працаваць і зарабляць прыстойныя грошы, каб паказаць яму сваю матэрыяльную незалежнасць. Я стамілася ад гэтага, і сілы мае на зыходзе. <br />Туберкулёз<br />У першую чаргу да туберкулёзу прыводзяць такія эмоцыі, як дэпрэсія і смутак, уныласць і туга. Яны з'яўляюцца з-за таго, што ў падсвядомасці за шмат гадоў назапасілася агрэсія на свет і людзей, на жыццё і лёс, і гэтая агрэсія не дае жыць і дыхаць поўнымі грудзямі.<br />Такія людзі не хочуць або не могуць успрымаць жыццё. Яны не жывуць поўным, паўнавартасным жыццём. Якую параду даюць урачы туберкулёзнікам у першую чаргу? Дыхаць свежым і чыстым паветрам і добра харчавацца, гэта значыць паўнавартасна.<br />— У майго бацькі нядаўна выявілі кавернозны<br />туберкулёз лёгкіх, — расказвае мне адна мая пацыентка. — Як вы думаеце, у чым прычына?<br />— Як часта ў жыцці вашага бацькі ўзнікалі дэпрэсіі, думкі аб несправядлівасці гэтага свету? — пытаюся я.<br />— Пастаянна. Справа ў тым, што мой бацька вельмі таленавіты чалавек. У яго шмат вынаходстваў, рацыяналізатарскіх прапаноў. І я часта чула ад яго, што ён стаміўся змагацца з тупасцю чыноўнікаў. Ён часта крытыкуе ўрад, нашу дзяржаўную сістэму.<br />Абвінавачвае іншых у тым, што яны перашкаджаюць яму рэалізавацца ў жыцці, ствараюць перашкоды.<br />— Вось у гэтым і ёсць прычына яго хваробы. З аднаго боку — гнеў і нянавісць у адносінах да сістэмы, а з другога — крыўды на жыццё, лёс і нежаданне жыць у гэтым несправядлівым, як ён думае, свеце.<br />Я заўважыў, што туберкулёзу схільныя людзі, у якіх моцна развіта пачуццё ўласніцтва. Менавіта калі ў іх забіраюць тое, да чаго яны моцна прывязаліся, узнікае нежаданне жыць. Тут жа ўстае пытанне аб сэнсе жыцця.<br />— Параі, што мне рабіць з маімі бацькамі, - звяртаецца да мяне за дапамогай знаёмая. — Год таму я выйшла замуж і з'ехала ў іншы горад. Праз некаторы час пасля гэтага ў бацькі выявілі зацямненне ў лёгкіх, і не ведаюць, ці то гэта рак, ці то туберкулёз, а маці стала хутка набіраць вагу.<br />- Уся справа ў тым, — тлумачу ёй, — што, калі ты пакінула бацькоўскі дом, у тваіх бацькоў узнікла эмацыйная пустата, таму што ты была іх адзінай радасцю і сэнсам жыцця. Твая маці вырашыла запоўніць гэтую пустату ежай і таму стала папраўляцца, а ў бацькі назапасілася шмат крыўд на жыццё і лёс. І гэтая сітуацыя стала штуршком для хваробы лёгкіх.<br />— Так, ты маеш рацыю, — пагаджаецца знаёмая. — У бацькоў не было кахання адзін да аднаго. І яны неаднаразова казалі пра тое, што жывуць разам толькі дзеля дзіцяці.</p>
<p><em>Бода Багінскі і Шарма Шаліла</em> у сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць аб магчымых псіхасаматычных, псіхалагічных і метафізічных прычынах праблем з лёгкімі:<br /><strong>Запаленне лёгкіх</strong><br />Запаленне лёгкіх паказвае табе, што ў цябе парушыўся абмен з жыццём ва ўсёй яго разнастайнасці, уключаючы тонкія, нематэрыяльныя аспекты. Ты трапіў у канфлікт з-за імкнення твайго эга да замкнёнасці, і гэты канфлікт запаліў, успаліў твае лёгкія. Нярэдка за гэтым хаваецца эмацыйнае парушэнне, крыўда або смутак, з-за якога ты закрыўся.<br />- Дазволь дыханню жыцця зноў пранікнуць у цябе. Яно цячэ раўнамерна і ў дні радасці, і ў дні смутку, як у напружаныя перыяды жыцця, так і ў гарманічныя і ўраўнаважаныя. Рэйкі і тут з'яўляецца цудадзейнай магчымасцю аказаць эфектыўную дапамогу.<br /><strong>Туберкулёз</strong><br />Туберкулёз паказвае значны канфлікт паміж паглынутасцю ўласным эга і жывым выражэннем у жыцці, канфлікт, які з'ядае цябе, тваё жыццё. Ты хочаш мець занадта шмат для сябе і забываешся аб казачным багацці жыцця.<br />- Таму ўдыхай жыццё зноў свабодна і без прадузятасці, усвядом, што ў жыцця маецца ў лішку ўсё для кожнага з нас, калі мы толькі здолеем адкрыцца гэтаму. Кожны момант жыцця поўны цудаў, калі мы адкрытыя. Дай сам сабе пабольш Рэйкі.</p>
<p><em>Уладзімір Жыкарэнцаў</em> у сваёй кнізе “Шлях да свабоды. Кармічныя чыннікі ўзнікнення праблем ці як змяніць сваё жыццё» паказвае на галоўныя негатыўныя ўсталёўкі (якія прыводзяць да хвароб) і якія гарманізуюць думкі (кіроўныя да вылячэння) злучаныя са з'яўленнем праблем з лёгкімі:<br />Што ўвасабляе дадзены орган у псіхалагічным сэнсе:<br / >Здольнасць прымаць жыццё.<br />Прычыны хваробы: Дэпрэсія, прыгнечаны стан. Гора, смутак, засмучэнне, бяда, няўдача. Страх прыняць жыццё. Не заслугоўваю жыць поўным жыццём.<br />Магчымае рашэнне, якое спрыяе вылячэнню: У мяне ёсць здольнасць прыняць усю паўнату жыцця. Я напаўняю сваё жыццё каханнем.</p>
<p><em>Луіза Хей</em> у сваёй кнізе «Ацалі сябе сам» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і якія гарманізуюць думкі (вядучыя да вылячэння) злучаныя са з'яўленнем праблем з лёгкімі:<br />Што ўвасабляе дадзены орган у псіхалагічным сэнсе Сімвалізуюць здольнасць удыхаць жыццё. Прычыны хваробы Дэпрэсія. Смутак. Боязь успрымаць жыццё. Лічыце, што Вы нявартыя жыць поўным жыццём.<br />Магчымае рашэнне, якое спрыяе ацаленню<br />Я магу ўспрымаць усю паўнату жыцця. Я ўспрымаю жыццё з любоўю і да канца.</p>
<p><em>Сяргей М. Лазараў</em> у сваіх кнігах «Дыягностыка кармы» (кнігі 1-12) і «Чалавек будучыні» піша пра тое, што асноўнай прычынай абсалютна ўсіх хвароб, у тым ліку і хвароб лёгкіх з'яўляецца дэфіцыт, недахоп або нават адсутнасць любові ў душы чалавека. Калі чалавек ставіць нешта вышэй за любоў да Бога (а Бог, як гаворыцца ў Бібліі, ёсць Любоў), то ён замест набыцця боскай любові імкнецца да чагосьці іншага. Да таго, што (памылкова) лічыць больш важным у жыцці: грошы, слава, багацце, улада, асалода, секс, адносіны, здольнасці, парадак, мараль, веды і многім-многім іншым матэрыяльным і духоўным каштоўнасцям… Але гэта ўсё не мэта, а толькі сродкі для набыцця боскай (сапраўднай) любові, любові да Бога, любові, як у Бога. А туды, дзе няма (сапраўднай) любові ў душы, як зваротная сувязь ад Сусвету, прыходзяць хваробы, праблемы і іншыя непрыемнасці. Гэта патрэбна для таго, каб чалавек задумаўся, усвядоміў, што не туды ідзе, думае, гаворыць і робіць нешта не так і пачаў выпраўляцца, стаў на правільны Шлях! </p>
 
<p>Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын праблем і хвароб лёгкіх працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дапаўненні да дадзенага артыкула. <strong>Працяг будзе!</strong></p>
   
   
<hr />
<hr />
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_ru.html Андрей ЖАЛЕВИЧ]<br>
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_sw.html Андрэй ЖАЛЕВІЧ]<br>
'''[https://zhalevich.com/index_ru.html www.zhalevich.com]'''
'''[https://zhalevich.com/index_sw.html www.zhalevich.com]'''
<hr />
<hr />
== Использованные источники ==
== Выкарыстаныя крыніцы ==
# Андрей Жалевич. '''[[СВЕТОРАЗУМЕНИЕ]]'''. - Вроцлав: Zhalevich.Com, 2023 r.
# Андрэй Жалевіч. '''[https://zhalevich.com/trakt-swietarazum_sw.html СВЕТАРАЗУМЕННЕ. Пазнанне глыбінных сэнсаў, адкрыццё першасных прычынаў і вышэйшых прызначэнняў]'''. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
Радок 38: Радок 46:
# Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
# Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
# Дебби Шапиро. Разум лечит тело. - Мн.: Попурри, 1998 г.
# Дебби Шапиро. Разум лечит тело. - Мн.: Попурри, 1998 г.
и другие '''[[Источники по психосоматике|источники по психосоматике]]''' [[Источники по психосоматике|&gtdot;&gtdot;&gtdot;]]
і іншыя крыніцы па [[Крыніцы па псіхасаматыцы| псіхасаматыцы]] і па '''[https://www.zhalevich.com/rozum_sw.html Светаразуменню]'''


== Читайте также ==
== Чытайце таксама ==
* '''[https://www.zhalevich.com/meta-medicina_ru.html Весь список психосоматических и метафизических причин заболеваний]'''.
* '''[https://www.zhalevich.com/meta-medicina_sw.html Увесь ліст (спіс) псіхасаматычных і метафізічных прычын захворванняў]'''


[[Category:Психосоматика]]
[[Category:Псіхасаматыка]]
[[Category:Здоровье]]
[[Category:Здароўе]]

Цяперашняя вэрсія на 10:10, 27 ліпеня 2024

MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык

У Вас праблемы з лёгкімі? Вядома ж спачатку, трэба ўхіліць прычыны, якія вядуць да праблем і хвароб сэрца. Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны праблем з лёгкімі.

Вось што пішуць пра гэта ўсясветна вядомыя эксперты ў дадзенай галіне і аўтары кніг па дадзенай тэматыцы.

Дэббі Шапіра у сваёй кнізе «Розум лечыць цела» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем з лёгкімі:
Унутрыўтробнае фарміраванне лёгкіх азначае наша абавязацельства жыць той самастойнай жыццём, якую яны прадстаўляюць. Прыняцце дыхання — гэта сказанае намі жыццю «так». Аднак лёгкія могуць адлюстроўваць і наш страх перад жыццём, нежаданне цалкам прысутнічаць у ім, што паўстае як імкненне знаходзіцца пад чыім-небудзь кіраўніцтвам: калі мы самі не ўпэўнены, што хочам быць тут, то нашмат прасцей, калі ўсе рашэнні за нас прымае хтосьці іншы.
Дыханне — гэта жыццё, але мы выкарыстоўваем толькі невялікую частку свайго дыхальнага патэнцыялу. Навучыўшыся дыхаць поўна і глыбока, мы перажываем новы ўздым энергіі і радасць жыцця. Паверхневае дыханне — гэта спосаб абмежаваць сябе ад такога саўдзелу і адчування, спосаб абараніць сябе ад неабходнасці мець справу з такой ненадзейнай рэальнасцю. Паверхневае дыханне можа правакавацца трывогай і страхам, як гэта бывае ў пагрозлівых жыццю сітуацыях. Глыбокае дыханне прыводзіць нас у дотык з сабой, са сваім існаваннем, укаранёным у рэальнасці, дазваляючы нам стаць бясстрашнымі і свабоднымі. Пашырэнне і скарачэнне лёгкіх можа адлюстроўваць адпаведна альбо здольнасць да развіцця, удзелу ў жыцці, альбо імкненне сціснуцца, ізалявацца і сысці ад жыцця.
Калі ў нас развіваецца кашаль ці запаленне бранхіяльнай тканкі мы часта выказваем унутраную расчараванасць ці раздражненне тым, як мы сябе адчуваем. Гэта можа сведчыць аб патрэбе «палегчыць душу», расказаць ці паведаміць пра тое, што заблакіравана ўнутры; магчыма, існуюць нявырашаныя пытанні, якія імкнуцца выйсці на паверхню, але ў нас пакуль не хапае мужнасці ці сродкаў для іх вырашэння. Магчыма таксама, што наша ўласнае жыццё і назапашаны вопыт выклікаюць раздражненне, не дазваляючы дыхаць глыбока. Мы не хочам гэтаму верыць ці не хочам гэта прыняць.
Развіццё астмы можа быць праяўленнем глыбокага страху перад самастойным жыццём, праяўленнем няздольнасці ўступіць у незалежнае жыццё. Мы можам быць абсалютна залежнымі, асабліва ад аднаго з бацькоў ці ад мужа. Астмай мы выказваем, што нам цяжка быць свабоднымі ў сваім свеце, што хочам жыць у свабоднай ад пылу асяроддзі, як быццам зямля — крыніца гэтага пылу — на самай справе можа скончыцца там, дзе нам бы гэтага хацелася! Можа з'явіцца таксама пачуццё віны за тое, што мы не адпавядаем чыімсьці чаканням, ці ж страх быць адкінутымі з-за таго, што мы недастаткова добрыя. Усё гэта паказвае нам, што мы павінны палюбіць і прыняць сябе да такой ступені, каб здолець вызваліцца ад неабходнасці старонняй падтрымкі і адабрэння.
Пэм — хворая на астму замужняя жанчына, у якой на руках маленькае дзіця. Аднойчы на працягу тыдня ў яе гасцявала маці. Праз 10 гадзін пасля яе ад'езду Пэм трапіла ў бальніцу з цяжкім прыступам астмы. З'ехаўшы да сябе дадому за дзве тысячы міль, маці вымушана была вярнуцца назад да дачкі. Яна павінны была пабыць каля Пэм яшчэ два тыдні, пакуль тая змагла перажыць яе ад'езд. Цяжкі прыступ астмы здарыўся ў Пэм і ў першую шлюбную ноч, з-за чаго яна правяла ў бальніцы большую частку мядовага месяца. Пры сутыкненні з сітуацыямі, у якіх яна зусім відавочна магла спадзявацца толькі на сябе, пачуццё страху аказвалася для яе непасільным.

Ліз Бурбо у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем з лёгкімі:
Фізічная блакіроўка
Лёгкія з'яўляюцца асноўнымі органамі дыхання, так як у іх адбываецца насычэнне крыві кіслародам (венозная кроў ператвараецца ў артэрыяльную). Яны забяспечваюць арганізм кіслародам і выводзяць з яго вуглякіслы газ, які ўтвараецца ў выніку акісляльных працэсаў у клетках. З лёгкімі звязана мноства праблем, уключаючы ўсе праблемы дыхання.
Эмацыйная блакіроўка
Лёгкія непасрэдна звязаны з жыццём, жаданнем жыць і здольнасцю радавацца жыццю, так як яны дастаўляюць у клеткі арганізма кісларод, без якога чалавек не можа існаваць. Парушэнне работы лёгкіх кажа аб тым, што чалавеку дрэнна, яго мучыць нейкі душэўны боль, смутак. Ён адчувае роспач ці расчараванне і не хоча больш жыць. А можа быць, ён адчувае, што нейкая сітуацыя ці нейкі чалавек перашкаджаюць яму ўздыхнуць поўнымі грудзьмі.
У яго можа ўзнікнуць адчуванне, што яго загналі ў тупік, пазбавілі свабоды дзеянняў. Праблемы з лёгкімі нярэдка ўзнікаюць у тых, хто баіцца памерці ці пакутаваць – альбо ўбачыць, як памірае ці пакутуе хтосьці з блізкіх. Калі чалавек пачынае думаць, што яму лепш памерці, чым жыць, ён пазбаўляе сябе жаданняў, якія з'яўляюцца асноўнай ежай для эмацыйнага цела. Хто баіцца памерці, той таксама баіцца памерці для чагосьці, гэта значыць перастаць штосьці рабіць, і таму не дае сабе развівацца, пераходзіць да новага. Любыя радыкальныя змены выклікаюць у яго страх і падаўляюць энтузіязм.
Ментальная блакіроўка
Так як лёгкія з'яўляюцца адным з самых важных органаў чалавечага цела, усё, што з імі адбываецца, мае вельмі важны метафізічны сэнс. Чым сур'ёзней фізічная праблема, тым рашучей ты павінен дзейнічаць. Тваё цела хоча, каб ты дыхаў поўнымі грудзьмі, каб зноў набыў жаданні і пачаў цаніць жыццё. Зразумей, што толькі ты сам можаш загнаць сябе ў кут, падавіць, увергнуць у роспач.
Замест таго каб драматызаваць нейкую сітуацыю, пастарайся ўбачыць штосьці добрае ў сваім жыцці і прааналізаваць усе шляхі, якія могуць прывесці цябе да шчасця. Змяні сваё стаўленне да жыцця і навучыся радавацца ёй, бо толькі ты сам можаш пабудаваць сваё шчасце. Праяўляй сацыяльную актыўнасць. Пастарайся па некалькі хвілін у дзень дыхаць глыбока, поўнымі грудзьмі (лепш на свежым паветры) – гэта дапаможа табе жыць больш поўным жыццём на эмацыйным і ментальным узроўні.

Доктар Лууле Віілма у сваіх работах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем з лёгкімі:
Лёгкія – органы смутку.
Пачашчаюцца выпадкі захворвання на туберкулёз лёгкіх, які з'яўляецца хваробай скаржнікаў. Чым больш шкадаванне да сябе, якое ператварае бездапаможнага чалавека ў скаржніка, тым безнадзейней вылячэнне ад туберкулёзу. Крыкуны і тыя, хто адстойвае свае правы, туберкулёзам лёгкіх не захворваюць. Яны адкрыта выказваюць сваё прымітыўнае «я», так як спачатку яны не ўмеюць інакш, а ў далейшым ужо не жадаюць інакш, паколькі крыкам яны дабіваюцца ўсяго, чаго хочуць. Інтэлігентны чалавек, якога прымітыўны крыкун лічыць багатым і несправядлівым, саступае яму без усякай меры. Сваім жаданнем быць добрым ён садзейнічае таму, што прымітыўны становіцца гультаяватым.
Калі жаданне захаваць рэпутацыю інтэлігента перавешвае жаданне выкрычаць свой душэўны боль, то чалавек захворвае на туберкулёз лёгкіх. У яго ўсё больш западае грудзі і ўжо няма сіл выпрастаць спіну. Спіна горбіцца, што паказвае на цяжкую ношу звышпатрабавальных абавязкаў, якую чалавек узваліў на плечы. Чым мацней такі хворы заглушае свой крык аб дапамозе, тым мацней адчуванне задухі. Яго душыць страта сэнсу жыцця, якая гаворыць: «Крычы – не крычы, нічога не дапаможа». Такі менталітэт раба, які цалкам скарыўся жыццю. А чалавек, які выгнуў грудзі колам, качае свае правы і не мае намеру ўзвальваць на свае плечы груз абавязкаў. го спрос маленькі. Ён не сумуе і не раскайваецца з-за нічоганерабення ці непаслухмянасці. А таму яму і не пагражае туберкулёз, нават калі вакол яго жывуць адны туберкулёзнікі. Калі ўсе загады і забароны злятаюць з яго як з гусі вада і ён не трымае на прымушаючых зла, то ён – зусім здаровы чалавек.
Лячэнне туберкулёзу каштуе вельмі дорага. А лячыць трэба, паколькі інакш заражаюцца здаровыя людзі, асабліва дзеці. Заражэння не было б, не будзь мы рабамі вымушанага становішча. Аднак мы – рабы. Туберкулёз лёгкіх з'яўляецца тыповай хваробай палоннага. Чалавецтва – палонны страху, а рэальны палонны з'яўляецца палонным удвая. Для лячэння патрабуецца шмат грошай, для змены ж стаўлення грошай увогуле не патрабуецца. Змяненне стаўлення дарыла б здароўе. Пакуль разумны скаржнік гэтага не зразумее, яго будзе ўразумляць дурная туберкулёзная палачка. Для яе няважна, па які бок турэмнай сцяны пражывае скаржнік. Яна ведае, што ў тым і іншым выпадку яна мае справу з палонным страху.
Туберкулёзам можа быць уражаны і любы іншы орган. Лакалізацыя і асаблівасці туберкулёзу вызначаюцца нюансамі сумных скаргаў.
– Скаргі на няздольнасць рэалізаваць сваё жаданне – туберкулёз нырак.
– Скаргі на неўпарадкаванасць свайго палавога жыцця – туберкулёз геніталій.
– Скаргі на няўменне выкарыстоўваць патэнцыял свайго мозга – туберкулёз мозга.
– Скаргі на мужчынскую нікчэмнасць – туберкулёз лімфатычных сасудаў. І г. д.
Хто злосна чапляецца за свае ідэалы свабоды, у таго лёгкія закасцянеюць, бо свабода ёсць рух, а не парадак, усталяваны законам. А хто пачынае празмерна навязваць іншым і сабе свае мэты, каб палепшыць жыццё згодна са сваімі ўяўленнямі, той захворвае на бранхаэктаз, нераўнамернае пашырэнне бронха. Гэта адбываецца ад дагматычнага жадання чалавека зрабіць так, каб яму ў жыцці дыхалася вальней, свабодней і лягчэй.
Бранхаэктаз – захворванне органаў дыхання, якое суправаджаецца незваротным пашырэннем і дэфармацыяй бронхаў, у якіх развіваецца нагнаенне.
З'яўленне бранхаэктаза магчыма ў любым узросце. Сімптомы фарміруюцца паступова, часцей пасля заражэння дыхальных шляхоў, і валодаюць тэндэнцыяй да нарастання. Пацыенты скардзяцца на бесперапынны кашаль з багатым выдзяленнем макроты. Даволі часта хворы кашляе толькі позна вечарам ці рана раніцай. Кроў у макроце можа быць адзіным сімптомам бранхаэктаза.
Людзі з бранхаэктазіяй, пакутуюць на задышку, хранічны бранхіт, эмфізему ці бранхіяльную астму. Вельмі цяжкая форма бранхаэктаза можа прывесці да павышэння нагрузкі на сэрца, ацёку ног, назапашвання вадкасці ў брушной поласці, цяжкага дыхання (асабліва ў ляжачым становішчы).
У кім сядзіць зланамерная злоба, той захворвае на рак, таму што не разумее, хто з'яўляецца сапраўдным выкрадальнікам яго свабоды. Паколькі чалавек сам парабашчае сябе сваімі думкамі, то яго злоба супраць абмежавальніка сваёй свабоды незаўважна звяртаецца ў злобу супраць самога сябе і ў чалавека ўтвараецца рак. Да ліку недабразычліўцаў адносіцца і той, хто тайна ў душы жадае іншаму пакарання, хай то будзе нават Божая кара, аднак сам устрымліваецца ад таго, каб замараць свае рукі.
Хто адчувае вострую злобу да абвінавачванняў, той захворвае на вострую форму запалення лёгкіх. Можна захварэць таксама будучы старонным назіральнікам чужой сваркі, калі выражаць сваім выглядам нямое асуджэнне.

Запаленне лёгкіх. Бранхіт
Доктар Лууле Віілма у сваіх работах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запалення лёгкіх і бранхіту:
Хто адчувае вострую злобу да абвінавачванняў, той захворвае на вострую форму запалення лёгкіх. Можна захварэць гэтак жа будучы старонным назіральнікам чужой сваркі, калі выражаць сваім выглядам нямое асуджэнне. Хто пастаянна злуецца на абвінавачваючых або абвінавачвае сам, у таго адпаведна бывае або востры, або хранічны бранхіт. Чалавек які лічыць сябе абавязаным змагацца за праўду і крычаць пра гэта ва ўвесь голас будзе хварэць на бранхіт да тых пор, пакуль праўда не будзе ўсталявана. Ведаць бы толькі, чыя праўда. А хто не ведае меры, у таго ад пастаяннага ацёку ў бронхах паступова ўтвараецца пухліна.
Вызваляем: злобу, абвінавачванне, пачуццё віны, страх мяне не любяць, нянавісць, смутак.
Пнеўманія (запаленне лёгкіх) – вострае інфекцыйнае запаленне ніжніх дыхальных шляхоў з абавязковым уцягненнем лёгачнай тканкі (альвеол, бронхаў, бранхіёл), выклікаецца вірусамі, пнеўма- або стафілакокамі і інш. мікраарганізмамі.
Асноўныя сімптомы: ліхаманка і падняцце тэмпературы да 38–40 °C, кашаль (часта з адыходам багатай макроты), задышка пры фізічнай нагрузцы і ў спакоі. Часам з'яўляюцца непрыемныя адчуванні або боль у грудзях. Усе хворыя на пнеўманію скардзяцца на слабасць, патлівасць, зніжэнне працаздольнасці, парушэнне сну, зніжэнне апетыту і інш.
Прафілактыка: адмова ад шкодных звычак, лячэнне захворванняў верхніх дыхальных шляхоў, захаванне санітарна-гігіенічнага рэжыму, барацьба з забруджваннем паветра і г. д.
Хто пастаянна злуецца на абвінавачваючых або абвінавачвае сам, у таго ўзнікае хранічнае запаленне лёгкіх. Выздараўленню лёгкіх перашкаджае абвінавачвальная злоба, якая не дае спакою, паколькі іншы не прызнае сваёй віны.

Рак лёгкіх
Доктар Лууле Віілма у сваіх работах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны раку лёгкіх:
У кім сядзіць зланамерная злоба, той захворвае на рак, таму што не разумее, хто з'яўляецца сапраўдным выкрадальнікам яго свабоды. Паколькі чалавек сам парабашчае сябе сваімі думкамі, то яго злоба супраць абмежавальніка сваёй свабоды незаўважна звяртаецца ў злобу супраць самога сябе, і ў чалавека ўтвараецца рак.
Да ліку недабразычліўцаў адносіцца і той, хто тайна ў душы жадае іншаму пакарання, хай то будзе нават Божая кара, аднак сам устрымліваецца ад таго, каб замараць свае рукі.
Лёгкія - гэта свабода. Цела дыхае свабодай. Свабода ад Бога.
Няправільным мысленнем мы самі пазбаўляем сябе свабоды.
Калі ў чалавека ўзнікае адчуванне, што яго ўціснулі ў жорсткія рамкі, што жыццё і абставіны не дазваляюць яму дыхаць, што ён апынуўся палонным у каго-небудзь, то ў лёгкіх ад страху ўзнікае спазм і адчуванне ўдушша. Гэта страх перад стратай свабоды, які ў фізічным целе выяўляецца ў няздольнасці дыхаць свабодна. Раб альбо гіне ад страху, альбо азлабляецца. Чым больш ён страшыцца апынуцца ў палоне ў абставін, тым больш падаўляе ў сабе патрэбу ў свабодзе і тым больш азлабляецца.
Чалавек захворвае на рак лёгкіх, таму што не разумее, хто з'яўляецца сапраўдным выкрадальнікам яго свабоды.

Туберкулёз
Доктар Лууле Віілма у сваіх работах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны туберкулёзу лёгкіх:
Хто баіцца выказаць або выкрычаць злобу і пачынае прыгаворваць, спадзеючыся такім чынам падмануць сябе і іншых, захворвае на туберкулёз лёгкіх - які з'яўляецца хваробай скаржнікаў. Чым больш шкадаванне да сябе, якое ператварае беспапаможнага чалавека ў скаржніка, тым безнадзейней вылячэнне ад туберкулёзу. Крыкуны і тыя, хто адстойвае свае правы, туберкулёзам лёгкіх не захворваюць. Яны адкрыта выказваюць сваё прымітыўнае "я", бо спачатку яны не ўмеюць інакш, а ў далейшым ужо не жадаюць інакш, паколькі крыкам яны дабіваюцца ўсяго што хочуць. Інтэлігентны чалавек, якога прымітыўны крыкун лічыць багатым і несправядлівым, саступае яму без усякай меры. Сваім жаданнем быць добрым ён садзейнічае таму, што прымітыўны становіцца гультаяватым.
Калі жаданне захаваць рэпутацыю інтэлігента пераважвае жаданне выкрычаць свой душэўны боль, то чалавек захворвае на туберкулёз лёгкіх. У яго ўсё больш западае грудзі і ўжо няма сіл выпраміць спіну. Спіна горбіцца, што ўказвае на цяжкую ношу звышпатрабавальных абавязкаў, якую чалавек узваліў на плечы. Чым мацней такі хворы заглушае свой крык аб дапамозе, тым мацней адчуванне ўдушша. Яго душыць страта сэнсу жыцця, якая кажа: "Крычы - не крычы, нічога не дапаможа." Такі менталітэт раба, які цалкам скарыўся жыццю. А чалавек, які выгнуў грудзі колам, качае свае правы і не мае намеру ўзвальваць на свае плечы груз абавязкаў. Хай сабе патрабуюць - з яго попыт маленькі. Ён не сумуе і не раскайваецца з-за нічоганярабення або непаслухмянасці. А таму яму і не пагражае туберкулёз, нават калі вакол яго жывуць адны туберкулёзнікі. Калі ўсе загады і забароны злятаюць з яго, як з гусака вада, і ён не трымае на прымушаючых зла, то ён абсалютна здаровы чалавек.
Лячэнне туберкулёзу каштуе вельмі дорага. А лячыць трэба, паколькі інакш заражаюцца здаровыя людзі, асабліва дзеці. Заражэння не было б, калі б мы не былі рабамі вымушанага становішча. Аднак мы - рабы. Туберкулёз лёгкіх з'яўляецца тыповай хваробай палоннага. Чалавецтва палоннік страху, а рэальны палоннік з'яўляецца палоннікам удвая. Для лячэння патрабуецца шмат грошай, для змены адносін грошай наогул не патрабуецца. Змена адносін даравала б здароўе. Пакуль разумны скаржнік гэтага не зразумее, яго будзе вучыць дурная туберкулёзная палачка. Для яе не важна, па які бок турэмнай сцяны пражывае скаржнік. Яна ведае, што ў тым і іншым выпадку яна мае справу з палоннікам страху.
Вызваляем: страх мяне не любяць, смутак, звышпатрабавальнасць, нянавісць, стрэсы загаду і забароны, рабства і прыніжанасць, шкадаванне сябе.

Валерый В. Сінельнікаў у сваёй кнізе «Палюбі хваробу сваю» піша аб магчымых псіхасаматычных і метафізічных прычынах праблем з лёгкімі:
Лёгкія ўвасабляюць здольнасць браць і даваць. Праблемы з лёгкімі ўзнікаюць з-за нашага нежадання або страху жыць поўным жыццём, «дыхаць поўнымі грудзямі». Нешта перашкаджае вам браць ад жыцця ўсё, што неабходна. Нейкія вашы думкі і эмоцыі літаральна «цісняць на грудзі» і не даюць уздыхнуць свабодна. Пнеўманія, туберкулёз, рак, пнеўмасклероз — гэта толькі розныя праявы схаванага падсвядомага нежадання жыць у гэтым свеце.
Пнеўманія
Да запалення лёгкіх прыводзіць адчай, стомленасць ад жыцця. У вашай душы растуць эмацыйныя раны, і ім не даюць загаіцца.
Да мяне на прыём прыйшла маладая жанчына з ускладненнямі пасля пнеўманіі.
— Святлана, — папрасіў я яе, — звярніцеся зараз унутр сябе і спытайце свой падсвядомы розум: «Якія нядаўнія падзеі ў маім жыцці прывялі мяне да хваробы?»
Жанчына на некаторы час закрывае вочы. — Я ведаю адказ, — кажа яна заклапочана. — Я ўжо здагадвалася пра гэта раней, але зараз усё праяснілася канчаткова. Разумееце, я лічу, што муж павінен умець зарабляць грошы і забяспечваць сваю сям'ю. Таму я заўсёды шукала такога мужчыну. І вось некалькі месяцаў таму такі мужчына з'явіўся ў маім жыцці. Мы сталі жыць разам. У яго вялікі дом, гаспадарка, машына. У першы час у мяне нават галава ішла кругам ад такога багацця. А цяпер я не магу свабодна ўздыхнуць у гэтым доме. Нашы адносіны афіцыйна не аформлены, і гаспадыняй я сябе не адчуваю.
— Што ж вам перашкаджае адчуваць сябе гаспадыняй? — спытаў я яе.
— Мне здаецца, ён адчувае, што на першым месцы ў нашых адносінах стаяць грошы, а не каханне. А я ўвесь час спрабую яму даказаць адваротнае. Для гэтага мне даводзіцца самой шмат працаваць і зарабляць прыстойныя грошы, каб паказаць яму сваю матэрыяльную незалежнасць. Я стамілася ад гэтага, і сілы мае на зыходзе.
Туберкулёз
У першую чаргу да туберкулёзу прыводзяць такія эмоцыі, як дэпрэсія і смутак, уныласць і туга. Яны з'яўляюцца з-за таго, што ў падсвядомасці за шмат гадоў назапасілася агрэсія на свет і людзей, на жыццё і лёс, і гэтая агрэсія не дае жыць і дыхаць поўнымі грудзямі.
Такія людзі не хочуць або не могуць успрымаць жыццё. Яны не жывуць поўным, паўнавартасным жыццём. Якую параду даюць урачы туберкулёзнікам у першую чаргу? Дыхаць свежым і чыстым паветрам і добра харчавацца, гэта значыць паўнавартасна.
— У майго бацькі нядаўна выявілі кавернозны
туберкулёз лёгкіх, — расказвае мне адна мая пацыентка. — Як вы думаеце, у чым прычына?
— Як часта ў жыцці вашага бацькі ўзнікалі дэпрэсіі, думкі аб несправядлівасці гэтага свету? — пытаюся я.
— Пастаянна. Справа ў тым, што мой бацька вельмі таленавіты чалавек. У яго шмат вынаходстваў, рацыяналізатарскіх прапаноў. І я часта чула ад яго, што ён стаміўся змагацца з тупасцю чыноўнікаў. Ён часта крытыкуе ўрад, нашу дзяржаўную сістэму.
Абвінавачвае іншых у тым, што яны перашкаджаюць яму рэалізавацца ў жыцці, ствараюць перашкоды.
— Вось у гэтым і ёсць прычына яго хваробы. З аднаго боку — гнеў і нянавісць у адносінах да сістэмы, а з другога — крыўды на жыццё, лёс і нежаданне жыць у гэтым несправядлівым, як ён думае, свеце.
Я заўважыў, што туберкулёзу схільныя людзі, у якіх моцна развіта пачуццё ўласніцтва. Менавіта калі ў іх забіраюць тое, да чаго яны моцна прывязаліся, узнікае нежаданне жыць. Тут жа ўстае пытанне аб сэнсе жыцця.
— Параі, што мне рабіць з маімі бацькамі, - звяртаецца да мяне за дапамогай знаёмая. — Год таму я выйшла замуж і з'ехала ў іншы горад. Праз некаторы час пасля гэтага ў бацькі выявілі зацямненне ў лёгкіх, і не ведаюць, ці то гэта рак, ці то туберкулёз, а маці стала хутка набіраць вагу.
- Уся справа ў тым, — тлумачу ёй, — што, калі ты пакінула бацькоўскі дом, у тваіх бацькоў узнікла эмацыйная пустата, таму што ты была іх адзінай радасцю і сэнсам жыцця. Твая маці вырашыла запоўніць гэтую пустату ежай і таму стала папраўляцца, а ў бацькі назапасілася шмат крыўд на жыццё і лёс. І гэтая сітуацыя стала штуршком для хваробы лёгкіх.
— Так, ты маеш рацыю, — пагаджаецца знаёмая. — У бацькоў не было кахання адзін да аднаго. І яны неаднаразова казалі пра тое, што жывуць разам толькі дзеля дзіцяці.

Бода Багінскі і Шарма Шаліла у сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць аб магчымых псіхасаматычных, псіхалагічных і метафізічных прычынах праблем з лёгкімі:
Запаленне лёгкіх
Запаленне лёгкіх паказвае табе, што ў цябе парушыўся абмен з жыццём ва ўсёй яго разнастайнасці, уключаючы тонкія, нематэрыяльныя аспекты. Ты трапіў у канфлікт з-за імкнення твайго эга да замкнёнасці, і гэты канфлікт запаліў, успаліў твае лёгкія. Нярэдка за гэтым хаваецца эмацыйнае парушэнне, крыўда або смутак, з-за якога ты закрыўся.
- Дазволь дыханню жыцця зноў пранікнуць у цябе. Яно цячэ раўнамерна і ў дні радасці, і ў дні смутку, як у напружаныя перыяды жыцця, так і ў гарманічныя і ўраўнаважаныя. Рэйкі і тут з'яўляецца цудадзейнай магчымасцю аказаць эфектыўную дапамогу.
Туберкулёз
Туберкулёз паказвае значны канфлікт паміж паглынутасцю ўласным эга і жывым выражэннем у жыцці, канфлікт, які з'ядае цябе, тваё жыццё. Ты хочаш мець занадта шмат для сябе і забываешся аб казачным багацці жыцця.
- Таму ўдыхай жыццё зноў свабодна і без прадузятасці, усвядом, што ў жыцця маецца ў лішку ўсё для кожнага з нас, калі мы толькі здолеем адкрыцца гэтаму. Кожны момант жыцця поўны цудаў, калі мы адкрытыя. Дай сам сабе пабольш Рэйкі.

Уладзімір Жыкарэнцаў у сваёй кнізе “Шлях да свабоды. Кармічныя чыннікі ўзнікнення праблем ці як змяніць сваё жыццё» паказвае на галоўныя негатыўныя ўсталёўкі (якія прыводзяць да хвароб) і якія гарманізуюць думкі (кіроўныя да вылячэння) злучаныя са з'яўленнем праблем з лёгкімі:
Што ўвасабляе дадзены орган у псіхалагічным сэнсе:
Здольнасць прымаць жыццё.
Прычыны хваробы: Дэпрэсія, прыгнечаны стан. Гора, смутак, засмучэнне, бяда, няўдача. Страх прыняць жыццё. Не заслугоўваю жыць поўным жыццём.
Магчымае рашэнне, якое спрыяе вылячэнню: У мяне ёсць здольнасць прыняць усю паўнату жыцця. Я напаўняю сваё жыццё каханнем.

Луіза Хей у сваёй кнізе «Ацалі сябе сам» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і якія гарманізуюць думкі (вядучыя да вылячэння) злучаныя са з'яўленнем праблем з лёгкімі:
Што ўвасабляе дадзены орган у псіхалагічным сэнсе Сімвалізуюць здольнасць удыхаць жыццё. Прычыны хваробы Дэпрэсія. Смутак. Боязь успрымаць жыццё. Лічыце, што Вы нявартыя жыць поўным жыццём.
Магчымае рашэнне, якое спрыяе ацаленню
Я магу ўспрымаць усю паўнату жыцця. Я ўспрымаю жыццё з любоўю і да канца.

Сяргей М. Лазараў у сваіх кнігах «Дыягностыка кармы» (кнігі 1-12) і «Чалавек будучыні» піша пра тое, што асноўнай прычынай абсалютна ўсіх хвароб, у тым ліку і хвароб лёгкіх з'яўляецца дэфіцыт, недахоп або нават адсутнасць любові ў душы чалавека. Калі чалавек ставіць нешта вышэй за любоў да Бога (а Бог, як гаворыцца ў Бібліі, ёсць Любоў), то ён замест набыцця боскай любові імкнецца да чагосьці іншага. Да таго, што (памылкова) лічыць больш важным у жыцці: грошы, слава, багацце, улада, асалода, секс, адносіны, здольнасці, парадак, мараль, веды і многім-многім іншым матэрыяльным і духоўным каштоўнасцям… Але гэта ўсё не мэта, а толькі сродкі для набыцця боскай (сапраўднай) любові, любові да Бога, любові, як у Бога. А туды, дзе няма (сапраўднай) любові ў душы, як зваротная сувязь ад Сусвету, прыходзяць хваробы, праблемы і іншыя непрыемнасці. Гэта патрэбна для таго, каб чалавек задумаўся, усвядоміў, што не туды ідзе, думае, гаворыць і робіць нешта не так і пачаў выпраўляцца, стаў на правільны Шлях!

Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын праблем і хвароб лёгкіх працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дапаўненні да дадзенага артыкула. Працяг будзе!

© Андрэй ЖАЛЕВІЧ
 www.zhalevich.com

Выкарыстаныя крыніцы

  1. Андрэй Жалевіч. СВЕТАРАЗУМЕННЕ. Пазнанне глыбінных сэнсаў, адкрыццё першасных прычынаў і вышэйшых прызначэнняў. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
  2. Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
  3. Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
  4. Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
  5. Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
  6. Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
  7. Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
  8. Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
  9. Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
  10. Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
  11. Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
  12. Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
  13. Дебби Шапиро. Разум лечит тело. - Мн.: Попурри, 1998 г.

і іншыя крыніцы па псіхасаматыцы і па Светаразуменню

Чытайце таксама

Атрымана з «https://www.zhalevich.com/wiki/index.php?title=Лёгкія._Псіхасаматыка_і_метафізіка_праблем_з_лёгкімі&oldid=2671»