Лушчыца (псарыяз). Псіхасаматыка і метафізіка лушчыцы (псарыязу): розьніца паміж вэрсіямі
дНяма апісаньня зьменаў |
дНяма апісаньня зьменаў |
||
| Радок 6: | Радок 6: | ||
<hr> | <hr> | ||
<p>У вас псарыяз? Вядома ж спачатку, трэба ўхіліць чыннікі, якія вядуць да паслаблення зроку і хвароб вачэй. Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны праблем са скурай.</p> | |||
<p>Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў гэтай галіне і аўтары кніг па дадзенай тэматыцы.</p> | |||
<p><em>Ліз Бурбо</em> ў сваёй кнізе «Тваё цела кажа „Любі сябе!“» піша:<br />Псарыяз - вельмі распаўсюджаная скурная хвароба, якая дзівіць людзей абодвух падлог і ўсіх узростаў. Пры псарыязе з'яўляюцца характэрныя лускавінкі на скуры, асабліва ў так званых траўматычных зонах - на локцях, каленях, волосістой часткі галавы, далонях рук і падэшвах ступняў. Часам псарыяз можа выяўляцца і на іншых участках цела. Лускавінкі ўтвораны пласцінкамі, якія напластоўваюцца адзін на аднаго. Старыя пласцінкі таўсцейшыя, бялёсыя і пры кантакце з адзеннем ператвараюцца ў белы пыл.<br />Глядзіце артыкул Скура (ПРАБЛЕМЫ), з тым дадаткам, што чалавек хоча змяніць скуру, гэта значыць змяніцца. Ён не адчувае сябе камфортна ў сваім цяперашнім абліччы. Магчыма, яму здаецца, што яго не прызнаюць ці ўспрымаюць неяк не так. У яго нават можа ўзнікнуць жаданне змяніць сваю асобу, стаць кімсьці іншым. Яму цяжка прымірыцца з самім сабой. Псарыяз кажа яму аб тым, што ён павінен прызнаць сябе такім, які ён ёсць цяпер, са ўсімі сваімі недахопамі, страхамі, слабасцямі, добрымі якасцямі, талентамі і т. д. Ён павінен прыняць сябе, не выпрабоўваючы сораму ці страху быць адрынутым.</p> | |||
<p><em>Доктар Валерый В. Сінельнікаў</em> у сваёй кнізе "Палюбі хваробу сваю".<br />Моцнае пачуццё віны і жаданне самапакарання можа стаць прычынай развіцця псарыязу.<br />Да мяне на прыём прыйшоў малады мужчына з псарыязам. Хвароба з'явілася год таму. Мы ўсталявалі кантакт з яго падсвядомасцю, і ён звярнуўся ўнутр сябе:<br />- Якія мае паводзіны прывялі да хваробы?<br />Па меры таго як ён задаваў пытанне, колер яго асобы стаў мяняцца і ўвесь твар заліла фарба сораму.<br />- Доктар, я зразумеў, у чым прычына, - сказаў ён. -Можна я не буду казаць вам пра гэта?<br />- Вядома можна, - адказаў я. - Любую інфармацыю, якую вы атрымліваеце ад свайго падсвядомага розуму, вы маеце права пакінуць пры сабе.<br />- Не, мабыць, я скажу вам, - вырашыўся мужчына.<br />Ён распавёў мне, як год таму "запляміў сябе", змяніўшы сваёй жонцы з жонкай свайго сябра. І вось гэтае «падвойнае» пачуццё віны прывяло яго да хваробы. Цікава яшчэ і тое, што ў яго жонкі таксама быў псарыяз. І калі ён глядзеў на свае плямы, то тут жа ўспамінаў сваю жонку і адчуваў пачуццё віны.<br />Я выявіў, што псарыяз узнікае пасля стрэсавых сітуацый. Падчас такіх празмерных псіхічных нагрузак людзі літаральна забіваюць нейкія свае пачуцці, напрыклад пачуццё даверу, каханні ці бяспецы.</p> | |||
<p>У аднаго мужчыны пачаўся псарыяз пасля таго, як яго падманулі, у выніку чаго ён страціў вялікую суму грошай.<br />— Пасля гэтай сітуацыі я страціў давер да людзей, — расказваў ён мне.</p> | |||
<p>У жанчыны пачаўся псарыяз пасля смерці свайго бацькі.<br />- Я страціла самага каханага чалавека ў жыцці, - гаварыла яна са слязамі. - Навошта мне цяпер жыць?<br />Яшчэ я заўважыў, што хворыя на псарыяз вельмі грэблівыя. У некаторых з іх літаральна "пунктык" на чысціні. А вы памятаеце з першай часткі кнігі, што пачуццё гідлівасці адлюстроўвае моцную нянавісць і пагарду да чаго-небудзь у гэтым свеце. У падсвядомасці працуе праграма адрачэння, і гэта адбіваецца на скуры.<br />- Я ненавіджу гэтую краіну, - кажа мне малады мужчына. Хвароба ў яго ўжо даўно. - Я ненавіджу гэтыя брудныя вуліцы. Я пагарджаю хамамі і нягоднікамі, зайздроснікамі і лісліўцамі. Самая вялікая асалода для мяне, - працягвае ён, - гэта ляжаць увесь дзень у чыстым накрухмаленым ложку з чыстай жанчынай і піць добрае віно, ёсць добрую ежу.<br />Пры гэтай хваробе ненатуральна ўзмацняецца арагавенне скуры. Скура ў здзіўленых месцах становіцца грубіянскай. Гэта відавочнае ўказанне на тое, што чалавек жадае абараніцца ад навакольнага свету.<br />Хвораму псарыязам важна зразумець, што ён жыве ў чыстым, гарманічным і бяспечным свеце. І не проста жыве, а стварае яго сам.</p> | |||
<p><em>Бадо Багінскі і Шарамон Шаліла</em> ў сваёй кнізе "Рэйкі - універсальная энергія жыцця".<br />Псарыяз - гэта свайго роду шчыт, якім зачыняюцца вельмі адчувальныя людзі ад страху перад эмацыйнай абразай. Зараз нішто не выйдзе вонкі і нішто не пракрадзецца ўнутр - мяжа ідэальна абаронена. Так выяўляецца канфлікт паміж імкненнем да блізкасці і адначасовай бояззю яе. Рубцы і адкрытыя раны з'яўляюцца ўказаннем на тое, што трэба зноў адкрыцца, нават калі гэта і азначае ранімасць.<br />Адкрыйся жыцця, у якой бы форме яна ні прыйшла да цябе. Будзь таксама гатовы выпрабаваць эмацыйны боль і абразы, не зачыняйся са страху перад імі. Проста назірай іх, тады яны вельмі хутка перастануць прычыняць табе боль. Дазволь сваім пачуццям зноў свабодна цечу як унутр, так і вонкі.</p> | |||
<p><em>Паводле Сяргея С. Канавалаву</em> («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаве. Якія вылечваюць эмоцыі»):<br />Прычыны. Страх быць пакрыўджаным, падвышаная адчувальнасць і ранімасць, адмова прыняць адказнасць за свае пачуцці.</p> | |||
<p><em>Луіза Хей</em> у сваёй кнізе «Ацалі сябе сам» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і якія гарманізуюць думкі (вядучыя да ацаленьня) злучаныя са з'яўленнем і вылячэннем псарыязу:<br />Боязь, што цябе пакрыўдзяць. Страта самаадчування. Адмова прымаць на сябе адказнасць за ўласныя пачуцці.<br />Гарманізавальныя думкі: Я адчынены ўсім радасцям жыцця. Я заслугоўваю і ўспрымаю ўсё самае лепшае ў жыцці. Я кахаю і ўхваляю сябе.</p> | |||
<p><em>Доктар Алег Г. Торсуноў</em> у сваёй кнізе "Сувязь хвароб з характарам" піша:<br />Псарыяз. Гэта скурная хвароба. У мінулым былі нейкія праблемы з супрацьлеглай падлогай. Таксама ўзнікае ад напружанасці, нахабства ўнутранага. Гэта можа быць не праяўлена ў чалавека.</p> | |||
<p>Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын праблем са скурай працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дадаткі да дадзенага артыкула. Працяг будзе!</p> | |||
<hr /> | <hr /> | ||
| Радок 26: | Радок 36: | ||
# Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г. | # Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г. | ||
# Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г. | # Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г. | ||
і іншыя '''[[Крыніцы па псіхасаматыцы|крыніцы па псіхасаматыцы]]''' [[Крыніцы па псіхасаматыцы|⋗⋗⋗]] | і іншыя '''[[Крыніцы па псіхасаматыцы|крыніцы па псіхасаматыцы]]''' [[Крыніцы па псіхасаматыцы|⋗⋗⋗]] | ||
Вэрсія ад 14:21, 20 ліпеня 2024
MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык
У вас псарыяз? Вядома ж спачатку, трэба ўхіліць чыннікі, якія вядуць да паслаблення зроку і хвароб вачэй. Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны праблем са скурай.
Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў гэтай галіне і аўтары кніг па дадзенай тэматыцы.
Ліз Бурбо ў сваёй кнізе «Тваё цела кажа „Любі сябе!“» піша:
Псарыяз - вельмі распаўсюджаная скурная хвароба, якая дзівіць людзей абодвух падлог і ўсіх узростаў. Пры псарыязе з'яўляюцца характэрныя лускавінкі на скуры, асабліва ў так званых траўматычных зонах - на локцях, каленях, волосістой часткі галавы, далонях рук і падэшвах ступняў. Часам псарыяз можа выяўляцца і на іншых участках цела. Лускавінкі ўтвораны пласцінкамі, якія напластоўваюцца адзін на аднаго. Старыя пласцінкі таўсцейшыя, бялёсыя і пры кантакце з адзеннем ператвараюцца ў белы пыл.
Глядзіце артыкул Скура (ПРАБЛЕМЫ), з тым дадаткам, што чалавек хоча змяніць скуру, гэта значыць змяніцца. Ён не адчувае сябе камфортна ў сваім цяперашнім абліччы. Магчыма, яму здаецца, што яго не прызнаюць ці ўспрымаюць неяк не так. У яго нават можа ўзнікнуць жаданне змяніць сваю асобу, стаць кімсьці іншым. Яму цяжка прымірыцца з самім сабой. Псарыяз кажа яму аб тым, што ён павінен прызнаць сябе такім, які ён ёсць цяпер, са ўсімі сваімі недахопамі, страхамі, слабасцямі, добрымі якасцямі, талентамі і т. д. Ён павінен прыняць сябе, не выпрабоўваючы сораму ці страху быць адрынутым.
Доктар Валерый В. Сінельнікаў у сваёй кнізе "Палюбі хваробу сваю".
Моцнае пачуццё віны і жаданне самапакарання можа стаць прычынай развіцця псарыязу.
Да мяне на прыём прыйшоў малады мужчына з псарыязам. Хвароба з'явілася год таму. Мы ўсталявалі кантакт з яго падсвядомасцю, і ён звярнуўся ўнутр сябе:
- Якія мае паводзіны прывялі да хваробы?
Па меры таго як ён задаваў пытанне, колер яго асобы стаў мяняцца і ўвесь твар заліла фарба сораму.
- Доктар, я зразумеў, у чым прычына, - сказаў ён. -Можна я не буду казаць вам пра гэта?
- Вядома можна, - адказаў я. - Любую інфармацыю, якую вы атрымліваеце ад свайго падсвядомага розуму, вы маеце права пакінуць пры сабе.
- Не, мабыць, я скажу вам, - вырашыўся мужчына.
Ён распавёў мне, як год таму "запляміў сябе", змяніўшы сваёй жонцы з жонкай свайго сябра. І вось гэтае «падвойнае» пачуццё віны прывяло яго да хваробы. Цікава яшчэ і тое, што ў яго жонкі таксама быў псарыяз. І калі ён глядзеў на свае плямы, то тут жа ўспамінаў сваю жонку і адчуваў пачуццё віны.
Я выявіў, што псарыяз узнікае пасля стрэсавых сітуацый. Падчас такіх празмерных псіхічных нагрузак людзі літаральна забіваюць нейкія свае пачуцці, напрыклад пачуццё даверу, каханні ці бяспецы.
У аднаго мужчыны пачаўся псарыяз пасля таго, як яго падманулі, у выніку чаго ён страціў вялікую суму грошай.
— Пасля гэтай сітуацыі я страціў давер да людзей, — расказваў ён мне.
У жанчыны пачаўся псарыяз пасля смерці свайго бацькі.
- Я страціла самага каханага чалавека ў жыцці, - гаварыла яна са слязамі. - Навошта мне цяпер жыць?
Яшчэ я заўважыў, што хворыя на псарыяз вельмі грэблівыя. У некаторых з іх літаральна "пунктык" на чысціні. А вы памятаеце з першай часткі кнігі, што пачуццё гідлівасці адлюстроўвае моцную нянавісць і пагарду да чаго-небудзь у гэтым свеце. У падсвядомасці працуе праграма адрачэння, і гэта адбіваецца на скуры.
- Я ненавіджу гэтую краіну, - кажа мне малады мужчына. Хвароба ў яго ўжо даўно. - Я ненавіджу гэтыя брудныя вуліцы. Я пагарджаю хамамі і нягоднікамі, зайздроснікамі і лісліўцамі. Самая вялікая асалода для мяне, - працягвае ён, - гэта ляжаць увесь дзень у чыстым накрухмаленым ложку з чыстай жанчынай і піць добрае віно, ёсць добрую ежу.
Пры гэтай хваробе ненатуральна ўзмацняецца арагавенне скуры. Скура ў здзіўленых месцах становіцца грубіянскай. Гэта відавочнае ўказанне на тое, што чалавек жадае абараніцца ад навакольнага свету.
Хвораму псарыязам важна зразумець, што ён жыве ў чыстым, гарманічным і бяспечным свеце. І не проста жыве, а стварае яго сам.
Бадо Багінскі і Шарамон Шаліла ў сваёй кнізе "Рэйкі - універсальная энергія жыцця".
Псарыяз - гэта свайго роду шчыт, якім зачыняюцца вельмі адчувальныя людзі ад страху перад эмацыйнай абразай. Зараз нішто не выйдзе вонкі і нішто не пракрадзецца ўнутр - мяжа ідэальна абаронена. Так выяўляецца канфлікт паміж імкненнем да блізкасці і адначасовай бояззю яе. Рубцы і адкрытыя раны з'яўляюцца ўказаннем на тое, што трэба зноў адкрыцца, нават калі гэта і азначае ранімасць.
Адкрыйся жыцця, у якой бы форме яна ні прыйшла да цябе. Будзь таксама гатовы выпрабаваць эмацыйны боль і абразы, не зачыняйся са страху перад імі. Проста назірай іх, тады яны вельмі хутка перастануць прычыняць табе боль. Дазволь сваім пачуццям зноў свабодна цечу як унутр, так і вонкі.
Паводле Сяргея С. Канавалаву («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаве. Якія вылечваюць эмоцыі»):
Прычыны. Страх быць пакрыўджаным, падвышаная адчувальнасць і ранімасць, адмова прыняць адказнасць за свае пачуцці.
Луіза Хей у сваёй кнізе «Ацалі сябе сам» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і якія гарманізуюць думкі (вядучыя да ацаленьня) злучаныя са з'яўленнем і вылячэннем псарыязу:
Боязь, што цябе пакрыўдзяць. Страта самаадчування. Адмова прымаць на сябе адказнасць за ўласныя пачуцці.
Гарманізавальныя думкі: Я адчынены ўсім радасцям жыцця. Я заслугоўваю і ўспрымаю ўсё самае лепшае ў жыцці. Я кахаю і ўхваляю сябе.
Доктар Алег Г. Торсуноў у сваёй кнізе "Сувязь хвароб з характарам" піша:
Псарыяз. Гэта скурная хвароба. У мінулым былі нейкія праблемы з супрацьлеглай падлогай. Таксама ўзнікае ад напружанасці, нахабства ўнутранага. Гэта можа быць не праяўлена ў чалавека.
Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын праблем са скурай працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дадаткі да дадзенага артыкула. Працяг будзе!
© Андрэй ЖАЛЕВІЧ
www.zhalevich.com
Выкарыстаныя крыніцы
- Андрэй Жалевіч. СВЕТАРАЗУМЕННЕ. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
- Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
- Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
- Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
- Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
- Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
- Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
- Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
- Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
- Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
- Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
- Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
і іншыя крыніцы па псіхасаматыцы ⋗⋗⋗
