Adenoidy. Psychosomatyka i metafizyka migdałków: Różnice pomiędzy wersjami

Z M.O.W.A.
mNie podano opisu zmian
mNie podano opisu zmian
Linia 15: Linia 15:
<p><em>Walery W. Sinielnikow</em> w swojej książce „Pokochaj swoją chorobę” pisze o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach adenoidów:</p>
<p><em>Walery W. Sinielnikow</em> w swojej książce „Pokochaj swoją chorobę” pisze o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach adenoidów:</p>
<p>Ta choroba występuje u dzieci i charakteryzuje się rozrostem tkanki limfatycznej w jamie nosowej. Utrudnia to oddychanie przez nos.<br />Główna przyczyna – ciągłe spory i konflikty w rodzinie, częste kłótnie. Niezadowolenie to z jednego, to z drugiego, irytacja. Rodzice nie mogą, a raczej nie chcą dojść do porozumienia w kwestiach dotyczących rodziny. Mogą to być zarówno relacje między sobą, jak i relacje z dziadkami dziecka.<br />Podświadomie dziecko czuje się niechciane. To uczucie przekazuje mu jedno z rodziców. Dziecko bardzo wrażliwie reaguje na niepewność i rozczarowanie życiem rodziców, brak samowyrażenia i uznania własnej wartości. W relacjach między rodzicami brakuje najważniejszego – miłości. Przez kilka lat przyjmowałem setki dzieci z tym problemem. I we wszystkich przypadkach w rodzinie brakowało miłości.<br />– Wątpię w miłość mojej żony do mnie, – mówił mężczyzna, który przyszedł do mnie z synem. – Nigdy nie powie mi czułego słowa, nie pochwali. Zaczynam już być zazdrosny.<br />Lekarze w takich przypadkach proponują tylko operację.<br />Chociaż doskonale rozumieją, że operacja to nie leczenie.<br />Choroba jak była w środku, tak została. I gruczoły potem znów się powiększają. Przekonałem się w praktyce, że właściwy dobór środków homeopatycznych i zmiana atmosfery w rodzinie dają szybkie i stuprocentowe wyleczenie.<br />Gdy tylko w rodzinie zapanowują miłość, spokój i harmonia, dziecko zaczyna swobodnie oddychać przez nos.<br />Jedna z moich pacjentek, której synowi już usunięto adenoidy, przyznała:<br />– Myślę, że jestem w domu tylko po to, aby sprzątać, prać i gotować. Mało widuję się z mężem, oboje cały czas jesteśmy w pracy. Cały nasz wspólny czas poświęcamy na kłótnie i wyjaśnianie sobie spraw. Nie czuję się pożądaną kobietą.<br />– A kochasz męża? – pytam ją.<br />– Nie wiem, – odpowiada jakoś obojętnie.<br />Inna moja pacjentka, której syn od dawna ma adenoidy, opowiedziała mi o swoich relacjach z mężem.<br />– Kiedy wychodziłam za niego za mąż, nie czułam do niego wielkiej miłości. Wiedziałam, że będzie wspaniałym ojcem dla dzieci i dobrym mężem.<br />– No i jak? – pytam ją. – Czy spełnił twoje oczekiwania?<br />– Tak, jest wspaniałym człowiekiem, mężem i ojcem. Ale nie ma we mnie miłości do niego. Rozumiesz? Nie ma tego uczucia, o którym tak dużo pisano i piszą. Chociaż wiem, że to powinno być na pierwszym miejscu w życiu. Ale on nie jest tym mężczyzną, którego mogłabym pokochać.<br />A niszczyć rodziny i szukać innego mężczyzny nie chcę.<br />– I nie radzę ci tego. Rozumiesz, – mówię jej, – tu nie chodzi o to, czy to ten mężczyzna, czy nie. Chodzi o ciebie. O ten zapas miłości, który masz w duszy. Zacznij rozwijać w sobie to uczucie.<br />Zmień swoje podejście do siebie, do mężczyzn i do otaczającego świata.<br />– Ale mój mąż, jaki był, taki pozostanie.<br />– Kto wie. Pamiętaj, mówiłem ci, że zewnętrzne odzwierciedla wewnętrzne. Twój mąż jako mężczyzna odzwierciedla ciebie jako kobietę. To jest twoje odbicie, tylko innej płci. Nie tylko nie musisz go zmieniać, ale i nie możesz. Zacznij zmieniać siebie, rozwijaj miłość do siebie, do męskiego aspektu Wszechświata i do otaczającego świata.</p>
<p>Ta choroba występuje u dzieci i charakteryzuje się rozrostem tkanki limfatycznej w jamie nosowej. Utrudnia to oddychanie przez nos.<br />Główna przyczyna – ciągłe spory i konflikty w rodzinie, częste kłótnie. Niezadowolenie to z jednego, to z drugiego, irytacja. Rodzice nie mogą, a raczej nie chcą dojść do porozumienia w kwestiach dotyczących rodziny. Mogą to być zarówno relacje między sobą, jak i relacje z dziadkami dziecka.<br />Podświadomie dziecko czuje się niechciane. To uczucie przekazuje mu jedno z rodziców. Dziecko bardzo wrażliwie reaguje na niepewność i rozczarowanie życiem rodziców, brak samowyrażenia i uznania własnej wartości. W relacjach między rodzicami brakuje najważniejszego – miłości. Przez kilka lat przyjmowałem setki dzieci z tym problemem. I we wszystkich przypadkach w rodzinie brakowało miłości.<br />– Wątpię w miłość mojej żony do mnie, – mówił mężczyzna, który przyszedł do mnie z synem. – Nigdy nie powie mi czułego słowa, nie pochwali. Zaczynam już być zazdrosny.<br />Lekarze w takich przypadkach proponują tylko operację.<br />Chociaż doskonale rozumieją, że operacja to nie leczenie.<br />Choroba jak była w środku, tak została. I gruczoły potem znów się powiększają. Przekonałem się w praktyce, że właściwy dobór środków homeopatycznych i zmiana atmosfery w rodzinie dają szybkie i stuprocentowe wyleczenie.<br />Gdy tylko w rodzinie zapanowują miłość, spokój i harmonia, dziecko zaczyna swobodnie oddychać przez nos.<br />Jedna z moich pacjentek, której synowi już usunięto adenoidy, przyznała:<br />– Myślę, że jestem w domu tylko po to, aby sprzątać, prać i gotować. Mało widuję się z mężem, oboje cały czas jesteśmy w pracy. Cały nasz wspólny czas poświęcamy na kłótnie i wyjaśnianie sobie spraw. Nie czuję się pożądaną kobietą.<br />– A kochasz męża? – pytam ją.<br />– Nie wiem, – odpowiada jakoś obojętnie.<br />Inna moja pacjentka, której syn od dawna ma adenoidy, opowiedziała mi o swoich relacjach z mężem.<br />– Kiedy wychodziłam za niego za mąż, nie czułam do niego wielkiej miłości. Wiedziałam, że będzie wspaniałym ojcem dla dzieci i dobrym mężem.<br />– No i jak? – pytam ją. – Czy spełnił twoje oczekiwania?<br />– Tak, jest wspaniałym człowiekiem, mężem i ojcem. Ale nie ma we mnie miłości do niego. Rozumiesz? Nie ma tego uczucia, o którym tak dużo pisano i piszą. Chociaż wiem, że to powinno być na pierwszym miejscu w życiu. Ale on nie jest tym mężczyzną, którego mogłabym pokochać.<br />A niszczyć rodziny i szukać innego mężczyzny nie chcę.<br />– I nie radzę ci tego. Rozumiesz, – mówię jej, – tu nie chodzi o to, czy to ten mężczyzna, czy nie. Chodzi o ciebie. O ten zapas miłości, który masz w duszy. Zacznij rozwijać w sobie to uczucie.<br />Zmień swoje podejście do siebie, do mężczyzn i do otaczającego świata.<br />– Ale mój mąż, jaki był, taki pozostanie.<br />– Kto wie. Pamiętaj, mówiłem ci, że zewnętrzne odzwierciedla wewnętrzne. Twój mąż jako mężczyzna odzwierciedla ciebie jako kobietę. To jest twoje odbicie, tylko innej płci. Nie tylko nie musisz go zmieniać, ale i nie możesz. Zacznij zmieniać siebie, rozwijaj miłość do siebie, do męskiego aspektu Wszechświata i do otaczającego świata.</p>
И тогда ваш муж обязательно изменится. Он станет именно тем единственным мужчиной в вашей жизни, о котором вы читали в романах.</p>
<p>I wtedy twój mąż na pewno się zmieni. Stanie się tym jedynym mężczyzną w twoim życiu, o którym czytałaś w romansach.</p>
<p><em>Сергей С. Коновалов</em> («Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции») о возможных психосоматических и метафизических причинах аденоидов следующее:<br />Аденоиды у детей {а также и у взрослых, которые психологически ещё не вышли из детского возраста}:<br />Внутренние страдания по поводу своего одиночества, ощущение нелюбви к себе со стороны взрослых, дефицит родительской ласки. Когда страдания загоняются внутрь, они проявляются воспалением аденоидов.<br />Способ излечения. Родителям надо проявлять любовь и заботу, помогать ребенку достойно выходить из ситуаций, которые вызывают раздражение и обиду, а конфликты обращать в игру, оценивать их с юмором, чтобы реакция на произошедшее была лишена зла и обиды. Проводить с ребенком больше времени, чтобы он смог освободиться от накопленной негативной энергии и получить положительный заряд. Отношение к ребенку должно быть искренним, только тогда энергия будет позитивной.</p>
<p><em>Siergiej S. Konowałow</em> („Energo-informacyjna medycyna wg Konowałowa. Uzdrowicielskie emocje”) o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach adenoidów pisze:<br />Adenoidy u dzieci {a także u dorosłych, którzy psychologicznie jeszcze nie wyszli z wieku dziecięcego}:<br />Wewnętrzne cierpienie z powodu samotności, poczucie braku miłości ze strony dorosłych, niedobór rodzicielskiej czułości. Kiedy cierpienie zostaje zepchnięte do wewnątrz, manifestuje się stanem zapalnym adenoidów.<br />Sposób leczenia. Rodzice muszą okazywać miłość i troskę, pomagać dziecku godnie wychodzić z sytuacji, które wywołują irytację i złość, a konflikty obracać w grę, oceniać je z humorem, aby reakcja na to, co się wydarzyło, była pozbawiona złości i urazy. Spędzać z dzieckiem więcej czasu, aby mogło uwolnić się od nagromadzonej negatywnej energii i otrzymać pozytywny ładunek. Relacja z dzieckiem powinna być szczera, tylko wtedy energia będzie pozytywna.</p>
<p><em>Доктор Лууле Виилма</em> в своей книге «Психологические причины болезней» пишет:<br />Аденоиды у детей - Родители не понимают ребёнка, не выслушивают его тревог – ребёнок глотает слёзы печали.</p>
<p><em>Doktor Luułe Viilma</em> w swojej książce „Psychologiczne przyczyny chorób” pisze:<br />Adenoidy u dzieci - Rodzice nie rozumieją dziecka, nie słuchają jego trosk – dziecko połyka łzy smutku.</p>
<p>Согласно <em>доктору Лууле Виилма</em>, когда тайна выплывает наружу и ребёнка это оскорбляет, поражаются гайморовы пазухи. Гайморовы пазухи являются вместилищем энергии гордости за себя.<br />Человек, который любит похвалиться собой, насмешливо относится к чужой скрытности и с особым наслаждением выдаёт чужую тайну. Если о секретах взрослых шушукаются за спиной, то душевные переживания ребёнка зачастую ни во что не ставят. Под громовой хохот большой компании сообщают о достижениях ребёнка, не понимая, что это унижает его. Это словно удар в лицо человеку, который ревностно оберегал свою тайну.<br />Носовые пазухи окончательно формируются у детей в 4—5-летнем возрасте, поскольку раньше дети не могут скрывать своей радости. Если их принуждают к этому, то невысморканная обида задерживается в глоточной миндалине.<br />Чем чаще глоточная миндалина отекает от печали либо воспаляется от унижения, тем вероятнее возникновение аденоидов, говорящих о том, что ребёнок не имеет права выказывать свои обиды. Заболевание глоточной миндалины у взрослых даёт о себе знать в виде раздражения либо боли в глубине носа, а также из-за частого сглатывания.<br />Мы можем скрывать свои тайны от чужих, но не от своей матери. Можем отрицать перед ней наличие тайны, но все равно мысли матери, ее слова и поведение будут задевать, поскольку мать всегда попадает в точку. Матерям свойственно укорять ребенка с видом злорадства, когда у того что-то не ладится, ибо ребенок не послушался матери.<br />Злорадство обращается в осмеяние, когда ребёнка желают пристыдить в глазах других. Злорадство и осмеяние являются недоброжелательной злобой, которую ребёнок вбирает в себя, испытывая жалость к себе.</p>
<p>Zgodnie z <em>doktorem Luułe Viilma</em>, gdy tajemnica wypływa na powierzchnię i dziecko to rani, atakowane są zatoki szczękowe. Zatoki szczękowe są magazynem energii dumy z siebie.<br />Człowiek, który lubi się przechwalać, traktuje z pogardą cudzą skrytość i z wyjątkową satysfakcją ujawnia cudze tajemnice. Jeśli o sekretach dorosłych plotkuje się za plecami, to uczucia dziecka często są lekceważone. Pod gromki śmiech dużej grupy ogłasza się osiągnięcia dziecka, nie zdając sobie sprawy, że to je poniża. To jak cios w twarz człowiekowi, który pilnie strzegł swojej tajemnicy.<br />Zatoki nosowe ostatecznie formują się u dzieci w wieku 4-5 lat, ponieważ wcześniej dzieci nie potrafią ukrywać swojej radości. Jeśli są do tego zmuszane, niewysłowiona uraza zatrzymuje się w migdałku gardłowym.<br />Im częściej migdałek gardłowy puchnie z powodu smutku lub zapalenia z powodu upokorzenia, tym bardziej prawdopodobne jest powstanie adenoidów, co wskazuje, że dziecko nie ma prawa okazywać swoich uraz. Choroba migdałka gardłowego u dorosłych objawia się podrażnieniem lub bólem w głębi nosa, a także częstym przełykaniem.<br />Możemy ukrywać swoje tajemnice przed obcymi, ale nie przed swoją matką. Możemy zaprzeczać przed nią istnieniu tajemnicy, ale myśli matki, jej słowa i zachowanie będą dotykać, ponieważ matka zawsze trafia w sedno. Matkom jest dane, by wyrzucały dziecku z widocznym złośliwością, gdy coś mu się nie udaje, bo dziecko nie posłuchało matki.<br />Złośliwość przeradza się w wyśmiewanie, gdy chcą zawstydzić dziecko w oczach innych. Złośliwość i wyśmiewanie są nieżyczliwą złością, którą dziecko wchłania, doświadczając litości nad sobą.</p>
<p><em>Владимир Жикаренцев</em> в своей книге «Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с появлением аденоидов:<br /><strong>Простуда, насморк, катар верхних дыхательных путей (В. Жикаренцев)</strong><br /><strong><em>Негативная установка, приводящая к проблемам и болезням:</em></strong><br />Семейные трения, споры. До некоторой степени - присутствие детского чувства нежеланности.<br /><strong><em>Гармонизирующие мысли:</em></strong><br />Этот ребенок желанный, и его появление на свет было встречено с радостью, он глубоко любим.</p>
<p><em>Władimir Żikareńcew</em> w swojej książce „Droga do wolności. Karmiczne przyczyny problemów lub jak zmienić swoje życie” wskazuje na główne negatywne nastawienia (prowadzące do chorób) i harmonizujące myśli (prowadzące do uzdrowienia) związane z pojawieniem się adenoidów:<br /><strong>Przeziębienie, katar, nieżyt górnych dróg oddechowych (W. Żikareńcew)</strong><br /><strong><em>Negatywne nastawienie, prowadzące do problemów i chorób:</em></strong><br />Rodzinne tarcia, spory. W pewnym stopniu - obecność dziecięcego uczucia niechcianości.<br /><strong><em>Harmonizujące myśli:</em></strong><br />To dziecko jest chciane, a jego pojawienie się na świecie było przyjęte z radością, jest głęboko kochane.</p>
<p><em>Луиза Хей</em> в своей книге «Исцели себя сам» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с появлением аденоидов:<br /><em><strong>Негативная установка, приводящая к проблемам и болезням:<br /></strong></em>Неурядицы в семье. Ощущение ребенка, что он никому не нужен.<br /><em><strong>Гармонизирующие мысли:</strong></em><br />Это желанный, любимый ребенок.</p>
<p><em>Louise Hay</em> w swojej książce „Możesz uzdrowić swoje życie” wskazuje na główne negatywne nastawienia (prowadzące do chorób) i harmonizujące myśli (prowadzące do uzdrowienia) związane z pojawieniem się adenoidów:<br /><em><strong>Negatywne nastawienie, prowadzące do problemów i chorób:<br /></strong></em>Kłopoty w rodzinie. Poczucie dziecka, że jest niechciane.<br /><em><strong>Harmonizujące myśli:</strong></em><br />To chciane, kochane dziecko.</p>
<p>Поиски и исследования метафизических (тонких, ментальных, эмоциональных, психосоматических, подсознательных, глубинных) причин проблем и болезней носа продолжаются. Этот материал непрерывно корректируется. Просим читателей писать свои комментарии и присылать дополнения к данной статье. <strong>Продолжение следует!</strong></p>
<p>Poszukiwania i badania metafizycznych (subtelnych, mentalnych, emocjonalnych, psychosomatycznych, podświadomych, głębokich) przyczyn problemów i chorób nosa trwają. Ten materiał jest ciągle korygowany. Prosimy czytelników o przesyłanie swoich komentarzy i uzupełnień do tego artykułu. <strong>Ciąg dalszy nastąpi!</strong></p>
 
<hr>
<hr>
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_pl.html Andrei ZHALEVICH]<br>
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_pl.html Andrei ZHALEVICH]<br>

Wersja z 15:02, 20 lip 2024


MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык


Czy masz adenoidy? Przyjrzyjmy się metafizycznym (subtelnym, mentalnym, emocjonalnym, psychosomatycznym, podświadomym, głębokim) przyczynom adenoidów.

Oto co piszą na ten temat światowej sławy eksperci w tej dziedzinie i autorzy książek na ten temat:

Liz Burbo w swojej książce „Twoje ciało mówi "Kochaj siebie!"” pisze o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach adenoidów:

Fizyczna blokada. Ta choroba najczęściej występuje u dzieci i objawia się obrzękiem rozrośniętych tkanek sklepienia nosogardła, które utrudniają oddychanie przez nos, zmuszając dziecko do oddychania przez usta.

Emocjonalna blokada. Dziecko cierpiące na tę chorobę jest zazwyczaj bardzo wrażliwe; może przewidywać wydarzenia długo przed ich wystąpieniem. Bardzo często świadomie lub nieświadomie przewiduje te wydarzenia znacznie lepiej i wcześniej niż osoby zainteresowane lub z nimi związane. Na przykład może poczuć, że między rodzicami coś się nie układa, znacznie wcześniej niż oni sami to zauważą. Z reguły stara się blokować te przeczucia, aby nie cierpieć. Bardzo niechętnie o nich rozmawia z tymi, z którymi powinien porozmawiać, i woli przeżywać swoje lęki samotnie. Zablokowane nosogardło jest oznaką, że dziecko ukrywa swoje myśli lub emocje z obawy przed niezrozumieniem.

Mentalna blokada. Dziecko cierpiące na tę chorobę czuje się niechciane i niekochane. Może nawet uważać, że samo jest przyczyną problemów, które się wokół niego pojawiają. Powinno sprawdzić u bliskich osób, którym ufa, obiektywność własnych wyobrażeń o sobie. Ponadto powinno zrozumieć, że jeśli inni go nie rozumieją, nie oznacza to, że go nie kochają.

Walery W. Sinielnikow w swojej książce „Pokochaj swoją chorobę” pisze o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach adenoidów:

Ta choroba występuje u dzieci i charakteryzuje się rozrostem tkanki limfatycznej w jamie nosowej. Utrudnia to oddychanie przez nos.
Główna przyczyna – ciągłe spory i konflikty w rodzinie, częste kłótnie. Niezadowolenie to z jednego, to z drugiego, irytacja. Rodzice nie mogą, a raczej nie chcą dojść do porozumienia w kwestiach dotyczących rodziny. Mogą to być zarówno relacje między sobą, jak i relacje z dziadkami dziecka.
Podświadomie dziecko czuje się niechciane. To uczucie przekazuje mu jedno z rodziców. Dziecko bardzo wrażliwie reaguje na niepewność i rozczarowanie życiem rodziców, brak samowyrażenia i uznania własnej wartości. W relacjach między rodzicami brakuje najważniejszego – miłości. Przez kilka lat przyjmowałem setki dzieci z tym problemem. I we wszystkich przypadkach w rodzinie brakowało miłości.
– Wątpię w miłość mojej żony do mnie, – mówił mężczyzna, który przyszedł do mnie z synem. – Nigdy nie powie mi czułego słowa, nie pochwali. Zaczynam już być zazdrosny.
Lekarze w takich przypadkach proponują tylko operację.
Chociaż doskonale rozumieją, że operacja to nie leczenie.
Choroba jak była w środku, tak została. I gruczoły potem znów się powiększają. Przekonałem się w praktyce, że właściwy dobór środków homeopatycznych i zmiana atmosfery w rodzinie dają szybkie i stuprocentowe wyleczenie.
Gdy tylko w rodzinie zapanowują miłość, spokój i harmonia, dziecko zaczyna swobodnie oddychać przez nos.
Jedna z moich pacjentek, której synowi już usunięto adenoidy, przyznała:
– Myślę, że jestem w domu tylko po to, aby sprzątać, prać i gotować. Mało widuję się z mężem, oboje cały czas jesteśmy w pracy. Cały nasz wspólny czas poświęcamy na kłótnie i wyjaśnianie sobie spraw. Nie czuję się pożądaną kobietą.
– A kochasz męża? – pytam ją.
– Nie wiem, – odpowiada jakoś obojętnie.
Inna moja pacjentka, której syn od dawna ma adenoidy, opowiedziała mi o swoich relacjach z mężem.
– Kiedy wychodziłam za niego za mąż, nie czułam do niego wielkiej miłości. Wiedziałam, że będzie wspaniałym ojcem dla dzieci i dobrym mężem.
– No i jak? – pytam ją. – Czy spełnił twoje oczekiwania?
– Tak, jest wspaniałym człowiekiem, mężem i ojcem. Ale nie ma we mnie miłości do niego. Rozumiesz? Nie ma tego uczucia, o którym tak dużo pisano i piszą. Chociaż wiem, że to powinno być na pierwszym miejscu w życiu. Ale on nie jest tym mężczyzną, którego mogłabym pokochać.
A niszczyć rodziny i szukać innego mężczyzny nie chcę.
– I nie radzę ci tego. Rozumiesz, – mówię jej, – tu nie chodzi o to, czy to ten mężczyzna, czy nie. Chodzi o ciebie. O ten zapas miłości, który masz w duszy. Zacznij rozwijać w sobie to uczucie.
Zmień swoje podejście do siebie, do mężczyzn i do otaczającego świata.
– Ale mój mąż, jaki był, taki pozostanie.
– Kto wie. Pamiętaj, mówiłem ci, że zewnętrzne odzwierciedla wewnętrzne. Twój mąż jako mężczyzna odzwierciedla ciebie jako kobietę. To jest twoje odbicie, tylko innej płci. Nie tylko nie musisz go zmieniać, ale i nie możesz. Zacznij zmieniać siebie, rozwijaj miłość do siebie, do męskiego aspektu Wszechświata i do otaczającego świata.

I wtedy twój mąż na pewno się zmieni. Stanie się tym jedynym mężczyzną w twoim życiu, o którym czytałaś w romansach.

Siergiej S. Konowałow („Energo-informacyjna medycyna wg Konowałowa. Uzdrowicielskie emocje”) o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach adenoidów pisze:
Adenoidy u dzieci {a także u dorosłych, którzy psychologicznie jeszcze nie wyszli z wieku dziecięcego}:
Wewnętrzne cierpienie z powodu samotności, poczucie braku miłości ze strony dorosłych, niedobór rodzicielskiej czułości. Kiedy cierpienie zostaje zepchnięte do wewnątrz, manifestuje się stanem zapalnym adenoidów.
Sposób leczenia. Rodzice muszą okazywać miłość i troskę, pomagać dziecku godnie wychodzić z sytuacji, które wywołują irytację i złość, a konflikty obracać w grę, oceniać je z humorem, aby reakcja na to, co się wydarzyło, była pozbawiona złości i urazy. Spędzać z dzieckiem więcej czasu, aby mogło uwolnić się od nagromadzonej negatywnej energii i otrzymać pozytywny ładunek. Relacja z dzieckiem powinna być szczera, tylko wtedy energia będzie pozytywna.

Doktor Luułe Viilma w swojej książce „Psychologiczne przyczyny chorób” pisze:
Adenoidy u dzieci - Rodzice nie rozumieją dziecka, nie słuchają jego trosk – dziecko połyka łzy smutku.

Zgodnie z doktorem Luułe Viilma, gdy tajemnica wypływa na powierzchnię i dziecko to rani, atakowane są zatoki szczękowe. Zatoki szczękowe są magazynem energii dumy z siebie.
Człowiek, który lubi się przechwalać, traktuje z pogardą cudzą skrytość i z wyjątkową satysfakcją ujawnia cudze tajemnice. Jeśli o sekretach dorosłych plotkuje się za plecami, to uczucia dziecka często są lekceważone. Pod gromki śmiech dużej grupy ogłasza się osiągnięcia dziecka, nie zdając sobie sprawy, że to je poniża. To jak cios w twarz człowiekowi, który pilnie strzegł swojej tajemnicy.
Zatoki nosowe ostatecznie formują się u dzieci w wieku 4-5 lat, ponieważ wcześniej dzieci nie potrafią ukrywać swojej radości. Jeśli są do tego zmuszane, niewysłowiona uraza zatrzymuje się w migdałku gardłowym.
Im częściej migdałek gardłowy puchnie z powodu smutku lub zapalenia z powodu upokorzenia, tym bardziej prawdopodobne jest powstanie adenoidów, co wskazuje, że dziecko nie ma prawa okazywać swoich uraz. Choroba migdałka gardłowego u dorosłych objawia się podrażnieniem lub bólem w głębi nosa, a także częstym przełykaniem.
Możemy ukrywać swoje tajemnice przed obcymi, ale nie przed swoją matką. Możemy zaprzeczać przed nią istnieniu tajemnicy, ale myśli matki, jej słowa i zachowanie będą dotykać, ponieważ matka zawsze trafia w sedno. Matkom jest dane, by wyrzucały dziecku z widocznym złośliwością, gdy coś mu się nie udaje, bo dziecko nie posłuchało matki.
Złośliwość przeradza się w wyśmiewanie, gdy chcą zawstydzić dziecko w oczach innych. Złośliwość i wyśmiewanie są nieżyczliwą złością, którą dziecko wchłania, doświadczając litości nad sobą.

Władimir Żikareńcew w swojej książce „Droga do wolności. Karmiczne przyczyny problemów lub jak zmienić swoje życie” wskazuje na główne negatywne nastawienia (prowadzące do chorób) i harmonizujące myśli (prowadzące do uzdrowienia) związane z pojawieniem się adenoidów:
Przeziębienie, katar, nieżyt górnych dróg oddechowych (W. Żikareńcew)
Negatywne nastawienie, prowadzące do problemów i chorób:
Rodzinne tarcia, spory. W pewnym stopniu - obecność dziecięcego uczucia niechcianości.
Harmonizujące myśli:
To dziecko jest chciane, a jego pojawienie się na świecie było przyjęte z radością, jest głęboko kochane.

Louise Hay w swojej książce „Możesz uzdrowić swoje życie” wskazuje na główne negatywne nastawienia (prowadzące do chorób) i harmonizujące myśli (prowadzące do uzdrowienia) związane z pojawieniem się adenoidów:
Negatywne nastawienie, prowadzące do problemów i chorób:
Kłopoty w rodzinie. Poczucie dziecka, że jest niechciane.
Harmonizujące myśli:
To chciane, kochane dziecko.

Poszukiwania i badania metafizycznych (subtelnych, mentalnych, emocjonalnych, psychosomatycznych, podświadomych, głębokich) przyczyn problemów i chorób nosa trwają. Ten materiał jest ciągle korygowany. Prosimy czytelników o przesyłanie swoich komentarzy i uzupełnień do tego artykułu. Ciąg dalszy nastąpi!


© Andrei ZHALEVICH
www.zhalevich.com


Wykorzystane źródła

  1. Andrei Zhalevich. ŚWIATOROZUMIENIE. - Wrocław: Zhalevich.Com, 2023 r.
  2. Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
  3. Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
  4. Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
  5. Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
  6. Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
  7. Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
  8. Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
  9. Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
  10. Макс Гендель. Эзотерические принципы здоровья и целительства. - М.: Профит-Стайл, 2005 г.
  11. Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
  12. Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
  13. Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.

i inne źródła na temat psychosomatyki ⋗⋗⋗

Przeczytaj także