Анемія. Псіхасаматыка і метафізіка анеміі (нізкага гемаглабіну): розьніца паміж вэрсіямі
дНяма апісаньня зьменаў |
дНяма апісаньня зьменаў |
||
| Радок 6: | Радок 6: | ||
<hr> | <hr> | ||
<p>У вас | <p>У вас анемія? Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны анеміі (нізкага гемаглабіну).</p> | ||
<p> | <p>Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў гэтай галіне і аўтары кніг па гэтай тэматыцы.</p> | ||
<p><em> | <p><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны анеміі (нізкага гемаглабіну):<br /><em>'''Фізічная блакіроўка'''</em><br />Анемія – гэта змяншэнне колькасці чырвоных крывяных цельцаў у крыві. Чырвоныя крывяныя тэльцы дастаўляюць у клеткі арганізма кісларод і выводзяць з іх вуглякіслы газ. Сімптомамі анеміі з'яўляюцца: бледнасць скуры і слізістых абалонак, частае дыханне і сэрцабіцце, моцная стомленасць. Акрамя таго, хворы на анемію можа пакутаваць ад галаўных боляў, галавакружэння і шуму ў вушах (прыкметы кіслароднага галадання мозгу).<br /><em>'''Эмацыйная блакіроўка'''</em><br />У метафізіцы кроў сімвалізуе радасць жыцця. Хворы на анемію страціў радасць жыцця. Такі чалавек можа адчуваць цяжкасці з прыняццем свайго ўвасаблення і нават цалкам страціць жаданне жыць. Ён не супраціўляецца меланхоліі, якая ўсё больш валодае ім, і губляе кантакт са сваімі жаданнямі і патрэбамі. Ён адчувае, як паступова вянуе.<br /><em>'''Ментальная блакіроўка'''</em><br />Калі ты пакутуеш ад анеміі, ты павінен аднавіць кантроль над сваім жыццём і перастаць залежаць ад іншых людзей. Успрымай больш свядома негатыўныя думкі, якія перашкаджаюць табе атрымліваць асалоду ад жыцця. Вызвалі ў сабе маленькае дзіця, якое хоча гуляць і весяліцца.</p> | ||
<p><em> | <p><em>Валерый В. Сінельнікаў</em> у сваёй кнізе «Узлюбі хваробу сваю» піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны анеміі (нізкага гемаглабіну):<br />Я выявіў, што людзі з анеміяй адчуваюць дэфіцыт радасці ў жыцці. Пазней выявіў у літаратуры, што кроў увасабляе сабой радасць. Мае здагадкі пацвердзіліся.<br />Падумайце, у якой сферы жыцця ў вас няма радасці? Праца, грошы, адносіны... Вырашайце гэтыя праблемы. Магчыма, вам перашкаджае адчуваць радасць і асалоду страх перад жыццём, комплексы непаўнавартаснасці або старыя крыўды. Вызваляйцеся ад іх.<br />Адна мая пацыентка з анеміяй так распавядала пра сваё жыццё:<br />— Вось у мяне, здавалася б, усё ёсць: і кватэра, і сям'я, і праца. Ну што яшчэ трэба?! Але... Не, мне здаецца, галоўнага — няма радасці.<br />— А што ж перашкаджае вам радавацца з такімі дадзенымі? — спытаў я яе. — Напэўна, няма чаго яшчэ больш важнага?<br />— Так, гэта дакладна. Няма кахання. Я не адчуваю кахання ад свайго мужа, ды і сама яго, напэўна, не кахаю. Мне таксама не падабаецца мая праца, хаця і грошы плацяць.</p> | ||
<p><em> | <p><em>Бода Багінскі і Шармо Шаліла</em> у сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны анеміі (нізкага гемаглабіну):<br />Малакроўе паказвае недастатковасць радасці, адсутнасць сілы і дынамікі.<br />- Чаму ты супрацьішся прыняццю энергіі звонку, якая табе прызначана? Ты павінен ведаць, што радасць, сіла і энергія маюцца ў Сусвеце ў лішку для ўсіх нас, нам трэба толькі адкрыцца і дазволіць ім пранікнуць у нас.</p> | ||
<p><em> | <p><em>Уладзімір Жыкарэнцаў</em> у сваёй кнізе «Шлях да свабоды. Кармічныя прычыны ўзнікнення праблем або як змяніць сваё жыццё» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да аздараўлення) звязаныя з з'яўленнем анеміі (нізкага гемаглабіну):<br /><em>Негатыўная ўстаноўка:</em><br />Пазіцыя адносна навакольнага свету тыпу "Так, але". Адсутнасць радасці ў жыцці. Страх перад жыццём. Адчуванне, што Вы недастаткова добрыя для навакольнага свету.<br /><em>Гарманізуючыя думкі:</em><br />Жыць і адчуваць радасць ад жыцця і ад таго, чым я займаюся, - бяспечна. Я люблю жыццё.</p> | ||
<p><em> | <p><em>Луіза Хей</em> у сваёй кнізе «Аздараві сябе сам» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да аздараўлення) звязаныя з з'яўленнем анеміі (нізкага гемаглабіну):<br /><em>Негатыўная ўстаноўка:</em><br />Неўпэўненасць у сабе. Безрадаснае жыццё. Боязь жыцця. Лічыце сябе недастаткова добрай (добрым).<br /><em>Гарманізуючыя думкі:</em><br />Я смела атрымліваю радасць ад жыцця. Я люблю жыццё.</p> | ||
<p><em> | <p><em>Псіхолаг Алена Гуськова</em> на сваім сайце піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны анеміі (нізкага гемаглабіну):<br />Вы можаце назваць сябе чалавекам, які з усім спраўляецца? Ці ёсць сярод вашых псіхапраграм такая, што з чым бы вы ні сутыкнуліся ў жыцці — вы заўсёды знойдзеце рашэнне? Калі так, то, хутчэй за ўсё, у вас вельмі высокі гемаглабін. Вы поўныя сіл, і вы бачыце свет як расчышчаную паляну магчымасцяў, напоўненую святлом, а цяжкасці — гэта ўсяго толькі пераадольныя цяжкасці.<br />І з такой задачай, як анемія, можна справіцца. Аўтар артыкула псіхолаг Алена Гуськова<br />Аднак калі ў вас нізкі гемаглабін, значыць, хутчэй за ўсё, сярод вашых праграм затэсалася адна даволі глыбокая — я не спраўляюся з тым, з чым сутыкаюся. На фізіцы гэта праяўляецца стомленасцю, сонлівасцю, нізкім ціскам.<br />У працы з псіхасаматыкай існуюць розныя тэхналогіі вызначэння таго, якія праграмы вядуць да той ці іншай хваробы. Аднак каб убачыць такую праграму «я не спраўляюся», трэба шмат трэніравацца ўсведамляць свае праграмы. Чаму гэта зрабіць няпроста ў выпадку з анеміяй?<br />Таму што адносна лёгка зрабіць візуалізацыю, звязаную з канкрэтным болем. Мяне пакрыўдзілі, зрабілі балюча. Вось яна боль, вось адчуванне крыўды. А вось я яго адпускаю.<br />З анеміяй складаней, бо адсочванне падобнай праграмы — вялікі і складаны кавалак працы, звязаны з доўгім назіраннем за сабой у розных сітуацыях.</p> | ||
<p><em> | |||
<p><strong> | |||
< | |||
<p><em>Наталля Віторская</em> у сваёй кнізе «Прычыны хвароб і вытокі здароўя» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны жалезадэфіцытнай анеміі:<br />Стан, які характарызуецца змяншэннем колькасці гемаглабіну і (або) эрытрацытаў у адзінцы аб'ёму крыві. Эрытрацыты — чырвоныя крывяныя цельцы, якія з дапамогай гемаглабіну (пігменту, што змяшчае жалеза) ажыццяўляюць перанос кіслароду і вуглякіслага газу паміж лёгкімі і тканкамі. Акрамя таго, яны ўдзельнічаюць у транспарце амінакіслот, антыцелаў, таксінаў і шэрагу лекавых рэчываў, адсарбуючы іх на сваіх сценках. Зніжэнне ўтварэння гемаглабіну вядзе да кіслароднага галадання тканак. Дэфіцыт жалеза ў арганізме выклікае паражэнне эпітэліяльных тканак (атрафія слізістай абалонкі страўнікава-кішачнага тракту; трафічныя парушэнні скуры, валасоў, пазногцяў). Жалеза сімвалізуе цвёрдасць, надзейнасць. Таму недахоп гэтага элемента ў арганізме гаворыць пра неўменне пастаяць за сябе, адсутнасць цвёрдасці, перакананасці. І асноўным сімптомам нарастаючай анеміі з'яўляецца слабасць, стомленасць, нежаданне дзейнічаць і, адпаведна, мяккасць, пасіўнасць.<br />«Анемія — гэта адмову ўспрымаць неабходную частку жыццёвай энергіі і пераўтвараць яе ў дзеянні». Парушэнні ў сістэме пераносу кіслароду і вуглякіслага газу могуць сведчыць таксама пра недахоп наступных якасцяў у зносінах: радасці, энтузіязму, упэўненасці ў сабе, аптымізму. А разбурэнне эрытрацытаў у выніку іх несапраўднасці (гемалітычныя анеміі) — трывожны сігнал пра тое, што чалавек упартае ў сваіх памылках.<br />Прычыны<br />Адсутнасць радасці, няўпэўненасць у сабе, песімізм, як вынік неразумення сэнсу жыцця. Недахоп досведу ўзаемадзеяння, пасіўнасць у зносінах. Эгаістычныя мэты. Неўменне адстойваць свае перакананні, змагацца за свой свет.<br />Рэкамендацыі<br />Актыўны пошук свайго месца ў жыцці. Часцей прыслухоўвайцеся да таго, што вам раіць сэрца, і адстойвайце яго пазіцыю, спадзяючыся на сваю сумленне і адказнасць. Важна пераадолець у сабе пасіўнасць і актыўна ўдзельнічаць у навакольным жыцці, выхоўваць уважлівасць, адкліклівасць да людзей і старацца аказваць ім дзейсную дапамогу.<br />Пытанні для разважання<br />1. Адкліклівы я да чужых праблем? Чым канкрэтна я гатовы дапамагчы чалавеку ў крытычнай сітуацыі?<br />2. Як часта я апраўдваю сваё бяздзеянне аб'ектыўнымі прычынамі?<br />3. Як я пераадольваю хандру? Што на сённяшні дзень служыць для мяне стымулам да жыцця?</p> | |||
<p><strong>Гемаглабін</strong><br /><em>Доктар Лууле Віілма</em> у сваіх працах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем з гемаглабінам:<br />У транспартным ланцугу дыхальных газаў цэнтральнае месца належыць гемаглабіну. Гемаглабін убірае ў сябе кісларод, звязваючыся з ім на нязначна кароткі час з тым, каб транспартаваць яго ў клеткі. Перадаўшы кісларод клетцы, ён паглынае вызвалены з клеткі вуглякіслы газ, злучаючыся з ім зноў жа на час, роўны аднаму ўдыху, каб данесці вуглякіслы газ да лёгкіх. Перадаўшы вуглякіслы газ лёгкім для выдыху, гемаглабін зноў гатовы да прыняцця кіслароду. Дык куды ж дзенуўся паглынуты кісларод, без якога вуглякіслага газу ў клетках не ўтвараецца?<br />Гемаглабін уяўляе сабой бялок, у якім звязванне кіслароду (аксігенацыя) адбываецца без змены валентнасці атама жалеза. Перадача кіслароду клеткам (дэаксігенацыя) таксама адбываецца без якіх-небудзь змяненняў. Такім чынам, гемаглабін выяўляе характар і паводзіны чалавека, здольнага браць на сябе адказнасць. Адказны чалавек прымае тое, што яму даюць, трымае гэта пры сабе, працягваючы займацца сваімі справамі, і праз некаторы час перадае іншым, бо тыя таксама маюць патрэбу ў гэтым.<br />Гемаглабін змяшчае ў сабе энергію адказнасці.<br />Хто жыве сваім жыццём, той свабодны. Паколькі ён не адчувае недахопу ў свабодзе, то і не адчувае недахопу паветра. Для яго ў паветры ўтрымліваецца столькі кіслароду, колькі трэба. Ён не чапляецца за свабоду, то бок паветра, не збірае пра запас, не абараняе ад іншых і не адкладае для асабістага карыстання. Усяму, што ў яго ёсць, ён дае свабоду выбару - дзе быць або што рабіць. Яго кісларод паступае ў клеткі, бо клеткам гэта трэба. Адказны чалавек не лічыць сябе з-за гэтага дабрачынцам і не чакае ўдзячнасці. Ён не асуджае людзей за тое, што тыя не спраўляюцца са сваімі жыццёвымі праблемамі.<br />Страх ператварае пачуццё адказнасці ў пачуццё абавязку. Чым мацней развіта ў чалавека пачуццё абавязку, тым вышэй утрыманне гемаглабіну ў эрытрацытах. Тым больш у целе ўсяго таго, у чым цела не мае патрэбы. Непатрэбныя рэчывы ў целе ператвараюцца ў таксіны. У нейкі момант наступае стан, небяспечны для жыцця. Лішні гемаглабін наносіць шкоду. Ён злучаецца з кіслародам, з-за чаго двухвалентнае жалеза становіцца трохвалентным. Утвараецца метгемаглабін, утрыманне якога ў арганізме павышаецца пры хваробах і атручэннях. Яго распад і выдаленне праз печань пачынаецца толькі праз тры тыдні. Метгемаглабін з'яўляецца сабой свабоду зняволенага, якая азлоблівае чалавека.<br />Тры аксіды жалеза - гэта іржа. Кроў - гэта любоў. Такім чынам, можна сказаць, што ў чалавека, які кіруецца пачуццём абавязку, любоў ржавее. У адрозненне ад жалеза ў чалавека гэта адбываецца ўнутры, бо вонкава ён імкнецца даказаць сваю станоўчасць. Чым чалавек станоўчы, тым хутчэй ён ржавее наскрозь.<br />Вуглякіслы газ утвараецца ў выніку нармальнай жыццядзейнасці тканак. Гемаглабін забірае яго з клетак і перадае лёгкім. Калі кісларод паступае з крыві ў клеткі, то здольнасць крыві звязваць вуглякіслы газ павышаецца, і кроў дастаўляе яго ў лёгкія. Гэта азначае, што адказны чалавек дае людзям тое неабходнае, што ў яго ёсць, і не шкадуе аб гэтым. Бескарыслівы ён не з-за таго, што аддае, а таму, што не мае на гэта права. Адчуванне свабоды зыходзіць ад таго, што ў яго няма нічога лішняга.<br />Калі чалавек становіцца на шлях любові, то ўсе запасы любові (гемаглабіну) у ім уключаюцца ў абарот і выконваюць сваю функцыю, бо гэты чалавек жыве ў міры з самім сабой. Чалавек, схільны кіравацца пачуццём абавязку, губляе сваю свабоду і надае іншым людзям сваё стаўленне да жыцця.<br />Знешне ён жыве ў адпаведнасці з меркаваннямі іншых людзей і падсвядома трымаецца за сваю асобу, чаго яму і недастае ў іншых. Таму ён разумее любоў як свабоду.<br />Людзі, схільныя да кровазліцця, лічаць сябе добрымі. Адказнасць для іх з'яўляецца пачуццём абавязку, у выніку чаго чалавек набывае досвед праз страты, які разбурае і яго, і іншых. Жыццё для іх з'яўляецца толькі выпрабаваннем. І яны пры гэтым шчыра здзіўляюцца, што нічога не атрымліваецца, не думаючы, што жыццё дае ім магчымасць навучыцца кахаць. Дзеянні павінны ўзаемна пераходзіць у энергію. Іх энергія павінна ўключацца ў абарот. Калі энергія глухне ў сабе і перастае жыць, то кроў страчвае сваю жыццёвую сілу. У такім выпадку чалавек пазбаўляецца галоўнай рухаючай сілы жыцця — любові.</p> | |||
<p><em>Наталля Віторская</em> у сваёй кнізе «Прычыны хвароб і вытокі здароўя» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны жалезадэфіцытнай анеміі:<br />Стан, які характарызуецца змяншэннем колькасці гемаглабіну і (або) эрытрацытаў у адзінцы аб'ёму крыві. Эрытрацыты — чырвоныя крывяныя цельцы, якія з дапамогай гемаглабіну (пігменту, што змяшчае жалеза) ажыццяўляюць перанос кіслароду і вуглякіслага газу паміж лёгкімі і тканкамі. Акрамя таго, яны ўдзельнічаюць у транспарце амінакіслот, антыцелаў, таксінаў і шэрагу лекавых рэчываў, адсарбуючы іх на сваіх сценках. Зніжэнне ўтварэння гемаглабіну вядзе да кіслароднага галадання тканак. Дэфіцыт жалеза ў арганізме выклікае паражэнне эпітэліяльных тканак (атрафія слізістай абалонкі страўнікава-кішачнага тракту; трафічныя парушэнні скуры, валасоў, пазногцяў). Жалеза сімвалізуе цвёрдасць, надзейнасць. Таму недахоп гэтага элемента ў арганізме гаворыць пра неўменне пастаяць за сябе, адсутнасць цвёрдасці, перакананасці. І асноўным сімптомам нарастаючай анеміі з'яўляецца слабасць, стомленасць, нежаданне дзейнічаць і, адпаведна, мяккасць, пасіўнасць.<br />«Анемія — гэта адмову ўспрымаць неабходную частку жыццёвай энергіі і пераўтвараць яе ў дзеянні». Парушэнні ў сістэме пераносу кіслароду і вуглякіслага газу могуць сведчыць таксама пра недахоп наступных якасцяў у зносінах: радасці, энтузіязму, упэўненасці ў сабе, аптымізму. А разбурэнне эрытрацытаў у выніку іх несапраўднасці (гемалітычныя анеміі) — трывожны сігнал пра тое, што чалавек упартае ў сваіх памылках.<br />Прычыны<br />Адсутнасць радасці, няўпэўненасць у сабе, песімізм, як вынік неразумення сэнсу жыцця. Недахоп досведу ўзаемадзеяння, пасіўнасць у зносінах. Эгаістычныя мэты. Неўменне адстойваць свае перакананні, змагацца за свой свет.<br />Рэкамендацыі<br />Актыўны пошук свайго месца ў жыцці. Часцей прыслухоўвайцеся да таго, што вам раіць сэрца, і адстойвайце яго пазіцыю, спадзяючыся на сваю сумленне і адказнасць. Важна пераадолець у сабе пасіўнасць і актыўна ўдзельнічаць у навакольным жыцці, выхоўваць уважлівасць, адкліклівасць да людзей і старацца аказваць ім дзейсную дапамогу.<br />Пытанні для разважання<br />1. Адкліклівы я да чужых праблем? Чым канкрэтна я гатовы дапамагчы чалавеку ў крытычнай сітуацыі?<br />2. Як часта я апраўдваю сваё бяздзеянне аб'ектыўнымі прычынамі?<br />3. Як я пераадольваю хандру? Што на сённяшні дзень служыць для мяне стымулам да жыцця?</p> | |||
<p><strong>Гемаглабін</strong><br /><em>Доктар Лууле Віілма</em> у сваіх працах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем з гемаглабінам:<br />У транспартным ланцугу дыхальных газаў цэнтральнае месца належыць гемаглабіну. Гемаглабін убірае ў сябе кісларод, звязваючыся з ім на нязначна кароткі час з тым, каб транспартаваць яго ў клеткі. Перадаўшы кісларод клетцы, ён паглынае вызвалены з клеткі вуглякіслы газ, злучаючыся з ім зноў жа на час, роўны аднаму ўдыху, каб данесці вуглякіслы газ да лёгкіх. Перадаўшы вуглякіслы газ лёгкім для выдыху, гемаглабін зноў гатовы да прыняцця кіслароду. Дык куды ж дзенуўся паглынуты кісларод, без якога вуглякіслага газу ў клетках не ўтвараецца?<br />Гемаглабін уяўляе сабой бялок, у якім звязванне кіслароду (аксігенацыя) адбываецца без змены валентнасці атама жалеза. Перадача кіслароду клеткам (дэаксігенацыя) таксама адбываецца без якіх-небудзь змяненняў. Такім чынам, гемаглабін выяўляе характар і паводзіны чалавека, здольнага браць на сябе адказнасць. Адказны чалавек прымае тое, што яму даюць, трымае гэта пры сабе, працягваючы займацца сваімі справамі, і праз некаторы час перадае іншым, бо тыя таксама маюць патрэбу ў гэтым.<br />Гемаглабін змяшчае ў сабе энергію адказнасці.<br />Хто жыве сваім жыццём, той свабодны. Паколькі ён не адчувае недахопу ў свабодзе, то і не адчувае недахопу паветра. Для яго ў паветры ўтрымліваецца столькі кіслароду, колькі трэба. Ён не чапляецца за свабоду, то бок паветра, не збірае пра запас, не абараняе ад іншых і не адкладае для асабістага карыстання. Усяму, што ў яго ёсць, ён дае свабоду выбару - дзе быць або што рабіць. Яго кісларод паступае ў клеткі, бо клеткам гэта трэба. Адказны чалавек не лічыць сябе з-за гэтага дабрачынцам і не чакае ўдзячнасці. Ён не асуджае людзей за тое, што тыя не спраўляюцца са сваімі жыццёвымі праблемамі.<br />Страх ператварае пачуццё адказнасці ў пачуццё абавязку. Чым мацней развіта ў чалавека пачуццё абавязку, тым вышэй утрыманне гемаглабіну ў эрытрацытах. Тым больш у целе ўсяго таго, у чым цела не мае патрэбы. Непатрэбныя рэчывы ў целе ператвараюцца ў таксіны. У нейкі момант наступае стан, небяспечны для жыцця. Лішні гемаглабін наносіць шкоду. Ён злучаецца з кіслародам, з-за чаго двухвалентнае жалеза становіцца трохвалентным. Утвараецца метгемаглабін, утрыманне якога ў арганізме павышаецца пры хваробах і атручэннях. Яго распад і выдаленне праз печань пачынаецца толькі праз тры тыдні. Метгемаглабін з'яўляецца сабой свабоду зняволенага, якая азлоблівае чалавека.<br />Тры аксіды жалеза - гэта іржа. Кроў - гэта любоў. Такім чынам, можна сказаць, што ў чалавека, які кіруецца пачуццём абавязку, любоў ржавее. У адрозненне ад жалеза ў чалавека гэта адбываецца ўнутры, бо вонкава ён імкнецца даказаць сваю станоўчасць. Чым чалавек станоўчы, тым хутчэй ён ржавее наскрозь.<br />Вуглякіслы газ утвараецца ў выніку нармальнай жыццядзейнасці тканак. Гемаглабін забірае яго з клетак і перадае лёгкім. Калі кісларод паступае з крыві ў клеткі, то здольнасць крыві звязваць вуглякіслы газ павышаецца, і кроў дастаўляе яго ў лёгкія. Гэта азначае, што адказны чалавек дае людзям тое неабходнае, што яны не маюць права ўтрымліваць. Але калі чалавек аддае тое, што сам павінен рабіць, то павышаецца ўтрыманне вуглякіслага газу ў крыві, і клеткі не атрымліваюць кіслароду.<br />Жалеза - гэта стрыжань, які не дае клеткам рассыпацца. Таму чалавек павінен апрацоўваць усю паступаючую яму энергію, ператвараючы яе ў дзеянні. Чалавек павінен умець заўсёды заставацца ўнутрана свабодным. Калі ён адчувае, што яго свабоду абмяжоўваюць іншыя, ён перастае прымаць энергію, бо не жадае падзяляць яе з іншымі, каб не страціць уласную свабоду. З гэтага моманту ён становіцца залежным ад іншых.<br />Адчуваючы сябе абавязаным да нечага, чалавек перастае перадаваць сваю энергію іншым, бо не мае на гэта права. Адчуванне свабоды зыходзіць ад таго, што ў яго няма нічога лішняга.<br />Калі чалавек становіцца на шлях любові, то ўсе запасы любові (гемаглабіну) у ім уключаюцца ў абарот і выконваюць сваю функцыю, бо гэты чалавек жыве ў міры з самім сабой. Чалавек, схільны кіравацца пачуццём абавязку, губляе сваю свабоду і надае іншым людзям сваё стаўленне да жыцця.<br />Знешне ён жыве ў адпаведнасці з меркаваннямі іншых людзей і падсвядома трымаецца за сваю асобу, чаго яму і недастае ў іншых. Таму ён разумее любоў як свабоду.<br />Людзі, схільныя да кровазліцця, лічаць сябе добрымі. Адказнасць для іх з'яўляецца пачуццём абавязку, у выніку чаго чалавек набывае досвед праз страты, які разбурае і яго, і іншых. Жыццё для іх з'яўляецца толькі выпрабаваннем. І яны пры гэтым шчыра здзіўляюцца, што нічога не атрымліваецца, не думаючы, што жыццё дае ім магчымасць навучыцца кахаць. Дзеянні павінны ўзаемна пераходзіць у энергію. Іх энергія павінна ўключацца ў абарот. Калі энергія глухне ў сабе і перастае жыць, то кроў страчвае сваю жыццёвую сілу. У такім выпадку чалавек пазбаўляецца галоўнай рухаючай сілы жыцця — любові.</p> | |||
</strong></p> | |||
<hr /> | <hr /> | ||
'''© [https://zhalevich.com/andrei- | '''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_sw.html Андрэй ЖАЛЕВІЧ]<br> | ||
'''[https://zhalevich.com/ | '''[https://zhalevich.com/index_sw.html www.zhalevich.com]''' | ||
<hr /> | <hr /> | ||
== | == Выкарыстаныя крыніцы == | ||
# | # Андрэй Жалевіч. '''[[СВЕТАРАЗУМЕННЕ]]'''. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r. | ||
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г. | # Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г. | ||
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г. | # Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г. | ||
Вэрсія ад 13:55, 21 ліпеня 2024
MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык
У вас анемія? Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны анеміі (нізкага гемаглабіну).
Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў гэтай галіне і аўтары кніг па гэтай тэматыцы.
Ліз Бурбо у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны анеміі (нізкага гемаглабіну):
Фізічная блакіроўка
Анемія – гэта змяншэнне колькасці чырвоных крывяных цельцаў у крыві. Чырвоныя крывяныя тэльцы дастаўляюць у клеткі арганізма кісларод і выводзяць з іх вуглякіслы газ. Сімптомамі анеміі з'яўляюцца: бледнасць скуры і слізістых абалонак, частае дыханне і сэрцабіцце, моцная стомленасць. Акрамя таго, хворы на анемію можа пакутаваць ад галаўных боляў, галавакружэння і шуму ў вушах (прыкметы кіслароднага галадання мозгу).
Эмацыйная блакіроўка
У метафізіцы кроў сімвалізуе радасць жыцця. Хворы на анемію страціў радасць жыцця. Такі чалавек можа адчуваць цяжкасці з прыняццем свайго ўвасаблення і нават цалкам страціць жаданне жыць. Ён не супраціўляецца меланхоліі, якая ўсё больш валодае ім, і губляе кантакт са сваімі жаданнямі і патрэбамі. Ён адчувае, як паступова вянуе.
Ментальная блакіроўка
Калі ты пакутуеш ад анеміі, ты павінен аднавіць кантроль над сваім жыццём і перастаць залежаць ад іншых людзей. Успрымай больш свядома негатыўныя думкі, якія перашкаджаюць табе атрымліваць асалоду ад жыцця. Вызвалі ў сабе маленькае дзіця, якое хоча гуляць і весяліцца.
Валерый В. Сінельнікаў у сваёй кнізе «Узлюбі хваробу сваю» піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны анеміі (нізкага гемаглабіну):
Я выявіў, што людзі з анеміяй адчуваюць дэфіцыт радасці ў жыцці. Пазней выявіў у літаратуры, што кроў увасабляе сабой радасць. Мае здагадкі пацвердзіліся.
Падумайце, у якой сферы жыцця ў вас няма радасці? Праца, грошы, адносіны... Вырашайце гэтыя праблемы. Магчыма, вам перашкаджае адчуваць радасць і асалоду страх перад жыццём, комплексы непаўнавартаснасці або старыя крыўды. Вызваляйцеся ад іх.
Адна мая пацыентка з анеміяй так распавядала пра сваё жыццё:
— Вось у мяне, здавалася б, усё ёсць: і кватэра, і сям'я, і праца. Ну што яшчэ трэба?! Але... Не, мне здаецца, галоўнага — няма радасці.
— А што ж перашкаджае вам радавацца з такімі дадзенымі? — спытаў я яе. — Напэўна, няма чаго яшчэ больш важнага?
— Так, гэта дакладна. Няма кахання. Я не адчуваю кахання ад свайго мужа, ды і сама яго, напэўна, не кахаю. Мне таксама не падабаецца мая праца, хаця і грошы плацяць.
Бода Багінскі і Шармо Шаліла у сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны анеміі (нізкага гемаглабіну):
Малакроўе паказвае недастатковасць радасці, адсутнасць сілы і дынамікі.
- Чаму ты супрацьішся прыняццю энергіі звонку, якая табе прызначана? Ты павінен ведаць, што радасць, сіла і энергія маюцца ў Сусвеце ў лішку для ўсіх нас, нам трэба толькі адкрыцца і дазволіць ім пранікнуць у нас.
Уладзімір Жыкарэнцаў у сваёй кнізе «Шлях да свабоды. Кармічныя прычыны ўзнікнення праблем або як змяніць сваё жыццё» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да аздараўлення) звязаныя з з'яўленнем анеміі (нізкага гемаглабіну):
Негатыўная ўстаноўка:
Пазіцыя адносна навакольнага свету тыпу "Так, але". Адсутнасць радасці ў жыцці. Страх перад жыццём. Адчуванне, што Вы недастаткова добрыя для навакольнага свету.
Гарманізуючыя думкі:
Жыць і адчуваць радасць ад жыцця і ад таго, чым я займаюся, - бяспечна. Я люблю жыццё.
Луіза Хей у сваёй кнізе «Аздараві сябе сам» паказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да аздараўлення) звязаныя з з'яўленнем анеміі (нізкага гемаглабіну):
Негатыўная ўстаноўка:
Неўпэўненасць у сабе. Безрадаснае жыццё. Боязь жыцця. Лічыце сябе недастаткова добрай (добрым).
Гарманізуючыя думкі:
Я смела атрымліваю радасць ад жыцця. Я люблю жыццё.
Псіхолаг Алена Гуськова на сваім сайце піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны анеміі (нізкага гемаглабіну):
Вы можаце назваць сябе чалавекам, які з усім спраўляецца? Ці ёсць сярод вашых псіхапраграм такая, што з чым бы вы ні сутыкнуліся ў жыцці — вы заўсёды знойдзеце рашэнне? Калі так, то, хутчэй за ўсё, у вас вельмі высокі гемаглабін. Вы поўныя сіл, і вы бачыце свет як расчышчаную паляну магчымасцяў, напоўненую святлом, а цяжкасці — гэта ўсяго толькі пераадольныя цяжкасці.
І з такой задачай, як анемія, можна справіцца. Аўтар артыкула псіхолаг Алена Гуськова
Аднак калі ў вас нізкі гемаглабін, значыць, хутчэй за ўсё, сярод вашых праграм затэсалася адна даволі глыбокая — я не спраўляюся з тым, з чым сутыкаюся. На фізіцы гэта праяўляецца стомленасцю, сонлівасцю, нізкім ціскам.
У працы з псіхасаматыкай існуюць розныя тэхналогіі вызначэння таго, якія праграмы вядуць да той ці іншай хваробы. Аднак каб убачыць такую праграму «я не спраўляюся», трэба шмат трэніравацца ўсведамляць свае праграмы. Чаму гэта зрабіць няпроста ў выпадку з анеміяй?
Таму што адносна лёгка зрабіць візуалізацыю, звязаную з канкрэтным болем. Мяне пакрыўдзілі, зрабілі балюча. Вось яна боль, вось адчуванне крыўды. А вось я яго адпускаю.
З анеміяй складаней, бо адсочванне падобнай праграмы — вялікі і складаны кавалак працы, звязаны з доўгім назіраннем за сабой у розных сітуацыях.
Наталля Віторская у сваёй кнізе «Прычыны хвароб і вытокі здароўя» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны жалезадэфіцытнай анеміі:
Стан, які характарызуецца змяншэннем колькасці гемаглабіну і (або) эрытрацытаў у адзінцы аб'ёму крыві. Эрытрацыты — чырвоныя крывяныя цельцы, якія з дапамогай гемаглабіну (пігменту, што змяшчае жалеза) ажыццяўляюць перанос кіслароду і вуглякіслага газу паміж лёгкімі і тканкамі. Акрамя таго, яны ўдзельнічаюць у транспарце амінакіслот, антыцелаў, таксінаў і шэрагу лекавых рэчываў, адсарбуючы іх на сваіх сценках. Зніжэнне ўтварэння гемаглабіну вядзе да кіслароднага галадання тканак. Дэфіцыт жалеза ў арганізме выклікае паражэнне эпітэліяльных тканак (атрафія слізістай абалонкі страўнікава-кішачнага тракту; трафічныя парушэнні скуры, валасоў, пазногцяў). Жалеза сімвалізуе цвёрдасць, надзейнасць. Таму недахоп гэтага элемента ў арганізме гаворыць пра неўменне пастаяць за сябе, адсутнасць цвёрдасці, перакананасці. І асноўным сімптомам нарастаючай анеміі з'яўляецца слабасць, стомленасць, нежаданне дзейнічаць і, адпаведна, мяккасць, пасіўнасць.
«Анемія — гэта адмову ўспрымаць неабходную частку жыццёвай энергіі і пераўтвараць яе ў дзеянні». Парушэнні ў сістэме пераносу кіслароду і вуглякіслага газу могуць сведчыць таксама пра недахоп наступных якасцяў у зносінах: радасці, энтузіязму, упэўненасці ў сабе, аптымізму. А разбурэнне эрытрацытаў у выніку іх несапраўднасці (гемалітычныя анеміі) — трывожны сігнал пра тое, што чалавек упартае ў сваіх памылках.
Прычыны
Адсутнасць радасці, няўпэўненасць у сабе, песімізм, як вынік неразумення сэнсу жыцця. Недахоп досведу ўзаемадзеяння, пасіўнасць у зносінах. Эгаістычныя мэты. Неўменне адстойваць свае перакананні, змагацца за свой свет.
Рэкамендацыі
Актыўны пошук свайго месца ў жыцці. Часцей прыслухоўвайцеся да таго, што вам раіць сэрца, і адстойвайце яго пазіцыю, спадзяючыся на сваю сумленне і адказнасць. Важна пераадолець у сабе пасіўнасць і актыўна ўдзельнічаць у навакольным жыцці, выхоўваць уважлівасць, адкліклівасць да людзей і старацца аказваць ім дзейсную дапамогу.
Пытанні для разважання
1. Адкліклівы я да чужых праблем? Чым канкрэтна я гатовы дапамагчы чалавеку ў крытычнай сітуацыі?
2. Як часта я апраўдваю сваё бяздзеянне аб'ектыўнымі прычынамі?
3. Як я пераадольваю хандру? Што на сённяшні дзень служыць для мяне стымулам да жыцця?
Гемаглабін
Доктар Лууле Віілма у сваіх працах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем з гемаглабінам:
У транспартным ланцугу дыхальных газаў цэнтральнае месца належыць гемаглабіну. Гемаглабін убірае ў сябе кісларод, звязваючыся з ім на нязначна кароткі час з тым, каб транспартаваць яго ў клеткі. Перадаўшы кісларод клетцы, ён паглынае вызвалены з клеткі вуглякіслы газ, злучаючыся з ім зноў жа на час, роўны аднаму ўдыху, каб данесці вуглякіслы газ да лёгкіх. Перадаўшы вуглякіслы газ лёгкім для выдыху, гемаглабін зноў гатовы да прыняцця кіслароду. Дык куды ж дзенуўся паглынуты кісларод, без якога вуглякіслага газу ў клетках не ўтвараецца?
Гемаглабін уяўляе сабой бялок, у якім звязванне кіслароду (аксігенацыя) адбываецца без змены валентнасці атама жалеза. Перадача кіслароду клеткам (дэаксігенацыя) таксама адбываецца без якіх-небудзь змяненняў. Такім чынам, гемаглабін выяўляе характар і паводзіны чалавека, здольнага браць на сябе адказнасць. Адказны чалавек прымае тое, што яму даюць, трымае гэта пры сабе, працягваючы займацца сваімі справамі, і праз некаторы час перадае іншым, бо тыя таксама маюць патрэбу ў гэтым.
Гемаглабін змяшчае ў сабе энергію адказнасці.
Хто жыве сваім жыццём, той свабодны. Паколькі ён не адчувае недахопу ў свабодзе, то і не адчувае недахопу паветра. Для яго ў паветры ўтрымліваецца столькі кіслароду, колькі трэба. Ён не чапляецца за свабоду, то бок паветра, не збірае пра запас, не абараняе ад іншых і не адкладае для асабістага карыстання. Усяму, што ў яго ёсць, ён дае свабоду выбару - дзе быць або што рабіць. Яго кісларод паступае ў клеткі, бо клеткам гэта трэба. Адказны чалавек не лічыць сябе з-за гэтага дабрачынцам і не чакае ўдзячнасці. Ён не асуджае людзей за тое, што тыя не спраўляюцца са сваімі жыццёвымі праблемамі.
Страх ператварае пачуццё адказнасці ў пачуццё абавязку. Чым мацней развіта ў чалавека пачуццё абавязку, тым вышэй утрыманне гемаглабіну ў эрытрацытах. Тым больш у целе ўсяго таго, у чым цела не мае патрэбы. Непатрэбныя рэчывы ў целе ператвараюцца ў таксіны. У нейкі момант наступае стан, небяспечны для жыцця. Лішні гемаглабін наносіць шкоду. Ён злучаецца з кіслародам, з-за чаго двухвалентнае жалеза становіцца трохвалентным. Утвараецца метгемаглабін, утрыманне якога ў арганізме павышаецца пры хваробах і атручэннях. Яго распад і выдаленне праз печань пачынаецца толькі праз тры тыдні. Метгемаглабін з'яўляецца сабой свабоду зняволенага, якая азлоблівае чалавека.
Тры аксіды жалеза - гэта іржа. Кроў - гэта любоў. Такім чынам, можна сказаць, што ў чалавека, які кіруецца пачуццём абавязку, любоў ржавее. У адрозненне ад жалеза ў чалавека гэта адбываецца ўнутры, бо вонкава ён імкнецца даказаць сваю станоўчасць. Чым чалавек станоўчы, тым хутчэй ён ржавее наскрозь.
Вуглякіслы газ утвараецца ў выніку нармальнай жыццядзейнасці тканак. Гемаглабін забірае яго з клетак і перадае лёгкім. Калі кісларод паступае з крыві ў клеткі, то здольнасць крыві звязваць вуглякіслы газ павышаецца, і кроў дастаўляе яго ў лёгкія. Гэта азначае, што адказны чалавек дае людзям тое неабходнае, што ў яго ёсць, і не шкадуе аб гэтым. Бескарыслівы ён не з-за таго, што аддае, а таму, што не мае на гэта права. Адчуванне свабоды зыходзіць ад таго, што ў яго няма нічога лішняга.
Калі чалавек становіцца на шлях любові, то ўсе запасы любові (гемаглабіну) у ім уключаюцца ў абарот і выконваюць сваю функцыю, бо гэты чалавек жыве ў міры з самім сабой. Чалавек, схільны кіравацца пачуццём абавязку, губляе сваю свабоду і надае іншым людзям сваё стаўленне да жыцця.
Знешне ён жыве ў адпаведнасці з меркаваннямі іншых людзей і падсвядома трымаецца за сваю асобу, чаго яму і недастае ў іншых. Таму ён разумее любоў як свабоду.
Людзі, схільныя да кровазліцця, лічаць сябе добрымі. Адказнасць для іх з'яўляецца пачуццём абавязку, у выніку чаго чалавек набывае досвед праз страты, які разбурае і яго, і іншых. Жыццё для іх з'яўляецца толькі выпрабаваннем. І яны пры гэтым шчыра здзіўляюцца, што нічога не атрымліваецца, не думаючы, што жыццё дае ім магчымасць навучыцца кахаць. Дзеянні павінны ўзаемна пераходзіць у энергію. Іх энергія павінна ўключацца ў абарот. Калі энергія глухне ў сабе і перастае жыць, то кроў страчвае сваю жыццёвую сілу. У такім выпадку чалавек пазбаўляецца галоўнай рухаючай сілы жыцця — любові.
Наталля Віторская у сваёй кнізе «Прычыны хвароб і вытокі здароўя» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны жалезадэфіцытнай анеміі:
Стан, які характарызуецца змяншэннем колькасці гемаглабіну і (або) эрытрацытаў у адзінцы аб'ёму крыві. Эрытрацыты — чырвоныя крывяныя цельцы, якія з дапамогай гемаглабіну (пігменту, што змяшчае жалеза) ажыццяўляюць перанос кіслароду і вуглякіслага газу паміж лёгкімі і тканкамі. Акрамя таго, яны ўдзельнічаюць у транспарце амінакіслот, антыцелаў, таксінаў і шэрагу лекавых рэчываў, адсарбуючы іх на сваіх сценках. Зніжэнне ўтварэння гемаглабіну вядзе да кіслароднага галадання тканак. Дэфіцыт жалеза ў арганізме выклікае паражэнне эпітэліяльных тканак (атрафія слізістай абалонкі страўнікава-кішачнага тракту; трафічныя парушэнні скуры, валасоў, пазногцяў). Жалеза сімвалізуе цвёрдасць, надзейнасць. Таму недахоп гэтага элемента ў арганізме гаворыць пра неўменне пастаяць за сябе, адсутнасць цвёрдасці, перакананасці. І асноўным сімптомам нарастаючай анеміі з'яўляецца слабасць, стомленасць, нежаданне дзейнічаць і, адпаведна, мяккасць, пасіўнасць.
«Анемія — гэта адмову ўспрымаць неабходную частку жыццёвай энергіі і пераўтвараць яе ў дзеянні». Парушэнні ў сістэме пераносу кіслароду і вуглякіслага газу могуць сведчыць таксама пра недахоп наступных якасцяў у зносінах: радасці, энтузіязму, упэўненасці ў сабе, аптымізму. А разбурэнне эрытрацытаў у выніку іх несапраўднасці (гемалітычныя анеміі) — трывожны сігнал пра тое, што чалавек упартае ў сваіх памылках.
Прычыны
Адсутнасць радасці, няўпэўненасць у сабе, песімізм, як вынік неразумення сэнсу жыцця. Недахоп досведу ўзаемадзеяння, пасіўнасць у зносінах. Эгаістычныя мэты. Неўменне адстойваць свае перакананні, змагацца за свой свет.
Рэкамендацыі
Актыўны пошук свайго месца ў жыцці. Часцей прыслухоўвайцеся да таго, што вам раіць сэрца, і адстойвайце яго пазіцыю, спадзяючыся на сваю сумленне і адказнасць. Важна пераадолець у сабе пасіўнасць і актыўна ўдзельнічаць у навакольным жыцці, выхоўваць уважлівасць, адкліклівасць да людзей і старацца аказваць ім дзейсную дапамогу.
Пытанні для разважання
1. Адкліклівы я да чужых праблем? Чым канкрэтна я гатовы дапамагчы чалавеку ў крытычнай сітуацыі?
2. Як часта я апраўдваю сваё бяздзеянне аб'ектыўнымі прычынамі?
3. Як я пераадольваю хандру? Што на сённяшні дзень служыць для мяне стымулам да жыцця?
Гемаглабін
Доктар Лууле Віілма у сваіх працах піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны праблем з гемаглабінам:
У транспартным ланцугу дыхальных газаў цэнтральнае месца належыць гемаглабіну. Гемаглабін убірае ў сябе кісларод, звязваючыся з ім на нязначна кароткі час з тым, каб транспартаваць яго ў клеткі. Перадаўшы кісларод клетцы, ён паглынае вызвалены з клеткі вуглякіслы газ, злучаючыся з ім зноў жа на час, роўны аднаму ўдыху, каб данесці вуглякіслы газ да лёгкіх. Перадаўшы вуглякіслы газ лёгкім для выдыху, гемаглабін зноў гатовы да прыняцця кіслароду. Дык куды ж дзенуўся паглынуты кісларод, без якога вуглякіслага газу ў клетках не ўтвараецца?
Гемаглабін уяўляе сабой бялок, у якім звязванне кіслароду (аксігенацыя) адбываецца без змены валентнасці атама жалеза. Перадача кіслароду клеткам (дэаксігенацыя) таксама адбываецца без якіх-небудзь змяненняў. Такім чынам, гемаглабін выяўляе характар і паводзіны чалавека, здольнага браць на сябе адказнасць. Адказны чалавек прымае тое, што яму даюць, трымае гэта пры сабе, працягваючы займацца сваімі справамі, і праз некаторы час перадае іншым, бо тыя таксама маюць патрэбу ў гэтым.
Гемаглабін змяшчае ў сабе энергію адказнасці.
Хто жыве сваім жыццём, той свабодны. Паколькі ён не адчувае недахопу ў свабодзе, то і не адчувае недахопу паветра. Для яго ў паветры ўтрымліваецца столькі кіслароду, колькі трэба. Ён не чапляецца за свабоду, то бок паветра, не збірае пра запас, не абараняе ад іншых і не адкладае для асабістага карыстання. Усяму, што ў яго ёсць, ён дае свабоду выбару - дзе быць або што рабіць. Яго кісларод паступае ў клеткі, бо клеткам гэта трэба. Адказны чалавек не лічыць сябе з-за гэтага дабрачынцам і не чакае ўдзячнасці. Ён не асуджае людзей за тое, што тыя не спраўляюцца са сваімі жыццёвымі праблемамі.
Страх ператварае пачуццё адказнасці ў пачуццё абавязку. Чым мацней развіта ў чалавека пачуццё абавязку, тым вышэй утрыманне гемаглабіну ў эрытрацытах. Тым больш у целе ўсяго таго, у чым цела не мае патрэбы. Непатрэбныя рэчывы ў целе ператвараюцца ў таксіны. У нейкі момант наступае стан, небяспечны для жыцця. Лішні гемаглабін наносіць шкоду. Ён злучаецца з кіслародам, з-за чаго двухвалентнае жалеза становіцца трохвалентным. Утвараецца метгемаглабін, утрыманне якога ў арганізме павышаецца пры хваробах і атручэннях. Яго распад і выдаленне праз печань пачынаецца толькі праз тры тыдні. Метгемаглабін з'яўляецца сабой свабоду зняволенага, якая азлоблівае чалавека.
Тры аксіды жалеза - гэта іржа. Кроў - гэта любоў. Такім чынам, можна сказаць, што ў чалавека, які кіруецца пачуццём абавязку, любоў ржавее. У адрозненне ад жалеза ў чалавека гэта адбываецца ўнутры, бо вонкава ён імкнецца даказаць сваю станоўчасць. Чым чалавек станоўчы, тым хутчэй ён ржавее наскрозь.
Вуглякіслы газ утвараецца ў выніку нармальнай жыццядзейнасці тканак. Гемаглабін забірае яго з клетак і перадае лёгкім. Калі кісларод паступае з крыві ў клеткі, то здольнасць крыві звязваць вуглякіслы газ павышаецца, і кроў дастаўляе яго ў лёгкія. Гэта азначае, што адказны чалавек дае людзям тое неабходнае, што яны не маюць права ўтрымліваць. Але калі чалавек аддае тое, што сам павінен рабіць, то павышаецца ўтрыманне вуглякіслага газу ў крыві, і клеткі не атрымліваюць кіслароду.
Жалеза - гэта стрыжань, які не дае клеткам рассыпацца. Таму чалавек павінен апрацоўваць усю паступаючую яму энергію, ператвараючы яе ў дзеянні. Чалавек павінен умець заўсёды заставацца ўнутрана свабодным. Калі ён адчувае, што яго свабоду абмяжоўваюць іншыя, ён перастае прымаць энергію, бо не жадае падзяляць яе з іншымі, каб не страціць уласную свабоду. З гэтага моманту ён становіцца залежным ад іншых.
Адчуваючы сябе абавязаным да нечага, чалавек перастае перадаваць сваю энергію іншым, бо не мае на гэта права. Адчуванне свабоды зыходзіць ад таго, што ў яго няма нічога лішняга.
Калі чалавек становіцца на шлях любові, то ўсе запасы любові (гемаглабіну) у ім уключаюцца ў абарот і выконваюць сваю функцыю, бо гэты чалавек жыве ў міры з самім сабой. Чалавек, схільны кіравацца пачуццём абавязку, губляе сваю свабоду і надае іншым людзям сваё стаўленне да жыцця.
Знешне ён жыве ў адпаведнасці з меркаваннямі іншых людзей і падсвядома трымаецца за сваю асобу, чаго яму і недастае ў іншых. Таму ён разумее любоў як свабоду.
Людзі, схільныя да кровазліцця, лічаць сябе добрымі. Адказнасць для іх з'яўляецца пачуццём абавязку, у выніку чаго чалавек набывае досвед праз страты, які разбурае і яго, і іншых. Жыццё для іх з'яўляецца толькі выпрабаваннем. І яны пры гэтым шчыра здзіўляюцца, што нічога не атрымліваецца, не думаючы, што жыццё дае ім магчымасць навучыцца кахаць. Дзеянні павінны ўзаемна пераходзіць у энергію. Іх энергія павінна ўключацца ў абарот. Калі энергія глухне ў сабе і перастае жыць, то кроў страчвае сваю жыццёвую сілу. У такім выпадку чалавек пазбаўляецца галоўнай рухаючай сілы жыцця — любові.
© Андрэй ЖАЛЕВІЧ
www.zhalevich.com
Выкарыстаныя крыніцы
- Андрэй Жалевіч. СВЕТАРАЗУМЕННЕ. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
- Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
- Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
- Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
- Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
- Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
- Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
- Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
- Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
- Макс Гендель. Эзотерические принципы здоровья и целительства. - М.: Профит-Стайл, 2005 г.
- Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
- Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
- Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
і іншыя крыніцы па псіхасаматыцы ⋗⋗⋗