Бясплоддзе. Псіхасаматыка і метафізіка бясплоддзя: розьніца паміж вэрсіямі

Зьвесткі з M.O.W.A.
ВізуальнаВікіразметка
дНяма апісаньня зьменаў
дНяма апісаньня зьменаў
Радок 6: Радок 6:
<hr>
<hr>


<p>У вас бесплодие? Рассмотрим метафизические (тонкие, ментальные, эмоциональные, психосоматические, подсознательные, глубинные) причины бесплодия.</p>
<p>У вас бясплоднасць? Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны бясплоднасці.</p>
<p><em>Доктор Н. Волкова</em> пишет: «Доказано, что около 85% всех болезней имеют психологические причины. Можно полагать, что и остальные 15% болезней связаны с психикой, но установить эту связь ещё предстоит в будущем… Среди причин возникновения болезней чувства и эмоции занимают одно из главных мест, а физические факторы – переохлаждение, инфекции – действуют вторично, как пусковой механизм…»<br /><br /><em>Доктор А. Менегетти</em> в своей книге «Психосоматика» пишет: «Болезнь – это язык, речь субъекта… Для понимания болезни необходимо раскрыть проект, который субъект создаёт в своём бессознательном... Затем необходим второй шаг, сделать который должен сам пациент: ему следует измениться. Если человек психологически изменится, то болезнь, будучи аномальным течением жизни, исчезнет…»<br /><br />Рассмотрим метафизические (тонкие, ментальные, эмоциональные, психосоматические, подсознательные, глубинные) причины бесплодия.<br />Вот что пишут об этом всемирно известные эксперты в данной области и авторы книг по данной тематике.<br /><br /><em>Доктор Н. Волкова</em> в своей книге «Популярная психогинекология» пишет:<br />Не оставляет сомнения факт, что почти во всех случаях у бесплодных женщин имеются явные или скрытые гормональные нарушения. Эти нарушения тесно связаны с психологическими факторами – чувством вины, комплексом неполноценности или конфликтной ситуацией в семье. Ощутимых результатов в лечении нельзя добиться без психологического консультирования, в ходе которого определяются основные проблемы: отрицание своей женственности, зависть, страх. Иногда эти причины коренятся глубоко в раннем детстве самой женщины или даже в перинатальном (околородовом) периоде. <br />Часто пациенки не осознают своих проблем, но наш опыт работы даёт основание считать, что не бесплодие вызывает невроз, а невроз является причиной отсутствия беременности в большинстве случаев.<br /><br /><em>Лиз Бурбо</em> в своей книге «Твоё тело говорит "Люби себя!"» пишет о возможных психосоматических и метафизических причинах бесплодия: <br />Бесплодие (не путать с ИМПОТЕНЦИЕЙ) - это неспособность организма производить потомство, то есть вырабатывать или выделять гаметы (сперматозоиды или яйцеклетки), а также обеспечивать их соединение для оплодотворения.<br /><em>Эмоциональная блокировка:</em><br />Мне известно много случаев, когда у людей, которым врачи поставили диагноз «бесплодие», появлялись дети, а те, у кого не было обнаружено никаких отклонений, долгие годы безуспешно старались завести ребенка. Для некоторых людей бесплодие является необходимым опытом в этой жизни. Возможно, они хотят иметь ребенка только потому, что «так принято», или потому, что их родителям не терпится понянчить внуков. Некоторые женщины хотят родить ребенка только для того, чтобы почувствовать себя женщинами, - иначе им трудно принять свое женское начало. Для таких женщин бесплодие является необходимым опытом, так как они учатся любить себя и чувствовать себя счастливыми, не имея ребенка. Иногда человек хочет иметь ребенка, но боится связанных с этим проблем, и этот страх пересиливает желание. Бесплодие, таким образом, может быть проявлением вытесненного в подсознание страха, и в таком случае не следует отказываться от желания иметь ребенка. Бесплодие проявляется также у тех, кто обвиняет себя в непродуктивности, не получает положительных результатов в какой-то сфере деятельности.<br /><em>Ментальная блокировка: </em><br />Для того чтобы выяснить, чем является твое бесплодие - необходимым для тебя опытом в этом воплощении или следствием неосознанного страха, - задай себе вопросы для определения ментальной блокировки, приведенные в конце этой книги. Если ты женщина, возможно, на тебя произвел впечатление какой-то рассказ о тяжелых родах. Что говорили тебе твои родители о рождении детей, продолжении рода и т. п.? Может быть, ты боишься, что ребенок оттолкнет от тебя кого-то или что беременность испортит твою фигуру?<br />Осознай, что страх, связанный с какими-то словами или событиями из твоего прошлого, не может существовать вечно. Ты должен принять решение, либо в пользу желания иметь ребенка, либо в пользу страха. Что бы ты ни решил, дай себе на это право. Это твоя жизнь, и ты можешь делать с ней все, что хочешь. Но ты должен быть готов отвечать за последствия своих решений. Кроме того, я рекомендую тебе спросить у тех, кто тебя хорошо знает, действительно ли у тебя есть основания считать себя непродуктивным. Скорее всего, другие люди думают о тебе гораздо лучше, чем ты сам.<br /><br /><em>Бодо Багински и Шарамон Шалила</em> в своей книге «"Рейки" - универсальная энергия жизни» пишут о возможных психосоматических и метафизических причинах бесплодия: Стерильность у женщины свидетельствует о том, что по каким-то неосознанным причинам беременность отвергается или же ты хочешь родить ребенка, только чтобы удержать своего партнера, так что твоя собственная мотивация неискренняя. У мужчины неспособность иметь детей указывает на страх перед настоящей глубокой связью, перед ответственностью, которая связана с наличием детей.<br />- В обоих случаях важно, чтобы вы были честны с собой и признались себе в своих истинных желаниях, не осуждая их. И тогда сделайте шаг, соответствующий вашей внутренней сущности.<br /><br /><em>Доктор Валерий В. Синельников</em> в своей книге «Возлюби болезнь свою» пишет о возможных психосоматических и метафизических причинах бесплодия: Женские болезни возникают тогда, когда женщина что-то не принимает в себе (внешность, какое-то поведение). Она не хочет или не может ощутить себя настоящей женщиной, любимой и желанной. Такие женщины всячески подавляют в себе свою женственность, отказываются от самого принципа женственности.<br />У некоторых женщин к заболеванию приводит убежденность, что все, связанное с гениталиями греховно или нечисто.<br />Феминистское движение, начатое в конце XIX века, продолжается и сегодня. Оно принесло женщинам много завоеваний, но породило и массу «женских проблем». Ведь очень важно проявить себя в этом мире женщиной, но при этом принимать мужскую энергию. Мужское и женское — это два полюса, две половинки целого. Не зря их притягивает друг к другу. Бог, создавая наш мир, разделил его сразу на мужское и женское начала, на мужскую энергию — ян и женскую энергию — инь. Как только в жизни нарушается равновесие между этими энергиями, это сразу отражается на состоянии половых органов.<br />Болезни половых органов у женщин — это также результат отрицания и избегания мужчин или результат неудовлетворительных отношений с противоположным полом. Если женщина не умеет дарить и получать физическое и духовное наслаждение при близости с мужчиной, то у нее обязательно есть те или иные проблемы с половыми органами.<br />Состояние органов малого таза отражает также количество и качество сексуальной энергии.<br />Одна из важных функций подсознания — обеспечить появление в этом мире здорового и жизнеспособного потомства. Если у женщины бесплодие, значит, у нее в подсознании есть такое поведение, которое уничтожает душу будущего ребенка. Огромная подсознательная агрессия матери будет усилена в подсознании ребенка во много раз. То есть такой ребенок просто будет нежизнеспособен. В подсознании у бесплодной женщины действует программа уничтожения детей.<br />Во всех религиях женщина ассоциировалась с земным, с телом, с плодородием. Мужчина — с духовным, с духом, с оплодотворением. В христианстве есть заповедь: «Да убоится жена мужа своего». Почему женщина должна бояться мужчины? Потому что таким образом она не сможет испытать агрессию по отношению к нему. Есть такая поговорка: «Боится — значит уважает». Страх будет препятствием перед запуском негативных чувств и эмоций. То есть женщина должна уважать мужчину, но если в ней нет уважения, то пусть хотя бы боится. Женщина, у которой в подсознании есть презрение к мужчине, бесплодна, так как такая женщина презирает дух. Мужчина же, презирающий женщину, отрицает земное и имеет больное тело. И часто становится импотентом.<br />Таким образом, сильная подсознательная агрессия, направленная в адрес мужчин, приводит к бесплодию. Это может быть не только презрение, но и претензии к мужчинам, обиды, ревность, ненависть.<br />Недавно на прием пришла женщина с опухолью /латки. Причина опухоли — сильная подсознательная агрессия на мужчин.<br />—Для меня так лучше, чтобы их вообще не было, — сказала она мне.<br />Детей у нее тоже не было. Было два аборта и две внематочные беременности, которые закончились перевязкой труб.<br />Иногда препятствием для беременности становятся нечистые помыслы.<br />Одна моя знакомая рассказала мне историю.<br />— У моей подруги возник кризис в отношениях с мужчиной. И она решила его привязать к себе, родив ребенка. «Вот забеременею от него, — говорила она, — и тогда он меня не бросит. Чувство долга не позволит». -«Светка, — говорю я ей, — какая же ты дура. Да ни одного мужика нельзя удержать ребенком. Только жизнь испортишь себе и ребенку. Лучше разойдись с ним или наладь отношения. Тогда все будет нормально».<br />Но она меня не послушалась и решила сделать по-своему. Так она и не смогла от него забеременеть. Долго лечилась, ездила на курорты. Теперь я понимаю причину Через несколько лет они все же разошлись. А полгода спустя она познакомилась с другим мужчиной. Они поженились, и через год у них родилась девочка.<br />Страх и сопротивление жизненному процессу, неуверенность в будущем также могут быть причиной бесплодия. Ведь дети — это наше будущее. Просто нет потребности в приобретении родительского опыта. Этому способствует определенная обстановка в семье, отношение родителей друг к другу и к детям.<br />Пока в подсознании отсутствует готовность к появлению ребенка, будут проблемы с оплодотворением. И как бы теоретически вам ни хотелось иметь ребенка, и какие бы страстные речи ни говорились по этому поводу.<br />Выход один — исследуйте свои внутренние убеждения. Наверняка вы найдете там страх перед родами из-за связанной с этим ответственности, каких-то ограничений и нагрузок.<br />А иногда важным препятствием является страх стать некрасивой, непривлекательной, испортить фигуру и форму груди.<br />Вспоминаю одну переда чу об известной манекенщице. Долгое время она не могла забеременеть. И вот когда через много лет у нее это получилось, она спросила своего мужа:<br />- Ты все еще меня любишь? Ведь я стала такой толстой и некрасивой. <br />Непривлекательность женщин после родов — это миф. Если женщина готова к беременности и физически и духовно, то тогда беременность — это расцвет женского организма. Те женщины, которые привыкли следить за своим телом до родов, восстанавливают свою прекрасную физическую форму и после них. Забота о ребенке, воспитание нового человека делают женщину еще более прекрасной, раскрывают в ней нограни ее существа.<br />Как только женщина проведет переоценку ценностей, она сможет забеременеть и иметь здоровое потомство.<br />М. Эриксон, американский психиатр, описывает такой случай из практики.<br />Одна из моих сестер отчаянно старалась забеременеть в течение 13 лет. Поскольку она видела во мне только брата, то не принимала меня всерьез как медика, что, кстати, часто случается среди родных. Поэтому она принимала к себе новорожденных младенцев, по какой-либо причине оставшихся без родителей, и нянчила их до тех пор, пока не находился усыновитель. Десять лет она занималась этим делом и, наконец, обратилась ко мне за советом.<br />Мой ответ был очень простой: «Ты давно пытаешься забеременеть. Но в тебе что-то не срабатывает. Но стоит тебе самой усыновить ребенка и почувствовать, что он весь твой, имея в виду физическую близость, родство, особое чувство принадлежности — я просто не знаю, как это можно еще выразить, — как через три месяца ты забеременеешь». В марте сестра усыновила ребенка, а в июне забеременела. Она потом еще нескольких детей родила<br /><br /><em>Доктор Олег Г. Торсунов</em> в своей книге «Связь болезней с характером» пишет о возможных психосоматических и метафизических причинах бесплодия:<br />Для нормальной работы женских гормонов будущей матери нужны качества характера, которые бы гарантировали безопасность ребенку в раннем детском возрасте это: теплота, нежность, заботливость, участливость, чуткость, желание терпеть недостатки своего ребенка. Женщина это, прежде всего, мать – ее тело предназначено для рождения детей. И соответственно есть качества характера, которые при неправильном поведении, лишают её возможности быть матерью. <br />Какие это качества:<br /><em>Холодность по отношению к окружающим: </em><br />Женщине с таким характером трудно быть матерью, потому что ребёнку нужна теплота, нужно чтобы мать чувствовала потребности ребёнка. Холодность к людям, и в особенности к детям вызывает снижение выработки женских гормонов. <br /><em>Безучастность:</em><br />Когда женщина имеет такое качество, ей наплевать на всё. Ребёнок лежит, плачет, ну и бог с ним, пускай, поплачет и успокоится. Безучастность вызывает дисбаланс в гормональных функциях женщины.<br />Апатия, бесцельность, разочарованность в жизни <br />Когда человек не имеет цели в жизни, у него возникает апатия, разочарование. Если разочаровался в жизни, что можно дать своему ребёнку? То же самое. Природа склонна защищать детей от таких матерей. Поэтому при развитии этих черт характера наступает снижение тонуса матки, нарушается тонус маточных труб.<br /><em>Жестокость:</em> <br />Жестокость в воспитании естественно приводит к развитию ненависти у детей. жестоким женщинам сложно стать матерью. Жестокость вызывает повышение выработки мужских гормонов. <br /><em>Нежелание быть матерью:</em> <br />Женские гормоны поддерживают красоту и молодость в женском организме, поэтому красота увеличивается в возрасте наиболее благоприятном для рождения детей. Когда женщина не хочет быть матерью, гормональные функции снижаются, это вызывает преждевременное старение организма.<br /><em>Разочарование в жизни:</em> <br />Происходит из-за неправильно выбранной главной цели в жизни. Веды говорят, что смысл человеческой жизни это понять свою духовную природу увеличить удовлетворение духовных нужд и стараться не взращивать свои материальные потребности. Какие бывают материальные цели: жениться, (выйти замуж), закончить Вуз и получить какую-то квалификацию, родить и воспитать детей, накопить больше денег, построить хороший дом, купить машину и гараж, купить хорошую квартиру и обставить ее. Конечно, все эти задачи сами собой появляются на каком то этапе нашей жизни. Однако, если я ставлю своей главной целью в жизни подобные материальные нужды, то при их осуществлении, радость успеха обычно бывает недолгой. Естественно, дальше захочется поставить следующую материальную цель, и опять все силы будут направлены на нее. Если по судьбе не удается претворить в жизнь очередное материальное желание, то наступают страдания, порой невыносимые, кажется, что жизнь прожита зря. Например: я решил поступить в институт, поставил это главной целью своей жизни и поступил. Буквально через неделю, кажется, что так это и должно быть, и я ставлю целью – закончить институт. Заканчивая его, у меня появляется череда следующих материальных желаний, и все они мне кажутся самыми главными в жизни. Но по закону кармы в какой-то момент будет серьезная неудача – или с работой или с деньгами или с сотрудниками или с квартирой или с мужем и т.д. – обязательно возникнут какие-то большие проблемы. Мало кто в этом мире способен избежать всех материальных проблем, но ложное эго говорит разуму, что именно я такой человек. Итак: если произошел срыв, то так как разум теряет связь с целью в жизни, все это заканчивается разочарованием, и в последствии в организме страдают различные функции, в том числе и гормональные. При череде таких неудач и сильно выраженном разочаровании развивается аменорея. Организм разочаровавшейся в жизни женщины начинает постепенно увядать. Допустим, девушка захотела найти себе идеального мужа и поставила это основной своей целью. Так как идеальных людей нет, все имеют какие-то недостатки, то автоматически она обречена на разочарование и это может отразится на возможности иметь детей. <br />Однако если человек стремится к духовному прогрессу, он начинает работать над своими плохими чертами характера, ставит себе очень высокую цель и стремится к ней. Самая высокая цель это осознать свою духовную природу и вести себя как душа: любить Бога и всех живых существ и преодолев эгоизм бескорыстно служить им. В этом случае все неудачи он расценивает как проблемы не внешнего плана, а внутреннего, он понимает, что во всех неудачах виноват сам, и так как основная цель при возникновении трудностей не страдает, то продолжает с оптимизмом двигаться вперед. При такой постановке вопроса все препятствия преодолеваются гораздо легче, так как сила счастья приходящая в разум от возвышенной цели дает огромный энтузиазм в преодолении всех трудностей.<br /><em><br />Согласно Сергею С. Коновалову</em> («Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции»), возможными психосоматическими и метафизическими причинами бесплодия являются:<br />Страх перед жизнью, вялость и безынициативность. В основе лежит неприятие себя, своей внешности, поведения, отказ от собственной женственности. Нелюбовь к себе и неумение находить контакты с людьми, обиды и страх.<br /><br /><em>Владимир Жикаренцев</em> в своей книге «Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с появлением и исцелением бесплодия:<br />Вероятная причина бесплодия - страх и сопротивление по отношению к процессу жизни или отсутствие потребности пройти через опыт родительства. <br />Гармонизирующие мысли: Я доверяю процессу жизни. Я всегда нахожусь в правильном месте, делаю правильные вещи и в нужное время. Я люблю, принимаю и одобряю себя всю.<br /><br /><em>Луиза Хей</em> в своей книге «Исцели себя сам» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с появлением и исцелением бесплодия:<br />Страх и сопротивление жизненному процессу или отсутствие потребности в приобретении родительского опыта<br />Гармонизирующие мысли: Я верю в жизнь. Делая нужное дело в нужное время, я всегда нахожусь там, где нужно. Я люблю и одобряю себя.<br /><br /><em>Анатолий Некрасов</em> в своей книге «1000 и один способ быть самим собой» пишет о возможных психосоматических и метафизических причинах бесплодия:<br />Бесплодие – серьёзный знак наличия больших и глубоких проблем в человеке, в семье и в роду. Моя практика показала, что при устранении причин ребёнок может родиться даже тогда, когда медицина говорит о невозможности рождения. И наоборот, все физиологические показатели в норме, а детей может не быть, если не устранены более глубокие причины.<br />Бесплодие нужно воспринимать как жизненный урок, который необходимо прожить и решить определённые задачи. Чаще всего это урок женственности, то есть женщине нужно выйти на другой уровень осознания себя, своей роли и раскрыть к мужчинам свою любовь.<br />Очень сильное желание иметь ребёнка, без создания необходимого Пространства Любви, может также быть препятствием на пути к детям. Нарушение системы ценностей может привести к бесплодию. Препятствием также могут служить страхи, связанные с родами и с воспитанием детей, а также разногласия мужчины и женщины по этому вопросу. <br />Вообще, это тонкий вопрос и требует конкретного рассмотрения. И прежде чем заниматься интенсивным медицинским лечением, нужно убрать более тонкие причины – тогда медицинское вмешательство может не потребоваться, а если и потребуется, то оно будет эффективным.<br /><br /><em>Доктор Лууле Виилма</em> в своих книгах «Душевный свет», «Психологические причины болезней», «Прощаю себе» пишет: <br />Бездетность – Стресс во взаимоотношениях с матерью.<br />Страх забеременеть и страх остаться бездетной притягивает именно то, чего Вы боитесь, - беременность или бездетность. Если боитесь забеременеть, то от страха нарушается функция яичника, яйцеклетка не отделяется вовремя и высвобождается именно тогда, когда Вы этого не желаете. Кого винить? Ведь Ваше тело знает, что Вы как раз боитесь именно забеременеть. Докажите ему свое истинное желание тем, что освободитесь от страха.<br />Любя в партнере хотя бы одно положительное качество, человек открывается перед ним и отдает себя, а также принимает то, что дает ему партнер. В результате происходит зачатие ребенка. Если же человек намерен любить, предварительно выдвигая условия (то есть в том случае, если партнер станет таким, каким его хотят видеть), то вполне возможно, ребенка и не будет никогда. Особенно трудно выполнять условия людей с высоким самомнением. Потому бездетность и является проблемой образованных людей. Не обязательно иметь докторскую степень. Достаточно быть более образованным, чем родители, родители родителей либо люди близкого круга. Достаточно, если человек умеет что-то такое, чего вообще не умеют близкие.<br />Воспитанный образцовым ребенок может быть настолько образцовым, что не причиняет родителям абсолютно никаких хлопот. Зато в душе ребенка поселяется большая печаль. Имя ей - бездетность. Почему? Потому что нельзя зачать ребенка в одиночку. Потому-то и примерные во всем люди все чаще оказываются бездетными. Их стремление справиться со всем в одиночку оборачивается тем, что они не возбуждают партнера сексуально либо не возбуждаются сами, хотя и испытывают любовь. А так как подобное притягивает к себе подобное, и оба супруга действительно образцовые, то это их качество суммируется в сверхобразцовость, что привело бы к рождению ребенка с врожденной гомосексуальностью. Если ребенок не нуждается в подобном уроке, то он у таких родителей и не рождается, даже если во всем остальном они соответствуют его потребностям. Своим непоявлением он вразумляет родителей умерить образцовость. Если родители исправляют свою ошибку, то ребенок рождается.</p>
<p>Вот, что ещё <em>доктор Лууле Виилма</em> в своих работах пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах бесплодия и бездетности: <br />Ныне во всём мире резко возросло число бездетных семей. Физически здоровые женщины и мужчины не имеют потомства, не смотря на усилия лучших врачей и колдовские чары.<br />Дети нового времени хотят прийти на этот свет без стрессов, чтобы приступить к выполнению своего жизненного задания, а не исправлять ошибки родителей. Все тревоги, страхи, превратные представления, перенапряжения и т.д. вызывают у духа нежелание приходить в атмосферу стрессов, так как он знает, что все чувства и представления родителей перейдут в него.<br />Женщине, у которой нет детей, прежде всего следует произвести ревизию своих отношений с матерью. <br />Отношение к матери означает отношение к женскому роду и к самой себе. Если к Вам хочет явиться девочка, - то и отношение к ней. Подумайте, что она должна чувствовать, если у Вашей матери сложилось представление, что роды - ужасное мучение, ещё неизвестно, как всё пройдет, воспитание детей - дело трудное... Дети - хорошо, но лучше, когда их нет. Учтите, что Вы сами, будучи хорошим ребёнком, вобрали в себя такое отношение, и у Вас возникло чувство вины из-за того, что сделали жизнь матери трудной. Мать и сейчас продолжает переживать из-за Ваших проблем. И Вы уже рисуете в воображении всевозможные картины дефективного развития, родовых травм и т.д.<br />Дух ребенка всё это видит и решает не приходить, так как:<br />- он не желает матери плохого,<br />- любить свою мать можно и будучи духом,<br />- он не хочет быть виноватым,<br />- он не хочет родиться у матери, которая не верит в то, что в руках ребёнка мудрость и сила рождения,<br />- он знает, что под грузом такого стресса он не сможет осуществить своё жизненное задание.<br />Есть ещё отношение Вашей матери к Вашему отцу. Между ними Вы оказываетесь как между двух огней. Если Ваш отец не может больше выносить женских слёз, если ему всё надоело, он устал или чувствует, что его не любят и т.д. то Ваше собственное отношение к отцу и мужчинам будет таким : мужчины равнодушны к женским слезам, они бессердечны и не хотят понять женщин. Мужчины устают от женщин, пресыщаются ими, они сердиты на женщин и не умеют любить.<br />Дух ребёнка, в свою очередь, делает вывод:<br />- мой отец не понимает мать и меня, наша жизнь поэтому трудная,<br />- я не хочу видеть злость,<br />- я нуждаюсь в любви, потому что без любви мне нет жизни.<br />С какой стати, тогда ребёнку приходить? Он подождёт, пока мать поумнеет, начнёт правильно мыслить, и тогда он придёт.<br />Будь Вы сами тем ребёнком, то что бы решили - прийти или обождать? Особенно если были бы по-хорошему самоуверенны и имели бы возможность выбора. Женщины, безуспешно ожидающие беременности, загляните себе в душу и сделайте для самой себя честный вывод.<br />Ведь это счастье, что у Вас пока нет ребёнка, что дух Вашего ребёнка настолько умён, что пребывает в ожидании и воспитывает дух своих отца-матери, потому что хочет быть полноценным. Порадуйтесь этому и начните высвобождать свои стрессы. Проанализируйте своё отношение к родителям, к своему мужу, к миру и к будущему ребёнку. Простите своим родителям за свои неясно откуда взявшиеся стрессы. Простите всему, что Вам не по душе. Простите себе, что вобрали всё это в себя( эту мудрость Вам необходимо усвоить ). Попросите прощения у своего будущего ребёнка за то, что мешали его приходу. Поговорите с ним начистоту, как будто бы он сейчас с Вами. Поговорите со всей откровенностью и прямотой, на какую Вы способны, ведь ребёнок рождается у своей матери и отца, а не патриота или общества. Почувствуйте себя матерью, которая учит тому, что умеет, и получает от этого радость, не унижает себя, не беспокоит из-за собственной глупости.<br />Запомните, дух умнее, чем физический человек, ему лишь недостаёт опыта нынешней физической жизни. Каждый ребёнок становится когда-нибудь земнее своих родителей - это неизбежно, но, в отличии от своих родителей не подчеркивает свой ум и не считает родителей глупыми.<br />Дух не приходит ради красивой и лёгкой жизни. Те родители, чей жизненный принцип - поживу, повеселюсь, достигну положения в обществе, получу квартиру, куплю машину, накоплю состояние и т.д. , зачастую оказываются бездетными. Ребёнок знает - эта мать не нуждается в моей любви, ей нужна игрушка, а к старости костыли для опоры. Он поменяет так называемую порядочную мать на такую, которая, возможно будет задавать ему взбучку, но зато и будет безмерно его любить и в какой-то миг скажет: „Иди-ка помоги и дай совет, одна я не справлюсь, и мне нравится, когда мы вместе копошимся!”. У такой матери есть чему поучиться.<br />Дети очень хотят, чтобы мать выглядела по-матерински. Женщина, которая придаёт чрезмерное значение своей внешности и стеснялась бы своего большого живота перед мужем и окружающими, может остаться бездетной. Женщина, которая боится всего - бездетности, беременности, родов и т.д., так и останется испытывать страх - ребёнок не придёт, чтобы не осрамить её.<br />Самый верный совет - создайте для себя идеальный образ матери, представьте себе свою жизнь с такой матерью. Проиграйте разные ситуации и их решения в разных условиях, и если возникнет некоторое неприятие, то поправьте свой идеальный образ.<br />Теперь представьте себя на месте такой матери. Представьте себя праматерью, которая с радостью в сердце встречает каждого ребёнка, переступившего через порог жизни.<br />Женщина, мечтающая о ребёнке! Поговорите со своим будущим ребёнком так, как Вы хотели бы, чтобы с Вами разговаривала Ваша мать. Тогда он придёт. Дети родившиеся без стрессов - это особенные дети. Они смышлёные, не капризничают, делают то, что хотят, спят очень мало, и когда вы общаетесь с ними, возникает такое ощущение, что разговариваешь с мудрым, рассудительным человеком, пусть они и говорить пока не умеют.<br />Будущая бабушка! Запомните, что матери нельзя вмешиваться в жизнь ребёнка, даже в мыслях.(Посылать любовь и благожелательность не означает вмешательства ).<br />Если Вы боитесь, что с рождением внука жизнь Вашего собственного ребёнка станет трудной, и если Вы воздействуете на своего ребёнка этой мыслью, в случае если он поддается воздействию, то может случиться, что ребёнок не придёт хотя бы из-за одной этой мысли. Будущая бабушка обычно опасается , что с рождением ребёнка её дочь, родная кровиночка, от неё отдалится. Опасаются и того, что ребёнок уже не придет на помощь матери, и подсознательно желают, чтобы внука не было. Впоследствии желание забывается, но дело сделано. Таких примеров много.<br />Если к выбору дочерью супруга относятся с неодобрением, то желают, чтобы по крайней мере не было потомства, но при этом не понимают, что дочь полюбила именно этого человека и это её святое право.<br />В некоторых случаях брак распадается по вине родителей, а есть сильные люди, сохраняющие семью, невзирая на крайнюю враждебность. Такие родители причиняют зло своим детям, внукам и их преемникам. Недаром говорят, что грехи родителей искупаются тремя поколениями. Это самая тяжкая расплата. Сами родители получают по заслугам как в нынешней жизни, так и в будущей. Если ребёнок вступает в брак с неподходящим, по мнению родителей, человеком, то вспомните: подобное притягивает подобное. Следовательно у них имеется сходство, в котором Вы не желаете признаться. Стыдно признаться, поскольку та же черта, что абсолютно не нравится Вам в избраннике Вашего ребёнка, есть и у Вашего ребёнка, и её Вы сами передали ему в наследство. Признайтесь в этом и исправьте свои ошибки, а там, возможно, обнаружите, что ситуация совсем не так плоха, даже наоборот.<br />Может случиться и так, что предлагаемое Вами хорошее настолько не нужно для ребёнка, что он наперекор Вашему желанию выбирает совершенно противоположного супруга - это право ребёнка, так он пришел получить свой жизненный урок. Ребёнка нельзя считать своей собственностью. Вместо того чтобы бороться и навязывать своё мнение, научите своего ребёнка по возможности лучше освоиться в данной ситуации. Почаще вспоминайте народную мудрость, которая гласит: мать должна уметь приходить вовремя и вовремя уходить. И если Вас это огорчает, значит, Вы хотите, чтобы ваш ребёнок был исключением, не учитывая того, что исключениям предъявляются гораздо более высокие требования и их жизнь намного труднее.<br />Женщины, желающие забеременеть! Вы знаете образ мыслей своей матери и то, как сильно Вы любите свою мать и насколько близко к сердцу воспринимаете её слова. Простите маме все обидные слова, ведь она не знала всего этого, и заранее попросите прощения у своего будущего ребёнка, если Вы не защитили его от негативности собственной матери.<br /><br /><em>Сергей Н. Лазарев</em> в своих книгах «Диагностика кармы» (книги 1-12) и «Человек будущего» пишет о том, что основной причиной абсолютно всех болезней, является дефицит, недостаток или даже отсутствие любви в душе человека. Когда человек ставит что-то выше любви к Богу (а Бог, как говорится в Библии, есть Любовь), то он вместо обретения божественной любви устремляется к чему-то другому. К тому, что (ошибочно) считает более важным в жизни: деньги, слава, богатство, власть, удовольствия, секс, отношения, способности, порядок, мораль, знания и многим-многим другим материальным и духовным ценностям… Но это все не цель, а только средства для обретения божественной (истинной) любви, любви к Богу, любви, как у Бога. А туда, где нет (истинной) любви в душе, как обратная связь от Вселенной, приходят болезни, проблемы и прочие неприятности. Это нужно для того, чтобы человек задумался, осознал, что не туда идет, думает, говорит и делает что-то не так и начал исправляться, стал на правильный Путь! Есть множество нюансов, как проявляется болезнь в нашем организме. Подробнее об этой практической концепции можно узнать из книг, семинаров и видео-семинаров Сергея Николаевича Лазарева.<br /><br />Поиски и исследования метафизических (тонких, ментальных, эмоциональных, психосоматических, подсознательных, глубинных) причин бесплодия продолжаются. Этот материал непрерывно корректируется. Просим читателей писать свои комментарии и присылать дополнения к данной статье. <strong>Продолжение следует! </strong></p>
   
   
<p><em>Доктар Н. Волкава</em> піша: «Дакладна вядома, што каля 85% усіх хвароб маюць псіхалагічныя прычыны. Магчыма, што і астатнія 15% хвароб звязаны з псіхікай, але ўсталяваць гэтую сувязь яшчэ трэба ў будучыні... Сярод прычын узнікнення хвароб пачуцці і эмоцыі займаюць адно з галоўных месцаў, а фізічныя фактары – пераахаладжэнне, інфекцыі – дзейнічаюць другасна, як пускавы механізм...»<br /><br /><em>Доктар А. Менегеці</em> у сваёй кнізе «Псіхасаматыка» піша: «Хвароба – гэта мова, гаворка суб’екта... Для разумення хваробы неабходна раскрыць праект, які суб’ект стварае ў сваім несвядомым... Затым неабходны другі крок, які павінен зрабіць сам пацыент: яму трэба змяніцца. Калі чалавек псіхалагічна змяніцца, то хвароба, будучы анамальным цячэннем жыцця, знікне...»<br /><br />Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны бясплоднасці.<br />Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў гэтай галіне і аўтары кніг па гэтай тэматыцы.<br /><br /><em>Доктар Н. Волкава</em> у сваёй кнізе «Папулярная псіхагінекалогія» піша:<br />Не пакідае сумненняў факт, што амаль ва ўсіх выпадках у бясплодных жанчын маюцца відавочныя ці схаваныя гарманальныя парушэнні. Гэтыя парушэнні цесна звязаны з псіхалагічнымі фактарамі – пачуццём віны, комплексам непаўнацэннасці ці канфліктнай сітуацыяй у сям'і. Адчувальных вынікаў у лячэнні нельга дасягнуць без псіхалагічнага кансультавання, падчас якога вызначаюцца асноўныя праблемы: адмаўленне сваёй жаноцкасці, зайздрасць, страх. Часам гэтыя прычыны караняцца глыбока ў раннім дзяцінстве самой жанчыны або нават у перынатальным (акалародавым) перыядзе. <br />Часта пацыенткі не ўсведамляюць сваіх праблем, але наш досвед працы дае падставу лічыць, што не бясплоднасць выклікае неўроз, а неўроз з'яўляецца прычынай адсутнасці цяжарнасці ў большасці выпадкаў.<br /><br /><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны бясплоднасці: <br />Бясплоднасць (не блытаць з імпатэнцыяй) - гэта няздольнасць арганізма вырабляць нашчадства, то бок выпрацоўваць ці вылучаць гаметы (сперматазоіды ці яйцаклеткі), а таксама забяспечваць іх злучэнне для апладнення.<br /><em>Эмацыйная блакіроўка:</em><br />Мне вядома шмат выпадкаў, калі ў людзей, якім лекары паставілі дыягназ «бясплоднасць», з'яўляліся дзеці, а тыя, у каго не было выяўлена ніякіх адхіленняў, доўгія гады беспаспяхова стараліся завесці дзіця. Для некаторых людзей бясплоднасць з'яўляецца неабходным досведам у гэтым жыцці. Магчыма, яны хочуць мець дзіця толькі таму, што «так прынята», або таму, што іх бацькам не церпіцца паняньчыць унукаў. Некаторыя жанчыны хочуць нарадзіць дзіця толькі для таго, каб адчуць сябе жанчынамі, - інакш ім цяжка прыняць сваё жаночае пачатак. Для такіх жанчын бясплоднасць з'яўляецца неабходным досведам, так як яны вучацца любіць сябе і адчуваць сябе шчаслівымі, не маючы дзіцяці. Часам чалавек хоча мець дзіця, але баіцца звязаных з гэтым праблем, і гэты страх перасільвае жаданне. Бясплоднасць, такім чынам, можа быць праявай выцесненага ў падсвядомасць страху, і ў такім выпадку не варта адмаўляцца ад жадання мець дзіця. Бясплоднасць праяўляецца таксама ў тых, хто вінаваціць сябе ў непродуктыўнасці, не атрымлівае станоўчых вынікаў у якой-небудзь сферы дзейнасці.<br /><em>Ментальная блакіроўка: </em><br />Для таго каб высветліць, чым з'яўляецца тваё бясплоднасць - неабходным для цябе досведам у гэтым увасабленні або следствам неўсвядомленага страху, - задай сабе пытанні для вызначэння ментальнай блакіроўкі, прыведзеныя ў канцы гэтай кнігі. Калі ты жанчына, магчыма, на цябе зрабіў уражанне нейкі расказ пра цяжкія роды. Што казалі табе твае бацькі пра нараджэнне дзяцей, прадаўжэнне роду і г. д.? Магчыма, ты баішся, што дзіця адштурхне ад цябе кагосьці або што цяжарнасць сапсуе тваю постаць?<br />Асознай, што страх, звязаны з нейкімі словамі або падзеямі з твайго мінулага, не можа існаваць вечна. Ты павінен прыняць рашэнне, або на карысць жадання мець дзіця, або на карысць страху. Што б ты ні вырашыў, дай сабе на гэта права. Гэта тваё жыццё, і ты можаш рабіць з ёй усё, што хочаш. Але ты павінен быць гатовы адказваць за наступствы сваіх рашэнняў. Акрамя таго, я рэкамендую табе спытаць у тых, хто цябе добра ведае, ці сапраўды ў цябе ёсць падставы лічыць сябе непродуктыўным. Хутчэй за ўсё, іншыя людзі думаюць пра цябе значна лепш, чым ты сам.<br /><br /><em>Бодо Багінскі і Шарамон Шаліла</em> у сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны бясплоднасці: Стерыльнасць у жанчыны сведчыць пра тое, што па нейкіх неўсвядомленых прычынах цяжарнасць адмаўляецца або ж ты хочаш нарадзіць дзіця, толькі каб утрымаць свайго партнёра, так што твая ўласная матывацыя неўздаровая. У мужчыны няздольнасць мець дзяцей паказвае на страх перад сапраўднай глыбокай сувяззю, перад адказнасцю, якая звязана з наяўнасцю дзяцей.<br />- У абодвух выпадках важна, каб вы былі сумленныя з сабой і прызналіся сабе ў сваіх сапраўдных жаданнях, не асуджаючы іх. І тады зрабіце крок, адпаведны вашай унутранай сутнасці.<br /><br /><em>Доктар Валерый В. Сінельнікаў</em> у сваёй кнізе «Палюбі сваю хваробу» піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны бясплоднасці: Жаночыя хваробы ўзнікаюць тады, калі жанчына нешта не прымае ў сабе (знешнасць, нейкае паводзіны). Яна не хоча або не можа адчуць сябе сапраўднай жанчынай, любімай і жаданай. Такія жанчыны ўсяляк падаўляюць у сабе сваю жаноцкасць, адмаўляюцца ад самага прынцыпу жаноцкасці.<br />У некаторых жанчын да захворвання прыводзіць перакананасць, што ўсё, звязанае з геніталіямі грэшна або нячыста.<br />Фемінісцкі рух, пачаты ў канцы XIX стагоддзя, працягваецца і сёння. Яно прынесла жанчынам шмат заваяванняў, але нарадзіла і масу «жаночых праблем». Бо вельмі важна праявіць сябе ў гэтым свеце жанчынай, але пры гэтым прымаць мужчынскую энергію. Мужчынскае і жаночае — гэта два полюсы, дзве палавінкі цэлага. Не дарма іх прыцягвае адзін да аднаго. Бог, ствараючы наш свет, падзяліў яго адразу на мужчынскае і жаночае пачаткі, на мужчынскую энергію — ян і жаночую энергію — інь. Як толькі ў жыцці парушаецца раўнавагу паміж гэтымі энергіямі, гэта адразу адбіваецца на стане палавых органаў.<br />Хваробы палавых органаў у жанчын — гэта таксама вынік адмаўлення і пазбягання мужчын або вынік нездавальняючых адносін з супрацьлеглым падлогай. Калі жанчына не ўмее дарыць і атрымліваць фізічнае і духоўнае задавальненне пры блізкасці з мужчынам, то ў яе абавязкова ёсць тыя ці іншыя праблемы з палавымі органамі.<br />Стан органаў малога таза адлюстроўвае таксама колькасць і якасць сэксуальнай энергіі.<br />Адна з важных функцый падсвядомасці — забяспечыць з'яўленне ў гэтым свеце здаровага і жыццяздольнага нашчадства. Калі ў жанчыны бясплоднасць, значыць, у яе ў падсвядомасці ёсць такое паводзіны, якое знішчае душу будучага дзіцяці. Вялікая падсвядомая агрэсія маці будзе ўзмоцнена ў падсвядомасці дзіцяці ў шмат разоў. То бок такі дзіця проста будзе нежыццяздольны. У падсвядомасці ў бясплоднай жанчыны дзейнічае праграма знішчэння дзяцей.<br />У ўсіх рэлігіях жанчына асацыявалася з зямным, з целам, з урадлівасцю. Мужчына — з духоўным, з духам, з апладненнем. У хрысціянстве ёсць запаведзь: «Хай баіцца жонка мужа свайго». Чаму жанчына павінна баяцца мужчыны? Таму што такім чынам яна не зможа адчуць агрэсію да яго. Ёсць такая прымаўка: «Баяцца — значыць паважаць». Страх будзе перашкодай перад запускам негатыўных пачуццяў і эмоцый. То бок жанчына павінна паважаць мужчыну, але калі ў ёй няма павагі, то хай хоць баіцца. Жанчына, у якой у падсвядомасці ёсць пагарда да мужчыны, бясплодная, бо такая жанчына пагарджае духам. Мужчына ж, пагарджаючы жанчынай, адмаўляе зямное і мае хворае цела. І часта становіцца імпатэнтам.<br />Такім чынам, моцная падсвядомая агрэсія, накіраваная ў адрас мужчын, прыводзіць да бясплоднасці. Гэта можа быць не толькі пагарда, але і прэтэнзіі да мужчын, крыўды, рэўнасць, нянавісць.<br />Нядаўна на прыём прыйшла жанчына з пухлінай маткі. Прычына пухліны — моцная падсвядомая агрэсія на мужчын.<br />—Для мяне так лепш, каб іх увогуле не было, — сказала яна мне.<br />Дзяцей у яе таксама не было. Было два аборты і дзве пазаматкавыя цяжарнасці, якія скончыліся перавязкай труб.<br />Часам перашкодай для цяжарнасці становяцца нячыстыя намеры.<br />Адна мая знаёмая расказала мне гісторыю.<br />— У маёй сяброўкі ўзнік крызіс у адносінах з мужчынам. І яна вырашыла яго прывязаць да сябе, народзіўшы дзіця. «Вось зацяжару ад яго, — казала яна, — і тады ён мяне не кіне. Адчуванне доўгу не дазволіць». -«Светка, — кажу я ёй, — якая ж ты дурань. Такога мужчыну нельга ўтрымаць дзіцем. Толькі жыццё сапсуеш сабе і дзіцяці. Лепш разыдзіся з ім або наладзь адносіны. Тады ўсё будзе нармальна».<br />Але яна мяне не паслухала і вырашыла зрабіць па-свойму. Так яна і не змагла ад яго зацяжарыць. Доўга лячылася, ездзіла на курорты. Цяпер я разумею прычыну Праз некалькі гадоў яны ўсё ж разышліся. А праз паўгода яна пазнаёмілася з іншым мужчынам. Яны ажаніліся, і праз год у іх нарадзілася дзяўчынка.<br />Страх і супраціўленне жыццёваму працэсу, няўпэўненасць у будучыні таксама могуць быць прычынай бясплоднасці. Бо дзеці — гэта наша будучыня. Проста няма патрэбы ў набыцці бацькоўскага досведу. Гэта спрыяе пэўная абстаноўка ў сям'і, стаўленне бацькоў адзін да аднаго і да дзяцей.<br />Пакуль у падсвядомасці адсутнічае гатоўнасць да з'яўлення дзіцяці, будуць праблемы з апладненнем. І як бы тэарэтычна вам ні хацелася мець дзіця, і якія б страсныя прамовы ні гаварыліся з гэтай нагоды.<br />Выхад адзін — даследуйце свае ўнутраныя перакананні. Напэўна, вы знойдзеце там страх перад родамі з-за звязанай з гэтым адказнасці, нейкіх абмежаванняў і нагрузак.<br />А часам важнай перашкодай з'яўляецца страх стаць некрасівым, непрывабным, сапсаваць постаць і форму грудзей.<br />Успамінаю адну перадачу пра вядомую мадэль. Доўгі час яна не магла зацяжарыць. І вось калі праз шмат гадоў у яе гэта атрымалася, яна спытала ў свайго мужа:<br />- Ты ўсё яшчэ мяне любіш? Бо я стала такой тоўстай і непрывабнай. <br />Непрывабнасць жанчын пасля родаў — гэта міф. Калі жанчына гатова да цяжарнасці і фізічна і духоўна, то тады цяжарнасць — гэта росквіт жаночага арганізма. Тыя жанчыны, якія прывыклі сачыць за сваім целам да родаў, аднаўляюць сваю цудоўную фізічную форму і пасля іх. Клопат пра дзіця, выхаванне новага чалавека робяць жанчыну яшчэ больш цудоўнай, раскрываюць у ёй новыя грані яе існасці.<br />Як толькі жанчына правядзе пераацэнку каштоўнасцяў, яна зможа зацяжарыць і мець здаровае нашчадства.<br />М. Эрыксан, амерыканскі псіхіятр, апісвае такі выпадак з практыкі.<br />Адна з маіх сясцёр адчайна стараліся зацяжарыць на працягу 13 гадоў. Паколькі яна бачыла ўва мне толькі брата, то не прымала мяне сур'ёзна як медыка, што, дарэчы, часта здараецца сярод сваякоў. Таму яна прымала да сябе нованароджаных немаўлят, па якой-небудзь прычыне застаўшыхся без бацькоў, і няньчыла іх да таго часу, пакуль не знаходзіўся ўсынавіцель. Дзесяць гадоў яна займалася гэтай справай і, нарэшце, звярнулася да мяне за парадай.<br />Мой адказ быў вельмі просты: «Ты даўно спрабуеш зацяжарыць. Але ў табе нешта не працуе. Але варта табе самой усыновіць дзіця і адчуць, што ён увесь твой, маючы на ​​ўвазе фізічную блізкасць, сваяцтва, асаблівае пачуццё прыналежнасці — я проста не ведаю, як гэта можна яшчэ выказаць, — як праз тры месяцы ты зацяжарыш». У сакавіку сястра ўсынавіла дзіця, а ў чэрвені зацяжарыла. Яна потым яшчэ некалькіх дзяцей нарадзіла.<br /><br />
<em>Доктар Алег Г. Торсуноў</em> у сваёй кнізе «Сувязь хвароб з характарам» піша аб магчымых псіхасаматычных і метафізічных прычынах бясплоддзя:<br />Для нармальнай працы жаночых гармонаў будучай маці патрэбныя якасці характару, якія б гарантавалі бяспеку дзіцяці ў раннім дзяцінстве: цеплыня, пяшчота, клапатлівасць, спагадлівасць, чуллівасць, жаданне цярпець недахопы свайго дзіцяці. Жанчына гэта, перш за ўсё, маці – яе цела прызначана для нараджэння дзяцей. І адпаведна ёсць якасці характару, якія пры няправільных паводзінах, пазбаўляюць яе магчымасці быць маці.<br />Якія гэта якасці:<br /><em>Халоднасць у адносінах да навакольных:</em><br />Жанчыне з такім характарам цяжка быць маці, таму што дзіцяці патрэбна цеплыня, трэба, каб маці адчувала патрэбы дзіцяці. Халоднасць да людзей, і асабліва да дзяцей, выклікае зніжэнне выпрацоўкі жаночых гармонаў.<br /><em>Бяздольнасць:</em><br />Калі жанчына мае такое якасць, ёй абыякава на ўсё. Дзіця ляжыць, плача, ну і бог з ім, няхай, паплача і супакоіцца. Бяздольнасць выклікае дысбаланс у гарманальных функцыях жанчыны.<br />Апатэя, бязмэтнасць, расчараванне ў жыцці<br />Калі чалавек не мае мэты ў жыцці, у яго ўзнікае апатэя, расчараванне. Калі расчараваўся ў жыцці, што можна даць свайму дзіцяці? Тое самае. Прырода схільная абараняць дзяцей ад такіх маці. Таму пры развіцці гэтых рыс характару наступае зніжэнне тонусу маткі, парушаецца тонус маткавых труб.<br /><em>Жорсткасць:</em><br />Жорсткасць у выхаванні натуральна прыводзіць да развіцця нянавісці ў дзяцей. Жорсткім жанчынам складана стаць маці. Жорсткасць выклікае павышэнне выпрацоўкі мужчынскіх гармонаў.<br /><em>Нежаданне быць маці:</em><br />Жаночыя гармоны падтрымліваюць прыгажосць і маладосць у жаночым арганізме, таму прыгажосць павялічваецца ва ўзросце найбольш спрыяльным для нараджэння дзяцей. Калі жанчына не хоча быць маці, гарманальныя функцыі зніжаюцца, гэта выклікае заўчаснае старэнне арганізма.<br /><em>Расчараванне ў жыцці:</em><br />Адбываецца з-за няправільна абранай галоўнай мэты ў жыцці. Веды кажуць, што сэнс чалавечага жыцця гэта зразумець сваю духоўную прыроду, павялічыць задавальненне духоўных патрэбаў і старацца не ўзгадоўваць свае матэрыяльныя патрэбы. Якія бываюць матэрыяльныя мэты: ажаніцца, (выйсці замуж), скончыць ВНУ і атрымаць якую-небудзь кваліфікацыю, нарадзіць і выхаваць дзяцей, назапасіць больш грошай, пабудаваць добры дом, купіць машыну і гараж, купіць добрую кватэру і абставіць яе. Вядома, усе гэтыя задачы самі па сабе з'яўляюцца на нейкім этапе нашага жыцця. Аднак, калі я ставлю сваёй галоўнай мэтай у жыцці падобныя матэрыяльныя патрэбы, то пры іх ажыццяўленні, радасць поспеху звычайна бывае нядоўгай. Натуральна, далей захочацца паставіць наступную матэрыяльную мэту, і зноў усе сілы будуць накіраваны на яе. Калі па лёсе не ўдаецца ўвасобіць у жыццё чарговае матэрыяльнае жаданне, то наступаюць пакуты, часам невыносныя, здаецца, што жыццё пражыто дарма. Напрыклад: я вырашыў паступіць у інстытут, паставіў гэта галоўнай мэтай свайго жыцця і паступіў. Літаральна праз тыдзень, здаецца, што так гэта і павінна быць, і я ставлю мэту – скончыць інстытут. Скончыўшы яго, у мяне з'яўляецца чарга наступных матэрыяльных жаданняў, і ўсе яны мне здаюцца самымі галоўнымі ў жыцці. Але па закону кармы ў нейкі момант будзе сур'ёзная няўдача – або з працай або з грашыма або з супрацоўнікамі або з кватэрай або з мужам і г.д. – абавязкова ўзнікнуць нейкія вялікія праблемы. Мала хто ў гэтым свеце здольны пазбегнуць усіх матэрыяльных праблем, але ілжывае эга кажа розуму, што менавіта я такі чалавек. Ітак: калі адбылося зрыў, то так як розум губляе сувязь з мэтай у жыцці, усё гэта заканчваецца расчараваннем, і ў наступстве ў арганізме пакутуюць розныя функцыі, у тым ліку і гарманальныя. Пры чарзе такіх няўдач і моцна выяўленым расчараванні развіваецца аменарэя. Арганізм расчараванай у жыцці жанчыны пачынае паступова вянуць. Допусцім, дзяўчына захацела знайсці сабе ідэальнага мужа і паставіла гэта асноўнай сваёй мэтай. Так як ідэальных людзей няма, усе маюць нейкія недахопы, то аўтаматычна яна асуджана на расчараванне і гэта можа адбіцца на магчымасці мець дзяцей.<br />Аднак калі чалавек імкнецца да духоўнага прагрэсу, ён пачынае працаваць над сваімі дрэннымі рысамі характару, ставіць сабе вельмі высокую мэту і імкнецца да яе. Сама высокая мэта гэта ўсвядоміць сваю духоўную прыроду і паводзіць сябе як душа: любіць Бога і ўсіх жывых істот і пераадолеўшы эгаізм бясшкодна служыць ім. У гэтым выпадку ўсе няўдачы ён расцэньвае як праблемы не знешняга плана, а ўнутранага, ён разумее, што ва ўсіх няўдачах вінаваты сам, і так як асноўная мэта пры ўзнікненні цяжкасцяў не пакутуе, то працягвае з аптымізмам рухацца наперад. Пры такой пастаноўцы пытання ўсе перашкоды пераадольваюцца нашмат лягчэй, так як сіла шчасця, якая прыходзіць у розум ад узнёслай мэты, дае велізарны энтузіязм у пераадоленні ўсіх цяжкасцяў.<br /><em><br />Згодна з Сяргеем С. Канаваўм</em> («Энергаінфармацыйная медыцына па Канаваўм. Исцеляючыя эмоцыі»), магчымымі псіхасаматычнымі і метафізічнымі прычынамі бясплоддзя з'яўляюцца:<br />Страх перад жыццём, млявасць і бязініцыятыўнасць. У аснове ляжыць непрыняцце сябе, сваёй знешнасці, паводзінаў, адмова ад сваёй жаноцкасці. Нелюбоў да сябе і неўменне знаходзіць кантакты з людзьмі, крыўды і страх.<br /><br /><em>Уладзімір Жыкарэнцаў</em> у сваёй кнізе «Шлях да свабоды. Кармічныя прычыны ўзнікнення праблем або як змяніць сваё жыццё» ўказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да ацалення) звязаныя з з'яўленнем і ацаленнем бясплоддзя:<br />Верагодная прычына бясплоддзя - страх і супраціўленне адносна працэсу жыцця або адсутнасць патрэбы прайсці праз досвед бацькоўства.<br />Гарманізуючыя думкі: Я давяраю працэсу жыцця. Я заўсёды знаходжуся ў правільным месцы, раблю правільныя рэчы і ў патрэбны час. Я люблю, прымаю і адобрываю сябе ўсю.<br /><br /><em>Луіза Хэй</em> у сваёй кнізе «Ацалі сябе сам» ўказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да ацалення) звязаныя з з'яўленнем і ацаленнем бясплоддзя:<br />Страх і супраціўленне жыццеваму працэсу або адсутнасць патрэбы ў набыцці бацькоўскага досведу.<br />Гарманізуючыя думкі: Я веру ў жыццё. Робячы патрэбную справу ў патрэбны час, я заўсёды знаходжуся там, дзе трэба. Я люблю і адобрываю сябе.<br /><br /><em>Анатоль Некрасаў</em> у сваёй кнізе «1000 і адзін спосаб быць самім сабой» піша аб магчымых псіхасаматычных і метафізічных прычынах бясплоддзя:<br />Бясплоддзе – сур'ёзны знак наяўнасці вялікіх і глыбокіх праблем у чалавеку, у сям'і і ў родзе. Мая практыка паказала, што пры ліквідацыі прычын дзіця можа нарадзіцца нават тады, калі медыцына кажа аб немагчымасці нараджэння. І наадварот, усе фізіялагічныя паказчыкі ў норме, а дзяцей можа не быць, калі не ліквідаваны больш глыбокія прычыны.<br />Бясплоддзе трэба ўспрымаць як жыццёвы ўрок, які неабходна пражыць і вырашыць пэўныя задачы. Часцей за ўсё гэта ўрок жаноцкасці, то бок жанчыне трэба выйсці на іншы ўзровень усведамлення сябе, сваёй ролі і раскрыць да мужчын сваю любоў.<br />Вельмі моцнае жаданне мець дзіця, без стварэння неабходнай Прасторы Любові, можа таксама быць перашкодай на шляху да дзяцей. Парушэнне сістэмы каштоўнасцяў можа прывесці да бясплоддзя. Перашкодай таксама могуць быць страхі, звязаныя з родамі і з выхаваннем дзяцей, а таксама рознагалоссі мужчыны і жанчыны па гэтым пытанні.<br />Увогуле, гэта тонкае пытанне і патрабуе канкрэтнага разгляду. І перш чым займацца інтэнсіўным медыцынскім лячэннем, трэба прыбраць больш тонкія прычыны – тады медыцынскае ўмяшанне можа не спатрэбіцца, а калі і спатрэбіцца, то яно будзе эфектыўным.<br /><br /><em>Доктар Лууле Віілма</em> у сваіх кнігах «Душэўны святло», «Псіхалагічныя прычыны хвароб», «Прабачаю сабе» піша:<br />Бяздзетнасць – Стрэс у адносінах з маці.<br />Страх зацяжарыць і страх застацца бяздзетнай прыцягвае менавіта тое, чаго Вы баіцеся, - цяжарнасць або бяздзетнасць. Калі баіцеся зацяжарыць, то ад страху парушаецца функцыя яечніка, яйкаклетка не аддзяляецца своечасова і вызваляецца менавіта тады, калі Вы гэтага не жадаеце. Каго вінаваціць? Бо Ваша цела ведае, што Вы якраз баіцеся менавіта зацяжарыць. Дакажыце яму сваё сапраўднае жаданне тым, што вызваліцеся ад страху.<br />Любя ў партнёры хаця б адна станоўчая якасць, чалавек адкрываецца перад ім і аддае сябе, а таксама прымае тое, што дае яму партнёр. У выніку адбываецца зачацце дзіцяці. Калі ж чалавек мае намер любіць, папярэдне вылучаючы ўмовы (г.зн. у тым выпадку, калі партнёр стане такім, якім яго хочуць бачыць), то цалкам магчыма, дзіцяці і не будзе ніколі. Асабліва цяжка выконваць умовы людзей з высокім самалюбствам. Таму бяздзетнасць і з'яўляецца праблемай адукаваных людзей. Не абавязкова мець доктарскую ступень. Дастаткова быць больш адукаваным, чым бацькі, бацькі бацькоў або людзі блізкага круга. Дастаткова, калі чалавек умее нешта такое, чаго наогул не ўмеюць блізкія.<br />Выхаваны прыкладны дзіця можа быць настолькі прыкладным, што не прыносіць бацькам абсалютна ніякіх клопатаў. Затое ў душы дзіцяці пасяляецца вялікая туга. Імя ёй - бяздзетнасць. Чаму? Таму што нельга зачаць дзіця ў адзіночку. Таму-то і прыкладныя ва ўсім людзі ўсё часцей аказваюцца бяздзетнымі. Іх імкненне справіцца з усім у адзіночку абарочваецца тым, што яны не ўзбуджаюць партнёра сэксуальна або не ўзбуджаюцца самі, хаця і адчуваюць любоў. А так як падобнае прыцягвае да сябе падобнае, і абодва сужэнцы сапраўды прыкладныя, то гэта іх якасць сумуецца ў звышпрыкладнасць, што прывяло б да нараджэння дзіцяці з прыроджанай гомасексуальнасцю. Калі дзіця не мае патрэбы ў падобным уроку, то ён у такіх бацькоў і не нараджаецца, нават калі ва ўсім астатнім яны адпавядаюць яго патрэбам. Сваім непаяўленнем ён угразумляе бацькоў паменшыць прыкладнасць. Калі бацькі выпраўляюць сваю памылку, то дзіця нараджаецца.</p>
<p>Вось, што яшчэ <em>доктар Лууле Віілма</em> у сваіх працах піша аб магчымых псіхасаматычных, псіхалагічных і метафізічных прычынах бясплоддзя і бяздзетнасці: <br />Цяпер ва ўсім свеце рэзка ўзрасла колькасць бяздзетных сем'яў. Фізічна здаровыя жанчыны і мужчыны не маюць нашчадкаў, нягледзячы на намаганні лепшых лекараў і чарадзейныя чары.<br />Дзеці новага часу хочуць прыйсці ў гэты свет без стрэсаў, каб прыступіць да выканання свайго жыццёвага задання, а не выпраўляць памылкі бацькоў. Усе трывогі, страхі, перакручаныя ўяўленні, перанапружанні і г.д. выклікаюць у духу нежаданне прыходзіць у атмасферу стрэсаў, таму што ён ведае, што ўсе пачуцці і ўяўленні бацькоў перайдуць у яго.<br />Жанчыне, у якой няма дзяцей, перш за ўсё трэба зрабіць рэвізію сваіх адносін з маці. <br />Адносіны да маці азначаюць адносіны да жаночага роду і да самой сябе. Калі да Вас хоча прыйсці дзяўчынка, - то і адносіны да яе. Падумайце, што яна павінна адчуваць, калі ў Вашай маці склалася ўяўленне, што роды - жахлівае пакуты, яшчэ невядома, як усё пройдзе, выхаванне дзяцей - справа цяжкая... Дзеці - добра, але лепш, калі іх няма. Улічвайце, што Вы самі, будучы добрым дзіцём, убралі ў сябе такое стаўленне, і ў Вас узнікла пачуццё віны з-за таго, што зрабілі жыццё маці цяжкай. Маці і цяпер працягвае перажываць з-за Вашых праблем. І Вы ўжо малюеце ў ўяўленні ўсялякія карціны дэфектыўнага развіцця, родаў траўм і г.д.<br />Дух дзіцяці ўсё гэта бачыць і вырашае не прыходзіць, таму што:<br />- ён не жадае маці дрэннага,<br />- любіць сваю маці можна і будучы духам,<br />- ён не хоча быць вінаватым,<br />- ён не хоча нарадзіцца ў маці, якая не верыць у тое, што ў руках дзіцяці мудрасць і сіла нараджэння,<br />- ён ведае, што пад цяжарам такога стрэсу ён не зможа ажыццявіць сваё жыццёвае заданне.<br />Ёсць яшчэ адносіны Вашай маці да Вашага бацькі. Паміж імі Вы аказваецеся як паміж двух агнёў. Калі Ваш бацька не можа больш вытрымаць жаночых слёз, калі яму ўсё надакучыла, ён стаміўся або адчувае, што яго не любяць і г.д. то Ваша ўласнае стаўленне да бацькі і мужчын будзе такім: мужчыны раўнадушныя да жаночых слёз, яны бессардэчныя і не хочуць зразумець жанчын. Мужчыны стамляюцца ад жанчын, перасычаюцца імі, яны злыя на жанчын і не ўмеюць любіць.<br />Дух дзіцяці, у сваю чаргу, робіць выснову:<br />- мой бацька не разумее маці і мяне, наша жыццё таму цяжкая,<br />- я не хачу бачыць злосьць,<br />- я маю патрэбу ў любові, таму што без любові мне няма жыцця.<br />З якой стати, тады дзіцяці прыходзіць? Ён пачакае, пакуль маці паразумнее, пачне правільна мысліць, і тады ён прыйдзе.<br />Будзь Вы самі тым дзіцём, то што б вырашылі - прыйсці ці пачакаць? Асабліва калі былі б па-харошаму самаўпэўненыя і мелі б магчымасць выбару. Жанчыны, безвынікова чакаючыя цяжарнасці, зазірніце сабе ў душу і зрабіце для самой сябе сумленную выснову.<br />Бо гэта шчасце, што ў Вас пакуль няма дзіцяці, што дух Вашага дзіцяці настолькі разумны, што знаходзіцца ў чаканні і выхоўвае дух сваіх бацькоў, таму што хоча быць паўнавартасным. Парадуйцеся гэтаму і пачніце вызваляць свае стрэсы. Праналізуйце сваё стаўленне да бацькоў, да свайго мужа, да свету і да будучага дзіцяці. Прабачце сваім бацькам за свае незразумела адкуль узятыя стрэсы. Прабачце ўсяму, што Вам не па душы. Прабачце сабе, што ўбралі ўсё гэта ў сябе (гэту мудрасць Вам неабходна засвоіць). Папрасіце прабачэння ў свайго будучага дзіцяці за тое, што перашкаджалі яго прыходу. Пагаварыце з ім начыста, як быццам бы ён зараз з Вамі. Пагаварыце з усёй шчырасцю і праматаю, на якую Вы здольныя, бо дзіця нараджаецца ў сваёй маці і бацькі, а не патрыёта або грамадства. Пачуўце сябе маці, якая вучыць таму, што ўмее, і атрымлівае ад гэтага радасць, не прыніжае сябе, не хвалюецца з-за ўласнай глупства.<br />Запомніце, дух разумней, чым фізічны чалавек, яму толькі не стае досведу цяперашняга фізічнага жыцця. Кожнае дзіця становіцца калі-небудзь зямнейшым за сваіх бацькоў - гэта непазбежна, але, у адрозненне ад сваіх бацькоў не падкрэслівае свой розум і не лічыць бацькоў дурнымі.<br />Дух не прыходзіць дзеля прыгожага і лёгкага жыцця. Тыя бацькі, чый жыццёвы прынцып - пажыву, павесялюся, дасягну становішча ў грамадстве, атрымаю кватэру, куплю машыну, назапашу стан і г.д., часта аказваюцца бяздзетнымі. Дзіця ведае - гэта маці не мае патрэбы ў маёй любові, ёй патрэбна цацка, а да старасці кіяк для апоры. Ён памяняе так званую прыстойную маці на такую, якая, магчыма, будзе задаваць яму ўзбучку, але затое і будзе безмерна яго любіць і ў нейкі момант скажа: „Ідзі-ка дапамажы і дай параду, адна я не справлюся, і мне падабаецца, калі мы разам капошымся!”. У такой маці ёсць чаму навучыцца.<br />Дзеці вельмі хочуць, каб маці выглядала па-мацярынску. Жанчына, якая надае празмернае значэнне сваёй знешнасці і сорамелася б свайго вялікага жывата перад мужам і акружаючымі, можа застацца бяздзетнай. Жанчына, якая баіцца ўсяго - бяздзетнасці, цяжарнасці, родаў і г.д., так і застанецца адчуваць страх - дзіця не прыйдзе, каб не зганьбіць яе.<br />Самы верны савет - стварыце для сябе ідэальны вобраз маці, уявіце сабе сваё жыццё з такой маці. Праграйце розныя сітуацыі і іх рашэнні ў розных умовах, і калі ўзнікне нейкае непрыняцце, то папраўце свой ідэальны вобраз.<br />Цяпер уявіце сябе на месцы такой маці. Уявіце сябе прамаці, якая з радасцю ў сэрцы сустракае кожнае дзіця, якое пераступіла праз парог жыцця.<br />Жанчына, якая марыць аб дзіцяці! Пагаварыце са сваім будучым дзіцём так, як Вы хацелі б, каб з Вамі размаўляла Ваша маці. Тады ён прыйдзе. Дзеці народжаныя без стрэсаў - гэта асаблівыя дзеці. Яны разумныя, не капрызяць, робяць тое, што хочуць, спяць вельмі мала, і калі вы маеце зносіны з імі, узнікае такое адчуванне, што размаўляеш з мудрым, разважным чалавекам, хай яны і гаварыць пакуль не ўмеюць.<br />Будучая бабуля! Запомніце, што маці нельга ўмешвацца ў жыццё дзіцяці, нават у думках.(Пасылаць любоў і добразычлівасць не азначае ўмяшальніцтва).<br />Калі Вы баіцеся, што з нараджэннем унука жыццё Вашага ўласнага дзіцяці стане цяжкай, і калі Вы ўздзейнічаеце на сваё дзіця гэтай думкай, у выпадку калі ён паддаецца ўздзеянню, то можа здарыцца, што дзіця не прыйдзе хаця б з-за адной гэтай думкі. Будучая бабуля звычайна баіцца , што з нараджэннем дзіцяці яе дачка, родная крэўная, ад яе аддаліцца. Баяцца і таго, што дзіця ўжо не прыйдзе на дапамогу маці, і падсвядома жадаюць, каб унука не было. У выніку жаданне забываецца, але справа зроблена. Такіх прыкладаў шмат.<br />Калі да выбару дачкой мужа ставяцца з неадобраннем, то жадаюць, каб па крайняй меры не было нашчадкаў, але пры гэтым не разумеюць, што дачка палюбіла менавіта гэтага чалавека і гэта яе святое права.<br />У некаторых выпадках шлюб распадаецца па віне бацькоў, а ёсць моцныя людзі, якія захоўваюць сям'ю, нягледзячы на крайнюю варожасць. Такія бацькі прычыняюць зло сваім дзецям, унукам і іх нашчадкам. Нездарма кажуць, што грахі бацькоў адкупляюцца трыма пакаленнямі. Гэта самая цяжкая расплата. Самі бацькі атрымліваюць па заслугах як у цяперашнім жыцці, так і ў будучай. Калі дзіця ўступае ў шлюб з непадыходзячым, па меркаванні бацькоў, чалавекам, то ўспомніце: падобнае прыцягвае падобнае. Такім чынам у іх маецца падабенства, у якім Вы не жадаеце прызнацца. Сорамна прызнацца, паколькі тая ж рыса, што абсалютна не падабаецца Вам у выбранніку Вашага дзіцяці, ёсць і ў Вашага дзіцяці, і яе Вы самі перадалі яму ў спадчыну. Прызнайцеся ў гэтым і выпраўце свае памылкі, а там, магчыма, выявіце, што сітуацыя зусім не такая дрэнная, нават наадварот.<br />Можа здарыцца і так, што прапанаванае Вамі добрае настолькі не трэба для дзіцяці, што ён напярэкор Вашаму жаданню выбірае цалкам супрацьлеглага мужа - гэта права дзіцяці, так ён прыйшоў атрымаць свой жыццёвы ўрок. Дзіцяці нельга лічыць сваёй уласнасцю. Замест таго каб змагацца і навязваць сваё меркаванне, навучыце сваё дзіця па магчымасці лепш асвоіцца ў дадзенай сітуацыі. Часцей узгадвайце народную мудрасць, якая кажа: маці павінна ўмець прыходзіць своечасова і своечасова сыходзіць. І калі Вас гэта засмучае, значыць, Вы хочаце, каб ваш дзіця было выключэннем, не ўлічваючы таго, што выключэнням прад'яўляюцца значна больш высокія патрабаванні і іх жыццё значна цяжэй.<br />Жанчыны, якія жадаюць зацяжарыць! Вы ведаеце ўклад думак сваёй маці і тое, як моцна Вы любіце сваю маці і наколькі блізка да сэрца ўспрымаеце яе словы. Прабачце маме ўсе крыўдныя словы, бо яна не ведала ўсяго гэтага, і загадзя папрасіце прабачэння ў свайго будучага дзіцяці, калі Вы не абаранілі яго ад негатыўнасці ўласнай маці.<br />
<p><em>Сяргей М. Лазараў</em> у сваіх кнігах «Дыягностыка кармы» (кнігі 1-12) і «Чалавек будучыні» піша пра тое, што асноўнай прычынай абсалютна ўсіх хвароб, у тым ліку і бясплоддзя з'яўляецца дэфіцыт, недахоп або нават адсутнасць любові ў душы чалавека. Калі чалавек ставіць нешта вышэй за любоў да Бога (а Бог, як гаворыцца ў Бібліі, ёсць Любоў), то ён замест набыцця боскай любові імкнецца да чагосьці іншага. Да таго, што (памылкова) лічыць больш важным у жыцці: грошы, слава, багацце, улада, асалода, секс, адносіны, здольнасці, парадак, мараль, веды і многім-многім іншым матэрыяльным і духоўным каштоўнасцям… Але гэта ўсё не мэта, а толькі сродкі для набыцця боскай (сапраўднай) любові, любові да Бога, любові, як у Бога. А туды, дзе няма (сапраўднай) любові ў душы, як зваротная сувязь ад Сусвету, прыходзяць хваробы, праблемы і іншыя непрыемнасці. Гэта патрэбна для таго, каб чалавек задумаўся, усвядоміў, што не туды ідзе, думае, гаворыць і робіць нешта не так і пачаў выпраўляцца, стаў на правільны Шлях! Ёсць мноства нюансаў, як праяўляецца хвароба ў нашым арганізме. Падрабязней пра гэтую практычную канцэпцыю можна даведацца з кніг, семінараў і відэа-семінараў Сяргея Мікалаевіча Лазарава.</p>
<p>Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын бясплоддзя. працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дапаўненні да дадзенага артыкула. <strong>Працяг будзе!</strong></p>
<hr />
<hr />
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_ru.html Андрей ЖАЛЕВИЧ]<br>
'''© [https://zhalevich.com/andrei-zhalevich_sw.html Андрэй ЖАЛЕВІЧ]<br>
'''[https://zhalevich.com/index_ru.html www.zhalevich.com]'''
'''[https://zhalevich.com/index_sw.html www.zhalevich.com]'''
<hr />
<hr />
== Использованные источники ==
== Выкарыстаныя крыніцы ==
# Андрей Жалевич. '''[[СВЕТОРАЗУМЕНИЕ]]'''. - Вроцлав: Zhalevich.Com, 2023 r.
# Андрэй Жалевіч. '''[[СВЕТАРАЗУМЕННЕ]]'''. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
# Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
# Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.

Вэрсія ад 17:42, 22 ліпеня 2024

MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык

У вас бясплоднасць? Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны бясплоднасці.

Доктар Н. Волкава піша: «Дакладна вядома, што каля 85% усіх хвароб маюць псіхалагічныя прычыны. Магчыма, што і астатнія 15% хвароб звязаны з псіхікай, але ўсталяваць гэтую сувязь яшчэ трэба ў будучыні... Сярод прычын узнікнення хвароб пачуцці і эмоцыі займаюць адно з галоўных месцаў, а фізічныя фактары – пераахаладжэнне, інфекцыі – дзейнічаюць другасна, як пускавы механізм...»

Доктар А. Менегеці у сваёй кнізе «Псіхасаматыка» піша: «Хвароба – гэта мова, гаворка суб’екта... Для разумення хваробы неабходна раскрыць праект, які суб’ект стварае ў сваім несвядомым... Затым неабходны другі крок, які павінен зрабіць сам пацыент: яму трэба змяніцца. Калі чалавек псіхалагічна змяніцца, то хвароба, будучы анамальным цячэннем жыцця, знікне...»

Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны бясплоднасці.
Вось што пішуць пра гэта сусветна вядомыя эксперты ў гэтай галіне і аўтары кніг па гэтай тэматыцы.

Доктар Н. Волкава у сваёй кнізе «Папулярная псіхагінекалогія» піша:
Не пакідае сумненняў факт, што амаль ва ўсіх выпадках у бясплодных жанчын маюцца відавочныя ці схаваныя гарманальныя парушэнні. Гэтыя парушэнні цесна звязаны з псіхалагічнымі фактарамі – пачуццём віны, комплексам непаўнацэннасці ці канфліктнай сітуацыяй у сям'і. Адчувальных вынікаў у лячэнні нельга дасягнуць без псіхалагічнага кансультавання, падчас якога вызначаюцца асноўныя праблемы: адмаўленне сваёй жаноцкасці, зайздрасць, страх. Часам гэтыя прычыны караняцца глыбока ў раннім дзяцінстве самой жанчыны або нават у перынатальным (акалародавым) перыядзе.
Часта пацыенткі не ўсведамляюць сваіх праблем, але наш досвед працы дае падставу лічыць, што не бясплоднасць выклікае неўроз, а неўроз з'яўляецца прычынай адсутнасці цяжарнасці ў большасці выпадкаў.

Ліз Бурбо у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Любі сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны бясплоднасці:
Бясплоднасць (не блытаць з імпатэнцыяй) - гэта няздольнасць арганізма вырабляць нашчадства, то бок выпрацоўваць ці вылучаць гаметы (сперматазоіды ці яйцаклеткі), а таксама забяспечваць іх злучэнне для апладнення.
Эмацыйная блакіроўка:
Мне вядома шмат выпадкаў, калі ў людзей, якім лекары паставілі дыягназ «бясплоднасць», з'яўляліся дзеці, а тыя, у каго не было выяўлена ніякіх адхіленняў, доўгія гады беспаспяхова стараліся завесці дзіця. Для некаторых людзей бясплоднасць з'яўляецца неабходным досведам у гэтым жыцці. Магчыма, яны хочуць мець дзіця толькі таму, што «так прынята», або таму, што іх бацькам не церпіцца паняньчыць унукаў. Некаторыя жанчыны хочуць нарадзіць дзіця толькі для таго, каб адчуць сябе жанчынамі, - інакш ім цяжка прыняць сваё жаночае пачатак. Для такіх жанчын бясплоднасць з'яўляецца неабходным досведам, так як яны вучацца любіць сябе і адчуваць сябе шчаслівымі, не маючы дзіцяці. Часам чалавек хоча мець дзіця, але баіцца звязаных з гэтым праблем, і гэты страх перасільвае жаданне. Бясплоднасць, такім чынам, можа быць праявай выцесненага ў падсвядомасць страху, і ў такім выпадку не варта адмаўляцца ад жадання мець дзіця. Бясплоднасць праяўляецца таксама ў тых, хто вінаваціць сябе ў непродуктыўнасці, не атрымлівае станоўчых вынікаў у якой-небудзь сферы дзейнасці.
Ментальная блакіроўка:
Для таго каб высветліць, чым з'яўляецца тваё бясплоднасць - неабходным для цябе досведам у гэтым увасабленні або следствам неўсвядомленага страху, - задай сабе пытанні для вызначэння ментальнай блакіроўкі, прыведзеныя ў канцы гэтай кнігі. Калі ты жанчына, магчыма, на цябе зрабіў уражанне нейкі расказ пра цяжкія роды. Што казалі табе твае бацькі пра нараджэнне дзяцей, прадаўжэнне роду і г. д.? Магчыма, ты баішся, што дзіця адштурхне ад цябе кагосьці або што цяжарнасць сапсуе тваю постаць?
Асознай, што страх, звязаны з нейкімі словамі або падзеямі з твайго мінулага, не можа існаваць вечна. Ты павінен прыняць рашэнне, або на карысць жадання мець дзіця, або на карысць страху. Што б ты ні вырашыў, дай сабе на гэта права. Гэта тваё жыццё, і ты можаш рабіць з ёй усё, што хочаш. Але ты павінен быць гатовы адказваць за наступствы сваіх рашэнняў. Акрамя таго, я рэкамендую табе спытаць у тых, хто цябе добра ведае, ці сапраўды ў цябе ёсць падставы лічыць сябе непродуктыўным. Хутчэй за ўсё, іншыя людзі думаюць пра цябе значна лепш, чым ты сам.

Бодо Багінскі і Шарамон Шаліла у сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» пішуць пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны бясплоднасці: Стерыльнасць у жанчыны сведчыць пра тое, што па нейкіх неўсвядомленых прычынах цяжарнасць адмаўляецца або ж ты хочаш нарадзіць дзіця, толькі каб утрымаць свайго партнёра, так што твая ўласная матывацыя неўздаровая. У мужчыны няздольнасць мець дзяцей паказвае на страх перад сапраўднай глыбокай сувяззю, перад адказнасцю, якая звязана з наяўнасцю дзяцей.
- У абодвух выпадках важна, каб вы былі сумленныя з сабой і прызналіся сабе ў сваіх сапраўдных жаданнях, не асуджаючы іх. І тады зрабіце крок, адпаведны вашай унутранай сутнасці.

Доктар Валерый В. Сінельнікаў у сваёй кнізе «Палюбі сваю хваробу» піша пра магчымыя псіхасаматычныя і метафізічныя прычыны бясплоднасці: Жаночыя хваробы ўзнікаюць тады, калі жанчына нешта не прымае ў сабе (знешнасць, нейкае паводзіны). Яна не хоча або не можа адчуць сябе сапраўднай жанчынай, любімай і жаданай. Такія жанчыны ўсяляк падаўляюць у сабе сваю жаноцкасць, адмаўляюцца ад самага прынцыпу жаноцкасці.
У некаторых жанчын да захворвання прыводзіць перакананасць, што ўсё, звязанае з геніталіямі грэшна або нячыста.
Фемінісцкі рух, пачаты ў канцы XIX стагоддзя, працягваецца і сёння. Яно прынесла жанчынам шмат заваяванняў, але нарадзіла і масу «жаночых праблем». Бо вельмі важна праявіць сябе ў гэтым свеце жанчынай, але пры гэтым прымаць мужчынскую энергію. Мужчынскае і жаночае — гэта два полюсы, дзве палавінкі цэлага. Не дарма іх прыцягвае адзін да аднаго. Бог, ствараючы наш свет, падзяліў яго адразу на мужчынскае і жаночае пачаткі, на мужчынскую энергію — ян і жаночую энергію — інь. Як толькі ў жыцці парушаецца раўнавагу паміж гэтымі энергіямі, гэта адразу адбіваецца на стане палавых органаў.
Хваробы палавых органаў у жанчын — гэта таксама вынік адмаўлення і пазбягання мужчын або вынік нездавальняючых адносін з супрацьлеглым падлогай. Калі жанчына не ўмее дарыць і атрымліваць фізічнае і духоўнае задавальненне пры блізкасці з мужчынам, то ў яе абавязкова ёсць тыя ці іншыя праблемы з палавымі органамі.
Стан органаў малога таза адлюстроўвае таксама колькасць і якасць сэксуальнай энергіі.
Адна з важных функцый падсвядомасці — забяспечыць з'яўленне ў гэтым свеце здаровага і жыццяздольнага нашчадства. Калі ў жанчыны бясплоднасць, значыць, у яе ў падсвядомасці ёсць такое паводзіны, якое знішчае душу будучага дзіцяці. Вялікая падсвядомая агрэсія маці будзе ўзмоцнена ў падсвядомасці дзіцяці ў шмат разоў. То бок такі дзіця проста будзе нежыццяздольны. У падсвядомасці ў бясплоднай жанчыны дзейнічае праграма знішчэння дзяцей.
У ўсіх рэлігіях жанчына асацыявалася з зямным, з целам, з урадлівасцю. Мужчына — з духоўным, з духам, з апладненнем. У хрысціянстве ёсць запаведзь: «Хай баіцца жонка мужа свайго». Чаму жанчына павінна баяцца мужчыны? Таму што такім чынам яна не зможа адчуць агрэсію да яго. Ёсць такая прымаўка: «Баяцца — значыць паважаць». Страх будзе перашкодай перад запускам негатыўных пачуццяў і эмоцый. То бок жанчына павінна паважаць мужчыну, але калі ў ёй няма павагі, то хай хоць баіцца. Жанчына, у якой у падсвядомасці ёсць пагарда да мужчыны, бясплодная, бо такая жанчына пагарджае духам. Мужчына ж, пагарджаючы жанчынай, адмаўляе зямное і мае хворае цела. І часта становіцца імпатэнтам.
Такім чынам, моцная падсвядомая агрэсія, накіраваная ў адрас мужчын, прыводзіць да бясплоднасці. Гэта можа быць не толькі пагарда, але і прэтэнзіі да мужчын, крыўды, рэўнасць, нянавісць.
Нядаўна на прыём прыйшла жанчына з пухлінай маткі. Прычына пухліны — моцная падсвядомая агрэсія на мужчын.
—Для мяне так лепш, каб іх увогуле не было, — сказала яна мне.
Дзяцей у яе таксама не было. Было два аборты і дзве пазаматкавыя цяжарнасці, якія скончыліся перавязкай труб.
Часам перашкодай для цяжарнасці становяцца нячыстыя намеры.
Адна мая знаёмая расказала мне гісторыю.
— У маёй сяброўкі ўзнік крызіс у адносінах з мужчынам. І яна вырашыла яго прывязаць да сябе, народзіўшы дзіця. «Вось зацяжару ад яго, — казала яна, — і тады ён мяне не кіне. Адчуванне доўгу не дазволіць». -«Светка, — кажу я ёй, — якая ж ты дурань. Такога мужчыну нельга ўтрымаць дзіцем. Толькі жыццё сапсуеш сабе і дзіцяці. Лепш разыдзіся з ім або наладзь адносіны. Тады ўсё будзе нармальна».
Але яна мяне не паслухала і вырашыла зрабіць па-свойму. Так яна і не змагла ад яго зацяжарыць. Доўга лячылася, ездзіла на курорты. Цяпер я разумею прычыну Праз некалькі гадоў яны ўсё ж разышліся. А праз паўгода яна пазнаёмілася з іншым мужчынам. Яны ажаніліся, і праз год у іх нарадзілася дзяўчынка.
Страх і супраціўленне жыццёваму працэсу, няўпэўненасць у будучыні таксама могуць быць прычынай бясплоднасці. Бо дзеці — гэта наша будучыня. Проста няма патрэбы ў набыцці бацькоўскага досведу. Гэта спрыяе пэўная абстаноўка ў сям'і, стаўленне бацькоў адзін да аднаго і да дзяцей.
Пакуль у падсвядомасці адсутнічае гатоўнасць да з'яўлення дзіцяці, будуць праблемы з апладненнем. І як бы тэарэтычна вам ні хацелася мець дзіця, і якія б страсныя прамовы ні гаварыліся з гэтай нагоды.
Выхад адзін — даследуйце свае ўнутраныя перакананні. Напэўна, вы знойдзеце там страх перад родамі з-за звязанай з гэтым адказнасці, нейкіх абмежаванняў і нагрузак.
А часам важнай перашкодай з'яўляецца страх стаць некрасівым, непрывабным, сапсаваць постаць і форму грудзей.
Успамінаю адну перадачу пра вядомую мадэль. Доўгі час яна не магла зацяжарыць. І вось калі праз шмат гадоў у яе гэта атрымалася, яна спытала ў свайго мужа:
- Ты ўсё яшчэ мяне любіш? Бо я стала такой тоўстай і непрывабнай.
Непрывабнасць жанчын пасля родаў — гэта міф. Калі жанчына гатова да цяжарнасці і фізічна і духоўна, то тады цяжарнасць — гэта росквіт жаночага арганізма. Тыя жанчыны, якія прывыклі сачыць за сваім целам да родаў, аднаўляюць сваю цудоўную фізічную форму і пасля іх. Клопат пра дзіця, выхаванне новага чалавека робяць жанчыну яшчэ больш цудоўнай, раскрываюць у ёй новыя грані яе існасці.
Як толькі жанчына правядзе пераацэнку каштоўнасцяў, яна зможа зацяжарыць і мець здаровае нашчадства.
М. Эрыксан, амерыканскі псіхіятр, апісвае такі выпадак з практыкі.
Адна з маіх сясцёр адчайна стараліся зацяжарыць на працягу 13 гадоў. Паколькі яна бачыла ўва мне толькі брата, то не прымала мяне сур'ёзна як медыка, што, дарэчы, часта здараецца сярод сваякоў. Таму яна прымала да сябе нованароджаных немаўлят, па якой-небудзь прычыне застаўшыхся без бацькоў, і няньчыла іх да таго часу, пакуль не знаходзіўся ўсынавіцель. Дзесяць гадоў яна займалася гэтай справай і, нарэшце, звярнулася да мяне за парадай.
Мой адказ быў вельмі просты: «Ты даўно спрабуеш зацяжарыць. Але ў табе нешта не працуе. Але варта табе самой усыновіць дзіця і адчуць, што ён увесь твой, маючы на ​​ўвазе фізічную блізкасць, сваяцтва, асаблівае пачуццё прыналежнасці — я проста не ведаю, як гэта можна яшчэ выказаць, — як праз тры месяцы ты зацяжарыш». У сакавіку сястра ўсынавіла дзіця, а ў чэрвені зацяжарыла. Яна потым яшчэ некалькіх дзяцей нарадзіла.

Доктар Алег Г. Торсуноў у сваёй кнізе «Сувязь хвароб з характарам» піша аб магчымых псіхасаматычных і метафізічных прычынах бясплоддзя:
Для нармальнай працы жаночых гармонаў будучай маці патрэбныя якасці характару, якія б гарантавалі бяспеку дзіцяці ў раннім дзяцінстве: цеплыня, пяшчота, клапатлівасць, спагадлівасць, чуллівасць, жаданне цярпець недахопы свайго дзіцяці. Жанчына гэта, перш за ўсё, маці – яе цела прызначана для нараджэння дзяцей. І адпаведна ёсць якасці характару, якія пры няправільных паводзінах, пазбаўляюць яе магчымасці быць маці.
Якія гэта якасці:
Халоднасць у адносінах да навакольных:
Жанчыне з такім характарам цяжка быць маці, таму што дзіцяці патрэбна цеплыня, трэба, каб маці адчувала патрэбы дзіцяці. Халоднасць да людзей, і асабліва да дзяцей, выклікае зніжэнне выпрацоўкі жаночых гармонаў.
Бяздольнасць:
Калі жанчына мае такое якасць, ёй абыякава на ўсё. Дзіця ляжыць, плача, ну і бог з ім, няхай, паплача і супакоіцца. Бяздольнасць выклікае дысбаланс у гарманальных функцыях жанчыны.
Апатэя, бязмэтнасць, расчараванне ў жыцці
Калі чалавек не мае мэты ў жыцці, у яго ўзнікае апатэя, расчараванне. Калі расчараваўся ў жыцці, што можна даць свайму дзіцяці? Тое самае. Прырода схільная абараняць дзяцей ад такіх маці. Таму пры развіцці гэтых рыс характару наступае зніжэнне тонусу маткі, парушаецца тонус маткавых труб.
Жорсткасць:
Жорсткасць у выхаванні натуральна прыводзіць да развіцця нянавісці ў дзяцей. Жорсткім жанчынам складана стаць маці. Жорсткасць выклікае павышэнне выпрацоўкі мужчынскіх гармонаў.
Нежаданне быць маці:
Жаночыя гармоны падтрымліваюць прыгажосць і маладосць у жаночым арганізме, таму прыгажосць павялічваецца ва ўзросце найбольш спрыяльным для нараджэння дзяцей. Калі жанчына не хоча быць маці, гарманальныя функцыі зніжаюцца, гэта выклікае заўчаснае старэнне арганізма.
Расчараванне ў жыцці:
Адбываецца з-за няправільна абранай галоўнай мэты ў жыцці. Веды кажуць, што сэнс чалавечага жыцця гэта зразумець сваю духоўную прыроду, павялічыць задавальненне духоўных патрэбаў і старацца не ўзгадоўваць свае матэрыяльныя патрэбы. Якія бываюць матэрыяльныя мэты: ажаніцца, (выйсці замуж), скончыць ВНУ і атрымаць якую-небудзь кваліфікацыю, нарадзіць і выхаваць дзяцей, назапасіць больш грошай, пабудаваць добры дом, купіць машыну і гараж, купіць добрую кватэру і абставіць яе. Вядома, усе гэтыя задачы самі па сабе з'яўляюцца на нейкім этапе нашага жыцця. Аднак, калі я ставлю сваёй галоўнай мэтай у жыцці падобныя матэрыяльныя патрэбы, то пры іх ажыццяўленні, радасць поспеху звычайна бывае нядоўгай. Натуральна, далей захочацца паставіць наступную матэрыяльную мэту, і зноў усе сілы будуць накіраваны на яе. Калі па лёсе не ўдаецца ўвасобіць у жыццё чарговае матэрыяльнае жаданне, то наступаюць пакуты, часам невыносныя, здаецца, што жыццё пражыто дарма. Напрыклад: я вырашыў паступіць у інстытут, паставіў гэта галоўнай мэтай свайго жыцця і паступіў. Літаральна праз тыдзень, здаецца, што так гэта і павінна быць, і я ставлю мэту – скончыць інстытут. Скончыўшы яго, у мяне з'яўляецца чарга наступных матэрыяльных жаданняў, і ўсе яны мне здаюцца самымі галоўнымі ў жыцці. Але па закону кармы ў нейкі момант будзе сур'ёзная няўдача – або з працай або з грашыма або з супрацоўнікамі або з кватэрай або з мужам і г.д. – абавязкова ўзнікнуць нейкія вялікія праблемы. Мала хто ў гэтым свеце здольны пазбегнуць усіх матэрыяльных праблем, але ілжывае эга кажа розуму, што менавіта я такі чалавек. Ітак: калі адбылося зрыў, то так як розум губляе сувязь з мэтай у жыцці, усё гэта заканчваецца расчараваннем, і ў наступстве ў арганізме пакутуюць розныя функцыі, у тым ліку і гарманальныя. Пры чарзе такіх няўдач і моцна выяўленым расчараванні развіваецца аменарэя. Арганізм расчараванай у жыцці жанчыны пачынае паступова вянуць. Допусцім, дзяўчына захацела знайсці сабе ідэальнага мужа і паставіла гэта асноўнай сваёй мэтай. Так як ідэальных людзей няма, усе маюць нейкія недахопы, то аўтаматычна яна асуджана на расчараванне і гэта можа адбіцца на магчымасці мець дзяцей.
Аднак калі чалавек імкнецца да духоўнага прагрэсу, ён пачынае працаваць над сваімі дрэннымі рысамі характару, ставіць сабе вельмі высокую мэту і імкнецца да яе. Сама высокая мэта гэта ўсвядоміць сваю духоўную прыроду і паводзіць сябе як душа: любіць Бога і ўсіх жывых істот і пераадолеўшы эгаізм бясшкодна служыць ім. У гэтым выпадку ўсе няўдачы ён расцэньвае як праблемы не знешняга плана, а ўнутранага, ён разумее, што ва ўсіх няўдачах вінаваты сам, і так як асноўная мэта пры ўзнікненні цяжкасцяў не пакутуе, то працягвае з аптымізмам рухацца наперад. Пры такой пастаноўцы пытання ўсе перашкоды пераадольваюцца нашмат лягчэй, так як сіла шчасця, якая прыходзіць у розум ад узнёслай мэты, дае велізарны энтузіязм у пераадоленні ўсіх цяжкасцяў.

Згодна з Сяргеем С. Канаваўм («Энергаінфармацыйная медыцына па Канаваўм. Исцеляючыя эмоцыі»), магчымымі псіхасаматычнымі і метафізічнымі прычынамі бясплоддзя з'яўляюцца:
Страх перад жыццём, млявасць і бязініцыятыўнасць. У аснове ляжыць непрыняцце сябе, сваёй знешнасці, паводзінаў, адмова ад сваёй жаноцкасці. Нелюбоў да сябе і неўменне знаходзіць кантакты з людзьмі, крыўды і страх.

Уладзімір Жыкарэнцаў у сваёй кнізе «Шлях да свабоды. Кармічныя прычыны ўзнікнення праблем або як змяніць сваё жыццё» ўказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да ацалення) звязаныя з з'яўленнем і ацаленнем бясплоддзя:
Верагодная прычына бясплоддзя - страх і супраціўленне адносна працэсу жыцця або адсутнасць патрэбы прайсці праз досвед бацькоўства.
Гарманізуючыя думкі: Я давяраю працэсу жыцця. Я заўсёды знаходжуся ў правільным месцы, раблю правільныя рэчы і ў патрэбны час. Я люблю, прымаю і адобрываю сябе ўсю.

Луіза Хэй у сваёй кнізе «Ацалі сябе сам» ўказвае на галоўныя негатыўныя ўстаноўкі (якія прыводзяць да хвароб) і гарманізуючыя думкі (якія вядуць да ацалення) звязаныя з з'яўленнем і ацаленнем бясплоддзя:
Страх і супраціўленне жыццеваму працэсу або адсутнасць патрэбы ў набыцці бацькоўскага досведу.
Гарманізуючыя думкі: Я веру ў жыццё. Робячы патрэбную справу ў патрэбны час, я заўсёды знаходжуся там, дзе трэба. Я люблю і адобрываю сябе.

Анатоль Некрасаў у сваёй кнізе «1000 і адзін спосаб быць самім сабой» піша аб магчымых псіхасаматычных і метафізічных прычынах бясплоддзя:
Бясплоддзе – сур'ёзны знак наяўнасці вялікіх і глыбокіх праблем у чалавеку, у сям'і і ў родзе. Мая практыка паказала, што пры ліквідацыі прычын дзіця можа нарадзіцца нават тады, калі медыцына кажа аб немагчымасці нараджэння. І наадварот, усе фізіялагічныя паказчыкі ў норме, а дзяцей можа не быць, калі не ліквідаваны больш глыбокія прычыны.
Бясплоддзе трэба ўспрымаць як жыццёвы ўрок, які неабходна пражыць і вырашыць пэўныя задачы. Часцей за ўсё гэта ўрок жаноцкасці, то бок жанчыне трэба выйсці на іншы ўзровень усведамлення сябе, сваёй ролі і раскрыць да мужчын сваю любоў.
Вельмі моцнае жаданне мець дзіця, без стварэння неабходнай Прасторы Любові, можа таксама быць перашкодай на шляху да дзяцей. Парушэнне сістэмы каштоўнасцяў можа прывесці да бясплоддзя. Перашкодай таксама могуць быць страхі, звязаныя з родамі і з выхаваннем дзяцей, а таксама рознагалоссі мужчыны і жанчыны па гэтым пытанні.
Увогуле, гэта тонкае пытанне і патрабуе канкрэтнага разгляду. І перш чым займацца інтэнсіўным медыцынскім лячэннем, трэба прыбраць больш тонкія прычыны – тады медыцынскае ўмяшанне можа не спатрэбіцца, а калі і спатрэбіцца, то яно будзе эфектыўным.

Доктар Лууле Віілма у сваіх кнігах «Душэўны святло», «Псіхалагічныя прычыны хвароб», «Прабачаю сабе» піша:
Бяздзетнасць – Стрэс у адносінах з маці.
Страх зацяжарыць і страх застацца бяздзетнай прыцягвае менавіта тое, чаго Вы баіцеся, - цяжарнасць або бяздзетнасць. Калі баіцеся зацяжарыць, то ад страху парушаецца функцыя яечніка, яйкаклетка не аддзяляецца своечасова і вызваляецца менавіта тады, калі Вы гэтага не жадаеце. Каго вінаваціць? Бо Ваша цела ведае, што Вы якраз баіцеся менавіта зацяжарыць. Дакажыце яму сваё сапраўднае жаданне тым, што вызваліцеся ад страху.
Любя ў партнёры хаця б адна станоўчая якасць, чалавек адкрываецца перад ім і аддае сябе, а таксама прымае тое, што дае яму партнёр. У выніку адбываецца зачацце дзіцяці. Калі ж чалавек мае намер любіць, папярэдне вылучаючы ўмовы (г.зн. у тым выпадку, калі партнёр стане такім, якім яго хочуць бачыць), то цалкам магчыма, дзіцяці і не будзе ніколі. Асабліва цяжка выконваць умовы людзей з высокім самалюбствам. Таму бяздзетнасць і з'яўляецца праблемай адукаваных людзей. Не абавязкова мець доктарскую ступень. Дастаткова быць больш адукаваным, чым бацькі, бацькі бацькоў або людзі блізкага круга. Дастаткова, калі чалавек умее нешта такое, чаго наогул не ўмеюць блізкія.
Выхаваны прыкладны дзіця можа быць настолькі прыкладным, што не прыносіць бацькам абсалютна ніякіх клопатаў. Затое ў душы дзіцяці пасяляецца вялікая туга. Імя ёй - бяздзетнасць. Чаму? Таму што нельга зачаць дзіця ў адзіночку. Таму-то і прыкладныя ва ўсім людзі ўсё часцей аказваюцца бяздзетнымі. Іх імкненне справіцца з усім у адзіночку абарочваецца тым, што яны не ўзбуджаюць партнёра сэксуальна або не ўзбуджаюцца самі, хаця і адчуваюць любоў. А так як падобнае прыцягвае да сябе падобнае, і абодва сужэнцы сапраўды прыкладныя, то гэта іх якасць сумуецца ў звышпрыкладнасць, што прывяло б да нараджэння дзіцяці з прыроджанай гомасексуальнасцю. Калі дзіця не мае патрэбы ў падобным уроку, то ён у такіх бацькоў і не нараджаецца, нават калі ва ўсім астатнім яны адпавядаюць яго патрэбам. Сваім непаяўленнем ён угразумляе бацькоў паменшыць прыкладнасць. Калі бацькі выпраўляюць сваю памылку, то дзіця нараджаецца.

Вось, што яшчэ доктар Лууле Віілма у сваіх працах піша аб магчымых псіхасаматычных, псіхалагічных і метафізічных прычынах бясплоддзя і бяздзетнасці:
Цяпер ва ўсім свеце рэзка ўзрасла колькасць бяздзетных сем'яў. Фізічна здаровыя жанчыны і мужчыны не маюць нашчадкаў, нягледзячы на намаганні лепшых лекараў і чарадзейныя чары.
Дзеці новага часу хочуць прыйсці ў гэты свет без стрэсаў, каб прыступіць да выканання свайго жыццёвага задання, а не выпраўляць памылкі бацькоў. Усе трывогі, страхі, перакручаныя ўяўленні, перанапружанні і г.д. выклікаюць у духу нежаданне прыходзіць у атмасферу стрэсаў, таму што ён ведае, што ўсе пачуцці і ўяўленні бацькоў перайдуць у яго.
Жанчыне, у якой няма дзяцей, перш за ўсё трэба зрабіць рэвізію сваіх адносін з маці.
Адносіны да маці азначаюць адносіны да жаночага роду і да самой сябе. Калі да Вас хоча прыйсці дзяўчынка, - то і адносіны да яе. Падумайце, што яна павінна адчуваць, калі ў Вашай маці склалася ўяўленне, што роды - жахлівае пакуты, яшчэ невядома, як усё пройдзе, выхаванне дзяцей - справа цяжкая... Дзеці - добра, але лепш, калі іх няма. Улічвайце, што Вы самі, будучы добрым дзіцём, убралі ў сябе такое стаўленне, і ў Вас узнікла пачуццё віны з-за таго, што зрабілі жыццё маці цяжкай. Маці і цяпер працягвае перажываць з-за Вашых праблем. І Вы ўжо малюеце ў ўяўленні ўсялякія карціны дэфектыўнага развіцця, родаў траўм і г.д.
Дух дзіцяці ўсё гэта бачыць і вырашае не прыходзіць, таму што:
- ён не жадае маці дрэннага,
- любіць сваю маці можна і будучы духам,
- ён не хоча быць вінаватым,
- ён не хоча нарадзіцца ў маці, якая не верыць у тое, што ў руках дзіцяці мудрасць і сіла нараджэння,
- ён ведае, што пад цяжарам такога стрэсу ён не зможа ажыццявіць сваё жыццёвае заданне.
Ёсць яшчэ адносіны Вашай маці да Вашага бацькі. Паміж імі Вы аказваецеся як паміж двух агнёў. Калі Ваш бацька не можа больш вытрымаць жаночых слёз, калі яму ўсё надакучыла, ён стаміўся або адчувае, што яго не любяць і г.д. то Ваша ўласнае стаўленне да бацькі і мужчын будзе такім: мужчыны раўнадушныя да жаночых слёз, яны бессардэчныя і не хочуць зразумець жанчын. Мужчыны стамляюцца ад жанчын, перасычаюцца імі, яны злыя на жанчын і не ўмеюць любіць.
Дух дзіцяці, у сваю чаргу, робіць выснову:
- мой бацька не разумее маці і мяне, наша жыццё таму цяжкая,
- я не хачу бачыць злосьць,
- я маю патрэбу ў любові, таму што без любові мне няма жыцця.
З якой стати, тады дзіцяці прыходзіць? Ён пачакае, пакуль маці паразумнее, пачне правільна мысліць, і тады ён прыйдзе.
Будзь Вы самі тым дзіцём, то што б вырашылі - прыйсці ці пачакаць? Асабліва калі былі б па-харошаму самаўпэўненыя і мелі б магчымасць выбару. Жанчыны, безвынікова чакаючыя цяжарнасці, зазірніце сабе ў душу і зрабіце для самой сябе сумленную выснову.
Бо гэта шчасце, што ў Вас пакуль няма дзіцяці, што дух Вашага дзіцяці настолькі разумны, што знаходзіцца ў чаканні і выхоўвае дух сваіх бацькоў, таму што хоча быць паўнавартасным. Парадуйцеся гэтаму і пачніце вызваляць свае стрэсы. Праналізуйце сваё стаўленне да бацькоў, да свайго мужа, да свету і да будучага дзіцяці. Прабачце сваім бацькам за свае незразумела адкуль узятыя стрэсы. Прабачце ўсяму, што Вам не па душы. Прабачце сабе, што ўбралі ўсё гэта ў сябе (гэту мудрасць Вам неабходна засвоіць). Папрасіце прабачэння ў свайго будучага дзіцяці за тое, што перашкаджалі яго прыходу. Пагаварыце з ім начыста, як быццам бы ён зараз з Вамі. Пагаварыце з усёй шчырасцю і праматаю, на якую Вы здольныя, бо дзіця нараджаецца ў сваёй маці і бацькі, а не патрыёта або грамадства. Пачуўце сябе маці, якая вучыць таму, што ўмее, і атрымлівае ад гэтага радасць, не прыніжае сябе, не хвалюецца з-за ўласнай глупства.
Запомніце, дух разумней, чым фізічны чалавек, яму толькі не стае досведу цяперашняга фізічнага жыцця. Кожнае дзіця становіцца калі-небудзь зямнейшым за сваіх бацькоў - гэта непазбежна, але, у адрозненне ад сваіх бацькоў не падкрэслівае свой розум і не лічыць бацькоў дурнымі.
Дух не прыходзіць дзеля прыгожага і лёгкага жыцця. Тыя бацькі, чый жыццёвы прынцып - пажыву, павесялюся, дасягну становішча ў грамадстве, атрымаю кватэру, куплю машыну, назапашу стан і г.д., часта аказваюцца бяздзетнымі. Дзіця ведае - гэта маці не мае патрэбы ў маёй любові, ёй патрэбна цацка, а да старасці кіяк для апоры. Ён памяняе так званую прыстойную маці на такую, якая, магчыма, будзе задаваць яму ўзбучку, але затое і будзе безмерна яго любіць і ў нейкі момант скажа: „Ідзі-ка дапамажы і дай параду, адна я не справлюся, і мне падабаецца, калі мы разам капошымся!”. У такой маці ёсць чаму навучыцца.
Дзеці вельмі хочуць, каб маці выглядала па-мацярынску. Жанчына, якая надае празмернае значэнне сваёй знешнасці і сорамелася б свайго вялікага жывата перад мужам і акружаючымі, можа застацца бяздзетнай. Жанчына, якая баіцца ўсяго - бяздзетнасці, цяжарнасці, родаў і г.д., так і застанецца адчуваць страх - дзіця не прыйдзе, каб не зганьбіць яе.
Самы верны савет - стварыце для сябе ідэальны вобраз маці, уявіце сабе сваё жыццё з такой маці. Праграйце розныя сітуацыі і іх рашэнні ў розных умовах, і калі ўзнікне нейкае непрыняцце, то папраўце свой ідэальны вобраз.
Цяпер уявіце сябе на месцы такой маці. Уявіце сябе прамаці, якая з радасцю ў сэрцы сустракае кожнае дзіця, якое пераступіла праз парог жыцця.
Жанчына, якая марыць аб дзіцяці! Пагаварыце са сваім будучым дзіцём так, як Вы хацелі б, каб з Вамі размаўляла Ваша маці. Тады ён прыйдзе. Дзеці народжаныя без стрэсаў - гэта асаблівыя дзеці. Яны разумныя, не капрызяць, робяць тое, што хочуць, спяць вельмі мала, і калі вы маеце зносіны з імі, узнікае такое адчуванне, што размаўляеш з мудрым, разважным чалавекам, хай яны і гаварыць пакуль не ўмеюць.
Будучая бабуля! Запомніце, што маці нельга ўмешвацца ў жыццё дзіцяці, нават у думках.(Пасылаць любоў і добразычлівасць не азначае ўмяшальніцтва).
Калі Вы баіцеся, што з нараджэннем унука жыццё Вашага ўласнага дзіцяці стане цяжкай, і калі Вы ўздзейнічаеце на сваё дзіця гэтай думкай, у выпадку калі ён паддаецца ўздзеянню, то можа здарыцца, што дзіця не прыйдзе хаця б з-за адной гэтай думкі. Будучая бабуля звычайна баіцца , што з нараджэннем дзіцяці яе дачка, родная крэўная, ад яе аддаліцца. Баяцца і таго, што дзіця ўжо не прыйдзе на дапамогу маці, і падсвядома жадаюць, каб унука не было. У выніку жаданне забываецца, але справа зроблена. Такіх прыкладаў шмат.
Калі да выбару дачкой мужа ставяцца з неадобраннем, то жадаюць, каб па крайняй меры не было нашчадкаў, але пры гэтым не разумеюць, што дачка палюбіла менавіта гэтага чалавека і гэта яе святое права.
У некаторых выпадках шлюб распадаецца па віне бацькоў, а ёсць моцныя людзі, якія захоўваюць сям'ю, нягледзячы на крайнюю варожасць. Такія бацькі прычыняюць зло сваім дзецям, унукам і іх нашчадкам. Нездарма кажуць, што грахі бацькоў адкупляюцца трыма пакаленнямі. Гэта самая цяжкая расплата. Самі бацькі атрымліваюць па заслугах як у цяперашнім жыцці, так і ў будучай. Калі дзіця ўступае ў шлюб з непадыходзячым, па меркаванні бацькоў, чалавекам, то ўспомніце: падобнае прыцягвае падобнае. Такім чынам у іх маецца падабенства, у якім Вы не жадаеце прызнацца. Сорамна прызнацца, паколькі тая ж рыса, што абсалютна не падабаецца Вам у выбранніку Вашага дзіцяці, ёсць і ў Вашага дзіцяці, і яе Вы самі перадалі яму ў спадчыну. Прызнайцеся ў гэтым і выпраўце свае памылкі, а там, магчыма, выявіце, што сітуацыя зусім не такая дрэнная, нават наадварот.
Можа здарыцца і так, што прапанаванае Вамі добрае настолькі не трэба для дзіцяці, што ён напярэкор Вашаму жаданню выбірае цалкам супрацьлеглага мужа - гэта права дзіцяці, так ён прыйшоў атрымаць свой жыццёвы ўрок. Дзіцяці нельга лічыць сваёй уласнасцю. Замест таго каб змагацца і навязваць сваё меркаванне, навучыце сваё дзіця па магчымасці лепш асвоіцца ў дадзенай сітуацыі. Часцей узгадвайце народную мудрасць, якая кажа: маці павінна ўмець прыходзіць своечасова і своечасова сыходзіць. І калі Вас гэта засмучае, значыць, Вы хочаце, каб ваш дзіця было выключэннем, не ўлічваючы таго, што выключэнням прад'яўляюцца значна больш высокія патрабаванні і іх жыццё значна цяжэй.
Жанчыны, якія жадаюць зацяжарыць! Вы ведаеце ўклад думак сваёй маці і тое, як моцна Вы любіце сваю маці і наколькі блізка да сэрца ўспрымаеце яе словы. Прабачце маме ўсе крыўдныя словы, бо яна не ведала ўсяго гэтага, і загадзя папрасіце прабачэння ў свайго будучага дзіцяці, калі Вы не абаранілі яго ад негатыўнасці ўласнай маці.

Сяргей М. Лазараў у сваіх кнігах «Дыягностыка кармы» (кнігі 1-12) і «Чалавек будучыні» піша пра тое, што асноўнай прычынай абсалютна ўсіх хвароб, у тым ліку і бясплоддзя з'яўляецца дэфіцыт, недахоп або нават адсутнасць любові ў душы чалавека. Калі чалавек ставіць нешта вышэй за любоў да Бога (а Бог, як гаворыцца ў Бібліі, ёсць Любоў), то ён замест набыцця боскай любові імкнецца да чагосьці іншага. Да таго, што (памылкова) лічыць больш важным у жыцці: грошы, слава, багацце, улада, асалода, секс, адносіны, здольнасці, парадак, мараль, веды і многім-многім іншым матэрыяльным і духоўным каштоўнасцям… Але гэта ўсё не мэта, а толькі сродкі для набыцця боскай (сапраўднай) любові, любові да Бога, любові, як у Бога. А туды, дзе няма (сапраўднай) любові ў душы, як зваротная сувязь ад Сусвету, прыходзяць хваробы, праблемы і іншыя непрыемнасці. Гэта патрэбна для таго, каб чалавек задумаўся, усвядоміў, што не туды ідзе, думае, гаворыць і робіць нешта не так і пачаў выпраўляцца, стаў на правільны Шлях! Ёсць мноства нюансаў, як праяўляецца хвароба ў нашым арганізме. Падрабязней пра гэтую практычную канцэпцыю можна даведацца з кніг, семінараў і відэа-семінараў Сяргея Мікалаевіча Лазарава.

Пошукі і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, падсвядомых, глыбінных) прычын бясплоддзя. працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дапаўненні да дадзенага артыкула. Працяг будзе!

© Андрэй ЖАЛЕВІЧ
 www.zhalevich.com

Выкарыстаныя крыніцы

  1. Андрэй Жалевіч. СВЕТАРАЗУМЕННЕ. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
  2. Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
  3. Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
  4. Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
  5. Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
  6. Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
  7. Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
  8. Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
  9. Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
  10. Макс Гендель. Эзотерические принципы здоровья и целительства. - М.: Профит-Стайл, 2005 г.
  11. Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
  12. Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
  13. Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
  14. Волкова Н. Популярная психогинекология. - CПб.: Диля, 2007 г.
  15. Ирина Г. Малкина-Пых. Психосоматика: Справочник практического психолога. - М.: Эксмо, 2005 г.

і іншыя крыніцы па псіхасаматыцы ⋗⋗⋗

Чытайце таксама

Атрымана з «https://www.zhalevich.com/wiki/index.php?title=Бясплоддзе._Псіхасаматыка_і_метафізіка_бясплоддзя&oldid=1948»