Панос (дыярэя). Псіхасаматыка і метафізіка дыярэі (паноса): розьніца паміж вэрсіямі

Зьвесткі з M.O.W.A.
ВізуальнаВікіразметка
дНяма апісаньня зьменаў
дНяма апісаньня зьменаў
 
Радок 6: Радок 6:
<hr>
<hr>


<p>У вас диарея (понос)? Рассмотрим метафизические (тонкие, ментальные, эмоциональные, психосоматические, психологические, подсознательные, глубинные) причины поноса (диареи).</p>
<p>У вас дыярэя (панос)? Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, псіхалагічныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны паносу (дыярэі).</p>
   
   
<p>Вот что пишут об этом всемирно известные эксперты в данной области и авторы книг по данной тематике:</p>
<p>Вось што пішуць аб гэтым сусветна вядомыя эксперты ў дадзенай вобласці і аўтары кніг па гэтай тэматыцы:</p>
<p><em>Лиз Бурбо</em> в своей книге «Твоё тело говорит "Люби себя!"» пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах запора:<br />ПОНОС - это симптом расстройства функции кишечника. Понос характеризуется выделением жидкого или полужидкого кала. Он нередко сопровождается болями в животе, похожими на колики.<br /><em><strong>Эмоциональная блокировка</strong>:</em> На физическом уровне понос говорит о том, что тело отвергает пищу, не успев ее усвоить как следует. Примерно то же значение он имеет на эмоциональном и ментальном уровнях: человек слишком поспешно отвергает то, что могло бы оказаться для него полезным. Ему трудно усвоить то, что с ним происходит, он не видит в этом никакого смысла. Таким образом он лишает себя радостей жизни и практически перестает испытывать признательность и благодарность.<br />Чувство отвергнутого и чувство вины возникают у него гораздо чаще, чем чувство благодарности. Эта отвергнутость относится скорее к сфере иметь и действовать, чем к сфере быть. Человек, который страдает поносом, боится не иметь чего-то или сделать что-то плохо, слишком мало или слишком много. Его сверхчувствительность вредит ему: если у него возникает хоть малейший страх, он сразу же отвергает ситуацию, вместо того чтобы пережить ее и получить полезный опыт.<br /><em><strong>Ментальная блокировка</strong>:</em> Понос помогает тебе понять, что ты недостаточно себя ценишь. Ты думаешь, что не заслуживаешь того, что для тебя хорошо. Но если ты не думаешь о себе хорошо, вряд ли можно ожидать этого от других. Кроме того, все, что исходит от других, носит лишь временный характер.<br />Для того чтобы лучше проиллюстрировать эти идеи, приведу пример из собственной жизни. Первые несколько лет после того, как я начала читать лекции, перед выходом на трибуну мне всегда становилось страшно. Я боялась, что окажусь не на высоте, провалюсь, буду отвергнута аудиторией и т. п. Поэтому перед каждым выступлением у меня начинался приступ поноса, и я должна была бежать в туалет. Мое тело приказывало мне думать о себе только хорошее. И у меня были все основания думать о себе хорошо. Но в то время мне казалось, что если я буду хвалить себя, то не смогу двигаться дальше, развиваться. Теперь я знаю, что ошибалась. Вообще, я никогда не прекращала и не собираюсь прекращать поиски совершенства.<br /><br /><em>Бодо Багински и Шарамон Шалила</em> в своей книге «"Рейки" - универсальная энергия жизни» пишут о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах запора:<br />Часто речь здесь идет о проблемах, связанных со страхом. Мы найдем по этому поводу очень точные и не очень приличные выражения в нашем языке. А иногда ты хочешь освободиться от чего-то вместо того, чтобы принимать в себя и перерабатывать. Возможно, ты также не перевариваешь новые впечатления, потому что их слишком много - например, во время путешествия в незнакомую страну. Все впечатления и переживания могут дать тебе что-то полезное или прекрасное. Поэтому откройся им без страха, рассмотри их и прими в себя.<br /><br /><em>Доктор Валерий В. Синельников</em> в своей книге «Возлюби болезнь свою» пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах запора:<br />ПОНОС, КОЛИТ: В нормальных условиях наш организм забирает из пищевого комка, проходящего по тонкому кишечнику, все нужное и полезное. Остальное переходит в толстый кишечник и затем удаляется наружу.<br />Сильный страх и беспокойство обязательно отражаются на кишечнике. У таких людей присутствует ощущение ненадежности этого мира. Они не готовы принять события из-за страха. Есть даже такое понятие, как «медвежья болезнь», или «наделать в штаны от страха». Это когда начинается расстройство кишечника перед какими-то важными событиями (например, у студента перед экзаменом).<br />Недавно ко мне на прием пришла пациентка с очень необычной болезнью. У нее начинался понос каждый раз, когда она выходила из дому. Находясь в квартире, она чувствовала себя прекрасно. Но стоило ей куда-нибудь засобираться, как в животе начинало бурлить. Ко мне она приехала на машине и сразу успокоилась, когда узнала, что в моем кабинете есть туалет.<br />После установления контакта с подсознанием мы выяснили, что причина такого поноса скрывалась в страхе и беспокойстве за своих детей.<br />— Вы же знаете, какое сейчас ужасное время, — говорила она мне. — Кругом столько бандитов и преступников. Стоит моим девочкам, а они у меня очень красивы, задержаться после окончания занятий в институте, как я себе места не нахожу. Я бы сидела, как квочка, дома, держала бы детей возле себя и никуда бы не пускала. Вот тогда бы я была спокойна.<br />После создания новых способов поведения с помощью подсознательного программирования бурление в животе прекратилось. А через месяц пациентка пришла ко мне повторно и сообщила, что за все это время поноса не было ни разу.<br /><em><br />Доктор Олег Г. Торсунов</em> в своей книге «Связь болезней с характером» пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах запора:<br />Суета, слабость, холодное отношение к людям. Страх, ощущение несправедливости, неряшливость, не разборчивость во всём, в том числе в еде.<br /><br />Согласно <em>Сергею С. Коновалову</em> («Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции»):<br />Страх и бегство от жизни. Пугливость, растерянность, желание услужить, плаксивость, крикливость.<br />Способ излечения. Выражать эмоции в звуках, цвете, медитации. Обращение к книге.<br /><br /><em>Луиза Хей</em> в своей книге «Исцели себя сам» пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах запора:<br />Понос: Страх. Отказ. Убегание.<br />Гармонизирующие мысли: У меня нет совершенно никаких проблем с поглощением, усвоением и выбросом. У меня нет никаких разногласий с жизнью.<br /><em><br />Доктор Лууле Виилма</em> в своей книге «Психологические причины болезней» пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах запора: <br />Понос (диарея): Отчаяние, связанное с острым желанием сразу избавиться ото всех неприятных дел; желание быть сильным и демонстрировать свою силу.</p>
<p><em>Ліз Бурбо</em> у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Люби сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запору:<br />ПАНОС — гэта сімптом расстройства функцыі кішэчніка. Панос характарызуецца вылучэннем вадкага або паўвадкага калу. Ён часта суправаджаецца болямі ў жывот, падобнымі на калікі.<br /><em><strong>Эмацыйная блакада</strong>:</em> На фізічным узроўні панос гаворыць пра тое, што цела адкідае ежу, не паспявуючы яе ўсвоіць як след. Прыблізна тое ж значэнне ён мае на эмацыйным і ментальным узроўнях: чалавек занадта спяшаецца адмовіцца ад таго, што магло б аказацца карысным для яго. Яму цяжка ўсвядоміць тое, што з ім адбываецца, ён не бачыць у гэтым ніякага сэнсу. Такім чынам ён пазбаўляе сябе радасцей жыцця і амаль перастае адчуваць удзячнасць.<br />Адчуванне адкінутасці і адчуванне віны ўзнікаюць у яго значна часцей, чым адчуванне ўдзячнасці. Гэта адкінутасць адносіцца хутчэй да сферы мець і дзейнічаць, чым да сферы быць. Чалавек, які пакутуе ад паносу, баіцца не мець чагосьці або зрабіць нешта дрэнна, занадта мала або занадта шмат. Яго перабольшаная адчувальнасць шкодзіць яму: калі ў яго ўзнікае хоць нейкі страх, ён адразу ж адмаўляе сітуацыю, замест таго каб перажыць яе і атрымаць карысны досвед.<br /><em><strong>Ментальная блакада</strong>:</em> Панос дапамагае табе зразумець, што ты недастаткова сябе цэніш. Ты думаеш, што не заслугоўваеш таго, што для цябе добра. Але калі ты не думаеш пра сябе добра, наўрад ці можна чакаць гэтага ад іншых. Акрамя таго, усё, што зыходзіць ад іншых, мае толькі часовую прыроду.<br />Каб лепш ілюстраваць гэтыя ідэі, прывяду прыклад з уласнага жыцця. Першые некалькі гадоў пасля таго, як я пачала чытаць лекцыі, перад выхадам на трыбуну мне заўсёды станавілася страшна. Я баялася, што акажуся не на вышыні, правалюся, буду адкінута аўдыторыяй і г. д. Таму перад кожным выступленнем у мяне пачынаўся прыступ паносу, і я павінна была бегчы ў туалет. Маё цела загадвала мне думаць пра сябе толькі добрае. І ў мяне былі ўсе падставы думаць пра сябе добра. Але тады мне здавалася, што калі я буду хваліць сябе, то не змагу ісці далей, развівацца. Цяпер я ведаю, што памылялася. Увогуле, я ніколі не спынялася і не збіраюся спыняцца ў пошуках дасканаласці.<br /><br /><em>Бода Багінскі і Шарамон Шаліла</em> у сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запору:<br />Часта мова ідзе пра праблемы, звязаныя са страхам. Мы знойдзем з гэтай нагоды вельмі дакладныя і не вельмі прыстойныя выразы ў нашай мове. А часам ты хочаш вызваліцца ад нешта замест таго, каб прымаць у сябе і перапрацоўваць. Магчыма, ты таксама не пераварываеш новыя ўражанні, бо іх занадта шмат — напрыклад, падчас падарожжа ў незнаёмую краіну. Усе ўражанні і перажыванні могуць даць табе нешта карыснае або выдатнае. Таму адкрывайся ім без страху, разгледзь іх і прымай у сябе.<br /><br /><em>Доктар Валерый В. Сінельнікаў</em> у сваёй кнізе «Возлюби хваробу сваю» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запору:<br />ПАНОС, КОЛІТ: У нармальных умовах наш арганізм забірае з харчовай камкі, якая праходзіць па тонкім кішэчніку, усё патрэбнае і карыснае. Астатняе пераходзіць у тоўсты кішэчнік і затым выдаляецца звонку.<br />Моцны страх і турбота абавязкова адбіваюцца на кішэчніку. У такіх людзей прысутнічае адчуванне ненадзейнасці гэтага свету. Яны не гатовыя прыняць падзеі з-за страху. Ёсць нават такое паняцце, як «мядзведжая хвароба», або «нарабіць у штаны ад страху». Гэта калі пачынаецца расстройства кішэчніка перад нейкімі важнымі падзеямі (напрыклад, у студэнта перад экзаменам).<br />Нядаўна да мяне на прыём прыйшла пацыентка з вельмі незвычайнай хваробай. У яе пачынаўся панос кожны раз, калі яна выходзіла з дому. Знаходзячыся ў кватэры, яна адчувала сябе выдатна. Але як толькі яна пачынала збірацца куды-небудзь, у жывоце пачынала бурчэць. Да мяне яна прыехала на машыне і адразу супакоілася, калі даведалася, што ў маім кабінеце ёсць туалет.<br />Пасля ўстанаўлення кантакту з падсвядомасцю мы высветлілі, што прычына такога паносу хавалася ў страху і турботе за сваіх дзяцей.<br />— Вы ж ведаеце, якое цяпер жахлівае час, — казала яна мне. — Кругом столькі бандытаў і злачынцаў. Як толькі маім дзяўчынкам, а яны ў мяне вельмі прыгожыя, трэба затрымацца пасля заканчэння заняткаў у інстытуце, я не знаходжу сабе месца. Я б сядзела, як кура, дома, трымала б дзяцей побач з сабой і нікуды б не адпускала. Вось тады б я была спакойная.<br />Пасля стварэння новых спосабаў паводзін з дапамогай падсвядомаснага праграмавання бурчанне ў жывоце спынілася. А праз месяц пацыентка прыйшла да мяне паўторна і паведаміла, што за ўсе гэты час паносу не было ні разу.<br /><em><br />Доктар Олег Г. Торсунов</em> у сваёй кнізе «Сувязь хвароб з характарам» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запору:<br />Суета, слабасць, халоднае стаўленне да людзей. Страх, адчуванне несправядлівасці, неахайнасць, неразборлівасць ва ўсім, у тым ліку ў ежы.<br /><br />Згодна з <em>Сяргеем С. Канавалавым</em> («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаву. Аздараўляючыя эмоцыі»):<br />Страх і ўцёкі ад жыцця. Баязлівасць, разгубленасць, жаданне паслужыць, плаксівасць, крыкаўнасць.<br />Спосаб аздараўлення. Выражаць эмоцыі ў гуках, колеры, медытацыі. Зварот да кнігі.<br /><br /><em>Луіза Хэй</em> у сваёй кнізе «Аздараві сябе сам» піша пра магчымыя псіхас
<p>Поиски и исследования метафизических (тонких, ментальных, эмоциональных, психосоматических, психологических, подсознательных, глубинных) причин проблем кишечника продолжаются. Этот материал непрерывно корректируется. Просим читателей писать свои комментарии и прислать дополнения к данной статье. <strong>Продолжение следует! </strong></p>
 
аматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запору:<br />Панос: Страх. Адмова. Ўцёкі.<br />Гарманізуючыя думкі: У мяне няма зусім ніякіх праблем з паглынаннем, усваеннем і выкідам. У мяне няма ніякіх разнагалоссяў з жыццём.<br /><em><br />Доктар Лууле Виилма</em> у сваёй кнізе «Псіхалагічныя прычыны хвароб» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запору:<br />Панос (дыярэя): Адчай, звязаны з вострым жаданнем адразу пазбавіцца ад усіх непрыемных спраў; жаданне быць моцным і дэманстраваць сваю сілу.</p>
<p>Пошук і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, псіхалагічных, падсвядомых, глыбінных) прычын праблем кішэчніка працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дапаўненні да гэтай артыкула. <strong>Працяг будзе! </strong></p>
   
   
<hr />
<hr />

Цяперашняя вэрсія на 15:44, 27 ліпеня 2024

MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык

У вас дыярэя (панос)? Разгледзім метафізічныя (тонкія, ментальныя, эмацыйныя, псіхасаматычныя, псіхалагічныя, падсвядомыя, глыбінныя) прычыны паносу (дыярэі).

Вось што пішуць аб гэтым сусветна вядомыя эксперты ў дадзенай вобласці і аўтары кніг па гэтай тэматыцы:

Ліз Бурбо у сваёй кнізе «Тваё цела кажа "Люби сябе!"» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запору:
ПАНОС — гэта сімптом расстройства функцыі кішэчніка. Панос характарызуецца вылучэннем вадкага або паўвадкага калу. Ён часта суправаджаецца болямі ў жывот, падобнымі на калікі.
Эмацыйная блакада: На фізічным узроўні панос гаворыць пра тое, што цела адкідае ежу, не паспявуючы яе ўсвоіць як след. Прыблізна тое ж значэнне ён мае на эмацыйным і ментальным узроўнях: чалавек занадта спяшаецца адмовіцца ад таго, што магло б аказацца карысным для яго. Яму цяжка ўсвядоміць тое, што з ім адбываецца, ён не бачыць у гэтым ніякага сэнсу. Такім чынам ён пазбаўляе сябе радасцей жыцця і амаль перастае адчуваць удзячнасць.
Адчуванне адкінутасці і адчуванне віны ўзнікаюць у яго значна часцей, чым адчуванне ўдзячнасці. Гэта адкінутасць адносіцца хутчэй да сферы мець і дзейнічаць, чым да сферы быць. Чалавек, які пакутуе ад паносу, баіцца не мець чагосьці або зрабіць нешта дрэнна, занадта мала або занадта шмат. Яго перабольшаная адчувальнасць шкодзіць яму: калі ў яго ўзнікае хоць нейкі страх, ён адразу ж адмаўляе сітуацыю, замест таго каб перажыць яе і атрымаць карысны досвед.
Ментальная блакада: Панос дапамагае табе зразумець, што ты недастаткова сябе цэніш. Ты думаеш, што не заслугоўваеш таго, што для цябе добра. Але калі ты не думаеш пра сябе добра, наўрад ці можна чакаць гэтага ад іншых. Акрамя таго, усё, што зыходзіць ад іншых, мае толькі часовую прыроду.
Каб лепш ілюстраваць гэтыя ідэі, прывяду прыклад з уласнага жыцця. Першые некалькі гадоў пасля таго, як я пачала чытаць лекцыі, перад выхадам на трыбуну мне заўсёды станавілася страшна. Я баялася, што акажуся не на вышыні, правалюся, буду адкінута аўдыторыяй і г. д. Таму перад кожным выступленнем у мяне пачынаўся прыступ паносу, і я павінна была бегчы ў туалет. Маё цела загадвала мне думаць пра сябе толькі добрае. І ў мяне былі ўсе падставы думаць пра сябе добра. Але тады мне здавалася, што калі я буду хваліць сябе, то не змагу ісці далей, развівацца. Цяпер я ведаю, што памылялася. Увогуле, я ніколі не спынялася і не збіраюся спыняцца ў пошуках дасканаласці.

Бода Багінскі і Шарамон Шаліла у сваёй кнізе «"Рэйкі" - універсальная энергія жыцця» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запору:
Часта мова ідзе пра праблемы, звязаныя са страхам. Мы знойдзем з гэтай нагоды вельмі дакладныя і не вельмі прыстойныя выразы ў нашай мове. А часам ты хочаш вызваліцца ад нешта замест таго, каб прымаць у сябе і перапрацоўваць. Магчыма, ты таксама не пераварываеш новыя ўражанні, бо іх занадта шмат — напрыклад, падчас падарожжа ў незнаёмую краіну. Усе ўражанні і перажыванні могуць даць табе нешта карыснае або выдатнае. Таму адкрывайся ім без страху, разгледзь іх і прымай у сябе.

Доктар Валерый В. Сінельнікаў у сваёй кнізе «Возлюби хваробу сваю» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запору:
ПАНОС, КОЛІТ: У нармальных умовах наш арганізм забірае з харчовай камкі, якая праходзіць па тонкім кішэчніку, усё патрэбнае і карыснае. Астатняе пераходзіць у тоўсты кішэчнік і затым выдаляецца звонку.
Моцны страх і турбота абавязкова адбіваюцца на кішэчніку. У такіх людзей прысутнічае адчуванне ненадзейнасці гэтага свету. Яны не гатовыя прыняць падзеі з-за страху. Ёсць нават такое паняцце, як «мядзведжая хвароба», або «нарабіць у штаны ад страху». Гэта калі пачынаецца расстройства кішэчніка перад нейкімі важнымі падзеямі (напрыклад, у студэнта перад экзаменам).
Нядаўна да мяне на прыём прыйшла пацыентка з вельмі незвычайнай хваробай. У яе пачынаўся панос кожны раз, калі яна выходзіла з дому. Знаходзячыся ў кватэры, яна адчувала сябе выдатна. Але як толькі яна пачынала збірацца куды-небудзь, у жывоце пачынала бурчэць. Да мяне яна прыехала на машыне і адразу супакоілася, калі даведалася, што ў маім кабінеце ёсць туалет.
Пасля ўстанаўлення кантакту з падсвядомасцю мы высветлілі, што прычына такога паносу хавалася ў страху і турботе за сваіх дзяцей.
— Вы ж ведаеце, якое цяпер жахлівае час, — казала яна мне. — Кругом столькі бандытаў і злачынцаў. Як толькі маім дзяўчынкам, а яны ў мяне вельмі прыгожыя, трэба затрымацца пасля заканчэння заняткаў у інстытуце, я не знаходжу сабе месца. Я б сядзела, як кура, дома, трымала б дзяцей побач з сабой і нікуды б не адпускала. Вось тады б я была спакойная.
Пасля стварэння новых спосабаў паводзін з дапамогай падсвядомаснага праграмавання бурчанне ў жывоце спынілася. А праз месяц пацыентка прыйшла да мяне паўторна і паведаміла, што за ўсе гэты час паносу не было ні разу.

Доктар Олег Г. Торсунов у сваёй кнізе «Сувязь хвароб з характарам» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запору:
Суета, слабасць, халоднае стаўленне да людзей. Страх, адчуванне несправядлівасці, неахайнасць, неразборлівасць ва ўсім, у тым ліку ў ежы.

Згодна з Сяргеем С. Канавалавым («Энергаінфармацыйная медыцына па Канавалаву. Аздараўляючыя эмоцыі»):
Страх і ўцёкі ад жыцця. Баязлівасць, разгубленасць, жаданне паслужыць, плаксівасць, крыкаўнасць.
Спосаб аздараўлення. Выражаць эмоцыі ў гуках, колеры, медытацыі. Зварот да кнігі.

Луіза Хэй у сваёй кнізе «Аздараві сябе сам» піша пра магчымыя псіхас аматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запору:
Панос: Страх. Адмова. Ўцёкі.
Гарманізуючыя думкі: У мяне няма зусім ніякіх праблем з паглынаннем, усваеннем і выкідам. У мяне няма ніякіх разнагалоссяў з жыццём.

Доктар Лууле Виилма у сваёй кнізе «Псіхалагічныя прычыны хвароб» піша пра магчымыя псіхасаматычныя, псіхалагічныя і метафізічныя прычыны запору:
Панос (дыярэя): Адчай, звязаны з вострым жаданнем адразу пазбавіцца ад усіх непрыемных спраў; жаданне быць моцным і дэманстраваць сваю сілу.

Пошук і даследаванні метафізічных (тонкіх, ментальных, эмацыйных, псіхасаматычных, псіхалагічных, падсвядомых, глыбінных) прычын праблем кішэчніка працягваюцца. Гэты матэрыял бесперапынна карэктуецца. Просім чытачоў пісаць свае каментары і дасылаць дапаўненні да гэтай артыкула. Працяг будзе!

© Андрэй ЖАЛЕВІЧ
 www.zhalevich.com

Выкарыстаныя крыніцы

  1. Андрэй Жалевіч. СВЕТАРАЗУМЕННЕ. Пазнанне глыбінных сэнсаў, адкрыццё першасных прычынаў і вышэйшых прызначэнняў. - ВяртСлаў: Zhalevich.Com, 2023 r.
  2. Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
  3. Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
  4. Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
  5. Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
  6. Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
  7. Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
  8. Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
  9. Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
  10. Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
  11. Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
  12. Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.

і іншыя крыніцы па псіхасаматыцы і па Светаразуменню

Чытайце таксама

Атрымана з «https://www.zhalevich.com/wiki/index.php?title=Панос_(дыярэя)._Псіхасаматыка_і_метафізіка_дыярэі_(паноса)&oldid=2695»