Płuca. Psychosomatyka i metafizyka chorób płuc

---

MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык

---

Masz problemy z płucami? Oczywiście najpierw należy usunąć przyczyny, które prowadzą do problemów i chorób serca. Rozważmy metafizyczne (delikatne, mentalne, emocjonalne, psychosomatyczne, podświadome, głębokie) przyczyny problemów z płucami.

Oto co na ten temat piszą znani na całym świecie eksperci w tej dziedzinie oraz autorzy książek na ten temat.

Debbie Shapiro w swojej książce „Umysł leczy ciało” pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach problemów z płucami:
Wewnętrzny rozwój płuc oznacza nasze zobowiązanie do życia samodzielnym życiem, które one reprezentują. Przyjęcie oddechu to powiedzenie życiu „tak”. Jednak płuca mogą również odzwierciedlać nasz strach przed życiem, niechęć do pełnego uczestniczenia w nim, co objawia się jako pragnienie pozostawania pod czyimś przewodnictwem: jeśli sami nie jesteśmy pewni, czy chcemy tu być, to znacznie łatwiej jest, gdy wszystkie decyzje podejmuje za nas ktoś inny.
Oddech to życie, ale używamy tylko niewielkiej części naszego potencjału oddechowego. Ucząc się oddychać pełnie i głęboko, doświadczamy nowego przypływu energii i radości życia. Płytkie oddychanie to sposób na odgrodzenie się od takiego współuczestnictwa i odczuwania, sposób na ochronę przed koniecznością radzenia sobie z tak niepewną rzeczywistością. Płytkie oddychanie może być wywoływane przez lęk i strach, jak ma to miejsce w sytuacjach zagrażających życiu. Głębokie oddychanie prowadzi nas do kontaktu z samymi sobą, z naszą istotą zakorzenioną w rzeczywistości, pozwalając nam stać się nieustraszonymi i wolnymi. Rozszerzanie się i kurczenie płuc może odzwierciedlać odpowiednio albo zdolność do rozwoju, uczestnictwa w życiu, albo dążenie do kurczenia się, izolowania i ucieczki od życia.
Kiedy rozwija się u nas kaszel lub zapalenie tkanki oskrzelowej, często wyrażamy wewnętrzne rozczarowanie lub irytację tym, jak się czujemy. Może to świadczyć o potrzebie „ulżenia duszy”, opowiedzenia lub ujawnienia tego, co jest zablokowane wewnątrz; mogą istnieć nierozwiązane kwestie, które dążą do wydobycia się na powierzchnię, ale brakuje nam odwagi lub środków do ich rozwiązania. Może się również zdarzyć, że nasze własne życie i zgromadzone doświadczenia wywołują irytację, nie pozwalając na głębokie oddychanie. Nie chcemy w to uwierzyć lub nie chcemy tego zaakceptować.
Rozwój astmy może być wyrazem głębokiego lęku przed samodzielnym życiem, wyrazem niemożności wejścia w niezależne życie. Możemy być całkowicie zależni, zwłaszcza od jednego z rodziców lub od współmałżonka. Astmą wyrażamy, że trudno nam być wolnymi w naszym świecie, że chcemy żyć w środowisku wolnym od kurzu, jakby ziemia — źródło tego kurzu — mogła naprawdę kończyć się tam, gdzie byśmy tego chcieli! Może pojawić się również poczucie winy za to, że nie spełniamy czyichś oczekiwań, lub strach przed odrzuceniem z powodu bycia niewystarczająco dobrym. Wszystko to pokazuje nam, że musimy pokochać i zaakceptować siebie w takim stopniu, aby móc uwolnić się od potrzeby wsparcia i akceptacji z zewnątrz.
Pam — chora na astmę, zamężna kobieta, która opiekuje się małym dzieckiem. Pewnego dnia jej matka przyjechała do niej w odwiedziny na tydzień. Dziesięć godzin po jej wyjeździe Pam trafiła do szpitala z ciężkim atakiem astmy. Matka, która mieszkała dwa tysiące mil od Pam, musiała wrócić do córki. Musiała zostać z Pam przez kolejne dwa tygodnie, zanim ta mogła przeżyć jej wyjazd. Ciężki atak astmy Pam miała także w pierwszą noc poślubną, przez co spędziła większość miesiąca miodowego w szpitalu. Kiedy spotykała się z sytuacjami, w których mogła polegać tylko na sobie, strach był dla niej nie do zniesienia.

Lise Bourbeau w swojej książce „Twoje ciało mówi: 'Pokochaj siebie!'” pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach problemów z płucami:
Blokada fizyczna
Płuca są głównymi narządami oddechowymi, ponieważ w nich zachodzi nasycenie krwi tlenem (krew żylna przekształca się w krew tętniczą). Dostarczają organizmowi tlenu i usuwają dwutlenek węgla, który powstaje w wyniku procesów oksydacyjnych w komórkach. Z płucami związanych jest wiele problemów, w tym wszystkie problemy z oddychaniem.
Blokada emocjonalna
Płuca są bezpośrednio związane z życiem, pragnieniem życia i zdolnością do radowania się życiem, ponieważ dostarczają tlen do komórek organizmu, bez którego człowiek nie może istnieć. Zaburzenia funkcjonowania płuc wskazują na to, że człowiek czuje się źle, dręczy go jakiś ból wewnętrzny, smutek. Czuje rozpacz lub rozczarowanie i nie chce już żyć. Może czuć, że jakaś sytuacja lub osoba uniemożliwiają mu pełne oddychanie.
Może mieć poczucie, że został zahamowany, pozbawiony swobody działania. Problemy z płucami często występują u tych, którzy boją się śmierci lub cierpienia — albo oglądania, jak ktoś z bliskich umiera lub cierpi. Kiedy człowiek zaczyna myśleć, że lepiej byłoby umrzeć, niż żyć, pozbawia się pragnień, które stanowią główną pożywkę dla ciała emocjonalnego. Kto boi się śmierci, ten także boi się umrzeć dla czegoś, czyli przestać coś robić, i dlatego nie daje sobie możliwości rozwoju, przechodzenia do nowego. Każda radykalna zmiana wywołuje u niego strach i tłumi entuzjazm.
Blokada mentalna
Ponieważ płuca są jednym z najważniejszych narządów ludzkiego ciała, wszystko, co się z nimi dzieje, ma bardzo ważne znaczenie metafizyczne. Im poważniejszy problem fizyczny, tym bardziej zdecydowanie powinieneś działać. Twoje ciało chce, abyś oddychał pełną piersią, abyś odzyskał pragnienia i zaczął cenić życie. Zrozum, że tylko ty sam możesz zagnać się w kąt, przygnieść, pogrążyć w rozpaczy.
Zamiast dramatyzować jakąś sytuację, spróbuj dostrzec coś dobrego w swoim życiu i przeanalizować wszystkie drogi, które mogą doprowadzić cię do szczęścia. Zmień swoje podejście do życia i naucz się cieszyć nim, ponieważ tylko ty sam możesz zbudować swoje szczęście. Bądź społecznie aktywny. Spróbuj przez kilka minut dziennie oddychać głęboko, pełną piersią (najlepiej na świeżym powietrzu) – to pomoże ci żyć pełniejszym życiem na poziomie emocjonalnym i mentalnym.

Doktor Luule Viilma w swoich pracach pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach problemów z płucami:
Płuca są narządami smutku.
Coraz częściej spotykane są przypadki gruźlicy płuc, która jest chorobą narzekających. Im więcej litości dla siebie, co zamienia bezradnego człowieka w narzekającego, tym bardziej beznadziejne jest wyleczenie z gruźlicy. Krzykacze i ci, którzy walczą o swoje prawa, nie chorują na gruźlicę płuc. Oni otwarcie wyrażają swoje prymitywne „ja”, ponieważ początkowo nie potrafią inaczej, a później już nie chcą inaczej, ponieważ krzykiem osiągają wszystko, czego chcą. Inteligentny człowiek, którego prymitywny krzykacz uważa za bogatego i niesprawiedliwego, ustępuje mu bez miary. Swoim pragnieniem bycia dobrym przyczynia się do tego, że prymitywny staje się leniwy.
Jeśli pragnienie zachowania reputacji intelektualisty przeważa nad pragnieniem wykrzyczenia swojego bólu wewnętrznego, człowiek choruje na gruźlicę płuc. Jego klatka piersiowa coraz bardziej zapada się i nie ma już siły, by wyprostować plecy. Plecy się garbią, co wskazuje na ciężar nadmiernych obowiązków, które człowiek wziął na swoje barki. Im bardziej taki chory tłumi swój krzyk o pomoc, tym silniejsze jest uczucie duszenia. Duszenie to utrata sensu życia, która mówi: „Krzycz – nie krzycz, nic nie pomoże”. Takie jest myślenie niewolnika, który całkowicie podporządkował się życiu. A człowiek, który wyprostowuje klatkę piersiową, domaga się swoich praw i nie zamierza brać na siebie ciężaru obowiązków. Nie jest smutny i nie żałuje niczego za bezczynność lub nieposłuszeństwo. Dlatego nie grozi mu gruźlica, nawet jeśli wokół niego mieszkają sami gruźlicy. Jeśli wszystkie nakazy i zakazy spływają po nim jak po kaczce, i nie żywi on urazy do przymuszających, to jest całkowicie zdrowy.
Leczenie gruźlicy jest bardzo kosztowne. A leczyć trzeba, ponieważ inaczej zarażają się zdrowi ludzie, zwłaszcza dzieci. Nie byłoby zakażeń, gdybyśmy nie byli niewolnikami sytuacji wymuszonej. Jednak jesteśmy niewolnikami. Gruźlica płuc jest typową chorobą więźnia. Ludzkość jest więźniem strachu, a prawdziwy więzień jest więźniem podwójnie. Do leczenia potrzeba dużo pieniędzy, do zmiany postawy nie potrzeba w ogóle pieniędzy. Zmiana postawy przyniosłaby zdrowie. Dopóki mądry narzekacz tego nie zrozumie, będzie go pouczać głupia pałeczka gruźlicy. Dla niej nie ma znaczenia, po której stronie muru więziennego mieszka narzekający. Она знает, что в том и другом случае она имеет дело с пленником страха.
Gruźlica może dotknąć również dowolny inny organ. Lokalizacja i cechy gruźlicy zależą od szczegółów smutnych skarg.
– Skargi na niezdolność do realizacji swoich pragnień – gruźlica nerek.
– Skargi na nieuporządkowane życie seksualne – gruźlica narządów płciowych.
– Skargi na nieumiejętność wykorzystania potencjału swojego mózgu – gruźlica mózgu.
– Skargi na męską bezużyteczność – gruźlica naczyń limfatycznych. I tak dalej.
Kto złośliwie trzyma się swoich ideałów wolności, ten ma skostniałe płuca, ponieważ wolność to ruch, a nie porządek ustanowiony przez prawo. A kto zaczyna nadmiernie narzucać sobie i innym swoje cele, aby poprawić życie według swoich wyobrażeń, ten zachoruje na rozstrzenie oskrzeli, nieregularne rozszerzenie oskrzela. Dzieje się to z powodu dogmatycznej chęci człowieka, aby w życiu oddychało się swobodniej, swobodniej i lżej.
Rozstrzenie oskrzeli – choroba układu oddechowego, która charakteryzuje się nieodwracalnym rozszerzeniem i deformacją oskrzeli, w których rozwija się proces ropny.
Pojawienie się rozstrzeni oskrzeli jest możliwe w każdym wieku. Objawy rozwijają się stopniowo, częściej po zakażeniu dróg oddechowych, i mają tendencję do nasilania się. Pacjenci skarżą się na ciągły kaszel z obfitym odkrztuszaniem plwociny. Chory często kaszle tylko późno wieczorem lub wcześnie rano. Krew w plwocinie może być jedynym objawem rozstrzeni oskrzeli.
Ludzie z rozstrzeniem oskrzeli cierpią na duszność, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedmę płuc lub astmę oskrzelową. Bardzo ciężka postać rozstrzeni oskrzeli może prowadzić do zwiększenia obciążenia serca, obrzęku nóg, nagromadzenia płynu w jamie brzusznej, trudności w oddychaniu (szczególnie w pozycji leżącej).
Kto ma złośliwą złość, ten zachoruje na raka, ponieważ nie rozumie, kto jest prawdziwym porywaczem jego wolności. Ponieważ człowiek sam zniewala się swoimi myślami, jego złość przeciwko ograniczycielowi swojej wolności niezauważalnie zamienia się w złość przeciwko sobie samemu i u człowieka rozwija się rak. Do grona złoczyńców zalicza się także ten, kto potajemnie w duszy życzy innym kary, niech to będzie nawet kara Boża, jednak sam powstrzymuje się od tego, aby pobrudzić sobie ręce.
Kto odczuwa ostrą złość na oskarżenia, ten zachoruje na ostrą postać zapalenia płuc. Można również zachorować będąc biernym obserwatorem cudzego konfliktu, jeśli wyraża się swoje niemie oskarżenie.

Zapalenie płuc. Zapalenie oskrzeli
Dr Luule Viilma w swoich pracach pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach zapalenia płuc i zapalenia oskrzeli:
Kto odczuwa ostrą złość na oskarżenia, ten zachoruje na ostrą postać zapalenia płuc. Można również zachorować będąc biernym obserwatorem cudzego konfliktu, jeśli wyraża się swoje niemie oskarżenie. Kto stale złości się na oskarżających lub sam oskarża, ten odpowiednio cierpi na ostrą lub przewlekłą postać zapalenia oskrzeli. Człowiek, który czuje się zobowiązany walczyć o prawdę i krzyczeć o tym na całe gardło, będzie chorował na zapalenie oskrzeli, dopóki prawda nie zostanie ustalona. Pozostaje tylko wiedzieć, czyja to prawda. A kto nie zna umiaru, u tego od ciągłego obrzęku oskrzeli stopniowo tworzy się guz.
Uwalniamy: złość, oskarżenia, poczucie winy, strach przed brakiem miłości, nienawiść, smutek.
Zapalenie płuc – ostre zakaźne zapalenie dolnych dróg oddechowych z obowiązkowym zaangażowaniem tkanki płucnej (pęcherzyków płucnych, oskrzeli, oskrzelików), wywoływane przez wirusy, pneumokoki, gronkowce i inne mikroorganizmy.
Główne objawy: gorączka i wzrost temperatury do 38–40 °C, kaszel (często z odkrztuszaniem obfitej plwociny), duszność przy wysiłku fizycznym i w spoczynku. Czasami pojawiają się nieprzyjemne doznania lub ból w klatce piersiowej. Wszyscy chorzy na zapalenie płuc skarżą się na osłabienie, pocenie się, obniżenie wydajności, zaburzenia snu, utratę apetytu itp.
Profilaktyka: rezygnacja z nałogów, leczenie chorób górnych dróg oddechowych, przestrzeganie reżimu sanitarno-higienicznego, walka z zanieczyszczeniem powietrza itp.
Kto stale złości się na oskarżających lub sam oskarża, ten cierpi na przewlekłe zapalenie płuc. Wyleczeniu płuc przeszkadza oskarżająca złość, która nie daje spokoju, ponieważ inny nie uznaje swojej winy.

Rak płuc
Dr Luule Viilma w swoich pracach pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach raka płuc:
Kto ma złośliwą złość, ten zachoruje na raka, ponieważ nie rozumie, kto jest prawdziwym porywaczem jego wolności. Ponieważ człowiek sam zniewala się swoimi myślami, jego złość przeciwko ograniczycielowi swojej wolności niezauważalnie zamienia się w złość przeciwko sobie samemu, i u człowieka rozwija się rak.
Do grona złoczyńców zalicza się także ten, kto potajemnie w duszy życzy innym kary, niech to będzie nawet kara Boża, jednak sam powstrzymuje się od tego, aby pobrudzić sobie ręce.
Płuca - to wolność. Ciało oddycha wolnością. Wolność od Boga.
Niewłaściwe myślenie sami pozbawiamy się wolności.
Jeśli człowiek ma poczucie, że został wciśnięty w sztywne ramy, że życie i okoliczności nie pozwalają mu oddychać, że stał się więźniem kogoś, to w płucach z powodu strachu pojawia się skurcz i uczucie duszności. To strach przed utratą wolności, który w ciele fizycznym objawia się niemożnością swobodnego oddychania. Niewolnik albo ginie ze strachu, albo staje się zgorzkniały. Im bardziej boi się znalezienia się w niewoli okoliczności, tym bardziej tłumi w sobie potrzebę wolności i tym bardziej staje się zgorzkniały.
Człowiek choruje na raka płuc, ponieważ nie rozumie, kto jest prawdziwym porywaczem jego wolności.

Gruźlica
Dr Luule Viilma w swoich pracach pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach gruźlicy płuc:
Kto boi się wyrazić lub wykrzyczeć złość i zaczyna narzekać, mając nadzieję oszukać siebie i innych, zachoruje na gruźlicę płuc - która jest chorobą skarżących się. Im większe współczucie dla siebie, zamieniające bezradnego człowieka w skarżącego się, tym bardziej beznadziejne jest wyleczenie z gruźlicy. Krzykacze i ci, którzy walczą o swoje prawa, nie chorują na gruźlicę płuc. Otwarcie wyrażają swoje prymitywne "ja", ponieważ początkowo nie potrafią inaczej, a później już nie chcą inaczej, ponieważ krzykiem osiągają wszystko, co chcą. Człowiek inteligentny, którego prymitywny krzykacz uważa za bogatego i niesprawiedliwego, ustępuje mu bez miary. Swoim pragnieniem bycia dobrym sprzyja temu, że prymitywny staje się leniwy.
Jeśli pragnienie zachowania reputacji inteligenta przeważa nad pragnieniem wykrzyczenia swojego bólu, to człowiek choruje na gruźlicę płuc. Jego klatka piersiowa coraz bardziej zapada się i nie ma już siły, by wyprostować plecy. Plecy się garbią, co wskazuje na ciężki ciężar nadmiernie wymagających obowiązków, który człowiek wziął na swoje barki. Im bardziej taki chory tłumi swój krzyk o pomoc, tym silniejsze jest uczucie duszenia. Duszenie jest spowodowane utratą sensu życia, która mówi: „Krzycz - nie krzycz, nic nie pomoże.” Takie jest myślenie niewolnika, który całkowicie podporządkował się życiu. A człowiek, który wypina pierś do przodu, walczy o swoje prawa i nie zamierza brać na siebie ciężaru obowiązków. Niech sobie wymagają - z niego jest mało do brania. Nie smuci się i nie żałuje nic nie robienia ani nieposłuszeństwa. Dlatego nie grozi mu gruźlica, nawet jeśli wokół niego żyją sami gruźlicy. Jeśli wszystkie nakazy i zakazy spadają z niego jak woda z kaczki, a on nie trzyma urazy do nakładających ograniczenia, to jest całkowicie zdrowym człowiekiem.
Leczenie gruźlicy jest bardzo kosztowne. Ale trzeba leczyć, ponieważ w przeciwnym razie zarażają się zdrowi ludzie, zwłaszcza dzieci. Nie byłoby zakażenia, gdybyśmy nie byli niewolnikami przymusowej sytuacji. Jednak jesteśmy niewolnikami. Туберкулёз лёгких является типичной болезнью пленника. Человечество пленник страха, а реальный пленник является пленником вдвойне. Для лечения требуется много денег, для изменения отношения денег вообще не требуется. Изменение отношения даровало бы здоровье. Пока умный жалобщик этого не поймёт, его будет вразумлять глупая туберкулёзная палочка. Для неё не важно, по какую сторону тюремной стены проживает жалобщик. Она знает, что в том и другом случае она имеет дело с пленником страха.
Высвобождаем : страх меня не любят, печаль, сверхтребовательность, ненависть, стрессы приказа и запрета, рабство и униженность, жалость к себе.

Валерий В. Синельников в своей книге «Возлюби болезнь свою» пишет о возможных психосоматических и метафизических причинах проблем с лёгкими:
Легкие олицетворяют способность брать и давать. Проблемы с легкими возникают из-за нашего нежелания или страха жить полной жизнью, «дышать полной грудью». Что-то мешает вам брать от жизни все, что необходимо. Какие-то ваши мысли и эмоции буквально «давят на грудь» и не дают вздохнуть свободно. Пневмония, туберкулез, рак, пневмосклероз — это лишь разные проявления скрытого подсознательного нежелания жить в этом мире.
Пневмония
К воспалению легких приводит отчаяние, усталость т жизни. В вашей душе растут эмоциональные раны, и им не дают залечиться.
Ко мне на прием пришла молодая женщина с осложнениями после пневмонии.
— Светлана, — попросил я ее, — обратитесь сейчас внутрь себя и спросите свой подсознательный разум: «Какие недавние события в моей жизни привели меня к болезни?»
Женщина на некоторое время закрывает глаза. — Я знаю ответ, — говорит она озабоченно. — Я уже догадывалась об этом раньше, но сейчас все прояснилось окончательно. Понимаете, я считаю, что муж должен уметь зарабатывать деньги и обеспечивать свою семью. Поэтому я всегда искала такого мужчину. И вот несколько месяцев назад такой мужчина появился в моей жизни. Мы стали жить вместе. У него большой дом, хозяйство, машина. В первое время у меня даже голова шла кругом от такого богатства. А теперь я не могу свободно вздохнуть в этом доме. Наши отношения официально не оформлены, и хозяйкой я себя не чувствую.
— Что же вам мешает чувствовать себя хозяйкой? —спросил я ее.
— Мне кажется, он чувствует, что на первом месте в наших отношениях стоят деньги, а не любовь. А я все время пытаюсь ему доказать обратное. Для этого мне приходится самой много работать и зарабатывать приличные деньги, чтобы показать ему свою материальную независимость. Я устала от этого, и силы мои на исходе.
Туберкулез
В первую очередь к туберкулезу приводят такие эмоции, как депрессия и печаль, уныние и тоска. Они появляются из-за того, что в подсознании за многие годы накопилась агрессия на мир и людей, на жизнь и судьбу, и эта агрессия не дает жить и дышать полной грудью.
Такие люди не хотят или не могут воспринимать жизнь. Они не живут полной, полноценной жизнью. Какой совет дают врачи туберкулезникам в первую очередь? Дышать свежим и чистым воздухом и хорошо питаться, то есть полноценно.
— У моего отца недавно обнаружили кавернозный
туберкулез легких, —рассказывает мне одна моя пациентка. — Как вы думаете, в чем причина?
— Как часто в жизни вашего отца возникали депрессии, мысли о несправедливости этого мира? — спрашиваю я.
— Постоянно. Дело в том, что мой отец очень талантливый человек. У него много изобретений, рационализаторских предложений. И я часто слышала от него, что он устал бороться с тупостью чиновников. Он часто критикует правительство, нашу государственную систему.
Обвиняет других в том, что они мешают ему реализоваться в жизни, создают препятствия.
— Вот в этом и есть причина его болезни. С одной стороны — гнев и ненависть по отношению к системе, а с другой — обиды на жизнь, судьбу и нежелание жить в этом несправедливом, как он думает, мире.
Я заметил, что туберкулезу подвержены люди, у которых сильно развито чувство собственничества. Именно когда у них забирают то, к чему они сильно привязались, возникает нежелание жить. Тут же встает вопрос о смысле жизни.
— Посоветуй, что мне делать с моими родителями, -обращается ко мне за помощью знакомая. — Год назад я вышла замуж и уехала в другой город. Через некоторое время после этого у отца обнаружили затемнение в легких, и не знают, то ли это рак, то ли туберкулез, а мать стала быстро набирать вес.
- Все дело в том, — объясняю ей, — что, когда ты покинула отчий дом, у твоих родителей возникла эмоциональная пустота, потому что ты была их единственной радостью и смыслом жизни. Твоя мать решила заполнить эту пустоту едой и потому стала поправляться, а у отца накопилось много обид на жизнь и судьбу. И эта ситуация стала толчком для болезни легких.
— Да, ты прав, — соглашается знакомая. — У родителей не было любви друг к другу. И они неоднократно говорили о том, что живут вместе только ради ребенка.

Бодо Багински и Шармо Шалила в своей книге «"Рейки" - универсальная энергия жизни» пишут о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах проблем с лёгкими:
Воспаление легких
Воспаление легких показывает тебе, что у тебя нарушился обмен с жизнью во всем ее многообразии, включая тонкие, нематериальные аспекты. Ты попал в конфликт из-за стремления твоего эго к замкнутости, и этот конфликт зажег, воспалил твои легкие. Нередко за этим скрывается эмоциональное нарушение, обида или печаль, из-за которой ты закрылся.
- Позволь дыханию жизни вновь проникнуть в тебя. Оно течет равномерно и в дни радости, и в дни печали, как в напряженные периоды жизни, так и в гармоничные и уравновешенные. Рэйки и здесь является чудодейственной возможностью оказать эффективную помощь.
Туберкулез
Туберкулез показывает значительный конфликт между поглощенностью собственным эго и живым выражением в жизни, конфликт, который съедает тебя, твою жизнь. Ты хочешь иметь слишком много для себя и забываешь о сказочном богатстве жизни.
- Поэтому вдыхай жизнь снова свободно и без предубеждений, осознай, что у жизни имеется в избытке все для каждого из нас, если мы только сумеем открыться этому. Каждый момент жизни полон чудес, если мы открыты. Дай сам себе побольше Рэйки.

Владимир Жикаренцев в своей книге «Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с появлением проблем с лёгкими:
Что олицетворяет данный орган в психологическом смысле:
Способность принимать жизнь.
Причины болезни: Депрессия, подавленное состояние. Горе, печаль, огорчение, беда, неудача. Страх принять жизнь. Не заслуживаю жить полной жизнью.
Возможное решение, способствующее исцелению: У меня есть способность принять всю полноту жизни. Я наполняю свою жизнь любовью.

Луиза Хей в своей книге «Исцели себя сам» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с появлением проблем с лёгкими:
Что олицетворяет данный орган в психологическом смысле
Символизируют способность вдыхать жизнь.
Причины болезни
Депрессия. Печаль. Боязнь воспринимать жизнь. Считаете, что Вы недостойны жить полной жизнью.
Возможное решение, способствующее исцелению
Я могу воспринимать всю полноту жизни. Я воспринимаю жизнь с любовью и до конца.

Поиски и исследования метафизических (тонких, ментальных, эмоциональных, психосоматических, подсознательных, глубинных) причин проблем с лёгкими продолжаются. Этот материал непрерывно корректируется. Просим читателей писать свои комментарии и присылать дополнения к данной статье. Продолжение следует!

---

© Andrei ZHALEVICH
www.zhalevich.com

---

Wykorzystane źródła

1. Andrei Zhalevich. ŚWIATOROZUMIENIE. Poszukiwanie głębokich znaczeń, odkrycie pierwotnych przyczyn i wyższych przeznaczeń. - Wrocław: Zhalevich.Com, 2023 r.
2. Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
3. Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
4. Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
5. Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
6. Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
7. Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
8. Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
9. Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
10. Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
11. Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
12. Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
13. Дебби Шапиро. Разум лечит тело. - Мн.: Попурри, 1998 г.

i inne źródła na temat psychosomatyki i Światorozumienia

Przeczytaj także

• Cała lista psychosomatycznych i metafizycznych przyczyn chorób.