Arogancja, pycha: Różnice pomiędzy wersjami
Z M.O.W.A.
m (→Ekwiwalenty) |
m (→Ekwiwalenty) |
||
| Linia 19: | Linia 19: | ||
* Tupet. | * Tupet. | ||
* Bezczelność. | * Bezczelność. | ||
* Wyniosłość. | |||
'''Hybris''', także '''hubris''' (od starogreckiego ὕβρις [hýbris] – „pycha, bezczelność”), to arogancja, duma, buta, wyniosłość, pycha rodowa lub majestat władcy, nadmierna miłość siebie (nadmierna dawka miłości własnej). | '''Hybris''', także '''hubris''' (od starogreckiego ὕβρις [hýbris] – „pycha, bezczelność”), to arogancja, duma, buta, wyniosłość, pycha rodowa lub majestat władcy, nadmierna miłość siebie (nadmierna dawka miłości własnej). | ||
Wersja z 15:35, 11 gru 2025
MOWA : Język polski | Stara-Mowa | Русский язык
Arogancja (lit. Фанабэрыстасць (Pycha), рус. Высокомерие) - wyrażanie przesadnej, pyszałkowatej, bezczelnej pewności siebie połączone z ostentacyjnym lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się.
Ekwiwalenty
- Pycha.
- Hardość.
- Fanaberia.
- Fanaberyjność.
- Zuchwalstwo.
- Impertynencja.
- Buta.
- Tupet.
- Bezczelność.
- Wyniosłość.
Hybris, także hubris (od starogreckiego ὕβρις [hýbris] – „pycha, bezczelność”), to arogancja, duma, buta, wyniosłość, pycha rodowa lub majestat władcy, nadmierna miłość siebie (nadmierna dawka miłości własnej). Pycha stanowi przekroczenie miary, którą bogowie wyznaczyli człowiekowi, stanowi więc wyzwanie wobec bogów i ściąga na człowieka ich karę.
Krynicy / Źródła
- Andrei Zhalevich. Światlow̆nik. - W̆rocław̆: Zhalevich.Com, 2025 r.