Arogancja, pycha: Różnice pomiędzy wersjami

Z M.O.W.A.
Linia 20: Linia 20:
* Bezczelność.
* Bezczelność.
* Wyniosłość.
* Wyniosłość.
'''Próżność''' (łac. vana gloria lub inanis gloria, lit. славалюбства, ганарыстасць, пыхлівасць, фанабэрыя, рус. Тщеславие) – rodzaj pychy przejawiająca się w chęci olśniewania innych, zwracania uwagi na rzeczy zewnętrzne.


'''Hybris''', także '''hubris''' (od starogreckiego ὕβρις [hýbris] – „pycha, bezczelność”), to arogancja, duma, buta, wyniosłość, pycha rodowa lub majestat władcy, nadmierna miłość siebie (nadmierna dawka miłości własnej).
'''Hybris''', także '''hubris''' (od starogreckiego ὕβρις [hýbris] – „pycha, bezczelność”), to arogancja, duma, buta, wyniosłość, pycha rodowa lub majestat władcy, nadmierna miłość siebie (nadmierna dawka miłości własnej).

Wersja z 08:23, 12 gru 2025


MOWA : Język polski | Stara-Mowa | Русский язык


Arogancja (lit. Фанабэрыстасць (Pycha), рус. Высокомерие) - wyrażanie przesadnej, pyszałkowatej, bezczelnej pewności siebie połączone z ostentacyjnym lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się.


Ekwiwalenty

  • Pycha.
  • Hardość.
  • Fanaberia.
  • Fanaberyjność.
  • Zuchwalstwo.
  • Impertynencja.
  • Buta.
  • Tupet.
  • Bezczelność.
  • Wyniosłość.

Próżność (łac. vana gloria lub inanis gloria, lit. славалюбства, ганарыстасць, пыхлівасць, фанабэрыя, рус. Тщеславие) – rodzaj pychy przejawiająca się w chęci olśniewania innych, zwracania uwagi na rzeczy zewnętrzne.

Hybris, także hubris (od starogreckiego ὕβρις [hýbris] – „pycha, bezczelność”), to arogancja, duma, buta, wyniosłość, pycha rodowa lub majestat władcy, nadmierna miłość siebie (nadmierna dawka miłości własnej). Pycha stanowi przekroczenie miary, którą bogowie wyznaczyli człowiekowi, stanowi więc wyzwanie wobec bogów i ściąga na człowieka ich karę.


Krynicy / Źródła

  1. Andrei Zhalevich. Światlow̆nik. - W̆rocław̆: Zhalevich.Com, 2025 r.