Padaczka. Psychosomatyka i metafizyka padaczki
MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык
Masz epilepsję? Oczywiście, najpierw trzeba wyeliminować przyczyny, które prowadzą do problemów i chorób serca. Przeanalizujmy metafizyczne (subtelne, mentalne, emocjonalne, psychosomatyczne, podświadome, głębokie) przyczyny epilepsji.
Oto co piszą na ten temat światowej sławy eksperci w tej dziedzinie oraz autorzy książek na ten temat.
Lise Bourbeau w swojej książce „Twoje ciało mówi: 'Kochaj siebie!'” pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach epilepsji:
Blokada fizyczna
Epilepsja to przewlekła choroba mózgu, charakteryzująca się mniej lub bardziej częstymi napadami drgawek, ogólnych lub lokalnych, przebiegających według określonego schematu. Napady pojawiają się nagle i zwykle trwają krótko. W zależności od cech napadów i przebiegu epilepsji wyróżnia się jej liczne formy.
Blokada emocjonalna
Osoba cierpiąca na epilepsję nie potrafi wybaczyć sobie jakiegoś błędu. Obwinia się i na różne sposoby stara się ukryć swoje błędy. Nie kocha siebie wystarczająco. Ten brak miłości próbuje uzupełnić miłością innych ludzi. Jego ukryta wewnętrzna agresja obraca się przeciwko niemu samemu, ponieważ podczas napadu przejawia przemoc wobec samego siebie.
Pierwsze napady w dzieciństwie pozwalają przyciągnąć powszechną uwagę i miłość lub odwrócić uwagę otoczenia od popełnionych błędów. W tym wieku epilepsja może również służyć dziecku jako sposób na zjednoczenie rodziny, ponieważ opieka nad nim wymaga od rodziców wspólnych działań i ścisłej współpracy.
Blokada mentalna
Jeśli cierpisz na epilepsję, czas zrozumieć, że aby uzyskać miłość innych, musisz najpierw okazać im miłość. Co zasiejesz, to zbierzesz. Nie musisz już cierpieć, aby otrzymać miłość. Twoi bliscy kochają cię o wiele bardziej, niż kiedykolwiek mogłeś sobie wyobrazić, ale ty nie chcesz tego zrozumieć.
Spróbuj dowiedzieć się od ludzi, których kochasz, jak cię postrzegają. Masz prawo popełniać błędy, więc nie obwiniaj się niepotrzebnie i nie myśl, że te błędy pozbawią cię czyjejś miłości. To pomoże ci pozbyć się myśli o agresji i okazać całą delikatność, na jaką cię stać. Zobacz także artykuł KONWULSJE.
Blokada duchowa i konkluzja
Aby zrozumieć blokadę duchową, która utrudnia zaspokojenie ważnej potrzeby twojego prawdziwego Ja, zadaj sobie pytania zawarte na końcu tej książki. Odpowiedzi na te pytania pozwolą ci dokładniej określić prawdziwą przyczynę twojego problemu fizycznego.
Debbie Shapiro w swojej książce „Mind Healing Body” pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach epilepsji: Epilepsja rozwija się w wyniku zaburzenia połączeń między komórkami mózgu, co powoduje, że jeden strumień impulsów staje się tak silny, że tłumi aktywność pozostałych. Napad padaczkowy charakteryzuje się całkowitą utratą świadomości, czasami trwającą kilka minut, i towarzyszą mu gwałtowne drgawki. W 2/3 przypadków stan fizyczny chorego na epilepsję nie odgrywa istotnej roli, podczas gdy w pozostałych przypadkach występuje związek przyczynowy choroby z urazem mózgu, urazem głowy lub infekcją tkanki mózgowej.
Epilepsja świadczy o przeciążeniu połączeń nerwowych: to, z czym musimy się zmierzyć w życiu, okazuje się tak trudne, że pojawia się pragnienie „odcięcia się”. To poczucie przeciążenia może być w rzeczywistości wynikiem ekstremalnych wydarzeń w naszym umyśle. Ta ekstremalność czyni nas zarozumiałymi, uważającymi się za lepszych od innych — czy ktoś inny może zrozumieć, co to znaczy mieć napady? Epilepsja to także krzyk o pomoc, uwagę i miłość, być może wynik doznanej zniewagi lub odrzucenia. Stan ten wyznacza szczególną pozycję epileptyka, sprawia, że jest inny niż reszta, uzasadnia jego roszczenia do zwiększonej uwagi i umacnia poczucie wyższości. Zaburzenie połączeń mózgowych oznacza brak komunikacji, a w tym przypadku mamy brak komunikacji między nami a naszą wewnętrzną istotą, czyli tą naszą częścią, która jest pewna i kochana, ale z którą nie możemy się połączyć. Epilepsja to uszkodzenie głowy, które wskazuje na przewagę abstrakcyjnego, na nadmierne zaangażowanie w sfery psychiczne i, w związku z tym, na dążenie do unikania kontaktu z rzeczywistością; to odmowa uznania gruntu pod nogami, otaczającego świata, który jest tak bezpieczny i kochający.
Valerij V. Sinelnikow w swojej książce „Pokochaj swoją chorobę” pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach epilepsji (drgawek, konwulsji, skurczów):
Jest to wynik silnego napięcia psychicznego. Takie napięcie może być wywołane panicznym, podświadomym strachem, manią prześladowczą, uczuciem silnej wewnętrznej walki, pragnieniem popełnienia przemocy. Osoba tak bardzo nakręca się swoimi myślami, że ciało czasami odmawia jej posłuszeństwa i wykonuje chaotyczne ruchy. Podczas napadu świadomość całkowicie lub częściowo zanika. To dodatkowo podkreśla, że przyczyny choroby są ukryte w podświadomości.
Odkryłem, że u osób skłonnych do drgawek występuje wysoki poziom podświadomej agresji wobec otaczającego świata i ludzi. Ta agresja może przejawiać się w nienawiści, pogardzie, zazdrości.
Leczyłem dziewczynę, która miała 17 lat i chorowała na epilepsję. Napady pojawiły się u niej wkrótce po rozpoczęciu menstruacji. Lekarze oczywiście nie starali się ustalić przyczyn i wszystko zrzucili na wiek dojrzewania. Świadomość dziewczyny wyłączała się na krótko, zespół drgawkowy był wyraźny w niewielkim stopniu, ale bardzo ją to przerażało i jej rodziców. Próbowała brać leki przepisane przez neurologa, ale po pewnym czasie przestała je brać. Jak powiedziała: „Po ich przyjęciu zaczęły się u mnie jakieś dziwne, ewidentnie nienormalne zmiany psychiczne”.
Zaczęliśmy badać podświadome przyczyny choroby i okazało się, że jest to bardzo silna agresja wobec rodziców i mężczyzn. Te programy „milczały”, dopóki była dzieckiem, a zaczęły działać aktywnie w okresie dojrzewania. Przeprowadziłem z nią dwa seanse i napady ustały.
Po półtora roku przyszła do mnie ponownie.
— Doktorze, wie pan, przez półtora roku nie było napadów i czułam się świetnie, ukończyłam szkołę z wyróżnieniem. Ale niedawno poczułam, że moja świadomość jakby się wyłącza. To zdarzyło się tylko raz. Nie było żadnych napadów. Ale zaczęłam się niepokoić i postanowiłam od razu do pana przyjść.
— Może sama mi powiesz, jakie są przyczyny — zaproponowałem. — W końcu wiele się nauczyłaś podczas naszej wspólnej pracy.
— Tak, domyślam się, jaka jest przyczyna — powoli powiedziała dziewczyna. — W tym roku postanowiłam iść na studia do innego miasta, a rodzice nalegają, żebym studiowała w pobliżu nich.
Na tej podstawie doszło między nami do konfliktu. Tak, teraz rozumiem, znowu pojawiły się stare myśli.
Kiedyś, gdy dopiero zaczynałem swoją praktykę lekarską, byłem świadkiem, jak pewien ludowy uzdrowiciel leczył epilepsję u młodego chłopaka. Posadził go w kręgu i zaczął odmawiać określone modlitwy. Chłopak zaczął się kręcić, wykrzywiać. Uzdrowiciel chodził wokół i czytał modlitwy, a chłopak siedział w kręgu i skręcał się. Widok był naprawdę dramatyczny. W końcu uzdrowiciel zatrzymał się, uniósł ręce do góry i wykrzyknął: „Odejdź, szatanie!” Chłopak, krzywiąc usta i wyraźnie nie z własnej woli, jęknął: „Nie wyjdę”. Uzdrowiciel ponownie zaczął odmawiać modlitwy i chodzić wokół ze świeczką. Na koniec rytuału ponownie wykrzyknął te same słowa. Chłopak ponownie jęknął, ale już ciszej. Wszystko się powtórzyło. Po trzecim razie chłopak opadł na podłogę z wyczerpania i zasnął. Spał bardzo długo, a potem poszedł do domu. Napady więcej się nie powtórzyły. Byłem zszokowany. „Silny uzdrowiciel, — pomyślałem. — Też tak chcę się nauczyć. Dokładnie jak w Nowym Testamencie, kiedy Jezus wypędzał demony!”
Postanowiłem obserwować tego chłopaka. Przez pół roku czuł się dobrze, napady się nie pojawiały. Ale pewnego dnia wrócił. Napady zaczęły się ponownie i były silniejsze niż przed leczeniem. Uzdrowiciel przeprowadził ten sam rytuał leczenia. Poprawa nastąpiła ponownie, ale już nie na długo, tylko na jeden dzień, po czym napady powróciły. W przyszłości te same modlitwy już nie pomagały, a rodzice chłopaka byli zmuszeni zwrócić się o pomoc do medycyny oficjalnej, choć już z doświadczenia wiedzieli, że tabletkami tej choroby wyleczyć się nie da.
Po tym przypadku zrozumiałem, że nie można wypędzać demona lub szatana, czyli choroby, z duszy. Trzeba usuwać przyczynę choroby. O tym przestrzegał Jezus Chrystus. Mówił, że demon, którego wypędzono, wróci ponownie i przyniesie ze sobą jeszcze siedmiu, gorszych od pierwszego. A kilka lat później doszedłem do przekonania, że nie ma w ogóle mocy ciemnych czy jasnych. Każdą siłę można obrócić na korzyść sobie i innym.
A co z tym chłopakiem? Przeprowadziłem z nim kilka sesji. Udało mi się znacznie złagodzić jego stan za pomocą leków homeopatycznych i hipnozy. Potem straciłem go z oczu. Później badałem jego programy podświadome i odkryłem, że przyczyną jego drgawek była najsilniejsza podświadoma agresja wobec otaczającego świata.
Często epilepsja pojawia się w okresie dojrzewania, właśnie wtedy, gdy rozpoczyna się dojrzewanie płciowe. To uruchamia pewne negatywne programy podświadome. Rośnie wewnętrzne napięcie.
Niedawno na wizytę przyjechała matka z 15-letnią córką z okolicy. Trzy lata temu dziewczynka miała w nocy napad, który towarzyszył utratą przytomności i drgawkami. Potem te napady się powtarzały. Lekarze postawili diagnozę „epilepsja” i przepisali leki chemiczne.
— Proszę powiedzieć, — zwróciłem się do jej matki, — czy dziewczynka miała miesiączkę?
— Do tej pory jej nie miała, — odpowiedziała. — Poza tym USG wykazało, że ma bardzo małą, niedorozwiniętą macicę.
— Teraz dam wam specjalne środki homeopatyczne, — powiedziałem, — które będziecie przyjmować ściśle według schematu. Na początku nastąpi pogorszenie stanu, napady mogą się nasilić i być częstsze. Ale potem pojawi się miesiączka i choroba zniknie. Irino, — zwróciłem się do dziewczynki, — czy mama opowiadała ci coś o menstruacjach, o dojrzewaniu płciowym?
— Nie, — odpowiedziała zawstydzona.
— W takim razie opowiem ci, a przy okazji mama posłucha.
Po tym przeczytałem dziewczynce całą lekcję o dojrzewaniu płciowym, o roli kobiety w tym świecie, o radości macierzyństwa i o małżeństwie.
Po miesiącu wrócili na wizytę kontrolną.
— Jak się macie? — zapytałem.
— Doktorze, — zaczęła swoją opowieść matka dziewczynki, — wszystko było tak, jak pan powiedział. Na początku było pogorszenie. Trwało to trzy dni, a właściwie trzy noce, a potem wszystko się uspokoiło i po tygodniu pojawiła się miesiączka. Teraz czuje się świetnie. W tym czasie nie było napadów. Normalizowało się oddawanie moczu i zniknęły obrzęki. Chcielibyśmy umocnić sukces.
To już nie pierwszy przypadek w mojej praktyce, gdy po odpowiednio dobranym leczeniu ta straszna choroba znika. A przecież w medycynie oficjalnej uważa się ją za nieuleczalną. Dlaczego? Ponieważ podejście do choroby jest niewłaściwe.
Przeanalizujmy zasadniczy schemat epilepsji. Jeśli weźmiemy za podstawę komponentę elektryczną, to okazuje się, że przy tej chorobie w korze mózgowej istnieje patologiczne ognisko. Impulsy elektrochemiczne nie mogą swobodnie przez nie przechodzić. Ładunek stopniowo się gromadzi, a w pewnym momencie następuje „przepięcie” całego systemu. Silny impuls dociera do błon mózgowych i do całego ciała. Objawia się to drgawkami, utratą przytomności.
Leki chemiczne tłumią nie tylko patologiczne ognisko, ale i całą korę mózgową ze wszystkimi tego konsekwencjami.
Opracowałem zasadniczo nowe podejście do leczenia tej choroby. Dlaczego tłumić patologiczne ognisko? Trzeba stworzyć nowe połączenia w korze mózgowej, a impulsy elektryczne będą przechodzić obok tego ogniska. I stopniowo ten obszar mózgu całkowicie się zregeneruje i będzie mógł znowu przejąć swoje funkcje. Przetestowałem ten model na kilku pacjentach — wyniki są doskonałe.
Doktor Luulet Viilma w swoich pracach pisze o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach epilepsji:
Stres szkodliwy dla mózgu to bezsensowność. Nagromadzenie tej energii prowadzi do epilepsji (przemyślenie "martwych" myśli - bezsensowne jest o tym myśleć, mówić itp.) Jeśli robisz coś, co uważasz za bezsensowne, aby nie cierpieć, uwolnij swoją bezsensowność. Ta energia ma patologiczny wpływ na płyn mózgowy. Beznadziejność prowadzi do powiększenia. Wszystkie jamy w ciele mogą się rozszerzać, z wyjątkiem mózgu, ponieważ jest on ograniczony czaszką.
Musisz uwolnić swoich dziadków i babcie. I rodziców. Osoba, która uważa się za dobrą, myśli, że jest dobroczyńcą i zazwyczaj nie dostrzega innych, uważając ich za złych. Zauważa sławnych i swoich, ale tak zwanych bezużytecznych nie. Dobroczyńca gotów jest rozdzielić się na kawałki, byleby wszystko się udało. Niestety, życie to nie tylko dobre. W duszy gromadzą się rozczarowania i człowiek staje się zgorzkniały na życie. Zazwyczaj nie okazuje gniewu, a z czasem i radość także. Ukryty gniew może być ukryty tak głęboko, że nawet najzręczniejszy prowokator będzie rozczarowany. Szukając prawdy, człowiek wpada w rozpacz, gdy mu się zwraca uwagę na błędy. Stłumiony gniew tej osoby ujawni się dopiero u wnuka, ponieważ jego dziecko jest przyzwyczajone do maksymalnego tłumienia siebie. Gniew dwóch pokoleń wybucha na zewnątrz w trzecim pokoleniu w postaci epilepsji.
Zrozum głównie, że sam pochłonąłeś dużą ilość tych energii (obowiązkowość, bezsensowność, beznadziejność, gniew i strach) i tylko dlatego odrodziłeś się w tym rodzie. Teraz oczyszczając swoją duszę, pomagasz również wszystkim swoim krewnym. To twoja lekcja i ich również.
Такие заболевания не лечатся быстро. Но Вам и не нужно торопиться. Главное увидеть свои ошибки и их исправить, тогда сможете реально почувствовать силу рассудительности.
Болезнь сможет уйти сама - это побочный эффект обретения достоинства.
Бодо Багински и Шармо Шалила в своей книге «"Рейки" - универсальная энергия жизни» пишут о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах эпилепсии:
Эпилептический припадок - это переживание и освобождение от прежде подавляемых сил и агрессии. Припадок понуждает тебя прекратить держать себя в руках, и таким образом освободиться от воспоминаний и своего сознания.
Возможное решение, способствующее исцелению
Уважай энергии внутри тебя, не осуждай их и не пытайся вытеснить в подсознание. Взгляни на себя сознательно. Попробуй быть сознательным и во сне. Переживи и прими все, что в процессе засыпания придет тебе в голову, и позволь этому случиться. Так ты будешь учиться отдавать и оставлять позади, и тебя не нужно будет понуждать к этому припадками.
Наталья Виторская в своей книге «Причины болезней и истоки здоровья» пишут о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах эпилепсии:
Известно, что духовный рост человека происходит в результате расширения его сознания. Не удивительно, что люди испокон веков стремились выйти за рамки обычных представлений, изменить состояние своего сознания с помощью транса, наркотиков и другими способами. А эпилепсия — это природный способ отключить сопротивление ума, снять ментальный контроль своих состояний, найти в себе способность отдаваться чужой воле, доверять миру. Природа возвращает человека к эволюционному использованию своих способностей, приводя его, в лучшем случае, к осознанию смысла своей жизни и пониманию всеобщего единства.
Эпилепсией страдали многие великие люди: Л. Н. Толстой, Ф. М. Достоевский, Наполеон. Их гениальность помогала им осознать истинную причину заболевания. «В болезни, в страданиях отпадает суеверие материальной жизни и появляется сознание реальной духовной жизни, чтоб здесь, сейчас исполнять волю Бога» (Л.Н. Толстой). Воистину, в каждой болезни скрыты резервы к самоизлечению!
Причины
Закрытость человека высшим энергиям Творца. Неумение жить в соответствии с принципом всеобщего единства и взаимообусловленности при наличии потенциальных способностей воздействия на большие массы людей. Умственная активность, ведущая к созданию ложных представлений о себе и об окружающем мире. Непонимание стратегии своего развития при повышенном чувстве долга, совести и ответственности. В случае алкоголизма — сознательный уход от жизненных проблем и отказ от духовного развития. Злоупотребление своей волей и влиянием на других людей. Недостаток гибкости в мировосприятии и общении. Ограничения ума (неправильное отношение к чувству долга, к противоположному полу, догматизм любого рода) мешают творческому проявлению внутренних способностей и талантов.
Рекомендации
Учитесь уступать, слушать и чувствовать окружающих. Расширяйте свое сознание не только за счет получения информации, но и путем постоянного применения полученных знаний на практике. Отслеживайте, не препятствуют ли ваши действия развитию. Постоянно упражняйтесь в доверии к другим людям. Это не легко, но рождает близость и дружбу. Не пытайтесь волевым усилием устранить все препятствия на вашем пути. Важно разобраться в причинах возникновения проблем и изменить в себе то, что их вызывает. Жизненные трудности — это необходимое условие для роста и приобретения зрелости. Научитесь пользоваться приемами релаксации, осознанными медитативными и дыхательными практиками.
Луиза Хей в своей книге «Исцели себя сам» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с эпилепсией:
Причины болезни
Мания преследования. Отказ от жизни. Ощущение интенсивной борьбы. Насилие над собой.
Возможное решение, способствующее исцелению
Отныне я считаю жизнь вечной и радостной.
Владимир Жикаренцев в своей книге «Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь» указывает на главные негативные установки (приводящие к болезням) и гармонизирующие мысли (ведущие к исцелению) связанные с эпилепсией:
Негативная установка:
Чувство преследования. Отрицание жизни. Чувство огромной борьбы. Насилие по отношению к себе.
Возможное решение, способствующее исцелению
Я выбираю рассматривать жизнь как вечную и радостную. Я вечен (вечна), меня наполняют радость и покой.
Психолог Елена Гуськова на своём сайте пишет о возможных психосоматических, психологических и метафизических причинах эпилепсии:
Представьте себе, что человека завернули в одеяло так, что он не может двигать руками и ногами и поставили над ним некую установку, которая крутится у лица. В течение пары часов человек наблюдает за тем, как опасность приближается к нему, но он ничего не может сделать.
За это время он вполне может сформировать огромную внутреннюю готовность тела сопротивляться. Но особенность этого сопротивления такова, что тело напрягается, но разрядиться этот заряд напряжения не может, ведь руки и ноги связаны.
Напряжение тела идёт, идёт, комок энергии растёт, растёт, но разрядки через туловище нет. И тогда остаётся единственный способ разрядки — через голову. В данной ситуации — через головной мозг. В этом и есть суть эпилепсии — проявление разряда нейронов головного мозга.
Любопытно, что, что эпилепсия с греческого переводится как «схваченный», «пойманный». Слово изобрели, как я понимаю, из наблюдения за приступом, но оно же лежит и в основе болезни.
Мой первый случай психосоматики эпилепсии был связан как раз с такой установкой в буквальном смысле. Со стоматологическим сверлом.
Девушке делали операцию на зубы и дёсна, и операция сильно затянулась. Она не могла двигаться часа полтора, и очень скоро у неё произошел первый ночной приступ. Врачи определили его как эпилептический.
Уже после второго приступа она стала искать психосоматолога по этому вопросу, и я думаю, что это было хорошим решением. Недавно возникшим напряжением намного быстрее и эффективнее заниматься, чем хроническим случаем. Просто потому, что в сознании ещё свежи подробности ощущений, и их легко извлекать для работы.
Какая работа в данном случае была проведена? Возвращение в момент операции, отслеживание полного внутреннего образа физического напряжения, постепенное расслабление в этом образе. А также главное — изменение реакции на опасность и обездвиженность. Тебя зажали, а ты не вызываешь сопротивление и борьбу внутри себя (психосоматика Satori Healing).
To jest najtrudniejsze, ale i najciekawsze, ponieważ takie napięcie jest przyczyną choroby.
Logiczne pytanie: dlaczego ludzie doświadczają ataków wielokrotnie i wywołują je w sobie, nawet jeśli nie zawsze znajdują się w tak stresujących sytuacjach?
Chodzi o to, że jeśli nieświadomie uznaliśmy taką sytuację, jak operacja stomatologiczna, za ważną dla naszej psychiki, pozostanie ona w niej oznaczona jako niebezpieczna, a zatem ważna do przechowywania w nieświadomości. Reakcja na niebezpieczeństwo — silne napięcie ciała, przenoszące się z mięśni tułowia do mózgu — również zostanie zachowana. I każda sytuacja, którą psychika zakoduje jako podobną lub choćby trochę niebezpieczną (jak ta operacja stomatologiczna), wywoła napięcie, które uwolni się w formie ataku padaczkowego.
Dlatego podczas psychoterapii trzeba dobrze przyjrzeć się obrazowi niebezpieczeństwa (w tym przypadku — wiertło stomatologa), uspokajając swoją reakcję na nie. Wtedy to niebezpieczeństwo się rozpadnie i nie będzie już zapisywane w psychice jako istotne.
Czasem wewnętrzny obraz niebezpieczeństwa po pewnym czasie znika, a choroba ustępuje sama.
Na przykład znam przypadek, gdy epilepsję zdiagnozowano u dziewczynki w wieku trzech lat. Ataki zaczęły się wkrótce po przeprowadzce rodziny do nowego domu po pożarze w starym domu.
Gdy wybuchł pożar, była noc. Matka chwyciła małą córkę, zawinęła ją w koc i wybiegła na ulicę. Podczas gdy mężczyźni próbowali uratować budynek, matka z córką z przerażeniem patrzyły na płomienie z boku.
Dwa czynniki — niesamowicie silny strach z powodu zagrożenia fizycznego i niemożność poruszenia się — połączyły się, a organizm przekształcił stres w epilepsję.
Jednak wszystko skończyło się dobrze. Po pewnym czasie cała rodzina całkowicie wyzdrowiała z szoku, a ataki u dziewczynki ustały.
Myślę, że zauważyliście w powyższych przykładach, że bohaterowie naszych historii mieli fizyczne okoliczności — fotel stomatologiczny, koc — które uniemożliwiały im ruch.
Jednak takie ograniczenia wcale nie muszą być materialne. Człowiek sam może popaść w osłupienie, które nie pozwoli napięciu rozładować się na poziomie ciała, ale przeniesie się do głowy.
Na przykład, chłopiec po raz pierwszy doświadczył ataku padaczkowego po rozmowie z dyrektorem szkoły, która krzyczała i groziła mu, a on stał na miejscu i nie poruszał się.
Albo też padaczka może zacząć się po tym, jak człowiekowi grożono bronią i z przerażenia długo pozostawał w stuporze.
Co jeszcze jest ważne. NIE ZAWSZE padaczka może wywołać się po poważnym, oczywistym wyzwalaczu. Długotrwałe napięcie w rodzinie, gdy ojciec krzyczy na matkę, a dziecko się boi, lub matka krzyczy na dziecko, a ono zamiera ze strachu, może stopniowo gromadzić się w ciele, i w pewnym momencie uruchamia się mechanizm choroby u dziecka. Każda długotrwała sytuacja, na którą człowiek reaguje silnym napięciem i zamieraniem, może prowadzić do choroby.
I wtedy mamy do czynienia z długotrwałą, przewlekłą chorobą. Praca psychoterapeutyczna już nie będzie szybka. Osoba musi być bardzo świadoma, aby zauważać nawet drobne napięcia w swoim ciele w odpowiedzi na stresujące sytuacje. Zauważać — i relaksować się, zauważać — relaksować się. I stopniowo, w ciągu miesięcy samodzielnej, odpowiedniej pracy, ciało odzyska normalną reakcję na stres, a choroba ustąpi.
Poszukiwania i badania metafizycznych (subtelnych, mentalnych, emocjonalnych, psychosomatycznych, podświadomych, głębokich) przyczyn epilepsji trwają. Materiał ten jest stale aktualizowany. Prosimy czytelników o pisanie swoich komentarzy i przysyłanie uzupełnień do tego artykułu. Ciąg dalszy nastąpi!
© Andrei ZHALEVICH
www.zhalevich.com
Wykorzystane źródła
- Andrei Zhalevich. ŚWIATOROZUMIENIE. Poszukiwanie głębokich znaczeń, odkrycie pierwotnych przyczyn i wyższych przeznaczeń. - Wrocław: Zhalevich.Com, 2023 r.
- Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
- Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
- Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
- Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
- Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
- Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
- Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
- Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
- Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
- Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
- Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
- Дебби Шапиро. Разум лечит тело. - Мн.: Попурри, 1998 г.
i inne źródła na temat psychosomatyki i Światorozumienia
