Arogancja, pycha
MOWA : Język polski | Pra-Mowa | Русский язык
Arogancja (lit. Фанабэрыстасць (Pycha), рус. Высокомерие) - wyrażanie przesadnej, pyszałkowatej, bezczelnej pewności siebie połączone z ostentacyjnym lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się.
Ekwiwalenty
- Pycha.
- Hardość.
- Fanaberia.
- Fanaberyjność.
- Zuchwalstwo.
- Impertynencja.
- Buta.
- Tupet.
- Bezczelność.
- Wyniosłość.
Próżność (łac. vana gloria lub inanis gloria, lit. славалюбства, ганарыстасць, пыхлівасць, фанабэрыя, рус. Тщеславие) – rodzaj pychy przejawiająca się w chęci olśniewania innych, zwracania uwagi na rzeczy zewnętrzne.
Hybris, także hubris (od starogreckiego ὕβρις [hýbris] – „pycha, bezczelność”), to arogancja, duma, buta, wyniosłość, pycha rodowa lub majestat władcy, nadmierna miłość siebie (nadmierna dawka miłości własnej). Pycha stanowi przekroczenie miary, którą bogowie wyznaczyli człowiekowi, stanowi więc wyzwanie wobec bogów i ściąga na człowieka ich karę.
Krynicy / Źródła
- Andrei Zhalevich. Światlow̆nik. - W̆rocław̆: Zhalevich.Com, 2025 r.
