Serce. Psychosomatyka i metafizyka chorób serca

Z M.O.W.A.

MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык

Niepokoi cię serce? Zaczęły się u ciebie problemy z sercem? Oczywiście najpierw należy usunąć przyczyny, które prowadzą do problemów i chorób serca. Rozważmy metafizyczne (subtelne, mentalne, emocjonalne, psychosomatyczne, podświadome, głębokie) przyczyny problemów z sercem.

Oto co piszą o tym światowej sławy eksperci w tej dziedzinie i autorzy książek na ten temat.

Lise Bourbeau w swojej książce "Twoje ciało mówi: Pokochaj siebie!" pisze o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach problemów i chorób serca:
Serce zapewnia krążenie krwi w organizmie człowieka, funkcjonując jak potężna pompa. Z powodu chorób serca umiera obecnie znacznie więcej ludzi niż z powodu jakichkolwiek innych chorób, wojen, katastrof itp. Ten życiowo ważny organ znajduje się w samym centrum ciała człowieka.
Blokada emocjonalna. Kiedy mówimy, że człowiek się koncentruje, oznacza to, że pozwala swojemu sercu podejmować decyzję, czyli działa w harmonii z samym sobą, z radością i miłością. Wszelkie problemy z sercem są oznaką przeciwnego stanu, czyli stanu, w którym człowiek wszystko bierze zbyt mocno do serca. Jego wysiłki i przeżycia wykraczają poza jego możliwości emocjonalne, co skłania go do nadmiernej aktywności fizycznej. Najważniejszym przesłaniem, które niosą w sobie choroby serca, jest "POKOCHAJ SIEBIE!". Jeśli człowiek cierpi na jakąś chorobę serca, oznacza to, że zapomniał o własnych potrzebach i ze wszystkich sił stara się zasłużyć na miłość otoczenia. Nie kocha siebie wystarczająco.
Blokada mentalna. Problemy z sercem mówią o tym, że musisz natychmiast zmienić swoje podejście do samego siebie. Uważasz, że miłość może pochodzić tylko od innych ludzi, ale byłoby znacznie mądrzej otrzymać miłość od samego siebie. Jeśli jesteś zależny od czyjejś miłości, tę miłość trzeba ciągle zasługiwać.
Kiedy uświadomisz sobie swoją wyjątkowość i nauczysz się szanować siebie, miłość - twoja miłość do siebie - będzie zawsze z tobą i nie będziesz musiał starać się wciąż na nowo, aby ją otrzymać. Aby przywrócić kontakt ze swoim sercem, postaraj się mówić sobie przynajmniej dziesięć komplementów dziennie.
Jeśli dokonasz tych wewnętrznych zmian, twoje fizyczne serce zareaguje na nie. Zdrowe serce wytrzymuje oszustwa i rozczarowania w sferze miłości, ponieważ nigdy nie pozostaje bez miłości. Nie oznacza to, że możesz nic nie robić dla innych; przeciwnie, powinieneś nadal robić wszystko, co robiłeś wcześniej, ale już z inną motywacją. Powinieneś robić to dla własnej przyjemności, a nie po to, by zasłużyć na czyjąś miłość.
Blokada duchowa polega na tym samym, co w przypadku problemów z oczami (patrz OCZY: metafizyczne przyczyny problemów ze wzrokiem i chorób oczu, podpunkt "Oczy ogólnie i ogólne problemy ze wzrokiem").

Bodo Baginski i Shalila Sharamon w swojej książce "Reiki - uniwersalna energia życiowa" piszą o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach problemów i chorób serca:
Serce - materialny symbol naszych emocji i zdolności do kochania. Krew odpowiada za siłę życiową i witalność, a w procesie krążenia krwi siła życiowa i radość życia, budzące się dzięki zdolności serca do kochania i odczuwania, są rozprowadzane po całym ciele. Za pomocą Reiki odkryjesz miłość w sobie samym, poznasz radość i siłę życiową ukryte w tobie i w stworzeniu, i będziesz mógł swobodnie dawać je innym.
I w tym przypadku obserwujemy pewne wskazówki w naszym języku, wyraźnie mówiące, w jakim kierunku rozwija się symptom. Tak więc mówimy o bezduszności, o zimnym sercu. Za symptomami zazwyczaj kryją się długotrwałe problemy emocjonalne: brak radości, negowanie uroku życia, wiara w walkę o przetrwanie. Choroba zmusza cię do ponownego wsłuchania się w twoje serce, co na przykład jeszcze bardziej ekstremalnie objawia się przy uczuciu strachu.
Zapytaj siebie, czy twoja głowa i serce, umysł i uczucia są w równowadze? Czy czujesz żywy puls swojego życia? Czy żyjesz całym sercem? Czy dobrowolnie wsłuchujesz się w swoje serce, czy zmusza cię do tego choroba? Jeśli odpowiesz na wszystkie te pytania: "Tak!", problemy z sercem natychmiast znikną. Nie będą już potrzebne!
Tachykardia. Przyspieszone bicie serca świadczy o emocjonalnej przeszkodzie, o naruszeniu zwykłego dla ciebie porządku. Coś wyszło z równowagi.
Świadomie zintegruj w życiu to, co wydaje się naruszać twój porządek. Przyjmij to do swojego serca!
Zwężenie naczyń wieńcowych (angina pectoris) zawsze jest związane ze strachem. I tutaj spotykamy wskazówki w naszym języku: znamy kamienne serce, skamieniałe serce, zastygłe serce, twarde serce. Oddzieliłeś swoje ego od całości życia i tym zablokowałeś własne uczucia. Ale rozdzielenie zawsze wywołuje wrogość, to, przed czym zaczynamy się bronić. Poczytaj na ten temat piątą księgę Mojżesza w Biblii, rozdział 15, werset 7. Rodzi się w tobie strach, który próbujesz kompensować pragnieniem władzy. Zwężenie naczyń wieńcowych to tylko sygnał na poziomie fizycznym, tylko konsekwencja.
Otwórz się także na te rzeczy, których się boisz, bo jeśli jesteś zbyt wąski, to nie tylko nic nie może z ciebie wyjść, ale też nie może wejść. A przecież żyjemy w ciągłej wymianie z innymi i wąskość zawsze oznacza tylko blokadę. Hojnie daruj to, co jest w tobie pięknego!

Walerij W. Sinielnikow w swojej książce "Pokochaj swoją chorobę" pisze o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach problemów i chorób serca:
Uważa się, że serce symbolizuje życiowe centrum człowieka. Jego zdolność do cieszenia się życiem, życia w zgodzie z samym sobą i z otaczającym światem. Żyjemy, dopóki bije nasze serce. Krew jest materialnym symbolem naszej duszy. Krew to radość i siły życiowe, a naczynia dostarczają radość i siłę każdej komórce naszego ciała.
Bóle serca, dusznica bolesna powstają z niezaspokojonej miłości: do siebie, bliskich, otaczającego świata, do samego procesu życia. Ludzie z chorym sercem mają deficyt miłości do siebie i do ludzi. Przeszkadzają im kochać zastarzałe urazy i zazdrość, żal i ubolewania, strach i gniew. Czują się samotni lub boją się samotności. Nie rozumieją, że sami tworzą sobie samotność, odgradzając się od ludzi, opierając się na starych urazach. Ciążą na nich emocjonalne dawne problemy. Kładą się "ciężkim brzemieniem", "kamieniem" na sercu. Stąd - deficyt miłości i radości. Po prostu zabijasz w sobie te boskie uczucia. Jesteś tak zajęty swoimi i cudzymi problemami, że dla miłości i radości nie zostaje miejsca i czasu.
— Doktorze, nie mogę nie martwić się o swoje dzieci, — mówi mi pacjentka. — Córka ma męża alkoholika, syn rozstał się z żoną, a ja martwię się o wnuki, jak sobie radzą, co z nimi. Serce mnie boli za nich wszystkich.
— Rozumiem, że chce pani tylko dobrego dla swoich dzieci i wnuków. Ale czy ból w sercu to najlepszy sposób, by im pomóc?
— Oczywiście, że nie, — odpowiada kobieta. — Ale nie umiem inaczej.
Serce często boli u tych ludzi, którzy są przepełnieni litością i współczuciem. Dążą do pomocy: ludziom, biorąc na siebie ich ból i cierpienia ("Człowiek o dobrym sercu", "Serce krwawi", "Brać sobie coś do serca")
- Jest w nich bardzo silne pragnienie pomocy bliskim, otaczającym ludziom. Ale używają do tego dalekich od najlepszych sposobów. I przy tym całkowicie zapominają o sobie, ignorują siebie. W ten sposób serce stopniowo zamyka się na miłość i radość. Jego naczynia się zwężają.
Litość i współczucie to nie miłość. Bądźcie miłosierni, a nie współczujący. Miejcie miłe serce. Pomagajcie ludziom z miłością i radością. Łączcie w sobie miłość do ludzi i miłość do siebie. Ważne jest zrozumienie, że z drugim człowiekiem można podzielić się tylko tym, co sam posiadam. Jeśli mam w sobie dużo dobrych i jasnych uczuć, to mogę się tym podzielić z bliskimi.
Być otwartym na świat, kochać świat i ludzi, a przy tym pamiętać i dbać o siebie, o swoje interesy i zamiary — to wielka sztuka. Pamiętacie? "Kochaj bliźniego swego jak siebie samego!"
Dlaczego ludzie zapominają o drugiej części tego przykazania?
Człowiek o dobrych zamiarach, rozumiejący, uświadamiający sobie i akceptujący swoje miejsce i przeznaczenie we Wszechświecie, ma zdrowe i silne serce.
Dobre serce wiek nie choruje, A niedobre — ciężeje.
Zło zgubiło niejedno serce.
Miej dobre serce, Umiej dobrem za dobro odpłacić.
Odkryłem, że ludzie z chorym sercem wierzą w konieczność napięcia i stresu. Dominuje u nich negatywna ocena otaczającego świata lub jakichkolwiek wydarzeń i zjawisk w nim. Praktycznie każdą sytuację rozpatrują jako stresową. To dlatego, że nie nauczyli się brać odpowiedzialności za swoje życie. Osobiście dzielę wszystkie sytuacje w swoim życiu na dwie kategorie: przyjemne i pożyteczne. Przyjemne sytuacje to te, które dają mi przyjemne przeżycia. A pożyteczne to te, w których można nauczyć się czegoś ważnego i pozytywnego.
Mam znajomego łaziebnego. Ma już siedemdziesiąt lat. Złote gody obchodził. Niedawno opowiadał mi o sobie.
— Piętnaście lat temu trafiłem do szpitala z podejrzeniem zawału serca. Ciężko mi wtedy było. Myślałem, że to już koniec. No nic, lekarze wsparli, podleczyli. A kiedy wypisywałem się, to jeden mądry lekarz mi powiedział: "Jeśli chcesz mieć zdrowe serce, zapamiętaj: nigdy nikogo nie krytykuj i z nikim się nie kłóć. I nawet jeśli obok ktoś kogoś krytykuje, uciekaj stamtąd jak najdalej. Wybieraj sobie dobrych ludzi i sam bądź dobry". Tak zapamiętałem jego słowa na całe życie. Jeśli w trolejbusach się kłócą, wysiadam i wsiadam do busa. Sąsiadki-emerytki żartują: "Siemienycz stał się bogaczem, jeździ taksówkami". A ja myślę, że nie warto oszczędzać na swoim zdrowiu.
Za to teraz mogę w łaźni wypocić miotełką od razu trzy osoby. I czuję się wspaniale.
Jedna moja pacjentka z wadą serca w rozmowie często używała takich fraz:
— Doktorze, ciągle żałuję ludzi.
— Potępiam "w sercu".
— Biorę sobie do serca.
— Świat jest taki niesprawiedliwy.
"Brać sobie do serca", "Człowiek o dobrym sercu", "Kamień na sercu", "Serce krwawi", "Zimne serce", "Bezduszny" — jeśli używasz podobnych fraz, to masz predyspozycje do chorób serca lub już jest ono chore. Przestań nosić w swoim sercu coś nieprzyjemnego. Uwolnij się, uśmiechnij się, wyprostuj się, poczuj się lekko i swobodnie.
Zaburzenia rytmu. Przypominam sobie lekcje fizjologii na uniwersytecie medycznym. Przeprowadzaliśmy wtedy doświadczenia na żabach. Żabie wycinano serce i umieszczano w roztworze fizjologicznym. I jeśli utrzymać określone warunki, serce może bić oddzielone od organizmu dowolnie długo. Wyjaśnia się to tym, że w sercu jest własny rozrusznik (węzeł zatokowo-przedsionkowy).
Ale będąc w organizmie, serce reaguje jeszcze na określone hormony, impulsy nerwowe, idące z centralnego i wegetatywnego układu nerwowego. I kiedy w naszym życiu wszystko jest w porządku, nie myślimy o naszym sercu.
Zaburzenia w pracy serca — to bezpośrednie wskazanie, że zbiliście się z własnego rytmu życia. Wsłuchajcie się w swoje serce. Na pewno podpowie wam, że narzucacie sobie obcy rytm. Gdzieś się śpieszycie, spieszcie się, krzątacie. Niepokój i strach zaczynają wami kierować, waszymi uczuciami.
U jednego z moich pacjentów powstał blok serca. Przy tej chorobie nie każdy impuls z węzła zatokowo-przedsionkowego dociera do mięśnia sercowego. I serce kurczy się z częstotliwością 30-55 uderzeń na minutę (przy normalnym rytmie 60-80 uderzeń). Powstaje zagrożenie zatrzymania serca. Medycyna w takim przypadku proponuje zrobić operację i wstawić sztuczny rozrusznik.
- Rozumie pan, doktorze, — mówi mi pacjent, — już nie jestem młody, a mam małego syna. Trzeba zdążyć dać mu wykształcenie, zapewnić godne życie. Dla tego odszedłem z mojej ulubionej pracy i poszedłem w biznes. I nie wytrzymuję tego szalonego rytmu, konkurencji. Oprócz tego, ciągłe kontrole ze strony inspekcji podatkowej. I każdemu trzeba coś dać. Zmęczyłem się tym wszystkim.
— Słusznie, — mówię, — w biznesie jest zupełnie inny rytm. I pana serce podpowiada panu, że trzeba się zatrzymać, przestać się martwić i zacząć zajmować się w życiu tym, co jest dla pana interesujące, co przynosi radość, moralne zadowolenie. To, czym pan się zajmuje teraz, — to nie pana.
— Ale przecież wielu ludzi z początkiem pierestrojki zmieniło zawód.
— Oczywiście, — zgadzam się. — Niektórym zajęcie się biznesem pomogło odkryć w sobie talenty, a wielu po prostu rzuciło się w pogoń za pieniędzmi, zapominając o swoim przeznaczeniu, zmieniając siebie, zdradzając swoje serce.
— Ale muszę przecież zapewniać byt rodzinie, — nie zgadza się on. — A w poprzedniej pracy otrzymywałem marne pieniądze.
— W takim razie, — mówię, — ma pan wybór:
albo żyje pan według narzuconego i sztucznego dla pana rytmu, albo zmienia pracę i żyje w swoim naturalnym rytmie, w zgodzie z sobą i otaczającym światem. Oprócz tego, —dodaję, —ulubiona praca, jeśli ją dobrze ustawić, może przynosić nie tylko moralne, ale i materialne zadowolenie.

Oleg G. Torsunow w swojej książce "Związek chorób z charakterem" pisze o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach problemów i chorób serca:
Lewa komora i lewy przedsionek znajdują się w lewej połowie ciała, dlatego nasz stan emocjonalny i aktywność umysłowa wpływają na stan zdrowia tej części serca.
Prawa komora i prawy przedsionek znajdują się w centrum, dlatego nasza mowa i czyny silnie wpływają na ich zdrowie.
Nie można jednym słowem, jedną cechą charakteru opisać wpływu umysłu na serce, ponieważ serce ma różne tkanki. Ma mięśnie, zastawki, naczynia, włókna nerwowe i inne tkanki. Każda z tych tkanek ma swój charakter i wszystko to dość trudno opisać, nawet przy poważnym i szczegółowym badaniu tego zagadnienia, jednym słowem lub cechą. Nasz bogaty język rosyjski nie jest na tyle bogaty, aby rozważać wszystkie cechy charakteru ze wszystkimi ich odcieniami. Dlatego spróbuję wymienić kilka cech charakteru związanych z sercem, i jeśli człowiek je posiada, to serce będzie zdrowe, jeśli nie, to odpowiednio, serce będzie chore.

Tkanka mięśniowa serca (O. G. Torsunow)
Podstawowe cechy charakteru niezbędne dla muskulatury sercowej – to dobroć, spokój w myślach, emocjach, mowie i czynach człowieka.
1. Dobry charakter daje silne serce.

  • Okrucieństwo powoduje zmniejszenie objętości tkanki mięśniowej.
  • Silne pragnienie wywołania u innych dobrego stosunku do siebie powoduje nadmierne zwiększenie rozmiarów serca.

2. Spokój prowadzi do normalizacji napięcia tkanki mięśniowej serca.

  • Jeśli człowiekowi brakuje spokoju i doświadcza częstych niepokojów, to będzie cierpieć napięcie mięśni serca.
  • Lenistwo powoduje obniżenie napięcia mięśniowego, a niepokój je podnosi.
  • Drażliwość prowadzi do zapalnych chorób serca.


Naczynia serca (O. G. Torsunow)
Naczynia nerek otrzymują zdrowie z delikatności i optymizmu człowieka. Te cechy charakteru, przejawione w mowie i zachowaniu człowieka, prowadzą do normalnej pracy naczyń prawej części serca. Łagodność i optymizm w emocjach i myślach sprzyjają normalnej pracy lewej części serca.
1. Łagodność charakteru
Ta cecha charakteru powoduje normalną elastyczność naczyń.

  • Twardość charakteru powoduje zwiększenie gęstości i kruchości naczyń serca.
  • Brak charakteru powoduje nadmierną elastyczność naczyń, co prowadzi do obniżenia aktywności krążenia sercowego.

2. Optymizm daje dobre napięcie naczyniom.

  • Pesymizm obniża napięcie naczyń serca.
  • Optymizm w namiętności lub nadmierne pobudzenie wywołuje hipertonię naczyń i ich skurcze.


Zastawki serca
Zastawki serca będą w dobrym stanie, jeśli człowiek ma takie cechy charakteru jak czułość, ustępliwość i umiłowanie pracy.
1. Czułość wobec innych zawsze prowadzi do dobrej pracy zastawek.

  • Jeśli człowiek jest twardy, zastawki serca będą miały wady w budowie, również taki człowiek jest podatny na różne procesy zapalne w zastawkach, które prowadzą do ich uszkodzenia.
  • Rozpieszczony człowiek, nadmiernie przejawiający czułość wobec siebie, ma skłonność do posiadania osłabionych zastawek.

2. Ustępliwość – to nie znaczy słabość charakteru, mówi ona bardziej o pokorze, zastawki w tym przypadku aż do samej starości nie będą tracić swojej elastyczności.
Umiłowanie pracy, bezinteresowność w pracy daje zastawkom serca odporność na znoszenie wszelkich przeciążeń.
Kiedy człowiek pracuje lub coś robi bardzo sucho, bez miłości do pracy, u niego stopniowo cierpią zastawki serca. Będzie się to przejawiać w postaci ciężkości w okolicy serca. Dlatego nie należy pracować tylko dla pieniędzy, ponieważ doprowadzi to do niedostatecznego krążenia krwi w całym organizmie. Takie rzeczy często się zdarzają, gdy pracujemy dla pieniędzy, a nie po to, aby przynieść komuś korzyść.

Tkanka nerwowa serca (O. G. Torsunow)
Podstawowe cechy charakteru, które dają jej stabilność - to optymizm, zaufanie do otaczających ludzi i błoga aktywność psychiczna.
Człowiek nastawiony optymistycznie ma zdrowy i silny układ przewodzący serca.

  • Jeśli człowiek jest pesymistyczny, bierny, mogą u niego pojawić się wszelkiego rodzaju zaburzenia przewodzenia włókien nerwowych serca, co prowadzi do zaburzenia aktywności skurczowej mięśni sercowych.
  • Optymizm w namiętności lub nadmierne pobudzenie w myślach, emocjach lub nerwowość w działaniach prowadzi do nadmiernego pobudzenia aktywności układu nerwowego serca.

Relacje oparte na zaufaniu ze wszystkimi stabilizują pracę włókien nerwowych serca.

  • Jeśli z jakichś powodów człowiek staje się nieufny, staje się psychicznie napięty i stopniowo zaczyna rozwijać się arytmia. Zwykle w takich przypadkach cierpi rytm węzła zatokowego.
  • Sentymentalna ufność, nie oparta na zrozumieniu cech charakteru człowieka, prowadzi do zwiększonej wrażliwości układu przewodzącego serca.

Działalność i aktywność człowieka, jak już omawialiśmy, bywa w dobru, namiętności i niewiedzy. Optymistyczna, spokojna aktywność w działaniu prowadzi do normalnej pracy tkanki nerwowej serca.

  • Jeśli człowiek ma bardzo surową aktywność, to najprawdopodobniej pojawią się u niego jakieś zaburzenia rytmu serca. Tak często bywa u kierowników. Ich rytm pracy często bywa bardzo surowy, co prowadzi do zaburzeń pracy serca. Może to dotyczyć nie tylko myśli człowieka, ale także jego tonu emocjonalnego i jego czynów.
  • Jeśli człowiek stale pracuje w napiętym tonie emocjonalnym, to najczęściej dostaje blokadę odnóg pęczka Hisa.

Najprostszy sposób na zdjęcie napięcia rytmu serca - to nacisnąć na wewnętrzną krawędź lewego oka, w głąb i przytrzymać. Serce będzie stopniowo się rozluźniać. Ponieważ tutaj punkt jest związany z tonem myśli, jak już mówiliśmy.

Worek osierdziowy (O. G. Torsunow)
Otrzymuje siłę od stabilności i niezawodności człowieka.
Stabilność, równomierność w wypełnianiu swoich obowiązków chroni worek osierdziowy przed procesami infekcyjnymi.

  • Impulsywna działalność prowadzi do ostrych zapaleń w worku osierdziowym.
  • Nadmierna praca bez odpoczynku (umysłowa, emocjonalna lub fizyczna) prowadzi do chronicznych procesów zapalnych.

Jeśli człowiek jest niezawodny w swoich zobowiązaniach i obietnicach, to ma zdrowy worek osierdziowy.

  • Ten, kto stale zawodzi otaczających go ludzi, dostaje wszelkiego rodzaju zaburzenia funkcji worka osierdziowego.
  • Niewypełnianie swoich obowiązków prowadzi do jego atrofii.
  • Nadmierna chciwość przy wypełnianiu swoich zobowiązań prowadzi do otłuszczenia worka osierdziowego.


Choroba niedokrwienna serca (O. G. Torsunow)

  • Urażalność - powoduje zaburzenia regulacji naczyń serca (określane przez napięcie kącików lewego oka).
  • Okrucieństwo - powoduje skurcze naczyń - określane przez uczucie niemożności patrzenia w lewe oko.
  • Nienawiść - powoduje przepięcie mięśnia sercowego - określane przez uczucie strachu przy spojrzeniu w lewe oko.
  • Rozpacz - powoduje dyskoordynację w pracy serca określaną przez zaokrąglone i napięte lewe oko.
  • Smutek - powoduje wyczerpanie serca określane przez matowe spojrzenie, zapadnięcie lewego oka.

Często w związku z tą chorobą trzeba zrozumieć, że często nie ma ona głębokiej anatomicznej przyczyny, i po przejściu badania lekarze mówią: Jest Pan/Pani zupełnie zdrowy/a, nic nie znaleźliśmy, a człowiek przy tym odczuwa ból. Ten ból ma umysłową naturę. Subtelne ciało umysłu często bezpośrednio oddziałuje na serce, zmieniając w nim krążenie krwi. W takich przypadkach należy leczyć się, po prostu życząc wszystkim szczęścia i przezwyciężając w sobie urazę, nienawiść, rozpacz i smutek. Jednak w innych przypadkach ból w sercu jest spowodowany poważnymi zmianami w układzie naczyniowym serca, a przyczyną tego jest okrucieństwo.
Urażalność. Emocjonalna, myślowa uraza działa na serce, uszkadzając jego tkankę nerwową, i w konsekwencji tego powstają skurcze naczyń zaopatrujących serce. Często, jeśli człowiek żyje w społeczności, gdzie wszyscy są skłonni do obrażania się na siebie nawzajem, choroba niedokrwienna serca nie jest rzadkością. Uraza to rodzaj gniewu, gdy człowiek jest bezsilny, by cokolwiek zrobić. Gniew powstaje w wyniku niezadowolenia. Człowiek zawsze szuka szczęścia, i jeśli robi to nieprawidłowo, to pojawia się niezadowolenie. Jeśli zacząć zajmować się praktyką duchową - poznawaniem swojej duchowej natury, to z każdym dniem szczęścia staje się coraz więcej i więcej, ponieważ nasza duchowa natura jest zdolna do nieskończonego rozwoju. Poszukiwania materialnego szczęścia w pieniądzach, seksie, smacznym jedzeniu, urządzaniu się prowadzą jedynie do tymczasowego zadowolenia, ponieważ wszystko co materialne rozczarowuje nas w każdej sekundzie. Wszystko, co istnieje w świecie materialnym, ma właściwość stopniowego niszczenia się. Ponieważ nie bierzemy pod uwagę tego czynnika, to osiągając jakiś rezultat zwykle nie ma głębokiego zrozumienia, że wszystko, co mamy materialnego, będzie przysparzać wiele kłopotów. Na przykład, można zbudować duży dom i być przez pewien czas szczęśliwym, ale ponieważ wymaga on stałego utrzymania, to trzeba w nim dużo pracować i to w końcu może się znudzić. Dlatego najlepiej nie życzyć sobie rzeczy materialnych więcej niż to konieczne do prostego życia. W przeciwnym razie pojawia się niezadowolenie, które zawsze wychodzi w postaci irytacji i gniewu. Tak, w środowisku, gdzie nikt nie zajmuje się praktyką duchową, niezadowolenie ciągle wisi w powietrzu i między ludźmi wybuchają niekończące się kłótnie. Oczywiście w takiej atmosferze trudno uchronić serce przed chorobą. Jednak zawsze mamy wolność wyboru jak budować swoje relacje z otaczającymi ludźmi. Jeśli nie oczekując wdzięczności, przyjąć wszystkich ludzi z ich wadami i próbować odnosić się do nich życzliwie, unikając kontaktu z tymi, którzy są nadmiernie zazdrośni, to można w ten sposób być szczęśliwym w każdej sytuacji.
Nienawiść. Uszkadza zastawki i układ mięśniowy serca. Nienawiść - to skrajny stopień zazdrości. Zazdrość zawsze rodzi się z egoistycznego nastawienia człowieka. Pragnienie życia tylko dla siebie czyni charakter bardzo napiętym, wrażliwym i kłótliwym. Rozdając datki, czyniąc dobre uczynki, powtarzając Święte Imię Boga można stopniowo pozbyć się zazdrości. Jednak ten, kto jest skłonny robić wszystko tylko dla zaspokojenia własnych zmysłów, nigdy nie przestanie się złościć i nienawidzić. Nienawiść zawsze jest podtrzymywana przez plotki. Dlatego aby przezwyciężyć jej wpływ na swój umysł, konieczne jest zaprzestanie kontaktu z ludźmi, którzy spędzają czas na obmawianiu kogoś. Słuchanie plotek w telewizji przynosi ten sam rezultat. Jeśli człowiek w rozmowie zawsze próbuje znaleźć dobre cechy otaczających ludzi i chwalić je, to nawet u plotkarza może wywołać szacunek.
Rozpacz. Chciwość, niepohamowane dążenie do zdobycia jakiegoś materialnego dobra, na które zgodnie z przeznaczeniem nie zasłużył, zawsze wywołuje rozpacz. Także rozpacz często pojawia się z powodu nawału złej karmy. W każdym przypadku jest to oznaka niezaspokojonego materialnego marzenia. Rozpacz mogą wywołać także niezaspokojone duchowe pragnienia, jednak w tym przypadku nawet rozpacz nie będzie przynosić cierpienia, ponieważ człowiek dążący do duchowości, już tylko z tego stanu doświadcza szczęścia. Mało kto uniknie rozpaczy, jednak jeśli przy tym mocno obrazić się na swój los, to w rezultacie można dostać chorobę niedokrwienną serca, która w tym przypadku jest skutkiem wpływu emocji rozpaczy na układ przewodzący serca. Aby przezwyciężyć rozpacz, należy kultywować w sobie cierpliwość. Ascetyzm daje zdolność do cierpienia. Jeśli człowiek codziennie wstaje i kładzie się spać o tej samej porze, zawsze oblewa się rano chłodną wodą i życzy wszystkim szczęścia, to dokonuje ascezy w dobru, która daje siłę do znoszenia psychicznego bólu. Cierpliwość to zawsze stałe odczuwanie szczęścia, pomimo cierpienia. Ten, kto jest zdolny do stałego pamiętania o Bogu, kontaktując się z jego duchową energią, zyskuje zdolność do doświadczania szczęścia, nawet w momencie własnej śmierci.
Smutek. To stan, w którym pamięć o przeszłym ulotnym szczęściu wywołuje błyski pragnienia bycia szczęśliwym na nowo. Smutek - to los wszystkich, którzy są przywiązani do materialnego szczęścia. Smutek jest przejawem pragnienia materialnego szczęścia. Radość i smutek, szczęście i nieszczęście przebiegają w życiu człowieka cyklicznie. Przyczyną takiej cykliczności jest cykliczny ruch planet, które pomagają nam otrzymać owoce naszej karmy. Dlatego mądry człowiek, znając te procesy, znosi nieszczęście i nie smuci się ani o żywych, ani o zmarłych. Przyjdzie czas i wszystko w życiu zmieni się na lepsze. Dusza ma wieczną naturę i nawet po śmierci człowieka subtelne ciało również nie ulega zniszczeniu, prana, umysł, zmysły i rozum przechodzą z jednego ciała do drugiego. Wiedząc o tym, można zrozumieć, że w zasadzie wspominając zmarłego krewnego, w ten sposób kontaktujemy się z nim, tylko już w subtelnym ciele. Dlatego ważne jest zrozumienie, że śmierci dla duszy jako takiej nie ma. Jednak również w świecie materialnym nie istnieje nieśmiertelność, tylko już w związku z naturą materialną, a nie duchową. Dlatego budując z kimś swoje relacje, trzeba z góry wiedzieć, że są one tymczasowe, nikogo w tym świecie do siebie nie przywiążemy. Jednak Wedy twierdzą, że jest jedna osoba, z którą mamy wiecznie bliskie relacje, czasami możemy to zrozumieć, a czasami z powodu naszej grzeszności nie. To Najwyższa Osoba Boga, która w formie Nadduszy zawsze przebywa obok duszy i na nasze życzenie daje swoje towarzystwo. W ten sposób smutek, który doprowadza do niesprawności układ mięśniowy serca, leczy się tylko za pomocą samopoznania. Aby przezwyciężyć smutek, trzeba uczestniczyć w programach duchowych, gdzie nie zajmują się polityką i plotkami, a omawiają kwestie wieczności i szczęścia.
Okrucieństwo. Najczęstszym i zalegalizowanym przejawem okrucieństwa w naszych czasach jest spożywanie mięsa, ryb i jaj. Wszystko, co jest przeznaczone do życia - powinno żyć. Jeśli siłą pozbawiamy kogoś życia - to największy przejaw okrucieństwa, a te trzy rodzaje produktów zawsze są pozyskiwane właśnie w ten sposób. Oczywiście, w tym świecie bardzo trudno jest żyć nie wyrządzając szkody, na przykład używając w pożywieniu roślin, też często pozbawiamy je życia, jednak przy tym, oddając nam swoją siłę życiową rośliny ewolucyjnie postępują i rodzą się w bardziej rozwiniętej formie życia. Można to samo powiedzieć o zwierzętach, z tą tylko różnicą, że nie możemy poradzić sobie z karmą zabijania zwierzęcia, i dlatego spożywanie mięsnego pożywienia zawsze prowadzi do degradacji świadomości. O tym wielokrotnie mówi się w dziełach wedyjskich. Aby uniknąć okrucieństwa, które prowadzi do strasznych chorób i różnych nieszczęść w życiu, konieczne jest zrezygnowanie ze spożywania mięsnego, rybnego pożywienia i jaj. Miażdżyca, która bardzo często prowadzi do choroby niedokrwiennej serca, zawsze jest związana z kultywowaniem okrucieństwa. To prowadzi do niepohamowanego pragnienia żywienia się mięsem i rybami. Aby pozbyć się mięsożerności, trzeba po prostu lepiej zrozumieć kwestie karmy, niekrzywdzenia i prawidłowego odżywiania, które samo w sobie przynosi szczęście.
Aby leczyć serce, trzeba stać się serdecznym człowiekiem - wykorzystywać cechy swojego serca do zwiększania szczęścia otaczających ludzi i do służenia prawom Boga. Najwyższym przejawem działalności serca jest miłość, a najwyższym przejawem miłości jest miłość do Boga. Wszyscy, którzy zdobyli pragnienie zrozumienia tej kwestii, na pewno zrozumieją, czym jest miłość. To absolutnie bezinteresowne, duchowe uczucie, oparte na naturze duszy - zawsze zajmować się miłosną służbą Bogu. Do leczenia serca konieczne jest również zajęcie się kontrolą zmysłów i niedopuszczanie do żadnych ich nadużyć. Kontrolowanie zmysłów jest niezwykle trudne, ale ci, którzy zrozumieli sekret jak to robić, szybko osiągają pożądany rezultat. Tylko kierując zmysły ku pozytywnej działalności można całkowicie uwolnić je od dążenia do negatywnego. Życzenie ludziom szczęścia to pierwszy stopień do pozytywizmu, a zdobycie miłości do Boga to ostatni stopień. Pozytywnym można stać się tylko obcując z pozytywnymi ludźmi i studiując literaturę duchową.

Według Siergieja S. Konowałowa ("Medycyna energoinformacyjna według Konowałowa. Uzdrawiające emocje"), przyczyny chorób serca są w tym, że serca ludzi są wypełnione nienawiścią, wątpliwościami, sceptycyzmem, osądzaniem, bólem i urazą, czyli są zamknięte dla innych ludzi. Zamknięte i zablokowane na poziomie psychicznym serce w końcu zachoruje fizycznie. W połączeniu z toksyczną dietą, toksycznymi myślami i uczuciami zwiększa to prawdopodobieństwo zawału - najczęstszej choroby we współczesnym świecie.
Sposób leczenia. Wykorzystujcie wszystkie źródła dopływu pozytywnej energii, szczególnie Miłość do siebie i Miłość do ludzi. Bądźcie uczciwi wobec samych siebie i wobec otaczających, odnosicie się do ludzi z miłością i uwagą. Okazujcie w stosunku do nich szczere współczucie i troskę, innymi słowy, z całego serca życzycie wszystkim dobra i pomyślności. Nie żałujcie swojego czasu, uwagi, miłości, pieniędzy itd. i róbcie to naturalnie, nie wywyższając się nad innymi ludźmi.
Skorzystajcie z ćwiczenia, które pozwoli nastroić się na energię uzdrawiającej emocji Radości (przebaczenia, miłości, spokoju). Ćwiczcie każdego ranka i każdego wieczora nie mniej niż 5-10 minut do momentu, aż poczujecie, że jesteście na wskroś przesiąknięci miłością i wszystkie wasze działania są podyktowane miłością.
Wyobraźcie sobie wewnątrz siebie promień białego światła - czystej miłości, który przenika do was ze Wszechświata. Głęboko wdychajcie miłość, mówiąc: "Kocham siebie - swoje ciało i swoją duszę".

Bóle serca, dusznica bolesna (Siergiej S. Konowałow)
Przyczyny. Bóle serca powstają z niezaspokojonej miłości: do siebie, bliskich, otaczającego świata, do samego procesu życia. U ludzi z chorym sercem jest deficyt miłości do siebie i ludzi. Przeszkadzają im kochać zastarzałe urazy i zazdrość, żal i ubolewanie, strach i gniew. Czują się samotni lub boją się samotności. Nie rozumieją, że sami tworzą sobie samotność, odgradzając się od ludzi, opierając się na starych urazach.
Ludzie z chorym sercem wierzą w konieczność napięcia i stresu. U nich przeważa negatywna ocena otaczającego świata lub jakichkolwiek wydarzeń i zjawisk w nim. Praktycznie każdą sytuację rozpatrują jako stresową.
Sposób leczenia. Gruntownie zmienić swoje wyobrażenie o życiu. W tym celu należy wprowadzić prawidłowy tryb życia (czytajcie o nim w książce), prowadzić medytacje z książką, częściej nawiązywać łączność ze mną, prosić u mnie, swojego Nauczyciela, o uzdrawiającą energię.

Choroby naczyń (Siergiej S. Konowałow)
Przyczyny. Euforia, nadmierna zmysłowość lub, przeciwnie, poczucie całkowitej bezsilności i beznadziejności, nieumiejętność cieszenia się życiem.
Sposób leczenia. Gruntownie zmienić swoje wyobrażenie o życiu. W tym celu należy wprowadzić prawidłowy tryb życia (czytajcie o nim w książce), prowadzić medytacje z książką.

Władimir Żykarencev w swojej książce "Droga do wolności. Karmiczne przyczyny powstawania problemów lub jak zmienić swoje życie" wskazuje na główne negatywne nastawienia (prowadzące do chorób) i harmonizujące myśli (prowadzące do uzdrowienia) związane z pojawianiem się problemów i uzdrawianiem serca:
Serce uosabia centrum miłości i bezpieczeństwa, ochrony (Patrz Krew).
Harmonizujące myśli:
Moje serce bije w rytmie miłości.

Serce - problemy (W. Żykarencev)
Negatywne nastawienie, prowadzące do problemów i chorób serca:
Długotrwałe problemy emocjonalne. Brak radości. Zatwardziałość serca. Wiara w napięcie, przemęczenie i presję, stres.
Harmonizujące myśli:
Ciesz się. Ciesz się. Ciesz się. Z miłością pozwalam radości przepływać przez mój umysł i ciało.

Serce - ataki (W. Żykarencev)
Negatywne nastawienie, prowadzące do problemów i chorób serca:
Wypieranie wszystkich przeżyć radości z serca na rzecz pieniędzy, własnej pozycji itp.
Harmonizujące myśli:
Przywracam przeżycia radości do centrum mojego serca. Wyrażam miłość do wszystkiego.

Louise Hay w swojej książce "Możesz uzdrowić swoje życie" wskazuje na główne negatywne nastawienia (prowadzące do chorób) i harmonizujące myśli (prowadzące do uzdrowienia) związane z pojawianiem się problemów i uzdrawianiem serca:
Serce symbolizuje centrum miłości i bezpieczeństwa.
Harmonizujące myśli:
Moje serce bije w rytmie miłości.

Serce - choroby (L. Hay)
Negatywne nastawienie, prowadzące do problemów i chorób serca:
Dawne problemy emocjonalne. Deficyt radości. Nieczułość. Wiara w konieczność napięcia, stresu.
Harmonizujące myśli:
Radość. Radość. Radość. Z przyjemnością przepuszczam strumień radości przez moją świadomość, ciało, życie.

Serce - atak (zawał mięśnia sercowego) (patrz także "zakrzepica wieńcowa") (L. Hay)
Negatywne nastawienie, prowadzące do problemów i chorób serca:
Wygnanie z serca wszelkiej radości dla pieniędzy, lub kariery, lub czegoś innego.
Harmonizujące myśli:
Przywracam radość do samego centrum mojego serca. Wyrażam wszystkim moją miłość.

Anatolij Niekrasow w swojej książce "1000 i jeden sposób bycia sobą" pisze o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach problemów i chorób serca:
Serce żyje nadzieją, Serce żyje wiarą, w Sercu rodzi się przyszłość. W Umyśle przechowywana jest przeszłość, już znana i jeśli Umysł nie jest w zgodzie z Sercem, to wszystko przechowywane w nim jest martwe.
Pojęcie "Serce" zajmuje centralne miejsce w poezji, w mistyce, w religiach różnych narodów. Nazwanie go organem intuicji to również za mało. Serce rodzi miłość! Poeci mówią: w kochającym Sercu mieści się cały Świat. Ale to nie wszystko!
Sercu przypisuje się nie tylko uczucie, ale i różnorodne rodzaje działalności świadomości. I to nie przesada - Serce posiada prawdę całego Świata! В Сердце помещается такая интимная функция сознания, как совесть. Сердце одновременно принадлежит и времени и вечности. Отсчитывая своими ударами бег мгновений, Сердце, вместе с тем, несёт в себе вечное, непреходящее.
Сколько ни скажи, всё равно не хватит в полной мере того, чем является для нас Сердце! Ум делает человека существом высшим, а Сердце творит из человека существо божественное! При таком понимании Сердца ещё большей глубиной открываются слова: «Мы все любим друг друга, только забыли об этом».
На Востоке бытует поговорка: «Умный человек рассуждает, а мудрый – ЗНАЕТ». То есть мудрый знает всегда и сразу ответ на ЛЮБОЙ вопрос. Благодаря Сердцу человек ЗНАЕТ, часто не понимая умом, как и откуда берётся это знание. Это Ум может утверждать: «Я знаю, что ничего не знаю». Действительно, когда Ум выходит из области известного, и ему открываются новые горизонты, он поражается новой неизведанной Вселенной. Ум же, находящийся в гармонии с Сердцем ЗНАЕТ ВСЁ.
Для Сердца вопросы типа: «Почему?», «Зачем?» и многие другие не имеют смысла. Это типично рассудочные вопросы. Ум, рассудок полон недоговоренностей и сомнений. Сердце же сомнений не ведает. Знание Сердца часто называют «верой». К сожалению, сейчас понятие «вера» искажено религиозным сознанием. Когда рассудок пытается дать определение вере, она исчезает, а появляется идея, цель, идеал. Рассудок может породить только эти костыли, а Вера рождается в Сердце! В единстве Ума и Сердца рождается уверенность.
В Сердце рождаются различные чувства: оно «печалится», «радуется», «смущается», «веселится», «сокрушается», «скорбит», «мучается», «наслаждается». Ощущения – это тончайшая информация, идущая от Сердца. Когда Ум перерабатывает эту информацию, неизбежно, просто в силу механики работы Ума, возникают искажения. Ум обобщает, сравнивает, анализирует, делает выводы, и всё это в относительных величинах. Ум всегда ограничен при любых условиях, при самой гениальной, космической широте взгляда. Самое обычное Сердце вмещает в себя всю Вселенную, а самый глубокий Ум не сможет до конца понять сердце, потому что Ум вторичен. Любовь, Сердце рождают Ум, но Ум, даже космического масштаба, не может сотворить сердце, не искусственный насос, а СЕРДЦЕ! Истинный творец – Сердце, а Ум – реагирует.
Мысль – это продукт Ума. И мысль не есть истина, не есть действительность, а лишь их отражение. «Мысль сердечная» – нет такого термина, но как назвать то, чем оперирует сердце? Впрочем, это опять Ум – ему нужно всё наречь, назвать, дать определение и разложить по полочкам. Сердцу всё это не нужно и не важно. Сердце не строит иерархий, не определяет – что и кто главней. Ум-рассудок любит заглядывать в прошлое и в будущее, рассуждать абстрактно. СЕРДЦЕ ЖИВЁТ ЗДЕСЬ И СЕЙЧАС! Сердце знает, что происходит, и что нужно делать в каждой конкретной ситуации. Именно – в конкретной! Ему чуждо абстрактное «вообще». Такая функция, как опыт – это тоже свойство лишь Ума. А Сердце ВСЁ видит и ВСЁ знает.
Почему же чаще всего мы видим закрытые сердца, то есть людей, у которых Сердце не проявляет свои лучшие качества? Дело в том, что в этом случае Сердце отделено от Души и между ними стоит Ум. И мы сейчас говорим о Сердце, которое находится в единстве с Душой.
Для Сердца не существует понятий ДОБРА и ЗЛА. Эти понятия и разделение ввёл Ум! Зло растворяется в любви Сердца! Вопрос о добре и зле волновал УМЫ во все времена. Философы, теологи, теософы старались проникнуть в суть этих понятий. Но всё это - поиски Ума, рассудка. Сердцу не нужно это различие.
Сердце это место, где РОЖДАЕТСЯ ЛЮБОВЬ. Именно здесь происходит контакт с Мировой Душой, с Абсолютом, и Любовь есть первая производная этого контакта. Это начало жизни в материи. Рождённая в Сердце любовь – величайшая и бесконечная энергия (как и её родитель, Абсолют) распространяется далее по телу человека с помощью крови, давая ему жизнь.
Сердце не просто насос, перекачивающий кровь, он наполняет её любовью. Кровь омывает каждую клетку, все органы и системы человека, оживляет и включает в работу помощников Сердца – инстинкты, нервную систему, Ум, Эрос. В таком случае человек опирается на глубочайшую интуицию, тонко и гармонично взаимодействует с Миром.
Сердце, как орган общения с Миром есть у всех и у всего! Говорится о «сердце Земли», о «сердцевине дерева» и тому подобное. В таком тонком смысле сердца есть у всех живых существ, а живое всё – от стихий до эгрегоров и звёзд. И эти сердца воспринимают любовь, откликаются на неё, потому что это общий язык всех сердец.
Любовь и радость – вот язык Сердца. Понимают язык любви и животные, и растения, и камни, и Земля, и Космос. Почувствовать любовь, откликнуться на неё могут все, но сотворить, родить её во всём диапазоне – от первоимпульса до космической, здесь, в проявленном Мире, может именно человек! Поэтому и проявляется к человеку такой интерес и стремятся к нему ЗА ЛЮБОВЬЮ все и всё.
Все сердца объединены единым пространством любви, в котором нет ни верха, ни низа. Любовь, как Солнце, даёт тепло и свет всем одинаково: умным и не очень, богатым и бедным, белым и цветным, толстым и тонким… Так светится и любящее Сердце – для него все равны. Поистине, как пишет видный русский философ Б.П. Вышеславцев, «Сердце является центром жизни вообще – физической, духовной и душевной. Оно есть центр прежде всего, центр во всех смыслах. В нём выражается сокровенный центр личности. Сердце есть нечто более непонятное, непроницаемое, таинственное, скрытое, чем душа, чем сознание, чем дух… Совершенно исключительное значение придаётся сердцу человека. Мы должны чувствовать теперь трепет благоговения перед этой таинственной глубиною в сердце своём и в сердце своих близких. Здесь лежит истинная красота, истинная и вечная ценность человека».
К сожалению, зачастую в самом человеке Сердце находится под управлением рассудка, и в этом случае уже не может проявить свои лучшие качества. Оно находится, как бы в клетке и его свобода ограничена и нарушена его связь с Душой. Соприкоснувшись с таким рассудочным человеком, животные, растения, стихии, люди, космические объекты, получают не любовь, а жёсткие, холодные чувства. При соприкосновении с таким человеком нарушается гармония Мира. Отсюда и величайшая ответственность человека – он может сделать мир прекрасным, дать ему развитие, а может ухудшить его и привести к разрушению.
Подавленная любовь может выразиться в болезни сердца. Часто это возникает, когда близкий человек проявляет сильную волю и не принимает любовь. Например, когда один из супругов несёт в себе сильный волевой стержень, у другого резко возрастают шансы получить болезнь сердца, а то и преждевременно уйти из жизни.

Макс Гендель в своей книге «Эзотерические принципы здоровья и целительства» пишет, что основанием для целительской деятельности, и в этом значение девиза целителей: «Здравый ум, доброе сердце, здоровое тело»!

Лууле Виилма в своих книгах «Светлый источник любви» и «Боль в твоем сердце» пишет:
Человек может помочь другому облегчить груз телесный. Вера помогает снять груз с сердца.
Когда на сердце легко, то никакой груз не бывает слишком тяжелым. Вера в то, что душа сделает верный выбор, является истинной верой, которая помогает и дарует успокоение. Я еще не знала, какой путь выберу, но, размышляя об этом, я обрела душевный покой. Кому мне было верить, если не собственной душе? Иной раз я понимала, что поверила своему стрессу, поскольку, будучи уверенной в собственной правоте, я не ощущала в сердце покоя. Я принималась высвобождать свои ошибки, и порой меня охватывало отчаяние от того, что работа эта нескончаемая. Многие люди не могут выйти из этого состояния отчаяния. Я вышла, потому что осознала и приняла истину: мышление существует, покуда существует жизнь вообще. А значит, бесконечно.

Дебби Шапиро в своей книге «Разум лечит тело» пишет о возможных психосоматических, психологических, психологических и метафизических причинах икоты:
Сформированное из мягких тканей сердце представ­ляет собой часть нашей ментальной энергии, так как его функцией является, распределение эмоциональной энергии, то есть крови. Сердце — символ любви как на безотносительном, так и на личностном уровнях.
Оно отражает все романтические эмоции, сопровож­дающие любовь: нам «разбивают сердце», мы испыты­ваем «сердечную боль», мы «оставляем свое сердце с кем-то или где-то», в зависимости от обстоятельств. Как писал Серж Кинг в книге «Воображайте на здоровье»:
Если вы сострадательны, значит у вас «большое сердце», если же нет — значит, вы «бессердечны», у вас «жестокое сердце» или «ледяное сердце». Огромная утрата может «разбить ваше сердце», но вы можете испытывать «сердечную благодарность» к тому, кто вам сочувствует. В страхе ваше сердце бьется неровно или «готово выскочить». Все эти чувства имеют в своей основе биологическую природу.
Мы выражаем энергию сердца через рот и губы, через руки и кисти, через половые органы.
Сердце также связано с сердечной чакрой, а, следовательно, с более высокими проявлениями люб­ви, такими как сострадание и доброта, которые вы­ходят за пределы личных интересов; но раз эта об­ласть груди соответствует стадии постзачатия, то она имеет дело и с собой. Прежде, чем мы сможем любить других, мы должны научиться любить и при­нимать себя. Истинная любовь бескорыстна — это любовь просто ради любви, а не с целью получить что-либо взамен; она не имеет границ и всегда по­стоянна. Но мы не сможем развить в себе это состо­яние, если не способны почувствовать его по отно­шению к себе. Если мы не любим себя, то все наши попытки любить других будут основаны на боли, стра­даниях, отвращении к себе и отрицании; мы будем любить других с той целью, чтобы самим быть люби­мыми и чувствовать себя лучше. Наша любовь будет зависеть от того, что мы сможем получить взамен, прежде всего потому, что не способны дать себе этого сами.
Сердце также связано с тимусом и, следовательно, с выработкой Т-клеток в системе иммунитета. Как уже писалось во 2-й главе, когда мы испытываем положительные чувства и любовь, наша система имму­нитета укрепляется и лучше борется с инфекцией. Когда же сердечный центр закрыт и переполнен такими отрицательными эмоциями, как гнев, нена­висть, разочарование и отвращение к себе, то тимус становится слабее, что отражается в снижении спо­собности системы иммунитета сопротивляться зара­жению.
Болезни сердца служат сигналом того, что этот мощный центр активности утратил равновесие, что переживание любви подавляется, блокируется или отрицается, а способность к ее выражению утрачена. Может иметь место неверие, глубокий страх любви или даже заблуждение? что мы должны заслужить любовь безжалостным способом или купить ее. Обыч­но инфаркт развивается в периоды усиления финан­совой напряженности и конкуренции в сочетании нарастающим отчуждением от семьи и близких лю­дей. Дети покидают дом, в годы тяжелого труда не было возможности уделять им достаточно времени, зато как легко оказывается поддаться соблазнам мо­лодых девушек и завести поверхностные любовные связи, это проще, чем переживать реалии супруже­ской жизни, и т. д. Проблемы с сердцем призывают нас «притормозить», увидеть самое значительное, прежде всего начать любить себя, разделить затем эту любовь с другими. Если от этого отказаться, жизнь станет механической и безрадостной, возможно, появятся стрессы, причиняющие такую боль, что сердцу при­дется искать способ выхода из-под напряжения. Ин­фаркты — одна из главных причин смерти в странах Запада, потому что мы становимся все более изоли­рованными от собственных чувств, от участия в есте­ственной жизни, от взаимоотношений с другими людьми. Вместо этого мы одержимы карьерой и накоплением материальных благ.
Во многих традиционных учениях сердце рас­сматривается как центр нашего существа, который имеет даже большее значение, чем голова, потому что именно из сердца исходит теплота и любовь ко всему живому. Например, когда мы говорим: «Ты растрогал мое сердце», — мы имеем в виду, что задет самый глубокий уровень нашего существа. Из­вестно выражение американских индейцев, удивляв­шихся белому человеку, который «думает головой, а не сердцем». Подтверждением тому служит открытие нервных проводящих связей между головным мозгом и сердцем, свидетельствующих о том, что мозг полу­чает эмоциональный сигнал непосредственно из сер­дца. Как писал Александр Лоуен в книге «Биоэнер­гетика» (Alexander Lowen «Bioenergetics»), — сердце подобно королю, тогда как разум действует как коро­левские советники. Советники выходят в мир посмот­реть, что где случилось, а потом докладывают королю о состоянии королевства, советуя ему, что следует делать. Однако король принимает свое собственное решение, исходя не только из того, что сказал каж­дый советник, но и проанализировав общую картину. Таким образом, король может принять решение, ко­торое кажется советникам нелогичным, но на самом деле является по-настоящему справедливым и вер­ным. Иными словами, если мы способны слушать свое сердце и принимать решения с учетом того, что говорит оно, а не разум, то такое решение оказыва­ется часто единственно правильным. Это может ка­заться нерациональным и нелогичным, но, поступая так, мы неизбежно становимся счастливее. Вот как мы можем думать сердцем.
Так как сердце является центром любви и внут­ренней мудрости, то кровь разносит эту любовь по всему телу; от любви к себе мы переходим к выра­жению любви к пониманию всего нашего мира. Кровь вытекает из сердца и потом к нему возвращается; оно отдает и оно получает. Кровь содержит кисло­род, которым насыщается в легких; поэтому она яв­ляется носителем и любви, и жизни, целенаправленно проникая в каждую клетку организма. Нарушения кровообращения являются непосредственным отраже­нием наших взаимоотношений с этими аспектами жизни и свидетельствуют об ощущении собственной слабости, о разочарованиях или неудачах, о неспособности приспосабливаться или брать на себя ответственность; ухудшение кровообращения указывает на неспособность эмоционально приобщиться к активной жизни; спазмированные артерии означают сужение эмоционального потока, из-за чего наша способность выражать и принимать любовь становится ограниченной

Сергей Н. Лазарев в своих книгах «Диагностика кармы» (книги 1-12) и «Человек будущего» пишет о том, что основной причиной абсолютно всех болезней, в том числе и болезней сердца является дефицит, недостаток или даже отсутствие любви в душе человека. Когда человек ставит что-то выше любви к Богу (а Бог, как говорится в Библии, есть Любовь), то он вместо обретения божественной любви устремляется к чему-то другому. К тому, что (ошибочно) считает более важным в жизни: деньги, слава, богатство, власть, удовольствия, секс, отношения, способности, порядок, мораль, знания и многим-многим другим материальным и духовным ценностям… Но это все не цель, а только средства для обретения божественной (истинной) любви, любви к Богу, любви, как у Бога. А туда, где нет (истинной) любви в душе, как обратная связь от Вселенной, приходят болезни, проблемы и прочие неприятности. Это нужно для того, чтобы человек задумался, осознал, что не туда идет, думает, говорит и делает что-то не так и начал исправляться, стал на правильный Путь!

Поиски и исследования метафизических (тонких, ментальных, эмоциональных, психосоматических, подсознательных, глубинных) причин проблем и болезней сердца продолжаются. Этот материал непрерывно корректируется. Просим читателей писать свои комментарии и присылать дополнения к данной статье. Продолжение следует!

© Andrei ZHALEVICH
 www.zhalevich.com

Wykorzystane źródła

  1. Andrei Zhalevich. ŚWIATOROZUMIENIE. Poszukiwanie głębokich znaczeń, odkrycie pierwotnych przyczyn i wyższych przeznaczeń. - Wrocław: Zhalevich.Com, 2023 r.
  2. Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
  3. Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
  4. Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
  5. Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
  6. Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
  7. Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
  8. Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
  9. Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
  10. Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
  11. Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
  12. Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
  13. Макс Гендель. Эзотерические принципы здоровья и целительства. - М.: Профит-Стайл, 2005 г.
  14. Волкова Н. Популярная психогинекология. - CПб.: Диля, 2007 г.
  15. Антонио Менегетти. Психосоматика. - М.: НФ «Антонио Менегетти», 2023 г.
  16. Дебби Шапиро. Разум лечит тело. - Мн.: Попурри, 1998 г.

i inne źródła na temat psychosomatyki i Światorozumienia

Przeczytaj także

Źródło: „https://www.zhalevich.com/wiki/index.php?title=Serce._Psychosomatyka_i_metafizyka_chorób_serca&oldid=3264”