Bezpłodność i niepłodność. Psychosomatyka i metafizyka bezpłodności a niepłodności
MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык
Czy masz bezpłodność? Przyjrzyjmy się metafizycznym (cienkim, mentalnym, emocjonalnym, psychosomatycznym, podświadomym, głębokim) przyczynom bezpłodności.
Doktor N. Wołkowa pisze: „Udowodniono, że około 85% wszystkich chorób ma przyczyny psychologiczne. Można przypuszczać, że pozostałe 15% chorób również ma związek z psychiką, ale ustalenie tego związku wciąż jest przed nami... Wśród przyczyn powstawania chorób uczucia i emocje zajmują jedno z głównych miejsc, a czynniki fizyczne – przechłodzenie, infekcje – działają wtórnie, jako mechanizm wyzwalający...”
Doktor A. Meneghetti w swojej książce „Psychosomatyka” pisze: „Choroba to język, mowa podmiotu... Aby zrozumieć chorobę, należy odkryć projekt, który podmiot tworzy w swojej nieświadomości... Następnie konieczny jest drugi krok, który musi wykonać sam pacjent: musi się zmienić. Jeśli człowiek psychologicznie się zmieni, to choroba, będąca anormalnym przebiegiem życia, zniknie...”
Przyjrzyjmy się metafizycznym (cienkim, mentalnym, emocjonalnym, psychosomatycznym, podświadomym, głębokim) przyczynom bezpłodności.
Oto co na ten temat piszą światowej sławy eksperci w tej dziedzinie i autorzy książek na ten temat.
Doktor N. Wołkowa w swojej książce „Popularna psychoginekologia” pisze:
Nie ma wątpliwości, że prawie we wszystkich przypadkach u bezpłodnych kobiet występują jawne lub ukryte zaburzenia hormonalne. Zaburzenia te są ściśle związane z czynnikami psychologicznymi – poczuciem winy, kompleksem niższości lub konfliktem w rodzinie. Znaczące rezultaty w leczeniu nie są możliwe bez konsultacji psychologicznej, w trakcie której określane są główne problemy: odrzucenie swojej kobiecości, zazdrość, strach. Czasami przyczyny te mają swoje korzenie głęboko w wczesnym dzieciństwie samej kobiety lub nawet w okresie okołoporodowym.
Często pacjentki nie zdają sobie sprawy ze swoich problemów, ale nasze doświadczenie daje podstawy do przypuszczenia, że to nie bezpłodność powoduje nerwicę, a nerwica jest przyczyną braku ciąży w większości przypadków.
Liz Burbo w swojej książce „Twoje ciało mówi 'Kochaj siebie!'” pisze o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach bezpłodności:
Bezpłodność (nie mylić z IMPOTENCJĄ) to niemożność organizmu do produkcji potomstwa, czyli wytwarzania lub wydzielania gamet (plemników lub komórek jajowych), a także zapewnienia ich połączenia w celu zapłodnienia.
Blokada emocjonalna:
Znam wiele przypadków, kiedy ludzie, którym lekarze postawili diagnozę „bezpłodność”, mieli dzieci, a ci, u których nie stwierdzono żadnych odchyleń, przez długie lata bezskutecznie starali się o dziecko. Dla niektórych osób bezpłodność jest koniecznym doświadczeniem w tym życiu. Być może chcą mieć dziecko tylko dlatego, że „tak wypada”, lub dlatego, że ich rodzicom niecierpliwie się chce bawić wnuki. Niektóre kobiety chcą urodzić dziecko tylko po to, aby poczuć się kobietami - inaczej trudno im zaakceptować swoją kobiecość. Dla takich kobiet bezpłodność jest koniecznym doświadczeniem, ponieważ uczą się kochać siebie i czuć się szczęśliwymi, nie mając dziecka. Czasami człowiek chce mieć dziecko, ale boi się związanych z tym problemów, i ten strach przewyższa pragnienie. Bezpłodność może więc być przejawem wypartego do podświadomości strachu, i w takim przypadku nie należy rezygnować z chęci posiadania dziecka. Bezpłodność występuje również u tych, którzy obwiniają siebie za brak produktywności, nie osiągają pozytywnych wyników w jakiejś dziedzinie działalności.
Blokada mentalna:
Aby dowiedzieć się, czym jest twoja bezpłodność – koniecznym dla ciebie doświadczeniem w tym wcieleniu czy skutkiem nieświadomego strachu – zadaj sobie pytania do określenia blokady mentalnej, podane na końcu tej książki. Jeśli jesteś kobietą, być może zrobiono na tobie wrażenie jakieś opowieści o ciężkich porodach. Co mówili ci rodzice o rodzeniu dzieci, kontynuacji rodu itp.? Może boisz się, że dziecko odsunie od ciebie kogoś lub że ciąża zepsuje twoją figurę?
Zrozum, że strach związany z jakimiś słowami lub wydarzeniami z przeszłości nie może istnieć wiecznie. Musisz podjąć decyzję, albo na korzyść pragnienia posiadania dziecka, albo na korzyść strachu. Cokolwiek postanowisz, daj sobie na to prawo. To twoje życie i możesz z nim zrobić, co chcesz. Ale musisz być gotowy ponieść konsekwencje swoich decyzji. Ponadto zalecam, abyś zapytał tych, którzy cię dobrze znają, czy naprawdę masz powody, aby uważać się za nieproduktywnego. Najprawdopodobniej inni ludzie myślą o tobie znacznie lepiej niż ty sam.
Bodo Baginski i Sharamon Shalila w swojej książce „Reiki - uniwersalna energia życia” piszą o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach bezpłodności: Bezdzietność u kobiety świadczy o tym, że z jakichś nieświadomych powodów odrzuca ciążę lub chce urodzić dziecko tylko po to, aby zatrzymać swojego partnera, tak więc jej własna motywacja nie jest szczera. U mężczyzny niezdolność do posiadania dzieci wskazuje na strach przed prawdziwym głębokim związkiem, przed odpowiedzialnością, która wiąże się z posiadaniem dzieci.
- W obu przypadkach ważne jest, abyście byli szczerzy wobec siebie i przyznali się do swoich prawdziwych pragnień, nie potępiając ich. A potem zróbcie krok, który odpowiada waszej wewnętrznej istocie.
Doktor Walerij V. Sinielnikow w swojej książce „Pokochaj swoją chorobę” pisze o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach bezpłodności: Choroby kobiece pojawiają się, gdy kobieta nie akceptuje czegoś w sobie (wyglądu, jakiegoś zachowania). Nie chce lub nie może poczuć się prawdziwą kobietą, kochaną i pożądaną. Takie kobiety w różny sposób tłumią swoją kobiecość, odrzucają samą zasadę kobiecości.
U niektórych kobiet choroby wynikają z przekonania, że wszystko związane z genitaliami jest grzeszne lub nieczyste.
Ruch feministyczny, rozpoczęty pod koniec XIX wieku, trwa do dziś. Przyniósł kobietom wiele zdobyczy, ale także wiele „kobiecego problemu”. Bardzo ważne jest, aby zamanifestować się w tym świecie jako kobieta, ale jednocześnie akceptować męską energię. Męskie i żeńskie to dwa bieguny, dwie połowy całości. Nie bez powodu przyciągają się nawzajem. Bóg, tworząc nasz świat, od razu podzielił go na męskie i żeńskie początki, na męską energię – jang i żeńską energię – jin. Jak tylko w życiu zostanie zakłócona równowaga między tymi energiami, od razu odbija się to na stanie narządów płciowych.
Choroby narządów płciowych u kobiet są również wynikiem negowania i unikania mężczyzn lub wynikiem niezadowalających relacji z płcią przeciwną. Jeśli kobieta nie potrafi dawać i otrzymywać fizycznej i duchowej przyjemności podczas bliskości z mężczyzną, z pewnością ma problemy z narządami płciowymi.
Stan narządów miednicy odzwierciedla również ilość i jakość energii seksualnej.
Jedną z ważnych funkcji podświadomości jest zapewnienie pojawienia się na świecie zdrowego i żywotnego potomstwa. Jeśli kobieta jest bezpłodna, oznacza to, że w jej podświadomości istnieje takie zachowanie, które niszczy duszę przyszłego dziecka. Ogromna podświadoma agresja matki zostanie wzmocniona w podświadomości dziecka wielokrotnie. Taki dziecko po prostu będzie nieżywotne. W podświadomości bezpłodnej kobiety działa program niszczenia dzieci.
We wszystkich religiach kobieta była kojarzona z ziemią, z ciałem, z płodnością. Mężczyzna – z duchowym, z duchem, z zapłodnieniem. W chrześcijaństwie istnieje przykazanie: „Niech się żona boi męża swego”. Dlaczego kobieta ma bać się mężczyzny? Ponieważ w ten sposób nie będzie mogła doświadczyć wobec niego agresji. Istnieje takie powiedzenie: „Boi się – znaczy szanuje”. Strach będzie przeszkodą przed uruchomieniem negatywnych uczuć i emocji. Kobieta powinna szanować mężczyznę, ale jeśli nie ma w niej szacunku, niech przynajmniej się boi. Kobieta, która w podświadomości ma pogardę dla mężczyzny, jest bezpłodna, ponieważ taka kobieta pogardza duchem. Mężczyzna natomiast, który gardzi kobietą, zaprzecza ziemskiemu i ma chore ciało. Często staje się impotentem.
W ten sposób silna podświadoma agresja skierowana do mężczyzn prowadzi do bezpłodności. Może to być nie tylko pogarda, ale również pretensje do mężczyzn, urazy, zazdrość, nienawiść.
Niedawno przyszła na wizytę kobieta z guzem /latki. Przyczyną guza była silna podświadoma agresja wobec mężczyzn.
„Dla mnie lepiej, żeby ich w ogóle nie było” – powiedziała mi.
Dzieci również nie miała. Miała dwa aborcje i dwie ciąże pozamaciczne, które zakończyły się podwiązaniem jajowodów.
Czasami przeszkodą w zajściu w ciążę są nieczyste intencje.
Jedna moja znajoma opowiedziała mi historię.
„Moja przyjaciółka miała kryzys w związku z mężczyzną. I postanowiła go do siebie przywiązać, rodząc dziecko. 'Oto zajdę w ciążę z nim – mówiła – i wtedy mnie nie opuści. Poczucie obowiązku nie pozwoli'. - 'Svetka – mówię jej – jaka jesteś głupia'".
Nie można zatrzymać żadnego mężczyzny dzieckiem. Tylko zrujnujesz sobie i dziecku życie. Lepiej się z nim rozstań lub popraw relacje. Wtedy wszystko będzie w porządku».
Ale ona mnie nie posłuchała i postanowiła zrobić po swojemu. Tak więc nie mogła od niego zajść w ciążę. Długo się leczyła, jeździła do kurortów. Teraz rozumiem przyczynę. Kilka lat później rozeszli się. Pół roku później poznała innego mężczyznę. Pobierają się, a rok później urodziła się im dziewczynka.
Strach i opór wobec procesu życiowego, brak pewności co do przyszłości również mogą być przyczyną bezpłodności. Dzieci są przecież naszą przyszłością. Po prostu nie ma potrzeby zdobywania doświadczenia rodzicielskiego. Przyczynia się do tego pewne otoczenie rodzinne, relacje rodziców ze sobą i z dziećmi.
Dopóki w podświadomości nie ma gotowości na pojawienie się dziecka, będą problemy z zapłodnieniem. I choćby teoretycznie bardzo się chciało mieć dziecko i jakie by namiętne przemówienia nie były na ten temat wygłaszane.
Jest tylko jedno wyjście – zbadajcie swoje wewnętrzne przekonania. Z pewnością znajdziecie tam strach przed porodem z powodu związanej z tym odpowiedzialności, pewnych ograniczeń i obciążeń.
Czasem ważną przeszkodą jest strach przed byciem nieatrakcyjną, przed zniszczeniem sylwetki i kształtu piersi.
Przypominam sobie jeden program o znanej modelce. Przez długi czas nie mogła zajść w ciążę. I oto po wielu latach jej się to udało, zapytała swojego męża:
- Czy nadal mnie kochasz? Przecież stałam się taka gruba i nieatrakcyjna.
Nieatrakcyjność kobiet po porodzie to mit. Jeśli kobieta jest gotowa na ciążę zarówno fizycznie, jak i duchowo, to wtedy ciąża jest rozkwitem organizmu kobiety. Te kobiety, które przyzwyczaiły się dbać o swoje ciało przed porodem, przywracają swoją piękną sylwetkę także po porodzie. Opieka nad dzieckiem, wychowanie nowego człowieka czyni kobietę jeszcze bardziej piękną, ujawnia w niej nowe aspekty jej osobowości.
Gdy tylko kobieta dokona przewartościowania swoich wartości, będzie mogła zajść w ciążę i mieć zdrowe potomstwo.
M. Erickson, amerykański psychiatra, opisuje taki przypadek z praktyki.
Jedna z moich sióstr desperacko starała się zajść w ciążę przez 13 lat. Ponieważ widziała we mnie tylko brata, nie traktowała mnie poważnie jako lekarza, co zresztą często się zdarza wśród bliskich. Dlatego przyjmowała do siebie noworodki, które z jakiegoś powodu pozostały bez rodziców, i opiekowała się nimi, dopóki nie znaleźli się adoptujący. Dziesięć lat zajmowała się tym i w końcu zwróciła się do mnie o radę.
Moja odpowiedź była bardzo prosta: „Od dawna starasz się zajść w ciążę. Ale coś w tobie nie działa. Ale wystarczy, że sama adoptujesz dziecko i poczujesz, że jest całkowicie twoje, mając na myśli fizyczną bliskość, pokrewieństwo, szczególne uczucie przynależności — po prostu nie wiem, jak to jeszcze wyrazić, — jak po trzech miesiącach zajdziesz w ciążę”. W marcu siostra adoptowała dziecko, a w czerwcu zaszła w ciążę. Potem urodziła jeszcze kilka dzieci.
Doktor Oleg G. Torsunov w swojej książce „Związek chorób z charakterem” pisze o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach bezpłodności:
Do prawidłowego funkcjonowania hormonów żeńskich przyszłej matki potrzebne są cechy charakteru, które zapewnią bezpieczeństwo dziecku we wczesnym dzieciństwie: ciepło, czułość, troskliwość, współczucie, wrażliwość, chęć znoszenia wad swojego dziecka. Kobieta to przede wszystkim matka – jej ciało przeznaczone jest do rodzenia dzieci. Odpowiednio, istnieją cechy charakteru, które przy niewłaściwym zachowaniu pozbawiają ją możliwości bycia matką.
Jakie to cechy:
Chłód wobec innych:
Kobiecie o takim charakterze trudno być matką, ponieważ dziecku potrzebne jest ciepło, matka musi czuć potrzeby dziecka. Chłód wobec ludzi, a zwłaszcza dzieci powoduje zmniejszenie produkcji hormonów żeńskich.
Bezwzględność:
Kiedy kobieta ma taką cechę, wszystko jej obojętne. Dziecko leży, płacze, no i niech płacze i się uspokoi. Bezwzględność powoduje zaburzenia hormonalne u kobiety.
Apatia, brak celu, rozczarowanie życiem
Kiedy człowiek nie ma celu w życiu, pojawia się apatia, rozczarowanie. Jeśli rozczarowałaś się życiem, co możesz dać swojemu dziecku? To samo. Natura ma tendencję do ochrony dzieci przed takimi matkami. Dlatego rozwój tych cech charakteru prowadzi do zmniejszenia tonusu macicy, zaburzenia tonusu jajowodów.
Okrucieństwo:
Okrucieństwo w wychowaniu naturalnie prowadzi do rozwoju nienawiści u dzieci. Kobietom okrutnym trudno jest zostać matką. Okrucieństwo powoduje zwiększenie produkcji hormonów męskich.
Niechęć do bycia matką:
Hormony żeńskie wspierają piękno i młodość kobiecego organizmu, dlatego piękno wzrasta w wieku najbardziej sprzyjającym rodzeniu dzieci. Kiedy kobieta nie chce być matką, funkcje hormonalne spadają, co powoduje przedwczesne starzenie się organizmu.
Rozczarowanie życiem:
Wynika z niewłaściwie wybranego głównego celu w życiu. Wedy mówią, że sensem życia człowieka jest zrozumienie swojej duchowej natury, zwiększanie zaspokojenia duchowych potrzeb i staranie się nie rozwijać swoich materialnych potrzeb. Jakie są cele materialne: ożenić się, (wyjść za mąż), ukończyć studia i zdobyć kwalifikacje, urodzić i wychować dzieci, zgromadzić więcej pieniędzy, zbudować dobry dom, kupić samochód i garaż, kupić dobre mieszkanie i je urządzić. Oczywiście, wszystkie te zadania same się pojawiają na pewnym etapie naszego życia.
Jednak, jeśli za główny cel w życiu stawiam sobie takie materialne potrzeby, to radość z ich osiągnięcia zazwyczaj jest krótka. Naturalnie, dalej chce się postawić kolejny materialny cel, i znów wszystkie siły są na niego skierowane. Jeśli z powodu przeznaczenia nie udaje się zrealizować kolejnego materialnego pragnienia, pojawiają się cierpienia, czasem nie do zniesienia, wydaje się, że życie zostało zmarnowane. Na przykład: postanowiłem dostać się na uczelnię, postawiłem to sobie za główny cel w życiu i dostałem się. Dosłownie po tygodniu wydaje się, że tak właśnie miało być, i stawiam sobie za cel - ukończyć uczelnię. Kończąc ją, pojawia się seria kolejnych materialnych pragnień, i wszystkie wydają się najważniejsze w życiu. Ale według prawa karmy w pewnym momencie nastąpi poważna porażka – czy to w pracy, czy z pieniędzmi, czy z współpracownikami, czy z mieszkaniem, czy z mężem itd. – z pewnością pojawią się jakieś duże problemy. Niewielu ludzi na tym świecie potrafi uniknąć wszystkich materialnych problemów, ale fałszywe ego mówi rozumowi, że właśnie ja jestem takim człowiekiem. Zatem: jeśli nastąpi załamanie, to ponieważ rozum traci związek z celem w życiu, wszystko to kończy się rozczarowaniem, a w efekcie cierpią różne funkcje organizmu, w tym hormonalne. Przy serii takich niepowodzeń i wyraźnym rozczarowaniu rozwija się brak miesiączki. Organizm rozczarowanej w życiu kobiety zaczyna stopniowo więdnąć. Załóżmy, że dziewczyna chciała znaleźć idealnego męża i postawiła to sobie za główny cel. Ponieważ nie ma idealnych ludzi, wszyscy mają jakieś wady, automatycznie jest skazana na rozczarowanie i może to wpłynąć na możliwość posiadania dzieci.
Jednak jeśli człowiek dąży do postępu duchowego, zaczyna pracować nad swoimi złymi cechami charakteru, stawia sobie bardzo wysokie cele i dąży do nich. Najwyższy cel to uświadomić sobie swoją duchową naturę i postępować jak dusza: kochać Boga i wszystkie żywe istoty, i przezwyciężając egoizm, bezinteresownie im służyć. W takim przypadku wszystkie niepowodzenia postrzega jako problemy nie zewnętrzne, lecz wewnętrzne, rozumie, że za wszystkie niepowodzenia jest odpowiedzialny sam, i ponieważ główny cel w obliczu trudności nie cierpi, kontynuuje optymistycznie iść naprzód. Przy takim podejściu wszystkie przeszkody są pokonywane znacznie łatwiej, ponieważ siła szczęścia, która przychodzi do rozumu od wzniosłego celu, daje ogromny entuzjazm w pokonywaniu wszelkich trudności.
Według Siergieja S. Konowałowa («Energo-informacyjna medycyna według Konowałowa. Uzdrowiające emocje»), możliwe psychosomatyczne i metafizyczne przyczyny bezpłodności to:
Strach przed życiem, letarg i brak inicjatywy. Podstawą jest nieakceptowanie siebie, swojego wyglądu, zachowania, odrzucenie własnej kobiecości. Nienawiść do siebie i nieumiejętność nawiązywania kontaktów z ludźmi, urazy i strach.
Władimir Żikareńcew w swojej książce «Droga do wolności. Karmiczne przyczyny problemów lub jak zmienić swoje życie» wskazuje na główne negatywne postawy (prowadzące do chorób) i harmonizujące myśli (prowadzące do uzdrowienia) związane z pojawieniem się i leczeniem bezpłodności:
Prawdopodobna przyczyna bezpłodności - strach i opór wobec procesu życia lub brak potrzeby przejścia przez doświadczenie rodzicielstwa.
Harmonizujące myśli: Ufam procesowi życia. Zawsze jestem we właściwym miejscu, robię właściwe rzeczy i we właściwym czasie. Kocham, akceptuję i pochwalę siebie całkowicie.
Louise Hay w swojej książce «Uzdrów siebie» wskazuje na główne negatywne postawy (prowadzące do chorób) i harmonizujące myśli (prowadzące do uzdrowienia) związane z pojawieniem się i leczeniem bezpłodności:
Strach i opór wobec procesu życia lub brak potrzeby zdobywania doświadczenia rodzicielskiego.
Harmonizujące myśli: Wierzę w życie. Robiąc właściwą rzecz we właściwym czasie, zawsze jestem tam, gdzie trzeba. Kocham i pochwalę siebie.
Anatolij Niekrasow w swojej książce «1000 i jeden sposób, by być sobą» pisze o możliwych psychosomatycznych i metafizycznych przyczynach bezpłodności:
Bezplodność to poważny sygnał o istnieniu dużych i głębokich problemów w człowieku, w rodzinie i w rodzie. Moja praktyka pokazała, że po usunięciu przyczyn dziecko może się urodzić, nawet gdy medycyna mówi o niemożności narodzin. I odwrotnie, wszystkie wskaźniki fizjologiczne są w normie, a dzieci może nie być, jeśli nie usunięto głębszych przyczyn.
Bezplodność należy traktować jako lekcję życiową, którą należy przeżyć i rozwiązać określone zadania. Najczęściej jest to lekcja kobiecości, czyli kobieta musi dojść do innego poziomu świadomości siebie, swojej roli i otworzyć się na miłość do mężczyzn.
Bardzo silne pragnienie posiadania dziecka, bez stworzenia niezbędnej Przestrzeni Miłości, może również być przeszkodą na drodze do posiadania dzieci. Naruszenie systemu wartości może prowadzić do bezpłodności. Przeszkodą mogą być również lęki związane z porodem i wychowaniem dzieci, a także niezgodności mężczyzny i kobiety w tej kwestii.
Ogólnie rzecz biorąc, jest to delikatna kwestia i wymaga konkretnego rozważenia. Zanim zajmiesz się intensywnym leczeniem medycznym, należy usunąć bardziej subtelne przyczyny – wtedy interwencja medyczna może nie być konieczna, a jeśli będzie, to będzie skuteczna.
Doktor Lule Viilma w swoich książkach «Światło duszy», «Psychologiczne przyczyny chorób», «Przebaczam sobie» pisze:
Bezdzietność - Stres w relacjach z matką.
Strach przed zajściem w ciążę i strach przed bezdzietnością przyciąga właśnie to, czego się boisz - ciążę lub bezdzietność. Jeśli boisz się zajść w ciążę, to ze strachu funkcja jajnika jest zaburzona, komórka jajowa nie uwalnia się na czas i uwalnia się właśnie wtedy, gdy tego nie chcesz. Kogo winić? Przecież twoje ciało wie, że boisz się właśnie zajścia w ciążę. Udowodnij mu swoje prawdziwe pragnienie, uwalniając się od strachu.
Kochając w partnerze choćby jedną pozytywną cechę, człowiek otwiera się przed nim i oddaje siebie, a także przyjmuje to, co daje mu partner. W wyniku tego następuje poczęcie dziecka. Jeśli jednak człowiek zamierza kochać, stawiając warunki (to znaczy w przypadku, gdy partner stanie się takim, jakim chce go widzieć), to całkiem możliwe, że dziecka nigdy nie będzie. Szczególnie trudno spełniać warunki ludzi o wysokim mniemaniu o sobie. Dlatego bezdzietność jest problemem ludzi wykształconych. Nie trzeba mieć doktoratu. Wystarczy być bardziej wykształconym niż rodzice, rodzice rodziców lub ludzie z bliskiego otoczenia. Wystarczy, że człowiek umie coś, czego w ogóle nie umieją bliscy.
Wychowany na wzorowe dziecko może być tak wzorowy, że nie sprawia rodzicom absolutnie żadnych kłopotów. Jednak w duszy dziecka osiedla się wielki smutek. Imię jej - bezdzietność. Dlaczego? Ponieważ nie można począć dziecka w samotności. Dlatego ludzie przykładni we wszystkim coraz częściej okazują się bezdzietni. Ich dążenie do radzenia sobie ze wszystkim w pojedynkę kończy się tym, że nie pobudzają partnera seksualnie lub sami się nie pobudzają, choć odczuwają miłość. A ponieważ podobne przyciąga podobne, i oboje małżonkowie są rzeczywiście wzorowi, to ich cecha sumuje się w super-wzorowość, co prowadziłoby do narodzin dziecka z wrodzoną homoseksualnością. Jeśli dziecko nie potrzebuje takiej lekcji, to u takich rodziców się nie urodzi, nawet jeśli we wszystkim innym spełniają jego potrzeby. Swoim niepojawieniem się poucza rodziców, aby umniejszyli wzorowość. Jeśli rodzice poprawią swój błąd, dziecko się rodzi.
Oto, co jeszcze doktor Lule Viilma pisze w swoich pracach o możliwych psychosomatycznych, psychologicznych i metafizycznych przyczynach bezpłodności i bezdzietności:
Obecnie na całym świecie gwałtownie wzrosła liczba bezdzietnych rodzin. Fizycznie zdrowe kobiety i mężczyźni nie mają potomstwa, mimo wysiłków najlepszych lekarzy i magicznych zaklęć.
Dzieci nowej epoki chcą przyjść na ten świat bez stresów, aby przystąpić do realizacji swojego życiowego zadania, a nie naprawiać błędy rodziców. Wszystkie niepokoje, lęki, błędne wyobrażenia, napięcia itp. powodują, że duch nie chce przychodzić w atmosferę stresów, ponieważ wie, że wszystkie uczucia i wyobrażenia rodziców przejdą na niego.
Kobieta, która nie ma dzieci, powinna przede wszystkim przeprowadzić rewizję swoich relacji z matką.
Stosunek do matki oznacza stosunek do kobiecości i do samej siebie. Jeśli chce do Ciebie przyjść dziewczynka, to i stosunek do niej. Pomyśl, co powinna czuć, jeśli Twoja matka miała przekonanie, że poród to okropne cierpienie, jeszcze nie wiadomo, jak wszystko się potoczy, wychowywanie dzieci to trudne zadanie... Dzieci są dobre, ale lepiej, gdy ich nie ma. Weź pod uwagę, że Ty sama, będąc dobrym dzieckiem, przejęłaś takie podejście, i masz poczucie winy za to, że utrudniłaś życie matce. Matka nadal przeżywa z powodu Twoich problemów. I już rysujesz w wyobraźni wszelkie obrazy wadliwego rozwoju, urazów porodowych itd.
Duch dziecka widzi to wszystko i postanawia nie przychodzić, ponieważ:
- nie chce źle dla matki,
- kochać matkę można będąc duchem,
- nie chce być winny,
- nie chce urodzić się u matki, która nie wierzy, że w rękach dziecka jest mądrość i siła narodzin,
- wie, że pod ciężarem takiego stresu nie będzie w stanie zrealizować swojego życiowego zadania.
Jest jeszcze stosunek Twojej matki do Twojego ojca. Znajdujesz się między dwoma ogniami. Jeśli Twój ojciec nie może już znieść kobiecych łez, jeśli ma wszystkiego dość, jest zmęczony lub czuje, że go nie kochają itd., to Twoje własne podejście do ojca i mężczyzn będzie takie: mężczyźni są obojętni na kobiece łzy, są bez serca i nie chcą zrozumieć kobiet.
Мужчины устают от женщин, пресыщаются ими, они сердиты на женщин и не умеют любить.
Дух ребёнка, в свою очередь, делает вывод:
- мой отец не понимает мать и меня, наша жизнь поэтому трудная,
- я не хочу видеть злость,
- я нуждаюсь в любви, потому что без любви мне нет жизни.
С какой стати, тогда ребёнку приходить? Он подождёт, пока мать поумнеет, начнёт правильно мыслить, и тогда он придёт.
Будь Вы сами тем ребёнком, то что бы решили - прийти или обождать? Особенно если были бы по-хорошему самоуверенны и имели бы возможность выбора. Женщины, безуспешно ожидающие беременности, загляните себе в душу и сделайте для самой себя честный вывод.
Ведь это счастье, что у Вас пока нет ребёнка, что дух Вашего ребёнка настолько умён, что пребывает в ожидании и воспитывает дух своих отца-матери, потому что хочет быть полноценным. Порадуйтесь этому и начните высвобождать свои стрессы. Проанализируйте своё отношение к родителям, к своему мужу, к миру и к будущему ребёнку. Простите своим родителям за свои неясно откуда взявшиеся стрессы. Простите всему, что Вам не по душе. Простите себе, что вобрали всё это в себя( эту мудрость Вам необходимо усвоить ). Попросите прощения у своего будущего ребёнка за то, что мешали его приходу. Поговорите с ним начистоту, как будто бы он сейчас с Вами. Поговорите со всей откровенностью и прямотой, на какую Вы способны, ведь ребёнок рождается у своей матери и отца, а не патриота или общества. Почувствуйте себя матерью, которая учит тому, что умеет, и получает от этого радость, не унижает себя, не беспокоит из-за собственной глупости.
Запомните, дух умнее, чем физический человек, ему лишь недостаёт опыта нынешней физической жизни. Каждый ребёнок становится когда-нибудь земнее своих родителей - это неизбежно, но, в отличии от своих родителей не подчеркивает свой ум и не считает родителей глупыми.
Дух не приходит ради красивой и лёгкой жизни. Те родители, чей жизненный принцип - поживу, повеселюсь, достигну положения в обществе, получу квартиру, куплю машину, накоплю состояние и т.д. , зачастую оказываются бездетными. Ребёнок знает - эта мать не нуждается в моей любви, ей нужна игрушка, а к старости костыли для опоры. Он поменяет так называемую порядочную мать на такую, которая, возможно будет задавать ему взбучку, но зато и будет безмерно его любить и в какой-то миг скажет: „Иди-ка помоги и дай совет, одна я не справлюсь, и мне нравится, когда мы вместе копошимся!”. У такой матери есть чему поучиться.
Дети очень хотят, чтобы мать выглядела по-матерински. Женщина, которая придаёт чрезмерное значение своей внешности и стеснялась бы своего большого живота перед мужем и окружающими, может остаться бездетной. Женщина, которая боится всего - бездетности, беременности, родов и т.д., так и останется испытывать страх - ребёнок не придёт, чтобы не осрамить её.
Самый верный совет - создайте для себя идеальный образ матери, представьте себе свою жизнь с такой матерью. Проиграйте разные ситуации и их решения в разных условиях, и если возникнет некоторое неприятие, то поправьте свой идеальный образ.
Теперь представьте себя на месте такой матери. Представьте себя праматерью, которая с радостью в сердце встречает каждого ребёнка, переступившего через порог жизни.
Женщина, мечтающая о ребёнке! Поговорите со своим будущим ребёнком так, как Вы хотели бы, чтобы с Вами разговаривала Ваша мать. Тогда он придёт. Дети родившиеся без стрессов - это особенные дети. Они смышлёные, не капризничают, делают то, что хотят, спят очень мало, и когда вы общаетесь с ними, возникает такое ощущение, что разговариваешь с мудрым, рассудительным человеком, пусть они и говорить пока не умеют.
Будущая бабушка! Запомните, что матери нельзя вмешиваться в жизнь ребёнка, даже в мыслях.(Посылать любовь и благожелательность не означает вмешательства ).
Если Вы боитесь, что с рождением внука жизнь Вашего собственного ребёнка станет трудной, и если Вы воздействуете на своего ребёнка этой мыслью, в случае если он поддается воздействию, то может случиться, что ребёнок не придёт хотя бы из-за одной этой мысли. Будущая бабушка обычно опасается , что с рождением ребёнка её дочь, родная кровиночка, от неё отдалится. Опасаются и того, что ребёнок уже не придет на помощь матери, и подсознательно желают, чтобы внука не было. Впоследствии желание забывается, но дело сделано. Таких примеров много.
Если к выбору дочерью супруга относятся с неодобрением, то желают, чтобы по крайней мере не было потомства, но при этом не понимают, что дочь полюбила именно этого человека и это её святое право.
В некоторых случаях брак распадается по вине родителей, а есть сильные люди, сохраняющие семью, невзирая на крайнюю враждебность. Такие родители причиняют зло своим детям, внукам и их преемникам. Недаром говорят, что грехи родителей искупаются тремя поколениями. Это самая тяжкая расплата. Сами родители получают по заслугам как в нынешней жизни, так и в будущей. Если ребёнок вступает в брак с неподходящим, по мнению родителей, человеком, то вспомните: подобное притягивает подобное. Следовательно у них имеется сходство, в котором Вы не желаете признаться. Стыдно признаться, поскольку та же черта, что абсолютно не нравится Вам в избраннике Вашего ребёнка, есть и у Вашего ребёнка, и её Вы сами передали ему в наследство. Признайтесь в этом и исправьте свои ошибки, а там, возможно, обнаружите, что ситуация совсем не так плоха, даже наоборот.
Может случиться и так, что предлагаемое Вами хорошее настолько не нужно для ребёнка, что он наперекор Вашему желанию выбирает совершенно противоположного супруга - это право ребёнка, так он пришел получить свой жизненный урок. Ребёнка нельзя считать своей собственностью. Вместо того чтобы бороться и навязывать своё мнение, научите своего ребёнка по возможности лучше освоиться в данной ситуации. Почаще вспоминайте народную мудрость, которая гласит: мать должна уметь приходить вовремя и вовремя уходить. И если Вас это огорчает, значит, Вы хотите, чтобы ваш ребёнок был исключением, не учитывая того, что исключениям предъявляются гораздо более высокие требования и их жизнь намного труднее.
Женщины, желающие забеременеть! Вы знаете образ мыслей своей матери и то, как сильно Вы любите свою мать и насколько близко к сердцу воспринимаете её слова. Простите маме все обидные слова, ведь она не знала всего этого, и заранее попросите прощения у своего будущего ребёнка, если Вы не защитили его от негативности собственной матери.
Сергей Н. Лазарев в своих книгах «Диагностика кармы» (книги 1-12) и «Человек будущего» пишет о том, что основной причиной абсолютно всех болезней, является дефицит, недостаток или даже отсутствие любви в душе человека. Когда человек ставит что-то выше любви к Богу (а Бог, как говорится в Библии, есть Любовь), то он вместо обретения божественной любви устремляется к чему-то другому. К тому, что (ошибочно) считает более важным в жизни: деньги, слава, богатство, власть, удовольствия, секс, отношения, способности, порядок, мораль, знания и многим-многим другим материальным и духовным ценностям… Но это все не цель, а только средства для обретения божественной (истинной) любви, любви к Богу, любви, как у Бога. А туда, где нет (истинной) любви в душе, как обратная связь от Вселенной, приходят болезни, проблемы и прочие неприятности. Это нужно для того, чтобы человек задумался, осознал, что не туда идет, думает, говорит и делает что-то не так и начал исправляться, стал на правильный Путь! Есть множество нюансов, как проявляется болезнь в нашем организме. Подробнее об этой практической концепции можно узнать из книг, семинаров и видео-семинаров Сергея Николаевича Лазарева.
Поиски и исследования метафизических (тонких, ментальных, эмоциональных, психосоматических, подсознательных, глубинных) причин бесплодия продолжаются. Этот материал непрерывно корректируется. Просим читателей писать свои комментарии и присылать дополнения к данной статье. Продолжение следует!
© Andrei ZHALEVICH
www.zhalevich.com
Wykorzystane źródła
- Andrei Zhalevich. ŚWIATOROZUMIENIE. - Wrocław: Zhalevich.Com, 2023 r.
- Луиза Хей. Исцели себя сам. - М.: ОЛМА, 1990 г.
- Владимир Жикаренцев. Путь к свободе. Кармические причины возникновения проблем или как изменить свою жизнь. - СПб.: МиМ-Дельта, 1996 г.
- Лазарев С. Н. Диагностика кармы (Т. 1-12). - CПб.: АО Сфера. 1993-2000 гг.
- Валерий Синельников. Возлюби болезнь свою. - К.: София, 2001 г.
- Лиз Бурбо. Твое тело говорит «Люби себя!». - К.: София, 2008 г.
- Торсунов О. Г. Связь болезней с характером. Жизненная энергия человека. - М., 2015 г.
- Бодо Багински, Шарамон Шалила. «Рейки» - универсальная энергия жизни. - К.: София, 2002 г.
- Энергоинформационная медицина по Коновалову. Исцеляющие эмоции. - CПб.: Питер, 2009 г.
- Макс Гендель. Эзотерические принципы здоровья и целительства. - М.: Профит-Стайл, 2005 г.
- Анатолий Некрасов. 1000 и один способ быть самим собой. - М.:Амрита, 2008 г.
- Лууле Виилма. Душевный Свет. - Екатеринбург: У-Фактория, 2000 г.
- Лууле Виилма. Светлый источник любви. - Екатеринбург: У-Фактория, 2009 г.
- Волкова Н. Популярная психогинекология. - CПб.: Диля, 2007 г.
- Ирина Г. Малкина-Пых. Психосоматика: Справочник практического психолога. - М.: Эксмо, 2005 г.
i inne źródła na temat psychosomatyki ⋗⋗⋗
