Masaż tensegracyjny

Z M.O.W.A.

MOWA : Język polski | Свята-Мова | Русский язык

Masaż tensegracyjny (літ. Тэнсэграцыйны масаж, рус. Тенсеграционный массаж) stworzyli genialny polscy fizjoterapeuci, profesorowie AWF we Wrocławiu Krzysztof Kassolik i Waldemar Andrzejewski. Masaż tensegracyjny opiera swoje założenia na koncepcji tensegracji, która zakłada, że tkanki miękkie poprzez kompresję lub rozciąganie oddziałują wzajemnie na siebie. Tensegracja (z ang. tension – napięcie oraz integrity) oznacza dokładnie integralność, niepodzielność.

Problemy i dysfunkcje pacjenta rozpatruje się całościowo, zwraca uwagę nie tylko na miejsce bólu, ale na rozkład napięć w całym ciele. Masaż tensegracyjny polega na wykonywaniu ucisków (miejsce i siłę ucisku dobiera fizjoterapeuta indywidualnie do stanu pacjenta), zabieg rozpoczyna się od miejsc najodleglejszych od źródła dolegliwości.

  • 1. Układ mięśnia najszerszego grzbietu

    1. Układ mięśnia najszerszego grzbietu

  • 2. Układ mięśnia piersiowego większego

    2. Układ mięśnia piersiowego większego

  • 3. Układ mięśnia zębatego przedniego

    3. Układ mięśnia zębatego przedniego

  • 4. Układ więzadła krzyżowo-guzowego

    4. Układ więzadła krzyżowo-guzowego

Układ mięśnia najszerszego grzbietu

1. Układ mięśnia najszerszego grzbietu 1. Układ mięśnia najszerszego grzbietu
1. UKŁAD MIĘŚNIA NAJSZERSZEGO GRZBIETU

Ocena palpacyjna i badanie stanu układu:

Ocena palpacyjna i badanie stanu I układu

Skład i podukłady układu najszerszego grzbietu:

Masaż układu mięśnia najszerszego grzbietu.

  1. Troczek górny mięśni strzałkowych: głaskanie, rozcieranie.
  2. Przegroda międzymięśniowa tylna podudzia: głaskanie, rozcieranie.
  3. Tylna część Pasmo biodrowo-piszczelowe: głaskanie, rozcieranie.
  4. Powierzchowna warstwa mięśnia pośladkowego wielkiego: ugniatanie.
  5. Rozcięgno dłoniowe, Mięśnie kłębu kciuka i kłębika palca małego: głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  6. Mięsień zginacz łokciowy i promieniowy nadgarstka, Mięsień dłoniowy długi: głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  7. Przegroda międzymięśniowa przyśrodkowa ramienia: głaskanie, rozcieranie.
  8. Mięsień najszerszy grzbietu: głaskanie, przemieszczanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.

Zaburzenie rozkładu napięcia w tym układzie może prowadzić do:

  • bólu bocznej części kolana, w miejscu przyczepu pasma biodrowo piszczelowego,
  • bólu na tylno-bocznej części grzebienia talerza biodrowego,
  • bólu na wyrostku kolczystym Th6-Th7,
  • bólu na nadkłykciu przyśrodkowym kości ramiennej (łokieć golfisty),
  • zaburzenia funkcji nerwu łokciowego i tętnicy łokciowej (zaburzenia czucia, zaburzenia funkcji zginaczy przedramienia).

Układ mięśnia piersiowego większego

2. Układ mięśnia piersiowego większego 2. Układ mięśnia piersiowego większego
2. UKŁAD MIĘŚNIA PIERSIOWEGO WIĘKSZEGO

Ocena palpacyjna i badanie stanu układu:

Ocena palpacyjna i badanie stanu II układu

Skład i podukłady układu piersiowego większego

Masaż układu mięśnia piersiowego większego.

  1. Mięsień strzałkowy długi i krótki: głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  2. Przegroda międzymięśniowa przednia podudzia: głaskanie, rozcieranie.
  3. Przednia część Pasmo biodrowo-piszczelowe: głaskanie, rozcieranie.
  4. Naprężacz powięzi szerokiej: głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  5. Więzadło pachwinowe: rozcieranie punktowe na kolcu biodrowym przednim górnym.
  6. Powięź powierzchowna brzucha: głaskanie, przemieszczanie, rolowanie.
  7. Mięsień czworoboczny grzbietu, część wstępująca, poprzeczna i zstępująca: głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  8. Mięsień naramienny, część tylna i przednia: głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  9. Mięsień pochyły przedni: głaskanie, rozcieranie.
  10. Mięsień piersiowy większy: głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.

Zaburzenie rozkładu napięcia w tym układzie może prowadzić do:

  • bólu w okolicy kości klinowatej przyśrodkowej i guzowatości I kości śródstopia, bólu w okolicy głowy kości strzałkowej,
  • bólu w obrębie pachwiny z zaburzeniami czucia na przednio-bocznej powierzchni uda w wyniku ucisku nerwu skórno-bocznego uda przez więzadło pachwinowe,
  • bólu na grzebieniu guzka większego kości ramiennej (może promieniować na brzeg boczny łopatki,
  • bólu barku.
  • ład mięśnia zębatego przedniego.

Układ mięśnia zębatego przedniego

3. Układ mięśnia zębatego przedniego 3. Układ mięśnia zębatego przedniego
3. UKŁAD MIĘŚNIA ZĘBATEGO PRZEDNIEGO

Ocena palpacyjna i badanie stanu układu:

Ocena palpacyjna i badanie stanu III układu

Skład i podukłady układu mięśnia zębatego przedniego

Masaż układu mięśnia zębatego przedniego Ocena palpacyjna i badanie stanu układu:

  1. Mięsień pośladkowy średni: głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  2. Więzadło biodrowo-lędźwiowe: głaskanie, rozcieranie.
  3. Mięsień biodrowy: punktowe rozcieranie na krętarzu mniejszym kości udowej.
  4. Mięsień gruszkowaty: ugniatanie.
  5. Powięź piersiowo-lędźwiowa: głaskanie, rozcieranie.
  6. Mięsień czworoboczny lędźwi: punktowe rozcieranie stroną boczną dłoni pomiędzy talerzem biodrowym a zebrami.
  7. Mięsień dwugłowy ramienia (Głowa krótka): głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  8. Mięsień kruczo-ramienny: głaskanie, rozcieranie, ugniatanie.
  9. Mięsień piersiowy mniejszy: przemieszczanie.
  10. Mięsień ramienno-promieniowy i odwracacz przedramienia: głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  11. Przegroda międzymięśniowa boczna ramienia: głaskanie, rozcieranie.
  12. Mięsień naramienny, część środkowa: glaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  13. Mięsień nadgrzebieniowy: glaskanie, rozcieranie, ugniatanie.
  14. Mięsień obły mniejszy: glaskanie, rozcieranie, ugniatanie.
  15. Mięsień podgrzebieniowy: glaskanie, rozcieranie, ugniatanie.
  16. Mięsień równoległoboczny wielki i mały: głaskanie, rozcieranie.
  17. Mięsień dźwigacz łopatki: głaskanie, rozcieranie, ugniatanie.
  18. Mięsień zębaty przedni: przemieszczanie.

Zaburzenie rozkładu napięcia w tym układzie może prowadzić do:

  • bólu na krętarzu większym,
  • zaburzenia funkcji tętnicy pośladkowej górnej i dolnej (zaburzenie ukrwienia mięśni pośladkowych, zaburzenie ukrwienia nerwu kulszowego),
  • bólu w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, nasilającego się przy próbie wyprostowania się (ból spowodowany wzmożonym napięciem spoczynkowym mięśnia czworobocznego lędźwi i mięśnia biodrowo-lędźwiowego),
  • zaburzenia funkcji nerwu promieniowego przebijającego się przez przegrodę między- mięśniową boczną ramienia,
  • uczucia niemożności wykonania głębszego wdechu w wyniku zwiększonego napięcia mięśnia zębatego,
  • zaburzenia ukrwienia mięśnia naramiennego (spowodowane uciskiem tętnicy okala-
  • jącej przedniej ramienia przez mięsień kruczo-ramienny),
  • uczucia kłucia w przedniej części klatki piersiowej z bólem pod obojczykiem i osła bieniem w kończynie górnej oraz zaburzeniem czucia w dole pachowym (z powodu
  • podrażnienia unerwiającego tę okolicę nerwu mięśniowo-skórnego).
  • bólu na kącie górnym łopatki,
  • bólu na guzku większym kości ramiennej,
  • bólu na guzkach tylnych wyrostków poprzecznych C1-C4,
  • bólu na nadkłykciu bocznym kości ramiennej (łokieć tenisisty) i ewentualnego mrowienia powierzchni grzbietowych dwóch pierwszych palców ręki (w wyniku zaburzenia funkcji nerwu promieniowego, którego gałązka głęboka przebiega pod mięśniem odwracaczem przedramienia),
  • bólu w obrębie barku z ewentualnym zaburzeniem czucia w okolicy naramiennej (z powodu podrażnienia nerwu pachowego przebiegającego w pobliżu mięśni obłych).

Układ więzadła krzyżowo-guzowego

4. Układ więzadła krzyżowo-guzowego 4. Układ więzadła krzyżowo-guzowego
4. UKŁAD WIĘZADŁA KRZYŻOWO-GUZOWEGO

Ocena palpacyjna i badanie stanu układu:

Ocena palpacyjna i badanie stanu IV układu

Skład i podukłady układu więzadła krzyżowo-guzowego

Masaż układu więzadła krzyżowo-guzowego:

  1. Mięsień pośladkowy wielki: ugniatanie.
  2. Mięsień dwugłowy uda (Głowa krótwa), półścięgnisty, półbłoniasty: głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  3. Mięsień przywodziciel wielki: głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  4. Mięsień podkolanowy: rozcieranie.
  5. Mięsień brzuchaty łydki: głaskanie, rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  6. Mięsień prostownik grzbietu (mięsień najdłuższy i pasmo biodrowo-żebrowe): głaskanie, przemieszczanie rolowanie, rozcieranie, ugniatanie.
  7. Mięśnie pochyłe: rozcieranie.
  8. Więzadło krzyżowo-guzowe: głaskanie, rozcieranie.

Zaburzenie rozkładu napięcia w tym układzie może prowadzić do:

  • bólu po stronie przyśrodkowej kolana (z powodu wzmożonego napięcia mięśni przy- wodzących oraz półbłoniastego i półścięgnistego; dodatkowo okolica przyśrodkowa kolana jest ukrwiona przez gałązkę stawową tętnicy udowej, której funkcja jest zależna od stanu napięcia spoczynkowego mięśnia przywodziciela wielkiego),
  • zwiększenia napięcia mięśni pochyłych (będących przedłużeniem mięśnia biodrowo- -żebrowego), co prowadzić może do zaburzenia przepływu krwi w obrębie tętnicy podobojczykowej i żyły podobojczykowej,
  • bólu z tyłu kolana (z powodu napięcia mięśnia podkolanowego),
  • bólu w okolicy kości krzyżowej i kolca biodrowego tylnego górnego, szczególnie podczas skłonu,
  • bolesności na dolnych żebrach, w miejscu przyczepu pasma biodrowo-żebrowego,
  • bólu w okolicy potylicznej głowy.
  • tendencji do napadowego kurczu w łydkach i uczucia zimnych stóp, związanych ze zmniejszeniem przepływu krwi przez naczynia przebijające się przez kanał przy- wodzicieli, lub w konsekwencji zwiększenia tonusu mięśnia płaszczkowatego, przez który przebija się tętnica piszczelowa tylna,
  • bólu okolicy wyrostków poprzecznych czterech dolnych kręgów szyjnych,
  • zaburzenia funkcji nerwów splotu ramiennego, tętnicy podobojczykowej i żyły podobojczykowej, biegnących pomiędzy mięśniami pochyłymi,
  • bólu w obrębie kręgosłupa,
  • bolesności na żebrach i mostku (spowodowanej wzrostem napięcia mięśni dźwigaczy zeber i zaburzeniem funkcji nerwów międzyżebrowych, które przechodzą pod tymi mięśniami).

Zasady masażu tensegracyjnego

Główny zasady masażu tensegracyjnego:

  • Zasada warstwowości – zastosowanie technik na struktury położone głębiej lub bardziej powierzchownie zależne jest od stanu pacjenta. Ostre dolegliwości wymagają technik powierzchownych, natomiast dolegliwości mniej nasilone pozwalają na zastosowanie głębszych technik.
  • Zasada dozowania bodźca – dobór technik oraz ich intensywności zależny jest od stanu pacjenta. Podczas masażu tensegracyjnego nie należy prowokować nasilania dolegliwości bólowych, a wręcz przeciwnie (należy dążyć do ich wyciszania).
  • Zasada kolejności opracowywania struktur – w stanach dużego nasilenia dolegliwości bólowych, terapia rozpoczyna się od opracowania tkanek wykazujących mniejsze nasilenie pod kątem napięcia i bólu. W stanach łagodniejszych opracowany powinien zostać cały układ mięśniowo-powięziowo-więzadłowy.
  • Zasada kierunkowości – podczas masażu tensegracyjnego techniki wykonywane są zgodnie z przebiegiem naczyń żylnych i limfatycznych.

Zasady wykonywania masażu tensegracyjnego (Monika Gwardzik):

  • Przed przystąpieniem do zabiegu należy przeprowadzić wywiad oraz badanie palpacyjne.
  • Dobór metodyki działania zależy od wyników badania palpacyjnego.
  • Badanie palpacyjne przeprowadza się w pozycji leżenia przodem, natomiast terapię w pozycji leżenia bokiem.
  • Masaż wykonuje się na odsłoniętej okolicy, reszta ciała powinna być przykryta.
  • Pozycja pacjenta powinna zapewniać pełne rozluźnienie tkanek nie tylko tych, które będą w danym monecie masowane, ale także tych, które mają z nimi kontakt struktural- ny (zarówno bezpośredni, jak i pośredni).
  • Pozycja musi również zapewniać właściwy przepływ krwi i chłonki zarówno w miejscach masowanych, jak i tych narażonych na możliwy ucisk naczyń.
  • Podczas diagnostyki stosuje się pozycję leżenia przodem, a podczas terapii pozycję leżenia bokiem, tyłem i przodem. Pełny opis pozycji ułożeniowych znajduje się na stronach 50-59.
  • Masaż obejmuje opracowanie poszczególnych mięśni, pasm, więzadeł i powięzi, dla- tego do prawidłowego przeprowadzenia zabiegu niezbędna jest doskonała znajomość topografii struktur anatomicznych.
  • Na zakończenie masażu ponownie przeprowadza się badanie palpacyjne w celu oceny efektywności działania. Punkty nadal wykazujące bolesność należy jeszcze miejscowo opracować.
  • Masaż przeprowadza się 1-2 razy w tygodniu, ilość zabiegów zależy od efektu terapii.

Bibliografia

  1. Krzysztof Kassolik i Waldemar Andrzejewski. Masaż tensegracyjny. - Wrocław: MedPharm, 2014.
  2. Andrei Zhalevich. ŚWIATOROZUMIENIE. Poszukiwanie głębokich znaczeń, odkrycie pierwotnych przyczyn i wyższych przeznaczeń. - Wrocław: Zhalevich.Com, 2023 r.
  3. Monika Gwardzik. Masaż - teoria i praktyka. Podręcznik dla masażystów i fizjoterapeutów. - Warszawa: ESAN, 2016.
  4. Andrzejewski W., Kassolik K. Ocena palpacyjna pacjenta w masażu tensegracyjnym. Fizjoterapia, 4/2009.
  5. Kassolik K., Andrzejewski W. Masaż tensegracyjny. Fizjoterapia, 1/2010.
  6. Kassolik K., Andrzejewski W., Trzęsicka E., Charlton G. Anatomiczne uzasadnienie wykorzystania zasady tensegracji w masażu / Fizjoterapia Polska, MEDSPORTPRESS, 2007; 3(4); Vol. 7, 332-343.
  7. https://pl.wikipedia.org/wiki/Tensegracja
  8. https://pl.wikipedia.org/wiki/Tensegrity
  9. https://zpe.gov.pl/a/masaz-tensegracyjny/D1E4B9jIX#3
  10. https://zpe.gov.pl/a/i-uklad-masazu-tensegracyjnego/DUEqKoCjT
  11. https://zpe.gov.pl/a/ii-uklad-masazu-tensegracyjnego/DbLq4ySZt
  12. https://zpe.gov.pl/a/iii-uklad-masazu-tensegracyjnego/D1C1OhFoG
  13. https://zpe.gov.pl/a/iv-uklad-masazu-tensegracyjnego/DD4uLWLSB
Źródło: „https://www.zhalevich.com/wiki/index.php?title=Masaż_tensegracyjny&oldid=3443”